Бенджамин Хелм Бристоу: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері

Кіріспе

Американдық заңгер және саясаткер (1832–1896)

Бенджамин Хелм Бристоу (20 маусым 1832 – 22 маусым 1896) – американдық заңгер және саясаткер, АҚШ-тың 30-шы қазынашылық хатшысы және тұңғыш солиситор-генералы. Одақ әскери шенеунігі, Бристоу Республикалық партияның реформаторы және азаматтық құқықтарды қолдаушы болды. Қаржы министрі қызметін атқарган кезінде ол, ең алдымен, президент Гранттың тапсырмасымен ұлттық қазынаны тоздырған, салық төлеуден жалтарып пайда табуға тырысқан «Виски» тобын жою және соттаумен танымал болды. Сонымен қатар, Бристоу қағаз ақшаның орнына алтын стандарты валютасын қолдады. Бристоу реформаторлар арасында Грант кабинетінің ең беделді мүшелерінің бірі болды. Бристоу 1873 жылғы үрей кезінде экономиканы тұрақтандыруға көмектескен Гранттың 1875 жылғы Ақша айналымын қалпына келтіру заңына қолдау көрсетті. АҚШ-тың бірінші солиситор-генералы ретінде Бристоу президент Улисс С. Грант пен бас прокурор Амос Т. Акерманның Оңтүстікте қайта құрылған Ку-клукс-кланға қарсы күшті және толыққанды қудалауы мен жоюына көмектесті. Солиситор-генерал Бристоу Кентуккидегі афроамерикандық азаматтарға ақ адамның сот ісінде куәлік беруге рұқсат беруді жақтады. Ол сондай-ақ барлық нәсілдер үшін білім беруді мемлекеттік қаражат есебінен қаржыландыруды ұсынды. Кентуккиде туған Бристоу белгілі виг-юнионист және адвокаттың ұлы болды. 1851 жылы Пенсильваниядағы Джефферсон колледжін бітірген Бристоу заң оқыды және 1853 жылы адвокаттық емтиханды тапсырды, 1861 жылы Америка Азамат соғысы басталарға дейін адвокат болып жұмыс істеді. Одақ үшін күрескен Бристоу Америка Азамат соғысы кезінде әскерде қызмет етті және полковник шеніне көтерілді. Шило шайқасында жараланған Бристоу жазылып, подполковник шеніне ие болды. 1863 жылы Бристоу Кентукки штатының сенаторы болып сайланды, тек бір мерзім қызмет етті. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Бристоу Луисвилл аймағындағы АҚШ округтік прокурорының көмекшісі болып тағайындалды. 1866 жылы Бристоу Луисвилл аймағындағы АҚШ округтік прокуроры болып тағайындалды. 1870 жылы Бристоу АҚШ-тың бірінші солиситор-генералы болып тағайындалды, ол АҚШ Бас прокурорына АҚШ Жоғарғы сотында істерді қарау арқылы көмектесті. 1874 жылы президент Улисс Грант Бристоуды АҚШ қазынашылық хатшысы етіп тағайындады. Бастапқыда Грант Бристоудың «Виски» тобын қудалауына толық қолдау көрсетті. Алайда, Бристоу мен Гранттың бас прокуроры Эдвардс Пьерпонт, тағы бір реформатор кабинет мүшесі, Гранттың жеке хатшысы Орвилл Бэбкок сақинаға қатысқан екенін анықтағанда, Гранттың Бристоумен қарым-қатынасы суыды. 1876 жылғы маусымда Бристоудың «Виски» сақинасын ынталы қудалауына және Бристоудың АҚШ президенттігіне үміткер болуы мүмкін деген қауесеттерге байланысты, Бристоу 44 жасқа толған күні президент Гранттың кабинетінен кетті. 1876 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Бристоу республикалық реформатор ретінде республикалық президенттік билетке ие болуға сәтсіз тырысты. Алайда республикашылар Рутерфорд Б. Хейзді таңдады. 1876 жылғы президенттік сайлаудан кейін Бристоу Нью-Йоркте жеке практикаға оралды. Ол 1878 жылы табысты заңгерлік практика құрды және 1896 жылы қайтыс болғанға дейін АҚШ Жоғарғы сотында көптеген істерді қарады. Тарихшы Жан Эдвард Смит Бристоуды Гранттың ең жақсы кабинет таңдауларының бірі деп атады. Реформаторлар министр Бристоудың «Виски» сақинасын қудалауына риза болды және оның үкіметтік сыбайлас жемқорлықты жоюына үміттенді. Тарихшылар Американың алғашқы солиситор-генералы Бристоудың Ку-клукс-кланды қудалауына да үлкен үлес қосканын мойындайды. Алайда, Бристоу амбициялы, қақтығысқа бейім мінезді болды, бұл кейде Грант кабинетінің мүшелерімен түрлі дау-жанжалдарға әкелді. Кентуккиде туған Бристоу Гранттың екінші мерзімінде Грант кабинетінде Оңтүстік АҚШ-ты өкілдік етті.

