Кіріспе
Санта-Роза (сонымен қатар Сантароза) соңғы мұз дәуірі аяқталғанға дейін қазіргі Калифорнияның оңтүстік жағалауында, Санта-Барбара және Вентура округтерінің маңында орналасқан, Калифорнияның солтүстік арна аралдарының қалдықтары болып табылатын ежелгі құрлық болды. Ең үлкен өлшемде Санта-Роза қазіргі солтүстік арна аралдарынан шамамен 3-4 есе үлкен болды, шығыстан батысқа қарай 125 км (77,67 миль) созылған. Шамамен 20 000 мен 5 000 жыл бұрын Санта-Роза жерінің 70 пайызын мұздықтардың еруінен көтерілген теңіз деңгейіне жоғалтты, соның салдарынан ғалымдар зерттеп жатқан кең су астындағы ландшафт қалды. Сан-Мигель, Санта-Роза, Санта-Крус және Анакапа аралдары – Санта-Розаның су астында қалмаған бөліктері. Бұл арал жағалаудан шамамен 8 км (5 миль) қашықтықта орналасқан. Шамамен 11 000 мен 9 000 жыл бұрын бұл құрлық бөлініп кетті, ал қазіргі солтүстік арна аралдары континенттік мұздықтардың еруінен және теңіз деңгейінің шамамен 100 метрге көтерілуінен кейін қалыптасты. Деректерге сәйкес, Санта-Роза мен материк арасында қазір су астында қалған Калафия аралы болған. Санта-Розада шамамен 13 000 жыл бұрын жойылып кеткен пигмей мамонттар (Mammuthus exilis) мекен еткен. Санта-Роза аралында Солтүстік Америкада табылған ең көне адам қалдықтарының бірі – Арлингтон-Спрингс адамының 13 000 жылдық қаңқасы табылды. Санта-Роза сол кезде материкке жалғасқан жоқ болғандықтан, бұл палеоиндейлер аралды қайықпен мекендегенін көрсетеді. Археологиялық дәлелдер бұл палеожағалық халықтардың дамыған теңіз технологияларына ие болғанын, балық аулағанын, теңіз сүтқоректілері мен құстарды аулағанын және аралдық өсімдіктерді жинағанын көрсетеді. Шамамен 8 000 жылға дейін аралда өмір сүрген бұл палеожағалық халықтар 1820 жылдары испан билігі оларды материктегі миссияларға көшіргенге дейін мыңдаған жылдар бойы солтүстік арна аралдарында өмір сүрген аралдық Чумаш тайпасының ата-бабалары болуы мүмкін.