Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия өзені
River of New Zealand
Хаст өзені / Аваруа – Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының батыс жағалауындағы өзен. Маори тілінде бұл өзен Аваруа деп аталады. Ол Хаст жотасының батыс суайдымасын кесіп өтеді. Хаст өзенінің ұзындығы шамамен [ұзындығын қосу керек] километрді құрайды және Хаст кентінің жанында Тасман теңізіне құяды. Өзеннің ең ірі саласы – Ландсборо өзені.
The Haast River / Awarua is a river on the West Coast of the South Island of New Zealand. The Māori name for the river is Awarua. It drains the western watershed of the Haast Pass. The Haast River is in length, and enters the Tasman Sea near Haast township. The river's main tributary is the Landsborough River.
Топономия
Юлиус фон Хаст өзенге өзінің есімін берді, "деді, өзінің провинциялық басшысының нұсқауымен". Фон Хаст Отагодан Батыс жағалауға дейінгі, маорилерге бұрыннан мәлім жолды зерттеді; оның төрт серігі Уильям Янг (геодезист), Чарльз Харринг (зейнеткер теңізші), Уильям Фрэнсис Уорнер (кейін Уорнер қонақ үйінің иесі) және Роберт Лэнгли Холмс (кейін Кентербери провинциясының метеорологы) болды. Олар 1863 жылдың 22 қаңтарында жолға шығып, 20 ақпанда толқындарды қарсы алды.
Julius von Haast named the river after himself, "directed, so he said, by his Provincial Superintendent". Von Haast explored a route from Otago to the West Coast that was long known to Māori; his four companions were William Young (a surveyor), Charles Håring (a retired sailor), William Francis Warner (later the proprietor of Warner's Hotel), and Robert Langley Holmes (later the Canterbury provincial meteorologist). They set out on 22 January 1863 and stood in the surf on 20 February.
География
Өзен Те Вахипоунаму әлемдік мұралар тізіміне енген аумақта орналасқан. Айналасындағы жердің көп бөлігі мемлекеттік меншікте және Табиғатты қорғау департаменті басқарады. Төменгі ағысындағы шұңғыл жазықтар жергілікті шаруалардың малдарымен жайылым ретінде пайдаланылады. Туристік фирмалар өзенде моторлы қайықпен саяхаттар ұйымдастырады. Өзеннің дерлік барлық бойын бойлай өтеді. Хаст өткеліне жақын жерден мемлекеттік тас жол өзеннің сол жағымен жүреді. Хаст көпірінің қақпаларынан өтіп оң жаққа бұрылады. Pleasant Flat-та, аңғар кеңейген жерде, мемлекеттік тас жол қайтадан сол жаққа өтеді. Соңғы көпір жағалауға жақын, Хаст қаласына бұрылыстан кейін орналасқан. Бұл Жаңа Зеландиядағы ең ұзын бір қатарлы көпір және жалпы Жаңа Зеландиядағы жетінші ең ұзын көпір болып табылады.
The river is set within the Te Wahipounamu World Heritage Site. The majority of the surrounding land is publicly owned and administered by the Department of Conservation. The grassy flats on the lower reaches are grazed by cattle owned by the local farmers. Tourism operators offer jetboat tours on the river. follows virtually the complete length of the river. From near Haast Pass, the state highway is located on the river's true left. It switches to the true right at the Gates of Haast Bridge. At Pleasant Flat, where the valley widens out, the state highway crosses back to the true left. The final bridge is near the coast, just after the turnoff to the Haast township. At it is the longest one lane road bridge in New Zealand, and the 7th longest New Zealand bridge overall.
Хаст жазығы
Хаст жазығы Шип-Криктен Джексон шығанағына / Окахуға дейін созылады. Жазық ерекше жер бедерімен ерекшеленеді, оның арасында ұзынша, параллель орналасқан төменгі төбелер мен олардың арасындағы тар шатқалдар бар. Кейбір жерлерде жазық кең, алты қатар құм төбешіктері мен шатқалдар кездеседі. Бұл жер бедері алты ірі өзеннің жағалауға әкелген шөгінділерінің, жағалау ағысының және мерзімік сейсмикалық көтерілістердің бірлескен әсерінен қалыптасқан. Тасман теңізіне құятын өзендер Оңтүстік Альп тауларының кең суайдындарынан бастау алады, онда жауын-шашын мөлшері жоғары және тауларда эрозия деңгейі күшті. Аравата өзенінің жылдық шөгінді мөлшері 7,18 млн тоннаға, ал Хаст өзенінікі 5,93 млн тоннаға бағаланады. Оңтүстік Вестленд өзендерінен жылдық шөгінділердің жалпы мөлшері 50 млн тоннадан асады. Жағалау ағысы осы шөгінділердің көп бөлігін Хаст жағалауында жинақтап, құм төбешіктерін қалыптастырады. Альпілік жарық жазықтың ішкі жиегімен өтеді, ал бүкіл аймақ ірі сейсмикалық оқиғалар кезінде тектоникалық көтеріліске ұшырайды. Көтерілістен кейін бұрынғы құм төбешіктері теңіз әсеріне ұшырамайды және жаңа құм төбешіктері қалыптаса бастайды. Бұл төбешіктердің арасында ылғалды жерлер орналасқан бойлық үлгіні құрайды. Жағалау жазығы шамамен 6000 жыл бұрын пайда болған. Қазіргі жағалауға жақын құм төбешіктерінде өсімдіктер аз, ал ішкі жақтағы ескі құм төбешіктері биік подкарптармен жабылған. Шатқалдарда сулы көлдер, пакихи және кахикитеа батпақты ормандары орналасқан.
The Haast plain extends from Ship Creek to Jackson Bay / Okahu. The plain has an unusual landform, with long parallel lines of low hills with narrow swales in between. In some places, the plain is wide, with six rows of dunes and swales. The landform results from the combined effects of sediment carried to the coast by six large rivers, longshore drift and periodic seismic uplifts. The rivers discharging into the Tasman sea in this region of coastline drain from large catchment areas in the Southern Alps, where there is high rainfall and the mountains have high rates of erosion. The suspended sediment yield of the Arawhata River has been reported as 7.18 Mt/yr, and the Haast River as 5.93 Mt/yr. The total estimated suspended sediment yield from rivers in South Westland is over 50 Mt/yr. Longshore drift leads to much of this sediment being deposited along the Haast coastline, forming dunes. The Alpine Fault runs along the inland edge of the plain, and the entire area is subject to tectonic uplift during major seismic events. Following a major uplift, existing dunes are no longer exposed to the action of the sea, and new dunes begin to form. This creates a longitudinal pattern of dunes with low lying wetlands in between. The coastal plain is approximately 6,000 years old. The dunes close to the current shoreline have little vegetation, but the older dunes further inland are forested with tall podocarps. The swales contain wetland lakes, pakihi and kahikitea swamp forests.