Дервентвотер графының тағдыры: 1715-1745 жылғы көтерілістердегі қатысушы
Charles Radclyffe
Чарльз Рэдклифф, 5-й граф Дервентвотер: биография, участие в восстаниях 1715 и 1745 гг., бегство из Англии и казнь. История рода Рэдклиффов и Стюартов.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дервентуотердің титулярлық 5-ші графы Чарльз Рэдклифф (3 қыркүйек 1693 – 8 желтоқсан 1746), Дервентуотердің титулярлық 5-ші графы, 1715 және 1745 жылғы көтерілістерге қатысқан ағылшын азаматтарының санаулы бірі болды. Рэдклифтер Нортумберлендтен шыққан католиктер еді және қуғынға ұшыраған Стюарттармен тығыз байланыста болды. 1716 жылы өлім жазасына кесілген ол қашып, келесі 30 жылды Еуропада өткізді. 1745 жылғы қарашада Шотландияға жол тартқанда теңізде ұлымен бірге қолға түсіріліп, 1716 жылғы бұйрық бойынша 1746 жылғы 8 желтоқсанда өлім жазасына кесілді. Оның ұлы Джеймс босатылып, кейіннен Батыс Сассекс округындағы Слиндонға қоныстанды.
Titular 5th Earl of Derwentwater
Charles Radclyffe (3 September 1693 – 8 December 1746), titular 5th Earl of Derwentwater, was one of the few English participants in the Risings of 1715 and 1745. The Radclyffes were Catholics from Northumberland, with long standing links to the exiled Stuarts; sentenced to death in 1716, he escaped and spent the next 30 years in Europe. He was captured at sea along with his eldest son in November 1745 en route to Scotland and executed on 8 December 1746, under the warrant issued in 1716. His son James was released and later settled in Slindon, West Sussex.
Өмір
Чарльз 1693 жылдың 3 қыркүйегінде Эссекс графтығындағы Литтл Парндон қаласында, Эдвардтың үшінші және кіші ұлы, 2-ші Дервентуотер графы (1655–1705) мен леди Мэри Тюдордың (1673–1726), Карл II-нің заңды емес қызының отбасында дүниеге келді. Оның екі ағасы және бір әпкесі болды: Джеймс, Дервентуотердің 3-ші графы (1689–1716), Фрэнсис (1691–1715) және Мэри (1697–1756). Оның інісі Фрэнсис 1715 жылдың мамыр айында Францияда қайтыс болды. 1724 жылдың 24 маусымында ол Ньюбургтың 2-ші графының қызы және Томас Клиффордтың жесірі Шарлотта Мария Ливингстонға (1694–1755) үйленді. Олардың балаларының арасында 1755 жылы анасының титулын мұра еткен Джеймс және Мэри (1732–1798) болды. Оның Маргарет Сноуденмен (1697–1723) болған қарым-қатынасынан Джейн (1715–1755) атты қызы дүниеге келді. Ол Аня Сетонның 1962 жылғы «Адам суы» романының басты кейіпкері, онда Радклифф та бейнеленген.
Charles was born 3 September 1693 in Little Parndon, Essex, third and youngest son of Edward, 2nd Earl of Derwentwater (1655–1705) and Lady Mary Tudor (1673–1726), an illegitimate daughter of Charles II. He had two brothers and a sister; James, 3rd Earl of Derwentwater (1689–1716), Francis (1691–1715) and Mary (1697–1756). His brother Francis died in France, in May 1715. On 24 June 1724, he married Charlotte Maria Livingston (1694–1755), daughter of the 2nd Earl of Newburgh and widow of Thomas Clifford. Their children included James, who inherited his mother's title in 1755, and Mary (1732–1798). He also had a daughter, Jane (1715–1755) from a relationship with Margaret Snowden (1697–1723). She is the main character in the 1962 novel Devil Water by Anya Seton that also features Radclyffe.
