Гумфрей IV Торонский (1166-1198) – влиятельный барон Иерусалимского королевства, унаследовавший Торон и Ольтрежурдан. Отказался от Торона ради брака с Изабеллой.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иерусалим Корольдігінің бароны (1198 жылы қайтыс болды)
Baron in the Kingdom of Jerusalem (died 1198)
Торонның Хумфри IV (1166 – 1198) Иерусалим Корольдігінің маңызды бароны болған. 1179 жылы ол әкесінің әкесі Хамфри II-ден Торон иелігін мұраға алды. Анасы Стефани Милли арқылы Ольтрежурдан иелігіне де құқығы болды. 1180 жылы Иерусалимнің Балдуин IV-нің жарты әйелі Изабеллаға үйленуге келіскен кезде Тороннан бас тартты. Ауруға шалдыққан король, Хумфридің екі үлкен феодты біріктіруіне бөгет қойғысы келді. Хумфри 1183 жылдың күзінде Керак қамалында Изабеллаға үйленді. Мысыр мен Сирияның Әйюбид сұлтаны Саладин той кезінде Керакты қоршауға алды, бірақ Триполидің Балдуин IV және Рамон III оны құтқарып шықты. Балдуин IV өлер алдында жас немересі Балдуин V-ті мұрагер етіп тағайындады, бірақ Балдуин V та 1186 жылдың жазында қайтыс болды. Барондар Балдуин V-тің анасы Сибилла мен күйеуі Ги Лузиньянның патшалыққа құқығын мойындағысы келмеді, сондықтан Хумфри мен оның әйелін король және патшайым деп жариялады. Бірақ патша болуға ниеті жоқ Хумфри оларды тастап, Сибилла мен Гиге адалдық серт берді. 1187 жылы Хатин шайқасында тұтқындалды, онда Саладин Иерусалим Корольдігінің біріккен әскерін жеңіске ұшыратты. Анасы Хумфриді босату үшін Ольтрежурдан бекіністерін Саладинге беруге ұсыныс жасады. Керак пен Монреаль гарнизондары берілуден бас тартса да, Саладин Хумфриді босатты. Керак 1188 жылдың соңында, ал Монреаль 1189 жылдың басында Саладиннің қолына көшті. 1190 жылдың күзінде патшайым Сибилла қайтыс болғаннан кейін, Корольдіктің көптеген барондары (Изабелланың әкесі Ибелиннің Балианы да ішінде) Изабелланы сәтті әскери қолбасшы Конрад Монферратқа беруді қалады. Хумфри мен Изабелланың некесі бұзылды, бірақ олар бұл шешімге қарсылық білдірді. Хумфри 1191–1192 жылдары Англия королі Ричард I-нің крест жорығында оның сапында болды. Хумфри араб тілін жақсы білгендіктен, Ричардтың тапсырмасымен Саладиннің інісі Әл-Адилмен келіссөздер жүргізді.
Humphrey IV of Toron ( 1166 – 1198) was a leading baron in the Kingdom of Jerusalem. He inherited the Lordship of Toron from his grandfather, Humphrey II, in 1179. He was also heir to the Lordship of Oultrejourdan through his mother, Stephanie of Milly. In 1180, he renounced Toron on his engagement to Isabella, the half sister of Baldwin IV of Jerusalem. The king, who had suffered from leprosy, allegedly wanted to prevent Humphrey from uniting two large fiefs. Humphrey married Isabella in Kerak Castle in autumn 1183. Saladin, the Ayyubbid sultan of Egypt and Syria, laid siege to Kerak during the wedding, but Baldwin IV and Raymond III of Tripoli relieved the fortress. Baldwin IV made his young nephew, Baldwin V, his successor before his death, but Baldwin V also died in the summer of 1186. The barons, who did not want to acknowledge the right of Baldwin V's mother, Sybilla, and her husband, Guy of Lusignan, to inherit the kingdom, decided to proclaim Humphrey and his wife king and queen. However, Humphrey, who did not want to reign, deserted them and did homage to Sybilla and Guy. He was captured in 1187 at the Battle of Hattin, where Saladin imposed a crushing defeat on the united army of the Kingdom of Jerusalem. His mother offered the surrender of the fortresses of Oultrejordain to Saladin in exchange for Humphrey's release. Although the garrisons of Kerak and Montréal refused to surrender, Saladin set Humphrey free. Kerak only fell to Saladin's troops in late 1188, Montréal in early 1189. After Queen Sybilla's death in the autumn of 1190, most barons of the realm (including Isabella's stepfather, Balian of Ibelin) wanted to give Isabella in marriage to Conrad of Montferrat, a successful military leader. The marriage of Humphrey and Isabella was annulled, although they protested the decision. Humphrey joined the retinue of King Richard I of England during his crusade in 1191–1192. Since Humphrey was fluent in Arabic, he conducted negotiations with Saladin's brother, Al Adil, on Richard's behalf.
