Лондон-Эссекс аймақтық темір жолы

Лондон-Тильбури-Саутенд теміржол желісі: Лондоннан Эссекске қатынайтын жүлгерлер үшін маңызды бағыт. Жүк тасымалына да қолданылады. Тарихы 1854 жылға дейін жетеді.

23 мин оқу

100%

Дереккөз: London, Tilbury and Southend line — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Лондон, Тилбери және Саутхенд желісі, сондай-ақ Эссекс Темзиде деп аталады, британдық теміржол жүйесіндегі қала маңы теміржолы. Ол Лондонның орталық бөлігіндегі Фенчурч-стрит станциясын шығыс Лондон мен Эссекс қалаларындағы бағыттармен байланыстырады, соның ішінде , , , , Тилбери, Саутхенд және . Оның негізгі пайдаланушылары Лондонға және Лондоннан саяхаттайтын қала маңы тұрғындары, әсіресе Фенчурч-стрит қызмет көрсететін Лондон қаласы және шығыс Лондонның Доклендс қаржы ауданы, Лондон метрополитені мен Доклендс жеңіл теміржолы арқылы және . Желі демалыс күндері саяхаттайтындар тарапынан да көп пайдаланылады, себебі ол және оның тармақтары бірқатар теңіз жағалауындағы курорттарға, сауда орталықтарына және ауылдық жерлерге қызмет көрсетеді. Сонымен қатар, маршруттың Тилбери Loop бөлігі Дагенхэм докқа және Тилбери мен Лондон Gateway порттарына жүк тасымалдау үшін маңызды артерия болып табылады. Жүк тасымалы Gospel Oak-тан Barking желісіне және Forest Gate Junction-дегі Great Eastern Main Line-ға қосылу арқылы басқа негізгі бағыттарға да жеткізілуі мүмкін. Лондон, Тилбери және Саутхенд теміржол компаниясы – Лондон және Блэкволл теміржолы мен Шығыс округтері теміржол компаниялары арасындағы бірлескен кәсіпорын – 1852 жылы құрылып, алғашқы бөлігі 1854 жылы ашылды. Маршрут кезең-кезеңмен кеңейтілді және Midland Railway және District Railway компанияларымен серіктестік орнатылды. Теміржол үш негізгі бағытқа қызмет көрсетеді. Негізгі желі Фенчурч-стриттен Базильдон арқылы Шоуберинесске дейін 39 миль (63 км) қашықтықта жүреді. Баркинг пен арасындағы айналма желісі Рейнхам (Эссекс), Грейс және Тилбери арқылы балама маршрут ұсынады. Соңында, Үпминстердегі негізгі желіні Грейстегі айналма желісімен байланыстыратын қысқа тармақ желісі бар. Желідегі ең жоғары жылдамдық шегі , бірақ осы желіде жүретін және электр пойыздары сағаттық жылдамдыққа жете алады. Желі Network Rail-дің стратегиялық 6-маршрутының бөлігі болып табылады. Ол Лондон және Оңтүстік-Шығыс аймағындағы қала маңы желісі ретінде жіктеледі. Жолаушылар тасымалы Essex Thameside франшизасын құрайды, оны қазіргі уақытта c2c теміржол операторы басқарады.

Commuter railway line in Essex, England

The London, Tilbury and Southend line, also known as Essex Thameside, is a commuter railway line on the British railway system. It connects Fenchurch Street station, in central London, with destinations in east London and Essex, including , , , , Tilbury, Southend and
Its main users are commuters travelling to and from London, particularly the City of London which is served by Fenchurch Street, and areas in east London including the Docklands financial district via London Underground and Docklands Light Railway connections at and The line is also heavily used by leisure travellers, as it and its branches serve a number of seaside resorts, shopping areas and countryside destinations. Additionally, the Tilbury Loop portion of the route provides an artery for freight traffic to and from Dagenham Dock and the Tilbury and London Gateway ports. Freight traffic can also travel further using the connection to the Gospel Oak to Barking line and the Great Eastern Main Line at Forest Gate Junction, allowing access to other main routes. Built by the London, Tilbury and Southend Railway Company – a joint venture between the London and Blackwall Railway and the Eastern Counties Railway companies – the railway was authorised in 1852, with the first section opening in 1854. The route was extended in phases and partnerships were formed with the Midland Railway and District Railway to provide through services. The railway serves three main routes. The main line runs from Fenchurch Street to Shoeburyness via Basildon over a distance of 39 mile (63 km). A loop line between Barking and provides an alternative route via Rainham (Essex), Grays and Tilbury. Finally, there is a short branch line connecting the main line at Upminster with the loop line at Grays via The line has a maximum speed limit of , although the and electric trains which run on it are capable of speeds of
The line forms part of Network Rail's strategic route 6. It is classified as a London and South East commuter line. Passenger services form the Essex Thameside franchise that is currently operated by train operating company c2c.

Бастапқы құрылыс (18401858)

