Кіріспе

Геноцид түрі

Мәдени геноцид немесе культуроцид – 1944 жылы поляк заңгері Рафаэль Лемкин геноцид терминін енгізген кітабында сипатталған ұғым. Лемкиннің геноцид тұжырымдамасында мәдениетті жою орталық құрамдас бөлік болды. Армян геноциді мұражайы культуроцидті "рухани, ұлттық және мәдени құрту арқылы ұлттардың немесе этникалық топтардың мәдениетін жоюға бағытталған әрекеттер мен шаралар" деп анықтайды, бұл этноцидке ұқсас. 1948 жылғы геноцид конвенциясын дайындаушылар бастапқыда осы терминді пайдалануды қарастырған, бірақ кейін оны қосудан бас тартты. Бұл мәселе Женева конвенциялары мен Рим статуты сияқты, мәдениеттің жойылуымен байланысты соғыс қылмыстарын анықтайтын көптеген халықаралық шарттарда қарастырылады. Мәдени геноцидке күштеп ассимиляцияға салу, сондай-ақ жойғыш санаған нәрсеге сәйкес келмейтін тілді немесе мәдени шараларды басу да жатады. Алайда, мұндай қолданыс этникалық топ пен мәдениетті шатастыру қаупін тудырады деп сынға ұшырады. Біріккен Ұлттар Ұйымының (БҰҰ) 1994 жылғы Түпкі халықтардың құқықтары туралы декларациясының (ТДҚ) 7-бабында "мәдени геноцид" деген сөз қолданылады, бірақ оның мағынасы нақтыланбаған.

Азия

Иранда бахаилерді діни қудалау мәдени геноцид деп аталады. Әзірбайжанның Нахчиван мен Таулы Қарабақтағы армян мұражайларын жоюы, тартып алуы және жоққа шығаруы этноцид немесе мүмкін мәдени геноцид ретінде сипатталды және Халықаралық сот, Еуропа Парламенті тарапынан айыпталып келеді. Джульфадағы армян зиратындағы мыңдаған ортағасырлық армян шіркеулерінің, хачкарлардың және қабір тастарының жойылғаны осының айқын мысалы. Түркияның Армян геноциді кезінде де, содан кейінгі ондаған жылдар бойы Армян мәдени мұрасын жоюы. Тарихшы Сара Кэмерон 1931-1933 жылдардағы қазақ ашаршылығы мен көшпелілерге қарсы күрес Геноцид конвенциясының анықтамасына сәйкес геноцид емес, бірақ ол Рафаэль Лемкиннің геноцидтің бастапқы түсінігіне сәйкес келеді деп санайды, ол мәдениеттің жойылуын физикалық қырып тастаумен бірдей геноцидтік деп қарастырған. Жапондықтардың айн және рюкюан мәдениеттеріне, сондай-ақ басқа да аймақтық мәдениеттерге тыйым салуы және кемсітуі. Қытай Халық Республикасындағы Мәдени революция кезінде "Төрт Ескіні жою" науқаны аясында Қызыл гвардиялар елдің түкпір-түкпіріндегі, әсіресе Пекин мен Шаньдун провинциясындағы Конфуций храмындағы діни, мәдени және тарихи ескерткіштерді жойды. Демократиялық Кампучия (1975-1979), әсіресе Камбоджа Корольдігіне (1953-1970) және Кхмер Республикасына (1970-1975) қатысты саясаты. Вьетнам соғысынан кейін біріккен Вьетнам, әсіресе Оңтүстік Вьетнамға қатысты саясаты. Шри-Ланка азамат соғысы кезінде шри-ланкалық тамилдерді қудалау – үкімет тарапынан демеушілік етілген этникалық тазалау науқаны болды және аралдың солтүстік және шығыс бөліктерін сингализациялаудың бір бөлігі ретінде бүгінге дейін жалғасуда. Ирак және Леванттың Ислам мемлекеті өз аумағындағы күштеп дін өзгертулерді, сондай-ақ ежелгі ассириялық, римдік, езиди және христиан мұражайларын және мұражайларын жоюды жүзеге асырды. Қытайдағы ұйғырларды қудалау. Қытайдың мұсылман ұйғыр азшылығының шамамен бір миллион адамы "терроризмге қарсы күрес" деген желеумен тұтқындардың саяси ойлауын, жеке басын және діни сенімдерін өзгерту мақсатында құрылған "қайта тәрбиелеу лагерлері" деп аталатын ірі тұтқындау лагерлерінде ұсталды. Спутниктік мәліметтерге сәйкес, Қытай сонымен қатар ұйғыр мұсылмандарының екі оннан астам діни орындарын қиратты.

Океания

Австралиядағы ұрланған ұрпақтар – аралас нәсілді балалардың отбасыларынан күштеп алынып кетілуі. 2015 жылы Канада Жоғарғы Сотының Бас судьясы Беверли МакЛачлин Глобалды плюрализм орталығында сөйлеген сөзінде, Канаданың Түпкі халықтарға тарихи қарым-қатынасы мәдени геноцид әрекеті болғанын және ол "Канаданың адам құқығы тарихындағы ең қара дақ" екенін айтты.