Ерте өмір
Хамфри шамамен 1165 жылы дүниеге келді, Торонның II Хамфрисінің мұрагері Хамфри мен Миллилік Стефанидің ұлы. 1173 жылы әкесі қайтыс болғанда Хамфри бала болды. Оның анасы көп ұзамай Ольтрежурдан иелігін мұраға алды. Ол 1174 жылғы қазанда өлтірілген Иерусалимнің Сенашалы Майлз Плансиге үйленді. Келесі жылы ол Шатильондық Рейнольдқа үйленді. Хамфри әкесінен Торон иелігін мұраға алды, ол 1179 жылғы 22 сәуірде Баниас шайқасында алған жараларынан қайтыс болды. Иерусалимнің IV Балдуинінің сегіз жасар жартылай қарындасы Изабелла 1180 жылғы қазанда Хамфриге берілді. Оның әкесі Рейнольд Шатильон және Изабелланың әкесі Балиан Ибелин Иерусалим Корольдігіндегі екі барондық топтың көрнекті тұлғалары болды. Екі барондық топ мемлекеттік басқаруды бақылау үшін бәсекелесіп жүрді, себебі аралас ауруға шалдыккан король жалғыз өзі билік ете алмады. Неке шарты бойынша Хамфри мұраға алған иеліктерінен (Торон, Баниас және Шастель-Неф) IV Балдуиннің пайдасына бас тартып, 7000 безанттық ақшалық феодқа алмастырды. Неке шартының бұл тармағы корольдің Хамфридің екі ірі феодты – Торон мен Ольтрежурданды біріктіруіне кедергі келтіргісі келгенін көрсетеді. IV Балдуин 1183 жылы Торонды немесе оны пайдалану құқығын анасына, Агнес Куртенэйге берді. Египет пен Сирияны біріктірген Саладин 1183 жылдың қыркүйегінде Иерусалим Корольдігіне шабуыл жасады. Хамфри Ольтрежурдан әскеріне қолбасшылық етті, оларды Рейнольд Шатильон корольдіктің біріктірілген әскеріне қосылуға жіберді. Саладиннің әскері Гилбоа тауында оның әскерін қоршап алып, дерлік жойды. Саладиннің жорығы 7 қазанда кері шегінумен аяқталды, өйткені ол негізгі әскерді шайқасқа түсуге көндіре алмады.
Humphrey was born in about 1165, the son of Humphrey, heir to Humphrey II of Toron, and Stephanie of Milly. Humphrey was a child when his father died around 1173. His mother soon inherited the Lordship of Oultrejourdan. She married Miles of Plancy, Seneschal of Jerusalem, who was murdered in October 1174. The following year she married Raynald of Châtillon. Humphrey inherited the Lordship of Toron from his grandfather who died of wounds received at the Battle of Banyas on 22 April 1179. Baldwin IV of Jerusalem's eight year old half sister, Isabella, was betrothed to Humphrey in October 1180. His stepfather, Raynald of Châtillon, and Isabella's stepfather, Balian of Ibelin, were prominent figures of the two groups of barons in the Kingdom of Jerusalem. The two baronial groups had been competing for the control of state administration, because the king who suffered from leprosy could not rule alone. According to the marriage contract, Humphrey renounced his inherited domains (Toron, Banias and Chastel Neuf) in favor of Baldwin IV, in exchange for a money fief of 7,000 bezants. This provision of the marriage contract suggests that the king wanted to prevent Humphrey from uniting two large fiefs, Toron and Oultrejourdan. Baldwin IV granted Toron or its usufruct to his mother, Agnes of Courtenay, around 1183. Saladin, who had united Egypt and Syria under his rule, invaded the Kingdom of Jerusalem in September 1183. Humphrey commanded the forces of Oultrejourdain, dispatched by Raynald of Châtillon to join the united army of the kingdom. Saladin's soldiers ambushed and almost annihilated his troops at Mount Gilboa. Saladin's campaign ended with his withdrawal on 7 October, because he could not persuade the main army to join battle.