Benjamin Helm Bristow (June 20, 1832 – June 22, 1896) was an American lawyer and politician who served as the 30th U. S. Treasury Secretary and the first Solicitor General. A Union military officer, Bristow was a Republican Party reformer and civil rights advocate. During his tenure as Secretary of the Treasury, he is primarily known for breaking up and prosecuting the Whiskey Ring at the behest of President Grant, a corrupt tax evasion profiteering ring that depleted the national treasury. Additionally, Bristow promoted gold standard currency rather than paper money. Bristow was one of Grant's most popular Cabinet members among reformers. Bristow supported Grant's Resumption of Specie Act of 1875, that helped stabilize the economy during the Panic of 1873. As the United States' first solicitor general, Bristow aided President Ulysses S. Grant and Attorney General Amos T. Akerman's vigorous and thorough prosecution and destruction of the Ku Klux Klan in the Reconstructed South. Solicitor General Bristow advocated for African American citizens in Kentucky to be allowed to testify in a white man's court case. He also advocated education for all races to be paid for by public funding. A native of Kentucky, Bristow was the son of a prominent Whig Unionist and attorney. Having graduated Jefferson College in Pennsylvania in 1851, Bristow studied law and passed the bar in 1853, working as an attorney until the outbreak of the American Civil War in 1861. Fighting for the Union, Bristow served in the army during the American Civil War and was promoted to colonel. Wounded at the Battle of Shiloh, Bristow recuperated and was promoted to lieutenant colonel. In 1863, Bristow was elected Kentucky state Senator, serving only one term. At the end of the Civil War, Bristow was appointed assistant to the U. S. District Attorney serving in the Louisville area. In 1866, Bristow was appointed U. S. District attorney, serving in the Louisville area. In 1870, Bristow was appointed the United States' first U. S. Solicitor General, who aided the U. S. Attorney General by arguing cases before the U. S. Supreme Court. In 1874, Bristow was appointed U. S. Secretary of the Treasury by President Ulysses S. Grant. Initially Grant gave Bristow his full support during Bristow's popular prosecution of the Whiskey Ring. However, when Bristow and Grant's Attorney General Edwards Pierrepont, another reforming Cabinet member, uncovered that Orville Babcock, Grant's personal secretary, was involved in the ring, Grant's relationship with Bristow cooled. In June 1876, due to friction over Bristow's zealous prosecution of the Whiskey Ring and rumor that Bristow was interested in running for the U. S. presidency, Bristow resigned from President Grant's Cabinet on his 44th birthday. During the 1876 United States presidential election, Bristow made an unsuccessful attempt at gaining the Republican presidential ticket, running as a Republican reformer. The Republicans, however, chose Rutherford B. Hayes. After the 1876 presidential election, Bristow returned to private practice in New York. He formed a successful law practice in 1878, often arguing cases before the U. S. Supreme Court until his death in 1896. Bristow was credited, by historian Jean Edward Smith, as one of Grant's best cabinet choices. Reformers were generally pleased by Secretary Bristow's overall prosecution of the Whiskey Ring, and looked to him for cleaning up government corruption. Historians have also given credit for Bristow, America's first Solicitor General, for prosecuting the Ku Klux Klan. Bristow, however, had an ambitious, contentious nature, and at times this led to various feuds with Grant cabinet members. Bristow, a native of Kentucky, represented the Southern United States on Grant's cabinet, during Grant's second term.

