Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1796-1876)
American politician (1796 1876)
Реверди Джонсон (21 мамыр 1796 – 10 ақпан 1876) – Мэриленд штатының Аннаполис қаласында туған американдық саясаткер, мемлекет қайраткері және заңгер. Ол қорғаушы адвокат ретінде танымал болды, Дред Скотт ісі бойынша Сэндфордты, генерал-майор Фитц Джон Портерді әскери сотта және Авраам Линкольнге жасалған қастандықта айыпталған Мэри Сурратты қорғады. Бұрынғы виг саясаткері, ол Одақтың соғыс күшін ынталы түрде қолдады. Алғашында ол 1864 жылға дейін соғыс кезінде құлдықты жоюға жасалған әрекеттерге қарсы болды, ал 1865 жылы құлдықты тыйым салатын 13-ші түзетуді қолдады. Джонсон 1868-1869 жылдары Ұлыбританиядағы АҚШ елшісі қызметін атқарды.
Reverdy Johnson (May 21, 1796February 10, 1876) was an American politician, statesman, and jurist from Annapolis, Maryland. He gained fame as a defense attorney, defending notables such as Sandford of the Dred Scott case, Maj. Gen. Fitz John Porter at his courts martial, and Mary Surratt, alleged conspirator in the assassination of Abraham Lincoln. A former Whig, he was a strong supporter of the Union war effort. At first he opposed wartime efforts to abolish slavery until 1864, and in 1865 supported the 13th Amendment banning slavery. Johnson served as United States Minister to the United Kingdom from 1868 to 1869.
Ерте өмір
Джонсон 1796 жылғы 21 мамырда Мэриленд штатының Аннаполис қаласында дүниеге келді. Ол Мэриленд штатының көрнекті заңгері және саясаткері Джон Джонсонның (1770–1824) ұлы, ол 1806–1811 жылдар аралығында Мэриленд штатының бас прокуроры қызметін атқарды, кейін Мэриленд штатының канцлері болды, және Дебора (туған тегі – Гиезелен) Джонсонның (1773–1847) ұлы. Оның кіші әйелдері – Джон Джонсон кіші (1798–1856), Мэриленд штатының соңғы канцлері, және Джордж Джонсон (1817–1892). Ол 1812 жылы Сент-Джон колледжін бітіріп, содан кейін құқық тағылымдамасын өтеді. 1815 жылы адвокаттық практикаға қабылданды. Бір күні Джонсон ағашқа тапаншадан оқ атқанда, оқ кері секіріп, Джонсонның сол көзіне тиіп, көзінің көру қабілетін жоғалтты. Бұл оның екінші көзінің де нашарлауына себеп болды, бұл жағдай өмірінің соңына дейін күшейіп, оны көру қабілетінен толық айырды.
Johnson was born on May 21, 1796, in Annapolis, Maryland. He was the son of a distinguished Maryland lawyer and politician, John Johnson (1770–1824), who served as Attorney General of Maryland from 1806 to 1811 and later Chancellor of Maryland, and Deborah (née Ghieselen) Johnson (1773–1847). His younger brothers were John Johnson Jr. (1798–1856), the last Chancellor of Maryland, and George Johnson (1817–1892). He graduated from St. John's College in 1812 and then studied law. He was admitted to the bar in 1815. Johnson fired a pistol at a tree, from which the ball rebounded and hit Johnson's left eye, blinding that eye and triggering the gradual onset of a sympathetic deterioration of the other eye that worsened over the rest of his life, eventually leaving him almost completely blind.