Жолдың алғашқы бөлігін Лондон және Блэкволл темір жолы салды, оның Блэкволлдан басталатын желісі 1840 жылы Минористегі аялдамамен және Шэдвелл мен Степнидегі бағыттағы аралық станциялармен ашылды. Жолда екі тәуелсіз жол бар еді, олар бастапқыда кабельдік жүк тасымалымен жұмыс істеді және 1848 жылға дейін бу локомотивтері қолданылмады. Жол қазіргі Лондон аялдамасына дейін кеңейтіліп, 1841 жылы 20 шілдеде іске қосылды. 1842 жылы Канон-стрит-роудтағы жол бойында қысқа мерзімді станция ашылды, бірақ ол 1848 жылы жабылды. L&BR Лондон және Блэкволл кеңейту темір жолы деп аталатын кеңейтуді Степни станциясынан Боудағы Шығыс округтері темір жолымен қиылысқа дейін салды, бірақ дау туындады және қиылыс ешқашан аяқталмады. Виктория Парк пен Боудағы қысқа мерзімді алмасу станциясы қиылыста салынған, бірақ аз көлік қозғалысы болды, бұл 1850 жылдың қыркүйегінде желі уақытша жабылуына әкелді. 1853 жылдың қаңтарында Газ фабрикасының тоғысында жаңа тоғысу орны салынды, бұл Солтүстік Лондон темір жолының Фенчурч көшесіне жаңа қызмет көрсетуіне мүмкіндік берді. Лондон, Тилбери және Саутхенд теміржолының құрылысы LBR және ECR арасындағы бірлескен кәсіпорын болды және оны Парламент 1852 жылы 17 маусымда мақұлдады. Бірінші бөлімді Пето мен Гриселл салдырды, ол Шығыс округтер темір жолының негізгі желісі мен Тилбери арасындағы тұйықталу арқылы 1854 жылы 13 сәуірде ашылды. Bow-тағы түйіспе ақыры аяқталды және келісімнің бір бөлігі ретінде бұл Шығыс округтері темір жолының Fenchurch Street-ке жұмыс істей бастауына мүмкіндік берді. Сонымен қатар, Фенчурч көшесіне кіретін үшінші жол ашылды және станция төрт платформаға кеңейтілді. LT&SR қызметі бастапқыда Фенчурч көшесі мен Бишопскейт станцияларынан қолданыстағы желілер арқылы біріктірілген жерге дейін, содан кейін Форрест Гейт буыны арқылы Тилбериге дейін, Грейвсендке паромдық байланыс үшін жүретін. 1866 жылы LBR-ді GER-ге тапсырды және Фенчурч көшесі мен Степни арасындағы барлық станциялар GER станциялары болды. 1880 жылы 5 сәуірде Лаймхаус қисығы Сальмон Лэйн қиылысы деп аталатын жаңа қиылыстан ашылды. Ол Газ фабрикасы қиылысы мен Степни арасында орналасқан, Лондон мен Блэкволл желісіне байланысты, Блэкволлға қарай бағытталды. GER қысқа өмір сүретін сарай қақпалары мен Блэкволл қызметіне Стратфорд арқылы жүгірді, бірақ бұл бір жыл ғана созылып, 1890 жылы Бэкволл-Саутхенд экскурсиялық пойыздары жұмыс істеді. Желінің негізгі мақсаты - портқа жүктерді жеткізудің басқа жолы болды. Азаматтық инженер Артур Льюис Стридтің басқаруымен желі Саутхендтен бастап ұзартылды. Сондай-ақ, 1884 жылы Хорнчерч пен Апминстерде жаңа станциялар ашылып, олардың арасында тікелей желі салынды. Екі жылдан кейін Шығыс Хорндон мен Питсеа арасында жаңа станция ашылды. 1901 жылы Вест Хэмде жаңа станция салынды, ол төрт платформамен, Шығыс Хэмге дейін желіні төрт еселеуді күтіп салынған. 1902 және 1905 жылдар аралығындағы кезеңдерде, жолдың оңтүстік жағындағы төрт еселену жұмыстары аяқталды, бұл жергілікті желілерге айналды, ал жаңа оңтүстік желілер (Through Lines) ұзақ қашықтыққа арналған қызметтер үшін болды. Жергілікті желілер электрлендірілді, бұл аудандық желілердің қызметтерін Шығыс Хэмге дейін кеңейтуге мүмкіндік берді. Баркингтен батысқа қарай қосымша жолдар мен тұрақтар салынды, электрленген жолдар Баркингке дейін ұзартылды және бұл бөлім 1908 жылы 1 сәуірде ашылды. 1926 жылы 28 маусымда Баркинг пен Дагенхэм стансасы арасында жаңа Гейл-стрит аялдамасы ашылды, ол жақын маңдағы Беконтри елімін қамтамасыз ету үшін салынды, бірақ бастапқыда станция жолмен байланыспаған.

The first part of the line was built by the London and Blackwall Railway whose line from Blackwall opened in 1840 with a terminus at Minories and intermediate stations on the route at Shadwell and Stepney. The line had two independent tracks which were initially worked by cable haulage and it was not until 1848 that steam locomotives were deployed. The line was extended to the current London terminus at and operations commenced on 20 July 1841. A short lived station opened on the route at Cannon Street Road in 1842 but this closed by 1848. The L&BR built an extension, known as the London and Blackwall Extension Railway, from Stepney station to a junction with the Eastern Counties Railway at Bow but there was a dispute and the junction was never completed. A short lived interchange station at Victoria Park & Bow was built at the junction but saw little traffic which led to a temporary closure of the line in September 1850. In January 1853 a new junction was built at Gas Factory Junction enabling the North London Railway to operate a new service into Fenchurch Street. The construction of the London, Tilbury and Southend Railway was a joint enterprise between the LBR and ECR and was authorised by Parliament on 17 June 1852. The first section, built by Peto and Grissell, was opened between Junction on the Eastern Counties Railway main line and Tilbury, via and on 13 April 1854. The junction at Bow was finally completed and as part of the deal and this enabled the Eastern Counties Railway to also start operating into Fenchurch Street. At the same time a third track was opened on the Fenchurch Street approaches and the station expanded to four platforms. LT&SR Services initially ran from Fenchurch Street and Bishopsgate stations over existing lines to where they were coupled together and then via Forest Gate Junction to Tilbury for ferry connections to Gravesend. In 1866 the LBR was taken over by the GER and all the stations between Fenchurch Street and Stepney became GER stations. On 5 April 1880 the Limehouse Curve opened with a new junction called Salmon Lane Junction, located between Gas Factory Junction and Stepney it provided a link on to the London and Blackwall line, heading towards Blackwall. The GER ran a short lived Palace Gates to Blackwall service via Stratford but this only lasted a year and there were some Backwall – Southend excursion trains run in 1890. Primary use of the line was to offer another goods route into the docks. Under the management of civil engineer Arthur Lewis Stride, the line was extended from Southend to There was also a direct line built between Barking and Pitsea, with new stations at Hornchurch and Upminster opening in 1884, An intermediate station at Dagenham opened in 1885 and the line extended east to East Horndon and later the same year to a re sited Pitsea in 1886. Two years later a new station between East Horndon and Pitsea was opened at
A new station was provided at West Ham in 1901 which was built with four platforms in anticipation of quadrupling to East Ham. The track quadrupling progressed in stages between 1902 and 1905 on the south side of the existing lines which became the Local Lines whilst the newly laid southern lines (known as the Through Lines) were for longer distance services. The Local Lines were electrified allowing District line services to be extended to East Ham. West of Barking, additional tracks and sidings were provided and the electrified tracks were extended to Barking and that section opened on 1 April 1908. A new halt called Gale Street Halt was opened between Barking and Dagenham station on 28 June 1926 to serve the nearby Becontree Estate although initially the station was not connected by road.