Неке
Хамфри 1183 жылдың күзінде Керак қамалында Изабеллаға үйленді. Той кезінде Саладин қамалды қоршауға алды, ол Рейнальд Шаттильонның ақпан айында Қызыл теңізде жасаған қарақшылық шабуылына кек қайтару үшін жасалған еді. Эрнульдің жылнамасының бір нұсқасына сәйкес, Хамфридің анасы Саладинді жаңа үйленген жас жұбай орналасқан мұнараны бомбалаудан тоқтатуға көндірді, бірақ ол қамалдың қалған бөлігін қоршауды жалғастырды. Керак 4 желтоқсанда Балдуин IV және Триполидің Раймонд III-і тарапынан құтқарылды. Өлім төсегінде жатқан Балдуин IV, өзінің әпкесі Сибилла мен оның күйеуі Ги Лузиньянды алты жасар ұлы Балдуин V пайдасына мұрадан айырғаннан кейін, 1183 жылдың наурыз айында Триполидің Раймонын өзінің мұрагері ретінде тағайындады. Иерусалимнің Жоғарғы соты сондай-ақ, егер Балдуин V қайтыс болса, Рим папасы, Киелі Рим императоры, Франция және Англия патшалары Сибилла немесе Изабелланың оның орнына ие болу құқығын анықтауы керек деген қаулы қабылдады. Балдуин IV 1185 жылдың наурыз айында, ал Балдуин V келесі жылдың жазында қайтыс болды.
Humphrey married Isabella in Kerak Castle in the autumn of 1183. During the wedding, Saladin laid siege to the fortress to take revenge for Raynald of Châtillon's plundering raid on the Red Sea in February. According to a version of Ernoul's chronicle, Humphrey's mother convinced Saladin not to bombard the tower in which the newly married young couple were lodged, although he continued to besiege the rest of the fortress. Kerak was eventually relieved on 4 December by Baldwin IV and Raymond III of Tripoli. The dying Baldwin IV, who had disinherited his sister Sybilla and her husband Guy of Lusignan in favor of her six year old son, Baldwin V, in March 1183, nominated Raymond of Tripoli regent to his successor. The High Court of Jerusalem also decreed that if Baldwin V died, the pope, the Holy Roman emperor, and the kings of France and England were to decide whether Sybilla or Isabella was entitled to succeed him. Baldwin IV died in March 1185, Baldwin V the next summer.
Қаулыны қабылдамаған талапкер
Сибилланың аналық ағасы, Куртенэлік Жоселин III, Триполилік Раймондты Иерусалимді тастап, Тиберияда патшалықтың барондары үшін мәжіліс өткізуге көндірді. Регент Тиберияға кеткен соң, Жоселин Сибилла мен Гай Лузиньянды Иерусалимге шақырды. Раймонд Жоселиннің алдағанын білгеннен кейін, Жоғарғы сотты Наблусқа шақырды. Патшалықтың барлық барондары (Хамфриді қоса алғанда) Наблуске асықты, бірақ Хамфридің әкесі, Шатильондық Рейнальд, Иерусалимге барып кетті. Барондар Сибиллаға, Гай Лузиньянға және олардың қолдаушыларына Балдуин V-нің мұрагерлік мәселесі бойынша Жоғарғы соттың шешімін еске салып, Иерусалимге елшілер жіберді. Олардың хабарламаларын елемеген Гераклий, Иерусалимнің латын патриархы, Сибилланы патшайым деп таж кигізіп, ол өз кезегінде күйеуінің басына тәж қойды. Біршама уақыттан соң, Триполилік Раймондтың ұсынысымен, Наблустағы барондар Изабелла мен Хамфриді Сибилла мен Гайға қарсы патша және патшайым деп жариялауға шешім қабылдады. Раймонд және оның қолдаушылары Иерусалимге қарсы жорыққа шығуға дайын болды, бірақ Хамфри тәжді қалаған жоқ. Ол түні бойы Наблустен жасырын түрде шығып, Сибилламен кездесу үшін Иерусалимге аттанды. Ол бастапқыда одан бас тартты, бірақ Хамфри ниетін айтқаннан кейін, ол оны күйеуіне ертіп барды. Хамфри Гайға адал болуға ант беріп, Хамфри мен Изабелланың тәж кигізілуіне қатысты құйрық сөздерге нүкте қойды. Триполилік Раймонд пен Рамлехтік Балдуиннен басқа барлық барондар Сибилла мен Гайға құрмет көрсету үшін Иерусалимге асықты. 1186 жылы Гай Куртенэлік Жоселинге Торон мен Шастель-Нёф (Хамфри 1180 жылы тастап кеткен екі иелік) иелігін берді, егер ол екі иелікті Хамфриге қайтарса, Хамфри олар үшін алған өтемақыны алатынын айтты.