Мансап
Радклифтер католиктер еді және Стюарттармен тығыз байланыста болды; оның атасы сэр Фрэнсис Радклифф (1625–1697) Эдвард Радклифф, оның ұлы, леди Мэри Тюдорға үйленгеннен кейін Чарльз II оған Дервентуэр графы титулын берді. Оның әжесі, Кэтрин Фенвик, Нортумберлендтен таралған тағы бір әулеттен шыққан; оның ағасы, сэр Джон Фенвик, 1697 жылы Уильям III-ті өлтіруге жасалған қастандыққа қатысқаны үшін жазаланды. Оның үлкен ағасы Джеймс Сен-Жермен-ан-Лейдегі эмиграциядағы сарайда тәрбиеленді, онда ол Джеймс Фрэнсис Эдвард Стюарттың серігі болды. 1709 жылы Англияға оралуға рұқсат алған ол Чарльзбен бірге 1715 жылғы көтеріліске 70 қызметші мен досымен қосылды. Престон қаласында тұтқындалған екеуі де мемлекетке опасыздық жасады деп танылды және өлім жазасына кесілді. Сотта куәгерлер Чарльз басшылық еткенін айтты, бірақ оны құтқаруға жасалған барлық тырысқандықтарға қарамастан, Джеймс 1716 жылғы ақпанда Тауэр-Хиллде дарға асылды және оның титулы онымен бірге жойылды. 1716 жылғы желтоқсанда Чарльз Ньюгейт түрмесінен 13 басқа тұтқынмен бірге есік ашық қалғандықтан қашып, Францияға жетті. Ол 1718 жылдан кейін Стюарт сарайы орналасқан Римде көп жылдар өткізді, соның ішінде Принц Чарльздың жеке хатшысы болып қызмет етті. Оның туған інісі Джон, де-юре 4-ші граф Дервентуэр, 1731 жылы қайтыс болды және "менің туысым, мистер Томпсонға" мұра қалдырды, бұл Чарльз қолданған псевдоним болуы мүмкін, ол енді өзін 5-ші граф Дервентуэр деп атады. Ол 1733 және 1739 жылдары Лондон мен Эссекстің аймақтарына барды, бұл туралы үкімет хабардар болды. Көптеген якобиттер сияқты, ол да масон болды және 1738 жылы Францияның Ұлы Ложасының Ұлы Мастері болды. Ол сондай-ақ Флер-де-Лис орденінің офицері ретінде тізімделген, бұл Темплерлер орденінің мұрасын мұрагерлік еткен бірнеше ұйымның бірі; орден әлі де бар, бірақ одан да фантастикалық мәлімдемелер жоққа шығарылды. 1745 жылғы қарашада Якобиттер көтерілісі кезінде Чарльз және оның ұлы Джеймс Дюнкерктен Монтроз портына қару-жарақ пен жабдықтар тасыған француз кемесіне мінді. Олар Солтүстік теңізде HMS Sheerness кемесімен тоқтатылды және екеуі де Лондон мұнарасына жеткізілді. Чарльз Диллон полкіне, Франко-Ирландия бригадасының бөлігіне кірісті, бұл тұтқынға түскен жағдайда оны бүлікші емес, соғыс тұтқыны ретінде қарау үшін қолданылатын әдеттегі тәсіл болды. Манчестер полкінің полковнигі Фрэнсис Таунли де осы қорғанысты қолданды, бірақ билік мұндай талаптарды мұқият тексерді және көптеген талаптарды қабылдамады. Лорд-канцлер Хардвик 1716 жылғы жарлықты пайдаланып, 1746 жылғы желтоқсанда Чарльзды дарға асты; ол техникалық тұрғыдан пэр болмаса да, ол асылып, сүйреп, төртке бөлінгеннен гөрі, басын кесіп тастады, бұл мемлекетке опасыздық жасады деп табылғандардың әдеттегі жазасы еді. Егер ол 1716 жылы қашып кетпеген болса, Чарльз, әдетте, кешірілген болар еді, бірақ үкімет әсіресе отбасыларға және әдеттегі немесе қайталанатын қылмыскерлер деп саналатын адамдарға қатал болды. Өлім жазасына кесілуге бір күн бұрын әйелі Шарлоттаға жазған хатында Чарльз "Фанни, менің жақын балаларымның басқа анасы" деп атады. Бұл әдетте Шарлоттаның бірінші некесінен болған қарындасы Леди Фрэнсис Клиффордқа сілтеме жасайды, ол Радклифтің өзінің балаларын тәрбиелеуге көмектескен болуы мүмкін. Ол Камдендегі Сент-Джайлз шіркеуіне жерленді. Джеймс 1747 жылғы Кешірім туралы заң бойынша босатылып, кешірілді; 1749 жылы ол Барбара Кемпеге, тағы бір католикке үйленді, оның отбасы Батыс Сассекстегі Слиндонға жақын Слиндон үйіне ие болды. Ол 1731 жылы Джон Радклифтің қайтысынан кейін үкіметке қайтарылған Дервентуэр иеліктерін қайтару үшін өтініш білдірді және кірістер Гринвич ауруханасына берілді. Ол 1755 жылы анасының орнын басып, Ньюбург графы титулын алды.