Ерте өмір

Бенджамин Хелм Бристоу 1832 жылғы 20 маусымда Кентукки штатының Элктон қаласындағы Эдвардс-Холлде дүниеге келген. Бристоу – Франсис М. Бристоу мен оның әйелі Эмили Хелмнің ұлы. Франсис белгілі заңгер және 1854–1855 және 1859–1861 жылдары Конгресс мүшесі болған. Оңтүстікке көңіл білдірген президент Джеймс Бьюкенен Линкольннің 1861 жылғы 4 наурыздағы инаугурациясына дейін Оңтүстік штаттарының бөлінуіне тоқтау сала алмады. 1861 жылы Азамат соғысы басталғанда, Одаққа адал Бристоу Одақ армиясына қосылып, 25-ші Кентукки жұмыскерлік полкін құрды. 1861 жылғы 21 қыркүйекте Бристоу 25-ші Кентукки жұмыскерлік полкінің подполковнигі болып тағайындалды. Бристоу генерал Улисс С. Гранттың басшылығымен үш шайқаста – Форт-Генри, Форт-Донелсон және Шило шайқастарында батыл түрде күресті, соңғысында ол жарақат алды. 1862 жылғы сәуірде генерал Грант пен оның Одақ армиясының көп бөлігі Питтсбург десантында орналасып, Конфедерацияның бекінісі болған Коринф қаласына шабуыл жоспарлады. Бірақ Конфедерация әскерлері толық күшпен шабуылдап, Гранттың бекінісі жоқ Одақ армиясын күтпеген жағдайға түсірді. Грант пен оның әскерлері Конфедерация армиясын тоқтатуға қол жеткізді, бірақ бір Одақ дивизиясы тұтқындалды. Келесі күні Грант күшін толықтырғаннан кейін Одақ армиясы Конфедерация әскерлеріне қарсы толық күшпен шабуылдап, Оңтүстік армиясын Коринфке кері итерді. Теннесси штатындағы Шило шайқасында Бристоу басының үстінде жарылған снарядтан ауыр жарақат алып, жарақатынан айығу үшін уақытша далалық қызметтен шеттеуге мәжбүр болды.

Қазынашылық хатшысы (18741876)

1874 жылғы 3 маусымда президент Грант Уильям А. Ричардсонның қазынашылық келісімшарттарындағы жемқорлыққа байланысты Санборн оқиғасынан кейін қызметтен алынуынан соң Бристовты Қаржы министрі етіп тағайындады. Бристоу баспасөз тарапынан қажетті реформатор ретінде жоғары бағаланды. Бристоу 1873 жылғы қорқыныштан басталган Ұзақ депрессия кезеңінде Қаржы министрлігін басқарды. Осы кезде Республикалық партия валюта мәселесінде екіге бөлінді. Бристоу Солтүстік-Шығыс республикашыларының қолдауында болды және гринбактарды (қағаз ақшаны) алмастыру үшін монета ақшасын (нақты ақшаны) қайта енгізуді жақтады. Президент Грант 22 сәуірде құлдыраған экономикаға қағаз ақшаны көбейтуге мүмкіндік беретін Инфляция туралы заңға вето қойды. Бристоудың Гранттың ветосын қолдауы, Гранттың оны Қаржы министрлігіне ұсынуына ықпал етті. Бристоу қызметке келгеннен кейін он алты күн өткен соң, 20 маусымда, оның 42 жасқа толу күнінде Грант бұрынғы Қаржы министрі Ричардсон шығарған 26 миллион долларлық гринбактарды заңдастыратын, ең көп дегенде 382 миллион долларлық гринбактарға рұқсат беретін және 55 миллион долларлық ұлттық банкноттарды қайта бөлуді бекітетін келісімге қол қойды. Бұл заң қиын жағдайдағы экономиканы жақсартуға көмектеспеді.

Ішкі реформалар

Баспасөздің реформатор деген үмітін орындаған Бристоу дереу жұмысқа кірісті. Ол Қазынашылық департаментін түбегейлі қайта ұйымдастырды, Альфред Б. Муллет атымен танымал болған, сыбайлас жемқорлыққа толы архитекторді қадағалау кеңсесін жойды және екінші есепшіні және оның қарастырылымдағыларын тиімсіздігі үшін қызметтен босатты. Бристоу детективтік бөлімді ретке келтіріп, Кеден және Ішкі кірістер қызметтеріндегі жинау аудандарын біріктірді. Ол 700-ден астам адамды жұмыстан босатып, Қазынашылық департаментінде мемлекеттік қызмет ережелерін енгізді.

Робсонмен араздық

Грант Бристоуды қазынашылықты басқаруға тағайындағаннан кейін бірнеше ай өткен соң, Бристоу Грант тағайындаған Әскери-теңіз күштері министрі Джордж М. Робсонмен қарым-қатынасын уландырып алды. Осы даудың себебі Робсонның сенатор А. Г. Кэттелді Лондонға қаржылық агент ретінде тағайындап, облигациялар мәселесі бойынша келіссөздер жүргізуін қалауы болды. Кэттел 1873 жылы бұрынғы министр Ричардсон басшылығымен осы сияқты қызмет атқарған еді. Бристоу бұл тағайындауға қарсы шығып, осы жұмысты Қаржы министрлігінің өкілі жасай алады деп ойлады. Бристоу Гранттан Қаржы департаментінің несие бөлімінің басшысы Джон Бигелоуды тағайындауға ықпал етті. Грант Бристоудың Бигелоуды таңдауын қабылдады, бірақ Бигелоудың бұрын маскүнемдікке салынып, тәртіпсіздік жасағаны туралы Бристоуға ескертті. Бристоу Робсонның Грант кабинетіндегі беделін түсіру үшін одан да белсенді әрекет етті. Бристоу Грантка Робсонның Әскери-теңіз департаментінің қаржылық тұрғыдан дұрыс басқарылмағанын және бұрынғы қазынашылық министрі Хью МакКаллочқа тиесілі банк үйінің бақылауында екенін айтты. Бристоудың кеңесшілері оған жағдайды ушықтырмауға және қақтығысқа бармауға кеңес берді.