Апминстерге электр желісін қосу

Жолды төрт есе көбейту және электрлендіру алғаш рет 1914 жылғы Мидленд темір жолы заңында қарастырылды, ал LMS 1928/1929 жылдары төрт жолды бөлімді Апминстерге дейін кеңейту жоспарларын ұсынды. Ромфорд желісіне бұрылыс туралы ешқандай мәлімет болған жоқ. Осының салдарынан Апминстер станциясы толығымен қайта жаңартылды және District Line пойыздарын аяқтау үшін қосымша платформалар салынды. Осы кезеңде Апминстердегі локомотив депосы бұзылып, қайта салынды. Жаңа станциялар ашылды, ал бар станцияларға қосымша платформалар қосылды. Станциялар LMS басқаруында болды және батыстан шығысқа қарай:

+ 1932 жылғы Аудандық желінің кеңейтілген станциялары
Атауы | Ашылған күні | Ескертулер
---|---|---
Апней | 12 қыркүйек 1932 | Жаңа станция – платформалар тек Жергілікті желілерде
Беконтри | 28 маусым 1926 | Бар станция, 2 платформадан 4 платформаға дейін кеңейтілді – 18 шілде 1932 жылы Гейлс-Лейн тоқталысынан аты өзгертілді
Хитвей | 12 қыркүйек 1932 | Жаңа станция – платформалар тек Жергілікті желілерде. 1 мамыр 1949 жылы Дагенхам Хитвей деп аталды
Дагенхам | 1 мамыр 1885 | Бар станция, 2 платформадан 4 платформаға дейін кеңейтілді – станциядан шығысқа қарай пойыздарды кері бұруға арналған сайдинг салынды. 1 мамыр 1949 жылы Дагенхам Ист деп аталды
Элм Парк | 13 мамыр 1935 | Жаңа станция – платформалар тек Жергілікті желілерде
Хорнчерч | 1 мамыр 1885 | Бар станция, 2 платформадан 4 платформаға дейін кеңейтілді
Апминстер көпірі | 17 желтоқсан 1934 | Жаңа станция – платформалар тек Жергілікті желілерде
Апминстер | 1 мамыр 1885 | Бар станция, едәуір қайта жаңартылу қажет болды. Бар үш платформаға екі платформа қосылды және станцияның шығыс жағына алты вагондық сайдингтер салынды.

Метрополитен желісі шығысқа қарай жалғасады

Лондондық жолаушылар көлігі басқармасы (LPTB) 1932 жылы құрылды және барлық метро желілерінің басқаруын бір орталыққа біріктірді. LMS және LPTB арасындағы келіссөздер нәтижесінде Metropolitan Hammersmith & City пойыздары Шығыс Лондон желісінен ауыстырылып, Баркинг станциясында аяқтауға шешім қабылданды. Жүк пойыздарының қадамдарын қиылыстырмау үшін эстакада салу жоспары іске аспады, бірақ Баркингтегі икемділікті арттыру мақсатында басқа өзгерістер енгізілді. Бұған қоса, Дагенхэмде қосымша платформа мен пойыз тұрақтынатын учаске салынды, ал Апминстерде тұрақтандыру көлемі ұлғайтылды. Жаңа Метрополитен желісінің қызметі 1936 жылдың 4 мамырында басталды, және қосымша сегіз сағаттық рейстер 27 Аудандық желі рейстерімен үйлесімде жұмыс істеді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыстың LTS желісіне тигізген әсері 1940/1941 жылдардағы Лондон бомбалауының және кейіннен V1 және V2 зымыран бомбаларының қолданылуының нәтижесінде бірінші дүниежүзілік соғысқа қарағанда әлдеқайда зор болды. Алғашқы маңызды оқиға – ауданнан балаларды эвакуациялау болды, 1939 жылдың соңында бірнеше пойыз жөнелтілді. Бірақ, кең ауқымды әуе шабуылы күткендей болмағандықтан, көптеген балалар қайта оралды. 1940 жылы Саутхенд сияқты қалалардың көптеген тұрғындары көшіп кетті, себебі халықтың көп бөлігі осы аймақтың басқыншылыққа ұшырауы мүмкін деп есептеді. LMS балаларды жаппай эвакуациялаумен айналысты, 2 маусым 1940 жылы Нотингемшир және Дербиширге 12 пойыз жөнелтілді. Сағат кестесі қысқартылды, аудандық және басқа да қызметтер тоқтатылды, бірақ бұл шаралар Ұлыбританияның басқа аймақтарымен салыстырғанда шағын болды. Stanier 3 цилиндрлі 2-6-4T локомотивтері алыс станцияларға жіберілгендіктен қызмет баяулады, ал жүк тасымалдау LT&SR және LMS 4-4-2T локомотивтеріне қайта тапсырылды. Алғашқы ауыр оқиға 1940 жылдың 18 тамызында болды, Шоубери станциясы мен сигналдық будкасы бомбаға ұшырады, нәтижесінде сигналшы Джеймс Карр қаза тапты. Лондон бомбалауы 1941 жылдың 10-11 мамыр аралығында аяқталды, ал Кей осы екі күн аралығында 26 ауыр оқиға тіркелді. 1942 және 1944 жылдың басында бірнеше ұсақ шабуылдар болды. Лондонның басқа аймақтарындағы оқиғалар да LTS желісіне әсер етті. Мысалы, Кингс-Кростағы әуе шабуылынан келген зақымдарға байланысты Метрополитен желісінің қызметі 1940 жылдың 9 желтоқсанынан 1941 жылдың наурызына дейін тоқтатылды. Бомбалау кезінде қызметтердің қысқартылуына LNER Fenchurch Street – North Woolwich (Бромли және Эбби Миллс түйіспесі арқылы) бағытындағы қызметтердің тоқтатылуы да кірді. 1941 жылы Бурдетт жолы (бомбадан зақымдалған), Шэдвелл және Леман көшесі жабылды. Соңғысы Фенчурч-стрит бомбадан зақымдануға байланысты қызметтен тыс қалғанда, қысқа мерзімге желінің Лондондық терминалы ретінде қызмет етті (1940 жылдың қыркүйегі). V қаруларының бомбалауы LTS желісіне алғаш рет 1944 жылдың 30 маусымында әсер етті, V1 Ромфорд станциясының LMS бір жолына тиді. Тағы он оқиға болды, соңғысы 1945 жылдың 17 наурызында Риппл-Лейнде V2 жарылған кезде тіркелді.

