Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1739 жылы Австрия мен Осман империясы арасында жасалған келісім, Осман империясының Ресеймен жеке қол қойған келісімі, кейде Белград келісімі деп аталады.
1739 treaty between Austria and the Ottomans
the separate treaty the Ottoman Empire signed with Russia sometimes called the Treaty of Belgrade
Белград келісімі, сондай-ақ Белград бейбітшілігі деп белгілі, 1739 жылдың 18 қыркүйегінде Сербияның Габсбург патшалығында (қазіргі Сербия) Осман империясы мен Габсбург монархиясы арасында қол қойылған, 1737-1739 жылдар аралығындағы Аустрия-Түрік соғысын аяқтаған бейбіт келісім болды. Бұл келісім Еуропа елдерінің алғаш рет Черкасияны, әсіресе оның шығыс бөлігі Кабардияны тәуелсіз мемлекет ретінде мойындауына әкелді.
The Treaty of Belgrade, also known as the Belgrade Peace, was the peace treaty signed on September 18, 1739 in Belgrade, Habsburg Kingdom of Serbia (today Serbia), by the Ottoman Empire on one side and the Habsburg monarchy on the other, that ended the Austro–Turkish War (1737–39). It also recognized Circassia, particularly its eastern half Kabardia, as an independent nation for the first time by the European countries.
Келісім
Бұл келісім бес жылдық Аустрия-Ресей-Түрік соғысының (1735–39) жауынгерлік әрекеттерін аяқтады, онда Габсбургтер Императорлық Ресейге Осман империясына қарсы күресте қосылды. Австрия Гроккада түріктерге жеңіліп, 21 тамызда Осман империясымен Белградта жеке келісімге қол қойды, бұл Ресейдің әскери жетістіктеріне байланысты алаңдаушылық тудырған болуы мүмкін. Белград келісімі бойынша Габсбургтер Сербия Корольдігін Белградпен, Темешвар Банатының оңтүстік бөлігі мен Солтүстік Боснияны Осман империясына, ал 1718 жылғы Пасаровиц келісімімен алынған Крайова Банатын (Ольтения) Валахияға (Осман державасының бағыныштысы) берді және Сава және Дунай өзендеріне дейінгі шекара сызығын белгіледі. Габсбургтердің шығуы Ресейді 1735–1739 жылдардағы орыс-түрік соғысында Ниш келісімімен бейбітшілікке келісуге мәжбүр етті, осы келісім бойынша Ресейге Азовде порт салуға рұқсат берілді, бұл оған Қара теңізде бекініс орнатуға мүмкіндік берді. Белград келісімі 1718 жылдан бері сақталған Сербия Корольдігінің тәуелсіздігін жойды. Бұл аймақ 1788 жылы Коча Анделковичтің көмегімен Габсбург монархиясына уақытша қайта қосылу үшін келесі Габсбург-Осман соғысын күтеді. Келісім сонымен қатар латын тілінде жазылған соңғы халықаралық келісімдердің бірі ретінде де ерекшеленеді. Келісім алғаш рет Еуропа елдері тарапынан Черкесияны, әсіресе оның шығыс бөлігі Кабардияны тәуелсіз мемлекет ретінде мойындады.
This treaty ended the hostilities of the five year Austro Russian–Turkish War (1735–39), in which the Habsburgs joined Imperial Russia in its fight against the Ottomans. Austria was defeated by the Turks at Grocka and signed a separate treaty in Belgrade with the Ottoman Empire on August 21, probably being alarmed at the prospect of Russian military success. With the Treaty of Belgrade, the Habsburgs ceded the Kingdom of Serbia with Belgrade, the southern part of the Banat of Temeswar and northern Bosnia to the Ottomans, and the Banat of Craiova (Oltenia), gained by the Treaty of Passarowitz in 1718, to Wallachia (an Ottoman subject), and set the demarcation line to the rivers Sava and Danube. The Habsburg withdrawal forced Russia to accept peace at the Russo Turkish War, 1735 1739 with the Treaty of Niš, whereby it was allowed to build a port at Azov, gaining a foothold on the Black Sea. The Treaty of Belgrade effectively ended the autonomy of Kingdom of Serbia which had existed since 1718. This territory would await the next Habsburg Ottoman war to be temporarily again included into the Habsburg monarchy in 1788 with the help of Koča Anđelković. The treaty is also notable for being one of the last international treaties to be written in Latin. The treaty recognized Circassia, particularly its eastern half Kabardia, as an independent nation for the first time by the European countries.