Уильямспен араздық

Грант тағайындаған Бас прокурор Джордж Уильямстың кабинеттегі орны, Грант оны Жоғарғы Сотқа үміткер ретінде ұсынғаннан кейін, оның кандидатурасын кері қайтарып алған соң, тұрақсыз болды. Оның және әйелі Кейт Уильямстың жеке беделі қоғамның қатаң сынға ілікті. Күйеуін және өзін қорғау үшін Кейт Гранттың кабинетіне және басқа да адамдарға анонимді хаттар жіберіп, олардың арасында сексуалдық тәртіпсіздіктер туралы айыптаулар да болды. Хат алған кабинет мүшелерінің ішінде соғыс министрі Уильям Белкнап және Әскери-теңіз күштері министрі Джордж М. Робсон болды. Қаржы министрлігінің юрисі Блюфорд Уилсон Кейт пен хаттарды тергеу үшін Х.С. Уайтлиді жалдады. Уилсон, Белкнап және Робсон Уильямстың қызметтен босатылуы керек екеніне келісті. Уилсонды қолдаған Бристоу Гранттан Уильямсты жұмыстан шығаруды сұрады. Сыртқы істер министрі Гамильтон Фиш Грантқа Кейттің Pratt & Boyd компаниясынан Әділет министрлігіне компанияға қарсы істі жабу үшін 30 000 доллар пара алғанын хабарлады. Грант ақыры Уильямсты қызметтен босатып, оның орнына Нью-Йорк реформаторы Эдвардс Пьерпонтты тағайындады, ол Әділет министрлігін тәртіпке келтірді.

Деланомен араздық

Колумб Делано Гранттың ішкі істер министрі болды және ішкі істер министрлігінде кең таралған сыбайлас жемқорлыққа жол берді. Бристоу, реформатор болғандықтан, Деланоның қызметтен кетуі Республикалық партияның беделін нығайтады деп сеніп, оның орнынан кетуін қалады. Сонымен қатар, Бристоу Деланоның оны ішкі істер министрлігінен шеттетуді жоспарлап отырғанына сенді. Бристоу Деланоны "өте жаман адам" деп атады және оның "әрбір адал адамның ашу-ызасын" тартуға лайық екенін айтты. Бристоу Франк Вулкоттты Делано басқаратын, сыбайлас жемқорлыққа толы бөлімді тергеуге шақырды. Вулкотт Вайоминг штатының бас геодезисі Сайлас Ридтің сыбайлас геодезистермен келісімшарт жасағанын және олар үлкен табысты жасырын серіктестермен бөліскенін анықтады. Осы серіктестердің бірі Деланоның ұлы Джон болды, ол геодезиялық білімі мен жұмыс тәжірибесіне ие емес еді. Вулкотт Бристоуға Деланоға қарсы айғақтарды жіберді, ал Бристоу бұл құжаттарды ақылмен Грантка тапсырды. Көпшілік серіктестік келісімшарттары техникалық тұрғыдан заңды болғанымен, бұл оқиға демократтарды күшпендіре түсті. 1875 жылдың сәуір айында Деланоның кетуі қажет болды, бірақ Грант оның отставкасын бірнеше айға кейінге шегерді. Делано қарсылық көрсетіп, басқа кабинет мүшелері Деланоның қызметте қалуын қалағанын, сондай-ақ Бристоуға қарсы жалған айып тағылғанын мәлімдеді. 1875 жылдың қазан айында Грант Деланоны реформатор Захария Чандлермен ауыстырды, ол ішкі істер министрлігіндегі жемқорлықты жойды.