The impact of World War II on the LTS line was far greater than the first world war as a result of the London Blitz of 1940/1941 and the later deployment of the V1 and V2 flying bombs. The first big event was the evacuation of children from the area and a number of trains were run in late 1939 although many children returned when the extensive aerial bombardment did not materialise. During 1940 a lot of people moved out of towns such as Southend as it was one of the areas expected, by the population at least, to be under threat of invasion. The LMS had to deal with a mass evacuation of children and on 2 June 1940 with 12 trains running to destinations in Nottinghamshire and Derbyshire. The timetable was reduced with through District services being cut and other services being cut back but these were minor compared to other areas in the UK. The service was slowed down as the Stanier 3 cylinder 2 6 4Ts were transferred away, and haulage was put back in the hands of the LT&SR and LMS 4 4 2Ts. The first serious incident was recorded on 18 August 1940 when Shoeburyness station and signal box were bombed and a signalman, James Carr, was killed on 18 August 1940. The London Blitz lasted until Saturday 10 May/Sunday 11 May 1941 and Kay records 26 serious incidents between those two dates. There were a few minor raids between 1942 and early 1944. Incidents elsewhere in London also affected the LTS Line, For example, the Metropolitan line services were suspended 9 December 1940 – March 1941 due to air raid damage at Kings Cross. Some service cuts were made during the blitz including the end of the LNER Fenchurch Street to North Woolwich services (via Bromley and Abbey Mills Junction). 1941 saw the closure of Burdett Road (bomb damage), Shadwell and Leman Street. The latter briefly acted as the London terminal of the line when Fenchurch Street had been put out of service due to bomb damage in September 1940. The V weapons bombardment first affected the LTS line on 30 June 1944 when a V1 hit the LMS single line at Romford station. A further ten incidents followed with the last on 17 March 1945 when a V2 exploded at Ripple Lane.

Британдық темір жол (1948-1994)

1948 жылғы 1 қаңтарда ұлттандырылғаннан кейін LTS желісі екіге бөлінді: Fenchurch Street – Gas Factory Junction учаскесі Шығыс аймағының құрамына, ал LTS желісінің қалған бөлігі Лондонның Мидленд аймағының құрамына өтті. Бұл жағдай ұзаққа созылмады және 1949 жылғы 20 ақпанда LTS желісінің толығымен Шығыс аймағының бақылауына көшті. 1949 жылғы қарашада Фенчурч көшесіндегі 1 және 2 платформалар 1500 В DC жүйесі бойынша Ұлы Шығыс магистраліндегі Боу-жанкцияға дейін электрленді. Бұл желіде тұрақты электр пойыздары жүрген жоқ, бірақ жүйенің жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін ауытқу және төтенше жағдайларда пайдалануға, сондай-ақ бос пойыздарды жүргізуге арналған. Бұл пойыздар AM6 электрлік пойыз құрамаларынан құралған. Лондон Мидленд аймағының қысқа мерзімді бақылауында болған кезде, аз пайдаланылған Пурфлитт оқ ату полигоны 1948 жылғы 31 мамырда жабылды. 1949 жылы Шығыс Хорндон Батыс Хорндон (нақты орналасқан жері бойынша) деп, Хитвей Дагенхэм Хитвей деп, ал Дагенхэм Дагенхэм Шығыс деп қайта аталды.

Тажына отырғызу және Саутхендтің 100 жылдығын мерекелеу

1953 жылы 2 маусымда Елизавета II-нің тәж кию рәсімі болды. Фенчерч көшесі және Тилбери Риверсайд станциялары осы мерекелік оқиғаға арнап безендірілді. Саутхендке теміржол келгенінің 100 жылдығын атап өту мақсатында, LT&SR сұр түсіне қайта боялған 79 Class 4 4 2T Thundersley локомотиві екі арнайы пойызбен жұмыс істеді, ал 1956 жылдың 1 наурызы мен 3 наурызы аралығында Саутхенд станциясында локомотивтер көрмесі ұйымдастырылды. Көрмеге LNER A4 классының 4468 Mallard локомотиві, British Railways EM2 классының 27002 нөмірі, сондай-ақ LTS желісінде пайдалануға түсіп жатқан жаңа дизельдік және электрлік пойыз құрамы кірді.

1980 жылдар

1982 жылы секторландыру кезінде Лондон және Оңтүстік-Шығыс секторы Англияның оңтүстік-шығысындағы жолаушылар тасымалына жауапкершілікті қабылдады, жалпы қызметті ұсыну үшін аймақтық бөлімшелер мен функциялық бөлімдердің қолданыстағы BR бизнес-бірліктерімен бірлесіп жұмыс істеді. Күнделікті операция, штаттық кесте және персоналды ұйымдастыру аймақтық бөлімшелердің құзыретінде болды, ал сектор Уотерлоода отызға жуық қызметкермен құрылды. 1986 жылдың 10 маусымында L&SE жаңа қызыл, ақ және көк түсті схемамен бірге Network SouthEast деп қайта ұйымдастырылды. Ұйымдастырудың мақсаты тек сыртқы өзгерістерге қана емес, станциялар мен пойыздың жағдайын жақсартуға, сондай-ақ қызмет көрсету деңгейін арттыруға бағытталған маңызды инвестициялармен негізделген. Network SouthEast-тың күш-жігеріне қарамастан, 1990 жылдары желідегі жағдай және қызмет сапасы нашарлап, "Азапты жол" деп аталды. 1991 жылы Доклендс жеңіл темір жолы Tower Gateway жаңа станциясынан (бұрынғы Minories станциясының орнында) Canary Wharf және Island Gardens станцияларына дейін ашылды. Жол LTS желісіне жақын орналасқан жаңа эстакадада салынды және Limehouse станциясында LTS қызметтерімен байланыс жасау мүмкіндігі болды, содан кейін ол 1926 жылы жолаушылар тасымалы үшін жабылған ескі Лондон және Блэкволл темір жолының маршрутын пайдаланды.

Жекешелендіру дәуірі (1994 жылдан қазіргі күнге дейін)