Федералды саясат
1845 жылдан 1849 жылға дейін Джонсон Мэриленд штатын АҚШ Сенатында виг партиясынан өкілдік етті. 1849 жылдың наурызында Сенат растағаннан бастап 1850 жылдың шілдесіне дейін Джонсон президент Закари Тейлор басшылығымен АҚШ-тың бас прокуроры болды. Айыпкерлер техникалық тұрғыдан екі рет жеңіске жеткенімен, көпір кеме жүретін өзенге кедергі келтірді деген аргументтеріне сүйене отырып, көпір ешқашан бұзылмады (тек желден зақымдалғаннан кейін жөнделді), содан кейін тағы да көптеген көпірлер салынды, соның ішінде 1856 жылы Миссисипи өзенінің үстінен Рок-Айлендтегі көпір. (Бұл да сот процесіне әкелді). 1856 жылдың қараша айында қарулы адамдар тобы Джонсонның үйінің алдындағы Battle Monument-тің қоршауына Джонсонның мүсінін өртеді, бұл президент Филморға қарсы Нью-Йоркте жасаған сөзіне наразылық болды. Консервативті демократ Джонсон 1860 жылғы президенттік сайлауда Стивен А. Дугласты қолдады. Ол 1857 жылғы даулы Dred Scott v. Sandford ісінде құл иеленуші жауапкерді қорғады. Алайда Джонсон жеке басында құлдыққа қарсы болды және Америка Азамат соғысы кезінде Мэриленд штатының Одақтан бөлінуіне қарсы күресте маңызды рөл атқарды. Ол 1861 жылғы Бейбітшілік конвенциясына Мэриленд штатынан делегат ретінде қатысты және 1861 жылдан 1862 жылға дейін Мэриленд Делегаттар палатасында қызмет етті. Осы кезеңде ол генерал-майор Фитц Джон Портердің әскери трибуналында Портердің көрнекті қызмет тарихы оны күдік тудырмауы керек деп мәлімдеді. Соғыс министрі Эдвин Стэнтон таңдап алған трибуналдың офицерлері Портерді қорқыныш пен мойынсұнбаушылық үшін кінәлі деп таныды. Жаңа Орлеанды басып алғаннан кейін президент Авраам Линкольн Джонсонға генерал Бенджамин Ф. Батлердің шетелдік үкіметтерге қатысты әскери шешімдерін қайта қарауды тапсырды және барлық шешімдерді әкімшіліктің толық қанағаттануына сай өзгертіп, күшін жойды. Соғыстан кейін, әріптестерінің әртүрлі көзқарастарын көрсете отырып, Джонсон Радикалдық республикашылдар ұсынғаннан гөрі, қайта құру процесіне көңілдірек қарауды жақтады.
From 1845 to 1849, Johnson represented Maryland in the United States Senate as a Whig. From his confirmation by the Senate in March 1849 until July 1850, Johnson was Attorney General of the United States under President Zachary Taylor. Although the plaintiffs technically won twice based on their argument that the bridge obstructed a navigable river, the bridge was never demolished (only repaired after wind damage) and further bridges were then constructed, including one over the Mississippi River at Rock Island in 1856. (which also led to litigation). In November 1856, a large crowd, armed with guns and clubs, burned an effigy of Johnson on the railing of the Battle Monument in front of his house to protest a speech he made in New York against President Fillmore. A conservative Democrat, Johnson supported Stephen A. Douglas in the presidential election of 1860. He represented the slave owning defendant in the controversial 1857 case Dred Scott v. Sandford. However, Johnson was personally opposed to slavery and became a key figure in the effort to keep Maryland from seceding from the Union during the American Civil War. He served as a Maryland delegate to the Peace Convention of 1861 and from 1861 to 1862 served in the Maryland House of Delegates. During this time he represented Maj. Gen. Fitz John Porter at his court martial, arguing that Porter's distinguished record of service ought to put him beyond question. The officers on the court martial, all handpicked by Secretary of War Edwin Stanton, voted to convict Porter of cowardice and disobedience. After the capture of New Orleans, President Abraham Lincoln commissioned Johnson to revise the decisions of the military commandant, General Benjamin F. Butler, in regard to foreign governments, and reversed all those decisions to the entire satisfaction of the administration. After the war, reflecting the diverse points of view held by his fellow statesmen, Johnson argued for a gentler Reconstruction effort than that advocated by the Radical Republicans.
АҚШ Сенатына қайта оралу
1863 жылы ол қайтадан АҚШ Сенатына оралды және 1868 жылға дейін қызмет етті. "Құлдыққа қарсы түзету Джонсонның назарына ілікті, себебі ол құлдық мәселесіне нақты конституциялық шешім ұсынды". 1864 жылы Сенатта сөйлеген сөзінде Джонсон "құлдыққа қарсы ең қатайым пікірлерін батыл түрде жариялап, барлық құлдыққа қолдау көрсетуші ұйымдардан бас тарты", ол дереу және баршаға бірдей азаттық беруді жақтады және АҚШ-та құлдықты мәңгілікке тоқтатуға бағытталған Конституцияға ұсынылған түзетуді қолдады. 1865 жылы ол Мэри Сурратты әскери сотта қорғады. 1866 жылы ол Сенатта Оңтүстік штаттарында әкімшілік басшыларды тағайындау мәселесі жөнінде сөз сөйледі. 1867 жылы Джонсон 1867 жылғы Жаңару заңына дауыс берді, ол 1866 немесе 1867 жылдары Жаңару шараларына дауыс берген жалғыз демократ еді.