Sybilla's maternal uncle, Joscelin III of Courtenay, persuaded Raymond of Tripoli to leave Jerusalem to hold an assembly in Tiberias for the barons of the realm. After the regent departed to Tiberias, Joscelin invited Sybilla and Guy of Lusignan to Jerusalem. As soon as Raymond realized that Joscelin had deceived him, he summoned the High Court to Nablus. All the barons of the realm (including Humphrey) hurried to Nablus, except Humphrey's stepfather, Raynald of Châtillon, who went to Jerusalem. The barons sent messengers to Jerusalem to remind Sybilla, Guy of Lusignan, and their supporters, of the High Court's decision on the matter of the succession of Baldwin V. Ignoring their messages, Heraclius, Latin Patriarch of Jerusalem, crowned Sybilla queen, and she in turn placed the crown on her husband's head. Before long, acting on Raymond of Tripoli's proposal, the barons at Nablus decided to proclaim Isabella and Humphrey queen and king against Sybilla and Guy. Raymond and his supporters were willing to march against Jerusalem, but Humphrey had no desire for the crown. He secretly left Nablus during the night and rode to Jerusalem to meet Sybilla. She refused him initially, but after Humphrey told her of his intention, she accompanied him to her husband. Humphrey swore fealty to Guy, putting an end to the conspiracy for Humphrey's and Isabella's coronation. All the barons except Raymond of Tripoli and Baldwin of Ramleh hurried to Jerusalem to do homage to Sybilla and Guy. Guy granted Toron and Chastel Neuf (two domains that Humphrey had abandoned in 1180) to Joscelin of Courtenay in 1186, stipulating that should he restore the two estates to Humphrey, he would receive the compensation that Humphrey had received for them.
Хаттин шайқасы
Хамфридің әкесі Шатильондық Рейнольд 1187 жылдың басында Мысырдан Сирияға қарай жылжыған керуенді тонады. Ол Иерусалим Корольдігі мен Саладин арасындағы бітім оның Ольтрежурдан иелігіне қатысты емес деп мәлімдеді. Гай Лузиньян Рейнольдты өтемақы төлеуге көндіре алмағаннан кейін, Саладин Иерусалим Корольдігіне қарсы джихад (қасиетті соғыс) жариялады. Саладиннің әскері 1187 жылдың 4 шілдесінде Хаттин шайқасында Корольдіктің біріккен күштерін талқандады. Хамфри де шайқасқа қатысты. Ол, христиан әскерінің көптеген басшылары сияқты, шайқас алаңында тұтқынға алынды. Рейнольдты (Саладин жеке өзі басын шапты) және Әскери Ордендердің рыцарьларын (фанатиктер өлтірді) есептемегенде, Саладин олардың өмірін сақтап қалды. Саладин тұтқындарын Дамаскқа жіберіп, бірінен кейін бірі христиан қалалары мен бекіністерін бағындырды. Ольтрежурданның екі қамалы – Керак және Монреаль – қарсылық көрсеткен азазды бекіністердің бірі болды. Қазан айында Хамфридің анасы, Миллилік Стефания, егер Саладин Хамфриді босатса, екі қамалдағы гарнизонды капитуляцияға көндіруге уәде берді. Саладин оның ұсынысын қабылдап, Хамфриге оған қосылуға рұқсат берді. Бірақ қорғаушылар капитуляциялаудан бас тартты, және Хамфри Дамаскқа қайтып оралды. Көп ұзамай Саладин Хамфриді қайта босатып жіберді, одан сыйақы талап етпеді. Саладиннің әскері 1188 жылдың соңына дейін Керакты, ал бірнеше айдан кейін Монреальді жаулай алмады.