1990 жылдардың басында жолдың барлық бөлігін басқарылатын автобус жолына айналдыру туралы ұсыныстар енгізілді, алайда British Rail желісін толыққанды қайта жаңартуды жариялағаннан кейін бұл жоспарлар тез арада қабылданбады. 1995 жылы жаңа ауданға және Lakeside сауда орталығына қызмет көрсету үшін станса салынды. 1999 жылы кеңейтілген Jubilee желісімен және Солтүстік Лондон желісімен байланыс жасау үшін магистральдық платформалар қайта жабдықталды және ашылды. 1990 жылдардың соңында желі жаңа сигналдармен, жөнделген рельстермен және c2c компаниясы басқаратын жаңа Class 357 Electrostar пойыздарымен толықтай жаңартылды. Лондонға, әсіресе Ситиге және Canary Wharf-қа жұмысқа барушылардың көбеюі және Лондон қаласында тұратын халықтың өсуіне байланысты, маршрут бойынша жолаушылар саны айтарлықтай өсті, 2011 мен 2019 жылдар аралығында 34%-ға ұлғайды. Тилбери порты мен 2013 жылы ашылған London Gateway портының арқасында, сондай-ақ Еуропалық жүк пойыздары үшін High Speed 1 желісіне қосылудың нәтижесінде желідегі жүк көлемі де артты. 2020 жылдың мамырында жарияланған жұмыс кестесі бойынша Фенчурч-стриттен сағаттың ең төмен уақытында тоғыз пойыз, ал барлық пойыздар Лаймхаус (бұрынғы Stepney) және Вест Хэм стансаларында тоқтады. Лондондық доктардың маңызды коммерциялық орталыққа айналуы және Docklands Light Railway және Jubilee желісімен байланысы пик сағаттарында да, одан тыс уақытта да жолаушылар ағынын күрт арттырды. Окенден және жаңа станса да тікелей пойызбен Саутхендке қатынайтын болды. Таңертеңгі сағаттағы қызметтердің көбеюі негізінен Лондон қаласына және қайта жанданған Лондон доктарына барушылардың көбеюіне байланысты болды. 07:45 пен 09:15 аралығында Фенчурч-стритке 30 пойыз келді, оның ішінде 1962 жылдан бері тағы алты қосылды. Саутхендтен ең жылдам пойыз 07:11-де шығып, 08:00-де Фенчурч-стритке жетті (49 минут), Вестклиф және Чалквеллде тоқтады, содан кейін Вест Хэм, Лаймхаус және Фенчурч-стритке дейін жылдам жүрді. Кешкі сағатта Фенчурч-стрит станциясынан 37 пойыз кетеді, бірақ Саутхендке дейінгі уақыт 52 минутқа дейін ұзарды. Бұл оператордың Лаймхаус және Вест Хэмде, сондай-ақ 1962 жылдан бері халық саны өскен аралық стансаларда тоқтауының нәтижесінде болды. Осы және 2020 жылдың желтоқсан айындағы кестелер кезеңінде COVID-19 пандемиясына байланысты кейбір пойыздар жоспарланбаған.

During the early 1990s proposals were put forward to convert the whole route into a guided busway, however these plans were quickly dismissed when British Rail announced a complete re signalling of the line. In 1995 a station was built at to serve the new community there as well as Lakeside Shopping Centre. Main line platforms were re established and opened at in 1999, to provide interchange with the extended Jubilee line and North London line. In the late 1990s, the line was comprehensively upgraded with new signals, refurbished track and new Class 357 Electrostar trains, operated by c2c. Owing to the growth in commuting into London – to the City and Canary Wharf – and the rise in population living in London, passenger numbers on the route have increased substantially, rising by 34% between 2011 and 2019. Freight along the line has also increased, thanks to the Port of Tilbury and the London Gateway port (which opened in 2013), as well as the connection to High Speed 1 for European freight trains. The published May 2020 working timetable had nine services in the off peak hour from Fenchurch Street and all trains called at Limehouse (formerly Stepney) and West Ham. Developments of the London Docklands into a major commercial centre and connections to the Dockland Light Railway and Jubilee Line sees significant interchange traffic both peak and off peak. Ockenden and the new station at also enjoyed direct services with a through train that was routed through to Southend. The morning peak has since seen an increase in services primarily due to the increase in traffic to the City of London and revitalised London Docklands area. Between 07:45 and 09:15 30 services arrived into Fenchurch Street – a further six from 1962. The fastest up service from Southend was the 07:11 departure arriving into Fenchurch Street at 08:00 (49 minutes) with stops at Westcliff and Chalkwell, then fast to West Ham, Limehouse and Fenchurch Street. In the evening peak there are 37 departures from Fenchurch Street station but times to Southend have slipped with the fastest being around the 52 minute mark. This is due to the operator needing to call at Limehouse and West Ham and more often at intermediate locations that have seen population growth since 1962. During the period of this and the December 2020 timetables some trains would not have run due to the COVID 19 pandemic.

Мерекелік және арнайы көліктер

Саутхендке демалыс сапарлары 1856 жылы темір жол келгенге дейін де болған, кемелер пирске тоқтаған. LT&SR осы сапарлардың бір бөлігін өз бақылауына алды және Саутхендке келушілер санын арттырды, ал бұл сапарлар 1912 жылдан кейін Мидленд темір жолы арқылы жалғасты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде сапарлар азайды, бірақ тоқтаған жоқ, соғыс аяқталғаннан кейін демалыс сапарлары қайта жанданды. Екінші дүниежүзілік соғыс да сапарлардың соғыс кезінде азаюына, соғыс аяқталғаннан кейін қайта оралуына себеп болды. 1960 жылдары демалысқа қатысты көзқарастардың өзгеруі және жеке көліктердің кеңінен қолданылуы сапарлаушылар санын азайтуға әкелді. Кеме пойыздары Тилбериге 1960 жылға дейін қызмет көрсетті және Сент-Панкрас, Ливерпуль көшесі және Фенчурч көшесінен жүріп тұрды.

Фенчерч көшесіне кіру жолдары

Фенчурч көшесіне жақын орналасқандықтан, бірнеше тауар деполары құрылды, себебі станция Лондон қаласына жақын болды. Бұл кестеде станция мен Кристиан-стрит тоғысы арасындағы желіге қосылған деполардың тізімі келтірілген:

Атауы Компаниясы Ашылған Жабылган Ескермелер
Кейбл-стрит Ұлы Шығыс Темір жолы 1870-ші жылдар ? ? Көмір депосы – Чаррингтон Сити Гудс компаниясына жалға берілген
Сити Гудс Мидленд Темір жолы 1 қазан 1862 1 шілде 1949 Ұлттандырылғаннан кейін жабылды (құрал-жабдықтардың дубликациясы). Гидравликалық аккумулятор мұнарасы 2015 жылға дейін сақталды, содан кейін бұзылды.
Коммерциялық жол LTSR 17 сәуір 1886 3 шілде 1967
Ист Смитфилд Ұлы Шығыс Темір жолы 17 маусым 1864 1 қыркүйек 1966 Темза өзеніне дейін созылған қысқа, ширек мильдік тармақ. Темір жол тазарту орталығының жоғарыдағы схемасында Лондон доктары деп көрсетілген.
Гудманс Ярд L&BR 1 ақпан 1861 1 сәуір 1951 Кейіннен ECR және LTSR трафигі үшін салынған. Лондон бомбалау кезінде қирады.
Хейдон сквері Лондон Солтүстік-Батыс Темір жолы 12 наурыз 1853 2 шілде 1962 Депоға қызмет ететін виадуктің қысқа бөлігін бүгін (2015) көруге болады.
Минт-стрит L&BR, кейін 1861 жылдан бастап Ұлы Солтүстік Темір жолына жалға берілді 1 тамыз 1858 1 сәуір 1951 Бастапқы Минори станциясы ғимаратының бір бөлігін қамтиды. Шамамен 1870 жылдан бастап Корольдік монета көшесі деп аталды. 1940 жылдың 29 желтоқсанында бомбадан қирады. Ұлттандырылғаннан кейін жабылды (құрал-жабдықтардың дубликациясы).