Виски сақинасын бұзған

1875 жылдың көктемінде Бристоу жемқорлыққа қарсы науқан бастады, ол оны жалпыұлттық назарға іліктірді. Бристоудың Қаржы департаментіндегі ең маңызды жұмысы – Сент-Луис қаласында орналасқан, жаман атпен белгілі «Виски сақинасын» іске асырып, тарату болды. «Виски сақинасы» – батыстың спирттік сусын өндірушілері мен Ішкі кірістер қызметіндегі олардың одақтастары құрған күшті және жемқорлыққа толы ұйым еді; олар виски өндірісінен салықты төлемей қалу арқылы пайда тапты. Спирттік сусын өндірушілер алкогольге артық салық төлеудің орнына, салық агенттеріне пара беруге бейім болды. Бұрынғы әрекеттер «Виски сақинасын» ашуға сәтсіз аяқталды, себебі Вашингтондағы сақина мүшелері басқа мүшелерді жоспарланған тергеулер туралы ескертті. 1872 жылдың қараша айында үш салық инспекторы Сент-Луис спирттік сусын зауыдарын тексергенде маңызды тәртіпсіздіктер анықталды, бірақ пара алған бір агент жемқорлықты жасыратын есеп берді. Вашингтонда оның бар екендігі туралы қауесеттер тарағанына қарамастан, сақина қудалаудан қорғалғандай көрінді.

Тергеу

1874 жылдың күзінде Бристоу Виски сақинасын тергеу үшін Конгрестен 125 000 доллар (~ $ in) қаражат алды. 1874 жылдың желтоқсанында Бристоу Ішкі кірістерді бақылаушысы Дж. В. Дугласты жаңа тергеу тобын жіберуге көндірді, бірақ Ақ үйдің Гранттың жеке хатшысы Орвилл Э. Бэбкок Дугласты бұйрығын кері қайтаруға ықпал етті. Дуглас ұсынған салық инспекторларын басқа жерлерге ауыстыру арқылы сақинаны таратуға жасалған әрекет, Гранттың саяси қарсылығынан кейін 1875 жылдың 4 ақпанында тоқтатылды. Грант салық инспекторларын ауыстырудың орнына, Виски сақинасы жасаған "алаяқтықтарды" анықтауға ниеттенді. Бристоу және Гранттың тағайындаған қазынашылық адвокаты Блуфорд Уилсон, Дугластың сақинаны ұстауға ықыласын жоғалтты және салық агенті Гомер Ярянның ұсынысымен тәуелсіз жасырын тергеушілерді пайдаланып, құпия тергеуді бастады. Саяси журналист, Джордж В. Фишбек, «Сент-Луис Демократ» газетінің иесі, Бристоу мен Уилсонға сақинаны қалай әшкерелеу керектігі және федералдық тергеу туралы басқа серіктестерге хабар беретін кез келген сыбайлас федералдық тағайындауларды қалай айналып өту керектігі туралы кеңес берді. Вашингтондағы тілші Генри В. Бойнтон да Бристоу мен Уилсонның тергеуіне көмектесті. Уилсонның бақылауымен, Ярянның қатысуымен, сыбайлас жемқорлықсыз тергеу агенттері Сент-Луисте сақина жасаған алаяқтықтардың көптеген дәлелдерін жинады. Бристоу Виски сақинасының жемқорлығының ауқымын анықтау үшін теміржол және кемелердегі жүк квитанцияларын тексеріп, Сент-Луис және басқа да маңызды қалаларда спирттің тасымалының нақты санын анықтады. Тергеу туралы сақинаға хабарлама жетпеуі үшін Бристоу агенттерге қазынашылық кодексинен өзгеше шифр берді, ал хабарламалар Фишбек және Бойнтон арқылы жіберілді. Осыған ұқсас тергеу жұмыстары Чикаго мен Милуокиде де жүргізілді. Алаяқтық әрекеттердің дәлелдері тез арада табыс табу схемасына айналды, онда сыбайлас дестилляторлар мен салық агенттері қатысты. Салықтан қашу үшін Виски сақинасы вискиді сірке суы деп белгіледі, вискидің құрамын төмендетті немесе заңсыз түрде салық маркаларын бірнеше рет пайдаланды. Нәтижесінде, мемлекеттік қазынадан миллиондаған долларлық салық түсімдері жоғалды. Бристоудың тергеуі Гранттың тағайындаған генералы Джон Макдональдтың, Сент-Луис қаласының ішкі кірістерді жинаушысы, жеті штатты бақылаған сақинаның басшысы екенін көрсетті. 1875 жылдың сәуірінде Макдональд Бристоудың Вашингтондағы кеңсесіне шақырылды және Бристоу оған қарсы үлкен дәлелдер көрсетіп, оны сақинаның басшысы екенін мойындауға мәжбүр етті. Алайда, Макдональд Бристоудың кеңсесінен шыққаннан кейін, оған айып тағылатынын білген соң, ол Уилсоннан қудалаудан өтемақы беруді және жемқорлықтан тазартылған дистилляцияларға рейд жасалмауын сұрады. Макдональд Виски сақинасын қудалау Миссуридегі Республикалық партияға зиян келтіретінін мәлімдеді. Уилсон кейіннен, егер оның билігі болғанда, Макдональдты сол сәтте жұмыстан босататынын айтты.