Humphrey's stepfather, Raynald of Châtillon, plundered a caravan moving from Egypt to Syria in early 1187, claiming that the truce between the Kingdom of Jerusalem and Saladin did not cover his Lordship of Oultrejourdan. After Guy of Lusignan failed to persuade Raynald to pay compensation, Saladin proclaimed a jihad (holy war) against the Kingdom of Jerusalem. Saladin's army crushed the united forces of the kingdom in the Battle of Hattin on 4 July 1187. Humphrey also participated in the battle. He was captured on the battlefield like most of the commanders of the Christian army. With the exception of Raynald (whom he personally beheaded) and the knights of the Military Orders (who were massacred by fanatics), Saladin spared their lives. Saladin sent his prisoners to Damascus and conquered the Christian towns and fortresses one after another. Two castles in Oultrejordan – Kerak and Montréal – were among the few fortresses that resisted. In October, Humphrey's mother, Stephanie of Milly, promised to persuade the garrisons at the two fortresses to surrender if Saladin released Humphrey. Saladin accepted her offer and allowed Humphrey to join her. However, the defenders refused to surrender and Humphrey returned to Damascus. Before long, Saladin set Humphrey free again without demanding ransom. Saladin's troops were unable to seize Kerak until the end of 1188, and Montréal some months later.
Некені бұзу
1190 жылы Сибилла патшайымы мен оның екі қызы қайтыс болғанда, Хамфри әйелімен бірге Акрыны қоршаған крестшілер лагерінде болды. Патшалықтың көптеген барондары Хамфридің әйелін Сибилланың заңды мұрагері деп есептеді, себебі Гуй әйелі мен балалары қайтыс болғаннан кейін билік ету құқығын жоғалтқан еді. Алайда, олар Хамфридің патшалықты басқаруға лайық емес деп ойлады, әсіресе ол 1186 жылы Сибилла мен Гуйға қарсы таққа таласудан бас тартқандықтан. Олар Саладиннің Тирді басып алуына тосқан крестшілердің басшысы Конрад Монферратты артық көрді. Изабелланың әкесі Балиан Ибелин Конрадтың қолдаушыларының бірі болды. Ол және оның жақтастары Изабелла мен Хамфридің некесін жою керек деп шешті. Некеде бала болған жоқ. Сол замандағы Itinerarium Regis Ricardi Хамфриді шамамен 1190 жылы «еркекке қарағанда әйелге көбірек ұқсайтын, мінез-құлқы жұмсақ және сөйлеуде кекешті» деп сипаттады. Изабелланың анасы Мария Комнина Изабелланың шатырына кіріп, күйеуінен кетуге мәжбүрледі. Мария Комнина Балдуин IV қызын сегіз жасында Хамфриге үйлендіруге мәжбүрлегенін айтты. Пиза архиепископы Убальдо Ланфранки (Папаның легаты) және Бове епископы Филипп Дрю Хамфридің Изабелламен жасаған некесін жойды. Рим папасы Иннокентий III-нің бұл шешім бойынша жүргізген тергеу барысында, іске қатысқан рыцарлар тобы Изабелла мен Хамфридің екеуі де некені жоюға қарсылық білдіргенін мәлімдеді. Өлімі алдында Кентербери архиепископы Болдуин Форд Изабелланың Конрадқа үйленуіне тыйым салып, егер олар үйленсе, Изабелла да, Конрад та адалдықтан тайып кетеді деді. Архиепископтың тыйымын елемеген Конрад Монферрат 1190 жылдың 24 қарашасында Изабеллаға үйленді.