In 1863, he again took a seat in the United States Senate, serving through 1868. "The antislavery amendment caught Johnson's eye, however, because it offered an indisputable constitutional solution to the problem of slavery." In 1864, in a speech on the Senate floor, Johnson "cut loose from all Pro Slavery associations by a bold declaration of strongest Anti Slavery sentiments," speaking in favor of the immediate and universal emancipation, and advocated the proposed amendment to the Constitution forever prohibiting slavery in the United States. In 1865, he defended Mary Surratt before a military tribunal. In 1866, he addressed the Senate regarding the appointment of provisional governors in the Southern States. In 1867, Johnson voted for the Reconstruction Act of 1867, the only Democrat to vote for a Reconstruction measure in 1866 or 1867.
Ұлыбританиядағы елші
1868 жылғы 12 маусымда ол Ұлыбританиядағы министр болып тағайындалды, ал өкілеттігі 14 қыркүйекте басталды. Англияда ол Англияның Лэрдтар, Уорнклиффтар, Роубэкстер және Грегориостармен араласуы үшін сынға түсті, бұл дипломатиялық қателік деп есептелді. Англияға келгеннен кейін көп ұзамай Азамат соғысының салдарынан туындаған дауларды, оның ішінде Алабама талаптарын реттеу үшін Джонсон-Кларендон шарты жасалды. Бірақ Сенат ратификациялауға келіспеді, және ол генерал Улисс Грант президенттікке келген соң елге қайтып оралды.
On June 12, 1868, he was appointed minister to the United Kingdom, beginning his term on September 14, 1868. While in England, he was criticized for fraternizing with the Lairds, Wharncliffes, Roebucks, and Gregorios, of England, which was considered a blunder in diplomacy. Soon after his arrival in England negotiated the Johnson Clarendon Treaty for the settlement of disputes arising out of the Civil War, including the Alabama Claims. The Senate, however, refused to advise and consent to ratification, and he returned home on the accession of General Ulysses S. Grant to the presidency.
Кейінгі мансап
Ол заңгерлік тәжірибасын қайтадан бастап, 1871 жылғы Ку-клукс-клан заңы бойынша Ку-клукс-клан мүшелерін қорғады. Биліктен кеткеніне қарамастан, Джонсон қоғамдық мәселелер бойынша өз пікірін білдіруді жалғастырды. 1874 жылдың желтоқсан айында ол The New York Times газетіне келесі президент сайлауынан кейін "Жалпы үкімет Конституция шегіне қайта оралады, оның өкілеттіктерінің лимиті сақталады, штаттардың қордаланған билігі мойындалады және оның азаматтарының құқықтары адал сақталады" деген үмітін жазды. 1875 жылдың желтоқсан айында ол Балтимор Сан газетіне Англияның Суэц каналындағы бақылау үлесін сатып алуының ықтимал әсері туралы хат жазды. 1876 жылдың басында Джонсон Аннаполисте Бейкерге қарсы Фрик ісін Апелляциялық сотта қарады және Мэриленд губернаторының резиденциясында қонақ болды. 10 ақпанда резиденцияда кешкі ас кезінде ол жертөле есігіне жақын жерде құлап, мүмкін сүрініп, басын үйдің граниттік негізінің өткір бұрышына, содан кейін тас төсенішке соғып, дереу қаза тапты. Ол Тейлор кабинетінің соңғы тірі мүшесі болды. Джонсонның қазасына байланысты Жоғарғы Сот алқасы бірауыздан мәлімдеме жасап, Джонсонның сотқа қосқан үлесін жоғары бағалады және оның күтпеген өліміне қайғы білдірді.
Again resuming his legal practice, he defended Ku Klux Klan members against indictments brought under the Ku Klux Klan Act of 1871. Even though out of office, Johnson continued to offer his opinion on public matters. In December 1874, he wrote to The New York Times, stating that he hoped that after the next Presidential Election, "the General Government will thereafter be brought back into the part of the Constitution, that the limits of its powers will be maintained, that the reserved authority of the States will be recognized, and that the rights of its citizens will be faithfully preserved." In December 1875, he wrote a letter to the Baltimore Sun discussing the potential impact of England's purchase of a controlling interest in the Suez Canal. In early 1876, Johnson was in Annapolis arguing the case of Baker v. Frick in the Court of Appeals and was a guest at the Maryland Governor's Mansion. On February 10, during a dinner party at the mansion, he fell near a basement door, possibly after tripping, and was killed instantly after hitting his head on a sharp corner of the mansion's granite base course and then again on the cobblestone pavement. He was the last surviving member of Taylor's cabinet. Upon Johnson's death, the Supreme Court Bar unanimously issued a statement that praised Johnson for his contributions to the Court, and expressed their condolences for his sudden passing.
Танымал мәдениетте
2011 жылғы "Конспиратор" фильмінде Джонсон рөлін актер Том Уилкинсон сомдады.
In the 2011 film The Conspirator, Johnson is portrayed by actor Tom Wilkinson.