In the Fall of 1874 Bristow received a $125,000 (~$ in ) appropriation from Congress to investigate the Whiskey Ring. In December 1874, Bristow convinced Internal Revenue Supervisor J. W. Douglas to send a new investigation team, but Grant's private Secretary at the White House, Orville E. Babcock, convinced Douglas to revoke his order. An effort to transfer revenue supervisors, proposed by Douglas, to new locations, to dismantle the ring, was defeated when, out of political objection, Grant suspended the order on February 4, 1875. Grant desired to "detect frauds" that had already been committed by the Whiskey Ring, rather than transfer the supervisors. Bristow, and Grant appointed Treasury Solicitor Bluford Wilson, lost faith in Douglas' willingness to go after the ring, and launched a covert investigation by independent undercover investigators, suggested by revenue agent Homer Yaryan. Political journalist, George W. Fishback, owner of the St. Louis Democrat advised Bristow and Wilson, on how to expose the ring and to bypass any corrupt federal appointees who would tip other ring partners of a federal investigation. Washington correspondent, Henry V. Boynton, also aided Bristow and Wilson in their investigation. Monitored by Wilson, incorruptible investigative agents, that included Yaryan, obtained a vast supply of evidence in St. Louis of frauds committed by the ring. Bristow, in order to secure the enormity of the Whiskey Ring corruption, audited railroad and steamboat cargo receipts for accurate figures of the shipment of liquor in St. Louis and other key cities. To keep the investigation secret from the ring, Bristow gave the agents a cipher different from the Treasury code, while messages were relayed through Fishback and Boynton. Similar investigative work was done in Chicago and Milwaukee. Evidence of fraudulent activity was quickly obtained, into a profiteering scheme, that involved corrupt distillers and revenue agents. To escape taxes, the Whiskey Ring shipped whiskey labelled vinegar, listed whiskey at a lower proof, or illegally used revenue stamps multiple times. As a result, millions of dollars were depleted from the treasury in tax revenues. Bristow's investigation revealed that Grant appointment, General John McDonald, St. Louis Collector of Internal Revenue, who controlled seven states, was the ring leader. In April 1875, McDonald was called to Bristow's Washington office and confronted by Bristow and showed massive evidence against McDonald, who confessed to being the ring leader. However, after McDonald left Bristow's office, knowing he would be indicted, he unsuccessfully asked Wilson for indemnity from prosecution, and that the corrupt distilleries not be raided. McDonald pleaded that prosecution of the Whiskey Ring would hurt the Republican Party in Missouri. Wilson said later that he would have had McDonald fired on the spot, had he had the authority to do so.

Қылмыстық іс

7 мамыр 1875 жылы Бристоу Грантқа «Виски сақинасы» сыбайлас жемқорлығын тергеудің қорытындыларын ұсынды және дереу қудалау қажеттігін баса көрсетті. Грант Бристоуға сақинаға қарсы күресуге рұқсат берді және барлық кінәлілерге қатысты қатаң шаралар қабылдауды тапсырды. Үш күннен кейін, 10 мамырда, Бристоу күшті соққы беріп, сақинаны бірден талқандады. Қаржы агенттері Сент-Луис, Чикаго, Милуоки және тағы алты орталық штаттардағы арақ зауыттарына, түзету орындарына және бөтелкелеу өндірісіне рейд жасап, жапты. Ішкі кірістер кеңселері Қаржы министрлігінің бақылауына берілді, ал тридцать екі нысан басып алынды. Сақина мүшелерінің кінәсін дәлелдейтін және анықтайтын кітаптар, құжаттар мен салық түбіртектері тәркіленді. Сақинаға қарсы көптеген айғақтар жиналды, ал федералдық үлкен жюри 350-ден астам айыптама шығарды. Висконсин штатындағы Республикалық партияның ықпалды қайырымдастырушысы Милуокидегі жемқорлыққа қатысты деп танылды. Деректерге сәйкес, Чикагодағы дерлік барлық республикалық шенеуніктер заңсыз арақ шығарудан пайда тапқан. Сент-Луис «Виски сақинасының» орталық қаласы болып шықты. Соңғы алты айда 1,650,000 долларлық салық төленбеген, ал екі жыл ішінде салықтан жалтарған сома 4,000,000 долларға жетті. Бристоу сақина мүшелеріне қарсы 250-ге жуық азаматтық және қылмыстық іс қозғады, бір жылдың ішінде 3,150,000 долларлық төленбеген салықты қайтарып алды және 176 айыпталған сақина мүшесіне қатысты 110 айыптау үкімі шығарды. Қаржы министрлігінің бас хатшысы Уильям Эйвери, Сент-Луис салық жинаушысы генерал Джон Макдональд және Сент-Луис салық жинаушысының орынбасары Джон А. Джойс айыпталып, сотталды.