Темзада теміржол қызмет көрсететін салалар

LTS желісі Ripple Lane және Tilbury арасындағы көптеген қосымша жолдарға ие болды, олардың кейбіреулерінде өз ішкі теміржолдары немесе маневрлік локомотивтері болды. Төмендегі кестеде олардың бірқатары келтірілген:

+ Солтүстік Темзайд темір жолы Қызмет көрсеткен жүк индустриялары Орналасқан жері Клиент Тасымалдау түрі Мерзімі Ескертулер Форд Автомобильдер/Автокөлік бөліктері 1931–20?? 1970-1980 жылдары бұрынғы BR маневрлік локомотивтерін пайдаланған ішкі теміржол жүйесі Самуэль Вудс Көмір 1889–1970-жылдар Теміржол желісі Темзадағы пирске дейін жетті. Пурфлит атқыштар полигоны Қорғаныс министрлігі Әскери жабдықтар 1911–?? Пурфлит Сент-Луис Парк қағаз фабрикасы Көмір? ? ??? Фабриканы қуаттандыру үшін көмір. Кейіннен Thames Board Mills деп аталды. Anglo American Oil Company Керосин/Мұнай 1888–???? 1951 жылдан бастап Esso Пурфлит Уорф және арақайын зауыты Ағаш 1902–1992 1941 жылы Purfleet Deep Wharf & Storage Company болып өзгерді – ірі ішкі теміржол желісі Foster Yeoman Инерт материалдар 1984 Әлі де жұмыс істеп тұр Батыс Тёррок қосымша жолдары Туннель Portland Cement Co Цемент 1915–1970 Бұрын құм мен қиыршық тас Тилбери доктарын салу үшін алынған. Thames Matex Мұнай 1965–1993 Grays Seabrookes Сыра зауыты 1901–1925 Сыра зауыты жабылып, орнына Cooperative Laundry және көмір қоймасы иелік еткен Tilbury Town Tilbury порты Импортталған/Экспортталған тауарлар 1886–1970 Ішкі теміржол жүйесі – контейнерлер әлі де теміржол қозғалысын тудырады.

1980 жылдардағы жүк тасымалы

Хорнчерч және Аптон Парк жүк аймақтары 1982 және 1984 жылдары жабылды; осы жерлерде үй тұтынатын көмір соңғы рет тасымалданды. Ripple Lane Railhead депосы 1984 жылы жабылды (сол кезде ол көмір депосы болып жұмыс істеді). Аймақта болат және кейіннен газет қағазы тасымалданды. 1977 жылы вагондармен жүк тасымалын жандандыру үшін құрылған British Rail-дің Speedlink аралас вагондармен жүк тасымалы желісі 1980-ші жылдары төмендеп, 1992 жылы тоқтатылды. 1990-шы жылдарда Thames Haven мұнай тасымалының көлемі азайды, себебі құбырлар салынып, автожол желісі жақсартылды. 1993 жылға қарай Shell компаниясы теміржол тасымалынан бас тартқаннан кейін бұл көрсеткіш күрт төмендеді. Осы екі оқиға 1994 жылдың басында Ripple Lane TMD-нің жабылуына себеп болды. 2004 және 2005 жылдары High Speed 1 құрылысына байланысты Ripple Lane аймағында құрылыс жолдары салынды және пайдаланылды. Баркинг және Тилбери жүк терминалдарында (FLT) интермодальдық (контейнерлік) тасымалдар жалғасты. Пигс-Бейдегі әскери жол 2000-шы жылдардың басында жабылды. Осы кезеңде қолданыстан шығарылған вагондар осы жерде сақталды. Лондон Gateway терең су портын салу жұмысы 2010 жылдың ақпан айында басталды, ол Thames Haven желісінің бағытын өзгертуді қамтыды. Порттың бірінші кезеңі 2013 жылы ашылды және 2017 жылға қарай 9 интермодальдық қызмет көрсетілді. 2015 жылы Ripple Lane-де High Speed 1-ге тікелей қосылатын жаңа теміржол торабы ашылды, ал 2017 жылы осы терминалға Қытайдан тікелей пойыз келді. Forth Ports бұрынғы Тилбери А және В электр станциясының орнында жаңа интермодальді терминал ашты, ол Tilbury 2 деп аталды. Терминалға қызмет көрсететін алғашқы пойыз 2020 жылдың 28 қарашасында жолға шықты. Forth Ports сонымен қатар Тилбери аймағындағы Лондон контейнерлік терминалы деп аталатын тағы бір интермодальді терминалды да басқарады.

Жүк тасымалы

1965 жылы Фенчурч көшесінен Саутхенд Централға дейін, Дагенхэм Ист аялдамасымен жүк пойыздары қатынайтын. 1969 жылы шамамен Дагенхэм Истте жүк тасымалы тоқтатылды және сол жылы Саутхенд Централдан Саутхенд Истке көшірілді. Жүк тасымалы 1981 жылы тоқтатылды.