Humphrey and his wife were present at the camp of the crusaders who besieged Acre when Queen Sybilla and her two daughters died in 1190. Most barons of the realm regarded Humphrey's wife as Sybilla's lawful heir, stating that Guy had lost his claim to rule after his wife and their children died. However, they also felt Humphrey was unsuitable to rule the kingdom, especially because he had refused to claim the throne against Sybilla and Guy in 1186. They preferred Conrad of Montferrat, a crusader leader who had prevented Saladin from occupying Tyre. Isabella's stepfather, Balian of Ibelin, was one of Conrad's supporters. He and his partisans decided that the marriage of Isabella and Humphrey should be annulled. The marriage was childless. The contemporaneous Itinerarium Regis Ricardi describes Humphrey, around 1190, as "more like a woman than a man, gentle in his dealings and with a bad stammer". Isabella's mother, Maria Comnena, entered Isabella's tent, and forced her to leave her husband. Maria Comnena swore that Baldwin IV had forced her daughter to marry Humphrey at the age of eight. Ubaldo Lanfranchi, Archbishop of Pisa (who was Papal legate), and Philip of Dreux, Bishop of Beauvais, annulled Humphrey's marriage to Isabella. During an inquiry ordered by Pope Innocent III into the prelates' decision, a group of knights who were present at the proceedings stated that both Isabella and Humphrey had protested the annulment. Before he died, Baldwin of Forde, the archbishop of Canterbury, forbade Isabella to marry Conrad, stating that both Isabella and Conrad would commit adultery if they married. Ignoring the archbishop's ban, Conrad of Montferrat married Isabella on 24 November 1190.
Соңғы жылдар
Хамфри корольдік биліктен бас тартпаған Гуй Лузиньянды 1191 жылы мамыр айында Кипрдегі Лимассол қаласында Англия королі Ричард І-мен кездесуге ертіп келген барондардың бірі болды. Екеуі де Ричардқа адалдық серт берді. Ричард араб тілін жақсы білетін Хамфриді Лиддаға (қазіргі Израильдегі Лод) Саладиннің бауыры Әл-Адилмен келіссөздер жүргізу үшін жіберді. Ричард Әл-Адилге өз қарындасы Жоанның қолын және Қасиетті жерді оның қалыңдығы ретінде ұсынғанымен, келісімге қол жеткізілген жоқ. 1192 жылы 28 сәуірде Тир қаласында екі адам Монферраттың Конрадын өлтірді. Олардың бірі Ассасиндер басшысы Рашид ад-Дин Синанның оны өлтіруге жібергенін мойындады, бірақ Хамфри оларды жалдаған деген күдікке де ілікті. Заманауи тарихшылар Хамфридің кінәсіз екенін бірауыздан айтады, оның "ең болмағанда бастамашылық танытумен ерекшеленбегенін" көрсетеді. Жесір қалған Изабелла 1192 жылы 5 мамырда Аккрада Шампан графы Генрих II-ге үйленді. Хамфри 1198 жылы қайтыс болды, ал Изабелла қайтадан жесір қалғаннан кейін, Кипр королі Эмери Лузиньянға үйленді. 1229 жылы Хамфридің иелігі – Торон, Египет сұлтаны Аль-Камиль мен Киелі Рим императоры Фридрих II арасындағы келісімге сәйкес Иерусалим патшалығына қайтарылды. Бұл аймақты Хамфридің әпкесі Торондық Изабелланың шөбересі Антиохиялық Мария басып алды.
Humphrey was among the barons who accompanied Guy of Lusignan, who did not renounce the kingdom, to meet King Richard I of England in Limassol in Cyprus in May 1191. Both men did homage to Richard. Richard dispatched Humphrey, who was fluent in Arabic, to open negotiations with Saladin's brother, Al Adil, in Lydda (now Lod in Israel). No agreement was reached, although Richard offered the hand of his sister, Joan, to Al Adil and the Holy Land as her dowry. Two men murdered Conrad of Montferrat in Tyre on 28 April 1192. Although one of them confessed that Rashid ad Din Sinan, head of the Assassins, had sent them to kill him, Humphrey was one of the suspects accused by contemporaneous sources of hiring them. Modern historians are unanimous in saying that Humphrey was innocent, pointing out that his "career was not notable for displays of initiative in any case". The widowed Isabella married Count Henry II of Champagne in Acre on 5 May 1192. Humphrey died in 1198, shortly after Isabella, who had again been widowed, married Aimery of Lusignan, King of Cyprus. In 1229, Humphrey's patrimony, Toron, was restored to the Kingdom of Jerusalem in accordance with the treaty of Al Kamil, sultan of Egypt, and the Holy Roman emperor, Frederick II. The domain was seized by Maria of Antioch, who was the great granddaughter of Humphrey's sister, Isabella of Toron.