Бэбкоктің Сент-Луисдегі соты

Бристоудың тергеуі Ақ үйге дейін жетті, себебі дәлелдер Гранттың жеке хатшысы Орвилл Бэбкоктың Виски сақинасының құпия және жалақылы хабаршысы болғанын көрсетті. Бристоу "Силф" деген атпен қол қойылған екі күдікті және шифрланған хат тапты, олар Бэбкоктың жазуы деп саналды. Біріншісі 1874 жылдың 10 желтоқсанында жазылған, онда былай делінген: "Мен табысқа жеттім. Олар кетпейді. Саған жазамын". Екінші хат 1875 жылдың 3 ақпанында жазылған, онда былай делінген: "Бізге ресми түрде қарсыластардың әлсіреп бара жатқаны туралы ақпарат келді. Істі жылдамдатыңдар". 1875 жылдың қазан айында Бристоу екі хатты Гранттың министрлер кабинетінің отырысына әкелді. Бэбкок шақырылып, Бристоу және Гранттың Бас прокуроры Эдвардс Пьерпонтпен сөзге тартылды. Бэбкок хабарламалардың Сент-Луис-Эдс көпірін салу және Миссури саясатына қатысты екенін айтты. Грант хаттарға қарағанда Бэбкоктың түсіндірмесін қабылдады. Дегенмен, 1875 жылдың желтоқсанында Бэбкок Виски сақинасы ісі бойынша ресми түрде айыпталды және оның соты 1876 жылдың ақпанына Сент-Луис қаласында белгіленді. Сот барысында президент Грант, Бэбкоктың кінәсіз екеніне сенгендіктен, Ақ үйде Бэбкокты қорғаған жазбаны жасады, ол Сент-Луистегі қазылар алқасына оқылды. Бэбкок қазылар алқасымен ақталды және Вашингтон қаласына оралды.

Отставка

Виски сақинасы бойынша қудалаулар, оның ішінде Бэбкок соты, және 1876 жылғы президенттік сайлаудың алдында Бристоудың Грант кабинетіндегі орны сақталмайтын болды. Грант Бэбкоктың кінәсіз екенін айтқандықтан, Бристоудың оны қудалауына өкінді. Сонымен қатар, Бристоу Виски сақинасын қудалап, республикалық партиядан үміткерлікке ие болуға тырысқан деген қауесет тарады, бұл Грантты Бристоудың сенімін сатқанына сендірді. Көбінесе президентпен араздасуының нәтижесінде, Бристоу 1876 жылдың маусымында лауазымынан кетті; Қазынашылық министрі ретінде ол ақшалай төлемдерді қайта жаңғыртуды және «жасыл долларларды» кем дегенде жартылай шығаруды қолдады; сондай-ақ ол мемлекеттік қызмет реформасын жақтады. Өзінің отставкасымен, Грант тағайындаған басқа министрлер кабинетінің мүшелерінен, мысалы Эбенезер Р. Хоар (бас прокурор), Амос Т. Акерман (бас прокурор) және Маршалл Жюэлл (бас почта бастығы) сияқты, Бристоу Гранттың тікелей жұмыстан босатуының қаталдығынан құтылды.

Президенттікке үміткер (1876)

