Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Музыкалық интервал
Musical interval
Тоқсандық тон – хроматикалық гамманың әдеттегі ноталарының арасындағы орташа биіктік немесе жартылай тоннан шамамен екі есе тар (ауызша немесе логарифмдік тұрғыдан) интервал. Тоқсандық тон октаваны әрқайсысы 50 центке бөледі және 24 түрлі биіктікке ие. Тоқсандық тонның тамыры Таяу Шығыс музыкасында, әсіресе парсы дәстүрлі музыкасында жатыр. Дегенмен, тең темпераментті тоқсандық гамманың, немесе 24 тең темпераменттің алғашқы дәлелденген ұсынысын 19 ғасырдағы музыка теоретиктері Генрих Рихтер 1823 жылы және Михаил Мишака 1840 жылы жасады. Бұл гамманы пайдаланып музыка жазған композиторлар: Пьер Булез, Джулиан Каррильо, Милдред Купер, Джордж Энеску, Альберто Гинастера, Жерар Грисей, Алоис Хаба, Любица Марич, Чарльз Айвс, Тристан Мурайл, Кшиштоф Пендерецки, Джачинто Счелси, Аммар Эль Шерей, Карлхайнц Стокхаузен, Туи Сент-Джордж Таккер, Иван Вишнеградский, Янис Ксенакис және Сеппе Гебрус (Тоқсандық тонды шығармалар тізілімін қараңыз).
A quarter tone is a pitch halfway between the usual notes of a chromatic scale or an interval about half as wide (orally, or logarithmically) as a semitone, which itself is half a whole tone. Quarter tones divide the octave by 50 cents each, and have 24 different pitches. Quarter tones have their roots in the music of the Middle East and more specifically in Persian traditional music. However, the first evidenced proposal of the equally tempered quarter tone scale, or 24 equal temperament, was made by 19th century music theorists Heinrich Richter in 1823 and Mikhail Mishaqa about 1840. Composers who have written music using this scale include: Pierre Boulez, Julián Carrillo, Mildred Couper, George Enescu, Alberto Ginastera, Gérard Grisey, Alois Hába, Ljubica Marić, Charles Ives, Tristan Murail, Krzysztof Penderecki, Giacinto Scelsi, Ammar El Sherei, Karlheinz Stockhausen, Tui St. George Tucker, Ivan Wyschnegradsky, Iannis Xenakis, and Seppe Gebruers (See List of quarter tone pieces.)
Ежелгі грек тетракордтары
Грек тетрахордының энгармониялық туысы дитоннан немесе шамамен үлкен үшінші бөлігінен, және екі микротонға бөлінген жарты тоннан тұратын. Аристоксен, Дидим және басқалар жарты тонды шамамен бірдей мөлшердегі екі шамамен тоқсан тондық интервалға бөлінгендей көрсетті, ал басқа ежелгі грек теоретиктері энгармониялық туыстың жарты тонын бөлуден туындаған микротондардың мөлшері тең емес екенін (яғни, біреуі тоқсан тоннан кішкентай, ал екіншісі үлкен) деп сипаттады.
The enharmonic genus of the Greek tetrachord consisted of a ditone or an approximate major third, and a semitone, which was divided into two microtones. Aristoxenos, Didymos and others presented the semitone as being divided into two approximate quarter tone intervals of about the same size, while other ancient Greek theorists described the microtones resulting from dividing the semitone of the enharmonic genus as unequal in size (i. e., one smaller than a quarter tone and one larger).