The Radclyffes were Catholics, with long standing links to the Stuarts; his grandfather Sir Francis Radclyffe (1625–1697) was created Earl of Derwentwater by Charles II upon his son, Edward Radclyffe, marrying Lady Mary Tudor. His grandmother, Catherine Fenwick, came from another long established Northumberland family; her brother Sir John Fenwick was executed in 1697 for conspiracy to assassinate William III. His elder brother James was educated at the exile court in Saint Germain en Laye, where he was companion to James Francis Edward Stuart. Allowed to return to England in 1709, he and Charles joined the 1715 Rising, with a troop of 70 servants and friends. Captured at Preston, they were both found guilty of treason and condemned to death. Witnesses at the trial claimed Charles was in command, but despite efforts to save him, James was executed at Tower Hill in February 1716 and his title died with him. In December 1716, Charles escaped from Newgate Prison with 13 other prisoners when a door was left open, and made his way to France. He spent many years in Rome, the location of the Stuart court post 1718, including a period as private secretary to Prince Charles. His nephew John, de jure 4th Earl Derwentwater, died in 1731, leaving a legacy to "my kinsman, Mr Thompson", which may refer to an alias used by Charles, who now styled himself 5th Earl Derwentwater. He visited London and Essex in 1733 and 1739, reputedly with the knowledge of the government. Like many Jacobites, he was a Freemason, who reportedly served as Grandmaster of the Grande Loge de France in 1738. He is also listed as an officer in the Order of the Fleur de Lys, one of several organisations claiming to inherit the legacy of the Knights Templar; the Order still exists, although the more fantastic assertions have since been disproved. In November 1745, during the Jacobite Rising, Charles and his son James boarded a French ship taking arms and supplies from Dunkirk to the Scottish port of Montrose. It was intercepted in the North Sea by HMS Sheerness and the two were taken to the Tower of London. Charles had been commissioned into Dillon's Regiment, part of the Franco Irish Brigade, a common technique used in hopes of being treated as a prisoner of war if captured, rather than a rebel. Francis Towneley, colonel of the Manchester Regiment, also employed this defence but the authorities carefully scrutinised such claims and rejected the vast majority. Lord Chancellor Hardwicke used the 1716 warrant to execute Charles in December 1746; although technically not a peer, he was beheaded, rather than being hanged, drawn and quartered, the normal fate for those found guilty of treason. If he had not escaped in 1716, Charles would in all probability have been pardoned, but the government was particularly harsh on families and individuals seen as habitual or repeat offenders. In a letter to his wife Charlotte the night before his execution, Charles refers to "Fanny, that other mother of my dear children." This is generally taken to refer to Lady Frances Clifford, Charlotte's sister in law from her first marriage, who may have assisted in bringing up Radclyffe's own children. He was buried in the church of St Giles in the Fields, Camden. James was released and pardoned under the 1747 Act of Indemnity; in 1749, he married Barbara Kempe, another Catholic, whose family owned Slindon House near Slindon, West Sussex. He unsuccessfully petitioned for the return of the Derwentwater estates, which reverted to the government after the death of John Radclyffe in 1731 and the income assigned to the Greenwich Hospital. He succeeded his mother as Earl of Newburgh in 1755.