Жолаушы

Бұл желі LT&SR 37 класы және LT&SR 79 класы сияқты 4-4-2 танк локомотивтерін пайдалануымен белгілі болды. LTS желісі 1923 жылдан бастап Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы басқаруында болды және олар 1923 және 1930 жылдар аралығында 79 класынан тағы 35 локомотив ұсынды, содан кейін 1934 жылы Уильям Станиер жобалаған 3 цилиндрлі 2-6-4T локомотивтерін енгізді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 3 цилиндрлі 2-6-4T локомотивтерінің көпшілігі аймақтан алысқа жөнелтілді, ал жүк тасымалдау ескі LT&SR локомотивтеріне қайтарылды, бірақ 3 цилиндрлі танк локомотивтері 1945 жылдың соңына дейін қайта келді. Соғыс аяқталғаннан кейін және ұлттандыруға дейін, 20 жаңа LMS Fairburn Class 4-2-6-4T локомотивтері желіге бөлінді, бұл кейбір ескі LT&SR локомотивтерін қызметтен шығаруға әкелді. 1953 жылдың 12 қарашасынан бастап 20 BR Standard Class 4-2-6-4T локомотиві бөлімде жұмыс істеді, ал бұрынғы LT&SR локомотивтері Апминстерден Грейске дейінгі маршрутта жұмыс істеуге шектелді. 1958 жылы олар қызметтен алынды және соңғы LT&SR жолаушылар локомотиві 1958 жылдың наурыз айында Питербороға ауыстырылды. 1920 жылдардан бастап демалыс маусымындағы пойыздар негізінен LMS типті локомотивтермен, соның ішінде LMS Hughes Crab, LMS Stanier Class 5 4-6-0 және 4F 0-6-0 локомотивтерімен жүргізілді. 1957 жылдың 23 қаңтарында Ромфорд – Тилбери бағыты дизельдік бірнеше бірліктерге (DMU) ауыстырылды, және осы пойыздар Тилбери – Питси шаттл бағыттарында да жүргізілді. Электр желісіндегі жабдықтарды жөндеу үшін ертеңгі пойыздарды дизельмен жүргізу практикасы кең таралды және 1969 жылға дейін сақталды. Осы мерзімнен кейін, Ромфорд бағытынан басқа, DMU-лар инженерлік жұмыстар мен арнайы пойыздармен байланысты ғана пайда болды. DMU-лар Стратфорд депосына қарасты болды және 109 сыныпты Wickham бірліктері мен Derby Lightweight бірліктері сияқты алғашқы DMU сыныптарынан тұрды. DMU-лар әдетте түнгі уақытта Тилбериде тұрақты тұратын. 1962 жылы электрлендірілгеннен кейін көптеген бағыттарды British Railways Class 302 электрлік бірнеше бірліктері (EMU) жүргізді, олар 1998 жылы қызметтен шығарылды, ал 357 сыныпты EMU локомотивтерімен ауыстырылды. Олар Shoeburyness және East Ham деполарында орналасқан, сонымен қатар күтіліп теңселді. 2016 және 2022 жылдар аралығында жолдардағы жүк көлемін арттыру мақсатында алты 387 сыныпты пойыздар пайдаланылды, бірақ олар Great Northern компаниясына берілді.

The line was known for its use of 4 4 2 tank engines such as the LT&SR 37 Class and LT&SR 79 Class. The LTS line was run by the London, Midland and Scottish Railway after 1923 and they provided a further 35 locomotives of the 79 Class between 1923 and 1930, before introducing the 3 Cylindered 2 6 4Ts designed by William Stanier in 1934. During World War II many of the 3 cylindered 2 6 4Ts were transferred away from the area and haulage reverted to older LT&SR locomotives, but the 3 cylindered tanks were back before the end of 1945. After the war ended, and shortly before nationalisation, 20 new LMS Fairburn Class 4 2 6 4Ts were allocated to the line which led to the withdrawal of some of the older LT&SR locomotives. From 12 November 1953 20 BR Standard Class 4 2 6 4Ts started working on the section and former LT&SR locomotives were reduced to working the Upminster to Grays service. By 1958 these were withdrawn and the last LT&SR passenger locomotive was transferred away to Peterborough in March 1958. Holiday traffic from the 1920s was worked almost exclusively by LMS type locomotives with LMS Hughes Crab, LMS Stanier Class 5 4 6 0 and 4F 0 6 0. On 23 January 1957 the Romford – Tilbury service went over to Diesel Multiple Unit (DMU) working and these trains also worked the Tilbury to Pitsea Shuttle services. Diesel working of early morning trains was common to allow work on the overhead electric line equipment and this practice continued until 1969. After that date, other than the Romford service the only appearance of DMUs was in connection with engineering works and special trains. The DMUs were allocated to Stratford engine shed and consisted of some of the early DMU class such as Class 109 Wickhams Units and Derby Lightweight units. DMUs were generally stabled at Tilbury overnight. After electrification in 1962 most services were operated by British Railways Class 302 electric multiple units (EMUs), which were withdrawn in 1998, leaving s, s and some loaned s in service until they were replaced by Class 357 EMUs. These are stabled at Shoeburyness and East Ham depots, where they are also maintained. Six Class 387 trains were used at peak times to increase capacity between 2016 and 2022, however these were transferred to Great Northern.

Сақтау

Түпнұсқа LTSR локомотивтерінің паркінен 79-сыныптағы 4-4-2T, 80 нөмірі "Тундерсли" Норфолк графтығындағы Брессингэм бу мұражайында қозғалмайтын экспонат ретінде сақталған. Аймақта кейіннен дизельмен жұмыс істеген екі локомотив сақталған. 2500 нөмірі – 1930 жылдары LTS желісі үшін LMS құрастырған 37 3 цилиндрлі 2-6-4 танк локомотивтерінің жалғыз қалған данасы. Ол Йорк қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайында LMS түсімен сақталған. 1958 жылғы Дагенхэм Шығыс теміржол апатына қатысқан BR Стандарттық 4 кластың 80079 локомотиві Шропширдегі Северн аңғары теміржолында сақталған. 42500 (сол кездегі нөмірі) және 80079 екеуі де Фенчерч-стриттен соңғы бумен жүргізілген қызметтерді атқарды. Екі 302-сыныпты басқару вагоны Эссекс графтығындағы Бернхэмға жақын орналасқан Мангапс фермасының теміржол мұражайында сақталған.

Стратфорд және Ливерпуль көшесі арқылы жүретін жол

Қажет болған жағдайда, инженерлік жұмыстарға немесе қызмет тоқтауларына байланысты пойыздар Баркинг станциясында Gospel Oak – Баркинг желісіне бұрылып, содан кейін Great Eastern Main Line арқылы Stratford және Liverpool Street станцияларында тоқтауы мүмкін, әдеттегі LTSR бағыты орнына. Баркинг станциясында бұрылған және Stratford станциясынан өткен пойыздар LTSR желісіне қайта қосылып, сосын жолын жалғастыра алады. Бұл соңғы бағыт стандартты кестеде қазір қолданылмайды, бірақ демалыс күндері Stratford және Liverpool Street станцияларында тоқтайтын сағатына екі пойыз қатынайды. 1985 жылдың мамыр айынан 2007 жылдың мамыр айына дейін, стандартты жұмыс күндері сағат 22:30-дан кейін қызмет Фенчерч көшесінен емес, Ливерпуль көшесінен жүргізілді. Қазіргі уақытта бұл тек демалыс күндері, кейбір Базильдон бағытындағы пойыздардың Ливерпуль көшесіне бұрылуы және Фенчерч көшесіне кіруге тыйым салатын инженерлік жұмыстар кезінде ғана қолданылады.

