Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз армиясының офицері (1765–1844)
French Army officer (1765–1844)
Жан Батист Друэ, граф д’Эрлон (ʒɑ̃ batist dʁuɛ; 29 шілде 1765 – 25 қаңтар 1844) – Франция маршалы және Наполеон соғыстары кезіндегі Ұлы армияның (Grande Armée) әскери қызметкері. Ол Ватерлоо шайқасында Солтүстік армиясының I корпусына басшылық еткенімен ерекше көзге түсті.
Jean Baptiste Drouet, Comte d'Erlon (ʒɑ̃ batist dʁuɛ; 29 July 176525 January 1844) was a Marshal of France and a soldier in the Grande Armée during the Napoleonic Wars. He notably commanded the I Corps of the Army of the North at the Battle of Waterloo.
Ерте өмір
Д'Эрлон 1765 жылдың 29 шілдесінде Реймсте дүниеге келді. Оның әкесі мен атасы ағаш шеберлері болған, ал ол құлыпшы болып оқыды.
D'Erlon was born in Reims on 29 July 1765. His father and grandfather were carpenters, and he trained to be a locksmith.
Наполеоннан кейінгі қызмет
1825 жылы оған Карл X рақымшылық жасады. Ол 1830 жылғы шілде революциясын қолдады және 1831 жылғы 19 қарашада Францияның пэрі (Peer) атанды. 1832 жылы оған Нант қаласындағы 12-ші дивизияның басшылығы тапсырылды. Сол жылы оның дивизиясы Вандея көтерілісін басып, Берри герцогинясын қамауға алды. 1834 жылы д’Эрлон Алжирдің генерал-губернаторы болып тағайындалды. 1835 жылы Макта шайқасында генерал Трезель басқарған француз армиясы жеңіліске ұшырағаннан кейін Д’Эрлон Францияға қайтарылып, орны басқа біреуге берілді. 1837 жылдан бастап ол Нант қаласындағы 12-ші дивизияның басшылығын қайтадан иеленді, ол 1843 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін зейнетке шығу үшін Парижге көшіп, 1843 жылғы 9 сәуірде Франция маршалы атағын алды. Ол келесі жылдың 25 қаңтарында дүние салды.
In 1825 he was granted amnesty by Charles X. He supported July Revolution in 1830, and was made Peer of France in 19 November 1831. In 1832 he was given the command of the 12th Division in Nantes. Later in the year his division suppressed a Vendean revolt and arrested the Duchess of Berry. In 1834 d'Erlon was named governor general of Algeria. After the defeat of the French army under General Trézel at the Battle of Macta in 1835, D'Erlon was recalled to France and replaced. From 1837 he resumed his command of the 12th Division in Nantes, a position he held until 1843 when he moved to Paris to retire and was granted the title marshal of France on 9 April 1843. He died on 25 January of the following year.
Отбасы
1794 жылы Реймсте д'Эрлон Мари Ан де Руссоға үйленді (1828 жылы қайтыс болды), банкир Николя де Руссоның қызы, оны ол ағасы Жан Франсуа Друэдің әйелі Мари Жанна (Руссо) арқылы танысты. Той күні таңында Реймсте болғанда, оған генерал Франсуа Лефеврдің көмекшісі қызметіне тағайындалғаны хабарланды. 1794 жылы Рождество күні оның тұңғыш баласы, Николас Адольф есімді ұлы дүниеге келді. 1796 жылы әйелі екінші баласын, қызы Мари Энн Луизаны дүниеге әкелді. Оның үшінші баласы, Аймэ Наполеон Франсуа 1803 жылғы желтоқсанда Сойссон қаласында туды.
In 1794, in Reims, d'Erlon married Marie Anne de Rousseau (died 1828), daughter of Nicolas de Rousseau, a banker, whom he got to know through Marie Jeanne (Rousseau) the wife of his brother Jean François Drouet. While in Reims on the morning of his wedding, he was informed of his appointment as aide de camp to General François Lefebvre. On Christmas Day 1794, his first child, a son who was christened Nicolas Adolphe, was born. In 1796 his wife had their second child, a daughter: Marie Anne Louise. His third child Aimé Napoleon François was born in Soissons in December 1803.