Бристоу 1876 жылы республикалық партияның президенттік номинациясына белгілі бір реформашы кандидат болды (АҚШ президенттік сайлауы, 1876 жылды қараңыз). Ол республикалық съезде жеңіліске ұшырады; Рутерфорд Б. Хейз номинацияны алды. 1876 жылғы Республикалық Президенттік Конвенция кезінде президент Гранттың достары, Республикалық партияның «Сталварт» мүшелері, Бристоудың Бэбкокқа қарсы іс-қимылдары арқылы Виски сақинасы ісінде Грантқа адал болмағанын сенді. Бристоу 1876 жылғы президенттікке Республикалық партияның номинациясын алу үшін Виски сақинасын қудады деген қауесет тарады. Алайда, Бристоу адал мемлекет қайраткері екенін дәлелдеді және президент Грант пен елді жанжалдан сақтауға тырысты. Виски сақинасы ісі бойынша конгресс комитетінің алдында куәлік бергенде, Сек. Бристоу президент Грантпен болған әңгімелеріне қатысты нақты ақпаратты бермеді, өкілдік құқығын пайдаланды. 1876 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенция Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Экспозиция залында өтті. Бірінші президенттік дауыс беруде Бристоу 113 дауыспен үшінші орынды алды, ал Джеймс Г. Блейн 285 дауыс алды, одан кейін Оливер П. Мортон 124 дауыспен келді. Төртінші президенттік дауыс беруде Бристоу 126 дауыспен екінші орынды иеленді, бұл оның ең жоғары көрсеткіші, ал Блейн 292 дауыспен бірінші болды. Жетінші және соңғы президенттік дауыс беруде Бристоу тек 21 дауыс алды. Рутерфорд Б. Хейз 384 дауыспен республикалық партияның президенттік кандидаты болып сайланды. Блейн 351 дауыспен екінші орынды иеленді.

Нью-Йорк адвокаты

Бристоу республикалық партияның президенттік үмітін жеңіп алмағаны мен президент Грантқа адал болмағаны туралы қауесетке ашуланды. Бристоу саясаттан кетіп, енді ешқашан мемлекеттік лауазымға үміткер болмады. 1878 жылдан бастап ол Нью-Йорк қаласында заңгерлікпен айналысты және 16 қазанда, 46 жасында "Bristow, Peet, Burnett, & Opdyke" заң фирмасын құрды. Бристоу шығыс штаттық адвокаттардың белгілі бір көшбасшысы болды және 1879 жылы Америка адвокаттар қауымдастығының екінші президенті болып сайланды. Мемлекеттік қызмет реформасын қолдаушы болғандықтан, Бристоу Мемлекеттік қызмет реформасы қауымдастығының вице-президенті болды. Бристоу АҚШ Жоғарғы Сотында жиі тиімді түрде сөйледі.

Өлім және жерлеу

1896 жылы Бристоу апендицитке шалдығып, 64 жасқа толып екі күн өткен соң 22 маусымда Нью-Йорк қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Бронкс округіндегі Вудлон зиратына жерленген.

Тарихи беделі

Тарихшылар Бристоудың Гранттың қазынашылық хатшысы қызметінде Виски сақинасын соттап, оны таратуын ең бағалы деп санайды. Заңгер мамандығы болғанмен, қаржылық білімі болмағандықтан, ол Ішкі кірістер департаментін жемқорлықтан тазарта алды. Бристоу өзінің қабілетін, саяси күштер қолдаған Виски сақинасын жою арқылы көрсетті. Гранттың қазынашылық хатшысы ретінде тағайындалған Бристоудың реформаға деген құлшынысы, бір жағынан, Республикалық партияны жемқорлықтан тазартуға деген шын ниетімен, екінші жағынан, 1876 жылғы Республикалық партияның президенттік тізіміне іліну және президенттікке үміткер болу амбициясымен байланысты болды. Оның қудалаулары меценаттықты қолдаған Республикалық партияның белгілі бір тұлғаларын ренжітіп, оны қызметтен кетуге мәжбүр етті. Алғашқы бас прокурор ретінде Бристоу Оңтүстікте афроамерикандықтардың қорқынышсыз, еркін дауыс беруіне мүмкіндік берген Ку-клукс-кланға қарсы қудалауға көмектесті. Ол Кентуккиде дүниеге келген, бірақ өмірінің соңына дейін Нью-Йоркте тұрды. Тарихшы Жан Эдвард Смит Бристоудың қазынашылық хатшысы қызметіне тағайындалуын «Гранттың ең жақсы шешімдерінің бірі» деп атады. Смит Бристоудың «Грант әкімшілігіне реформалық құлшыныс әкелгенін, сонымен қатар, қырық жастағы адамға лайықты амбициялармен күшейгенін» айтты. Тарихшы Чарльз В. Калхун Бристоуға қатысты оң пікір білдірмеді. Калхун Бристоудың «амбициялы» және «жанжалдасқан мінезді» екенін айтты. Тарихшы Рональд Уайт Бристоудың қазынашылық хатшысы ретінде «қызметіне адалдық пен туралықты әкелгенін» мәлімдеді. Тарихшы Рон Черноу Бристоуды «адал және білікті» деп сипаттап: «Мемлекеттік қызмет реформасының жақтасы» деді. Тарихшы Уильям С. Макфили Гранттың Бристоуды қазынашылыққа тағайындауын «екіұшты» деп бағалап, «департамент мінсіз таза Бенджамин Бристоудың қолына өтті, ол ақша мәселесінде салмақты адам еді» деді.