Бұрынғы станциялар

+LTS желісіндегі жабық станциялар
СтанцияОрналысы (Фенчурч-стрит станциясынан шақырымдар мен тізбектер)Ашылған күніЖабылған күніЕскертпелерБасты желі
Минорис ш. 0.186 1840 жылдың шілдесі24 қазан 1853 Лондон және Блэкуолл темір жолының бастапқы терминалы
Leman Street ш. 0.401 1877 жылдың маусымы1941 жылдың шілдесі
Кэннон-стрит Роуд ш. 0.602 1842 жылдың тамызы1848 жылдың желтоқсаны
Шэдвелл ш. 1.101 1840 жылдың қазаны1941 жылдың шілдесі DLR станциясы 1987 жылдың 31 тамызында ашылды
Бердетт Роуд ш. 2.261 1871 жылдың қыркүйегі21 сәуір 1944
Бромли-бай-Боу 3. 183 1858 жылдың наурызы15 маусым 1962 LUL платформалары пайдаланылуда
Плейстоу 4. 453 1858 жылдың наурызы15 маусым 1962 LUL платформалары әлі де қолданыста
Аптон Парк 5.281 1877 жылдың қыркүйегі15 маусым 1962 LUL платформалары әлі де қолданыста
Ист Хэм 6.183 1858 жылдың наурызы15 маусым 1962 LUL платформалары әлі де қолданыста
Беконтри 9. 482 1926 жылдың маусымы15 маусым 1962 LUL платформалары әлі де қолданыста
Дагенхэм Ист 11.251 1885 жылдың мамыры15 маусым 1962 LUL платформалары әлі де қолданыста
Хорнчерч 13.561 1885 жылдың мамыры15 маусым 1962 LUL платформалары әлі де қолданыста
Лей-он-Си (түпкі орны) ш. 33.0 1855 жылдың шілдесі31 желтоқсан 1933
Тилбери Loop
Пурфлитт мылтық полигоны Холт Пурфлитт станциясының солтүстік-батысында ¾ миль 1921 жылдың қазаны31 мамыр 1948
Тилбери Риверсайд 22.451 1854 жылдың 13 сәуірі30 қараша 1992
Тилбери Марин 15 мамыр 19271 мамыр 1932
Лоу Стрит 24.16 1861 жылдың шілдесі15 маусым 1967

Сигнал беру жүйелері

Бұл бөлім 1912 жылдан бері LTS желісіндегі маңызды сигнализацияны жаңарту схемаларын қысқаша сипаттайды.

1935 жыл

LNER Фенчерч көшесіне қарайтын жолдарды қайта ұйымдастырды және жаңа сигнализация жүйесі енгізілді.

1996 жыл

Жылдар бойы бұл желі дерлік тәжірибелік сипатта қолданылып келді және географиялық, WESTPAC және релелік байланыс жүйелері сияқты әртүрлі сигнализациялық жүйелерді қамтыды. 1995 жылы сигналдар мен нүктелік машиналардан бастап толық түйіспелерге дейін барлығын ауыстыру жұмыстары басталды. Жұмысқа негізгі мердігер ретінде GEC Alsthom тартылды, ол Mark 3 Solid State Interlocking (SSI) жүйесін жеткізді, ал SEMA Upminster-дегі IECC элементін ұсынды, ол бүкіл желідегі барлық сигналдық посттарды алмастырды. Басты желідегі жүріс сигналдары көбінесе төрт аспектілі түсті шамдарға (басқаларының ішінде іздеу шамдарының орнына) ауыстырылды, барлық нүктелік машиналар HW2000 машиналарымен алмастырылды және бүкіл желіге толық оптикалық талшықты желі орнатылды. Барлық теміржол өткелдері автоматты шлагбаумдармен жаңартылды және Upminster-дегі арнайы жұмыс станциясымен бейнебақылау арқылы басқарылды. Шығыс Хам мен Шоуберинес арасындағы басты желінің көп бөлігінде екі бағытты сигнализация (үш аспектілі сигнализациямен) қолданылды, екі бағытты бөлім кейбір станциялар арасында бір жолдан екіншісіне ауысып, кез келген істен шығу жағдайында операцияларды жалғастыру үшін максималды икемділікті қамтамасыз етті. Желі 1996 жылғы Пасха демалысында қайта сигнализацияланды, Фенчерч-стриттен Шоуберинеске дейінгі (Базильдон арқылы) барлық сигналдық посттар тоқтатылды және басқару Upminster IECC-ге берілді. Бұған 1996 жылдың тамыз айындағы банк демалысында Тилбери Loop-тағы қалған посттардан Upminster басқаруды қабылдаған кезде жалғасты.

Бим Парк станциясы

Жаңа темір жол станциясы, Бим Парк темір жол станциясы, Дагенхэм док пен Рейнхэм арасындағы Бим Паркте, Марш Уэй көшесі мен CEME инновациялық орталығының жанында (A13 және A1306 аралығында) салынуы жоспарлануда.

Тилбери доктары

Walsh компаниясы портта екі жаңа жүк орталығын салуды жоспарлап отыр – іріктелген материалдарды өңдеу орнатылған логистикалық терминал және теміржолға қосылған жүк тасымалдау кешенін.

Пурфлит станциясы

Осы аймақта мыңдаған үйлер салу жоспары аясында Пурфлит теміржол стансасын жабу және оны біршама солтүстікке көшіру жоспарлануда. Жаңа станцияға қатысты жоспарлау өтінімі 2023 жылдың мамыр айында ұсынылды.

Меншік және басқару қорытындылары

Темір жол бастапқыда Шығыс округтері темір жолы мен Лондон және Блэкволл темір жолы бірлесіп құрылып, 21 жылға Пето, Брасси және Беттс компаниясына жалға берілді. 1875 жылы жалға алу мерзімі бітіп, LTSR өзі басқаруды қолға алды. 1996 жылы жекешелендіру кезінде инфрақұрылымның меншігі Railtrack-ке өтті, ал Prism Rail франшизаның жұмысын өз мойнына алып, маршрутты LTS Rail деп таныстырды. 2002 жылы инфрақұрылымды басқару Railtrack-тен Network Rail-ге ауысты.

Кеме қатынасы қызметі

1855 жылға дейін Кенттегі Тилбери мен Грейвсенд арасындағы паромдық өткелді желкенді және ескек қайықтармен жүргізетін; алайда сол жылы Темза өзені арқылы жүретін бу кемелері енгізілді. LTSR құрылғаннан бастап бұл операция оның құрамына кірді. 1912 және 1923 жылдары паромдық қызметке жауапкершілік тиісінше Мидленд теміржол компаниясына және Лондон, Мидленд және Шотландия теміржолдарына берілді.