Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк штатындағы Адирондак тауларындағы тау шыңдарының жиынтығы. Адирондак жоғары шыңдары – Нью-Йорк штатының Адирондак тауларындағы 46 тау шыңдарынан тұрады. Рассел Карсонның «Адирондак тауларының шыңдары мен халқы» кітабында шыңдар тізімі жарияланған 1920 жылдардың соңынан бері бұл шыңдар танымал саяхатшыларға арналған бағыт болып табылады. Барлық 46 жоғары шыңға көтерілгендер «Адирондак қырық алты» клубына қосылуға құқылы.
Set of mountain peaks in the Adirondack Mountains, New YorkThe Adirondack High Peaks are a set of 46 mountain peaks in the Adirondack Mountains of New York state. They have been popular hiking destinations since the late 1920s, when the list of peaks was published in Russell Carson's book Peaks and Peoples of the Adirondacks. Those who have climbed all 46 High Peaks are eligible to join the Adirondack Forty Sixers club.
Шығу тегі
Бастапқыда тау шыңдарының тізімін альпинисттер Герберт Кларк, Боб Маршалл және Джордж Маршалл, Рассел Карсонның көмегімен құрастырған. Маршалл ағайындары Адирондак тауларындағы барлық маңызды шыңдарға шығуды қалаған, және олар 1918-1925 жылдар аралығында Кларкпен бірге бұл мақсатына жеткен. Қолданылған критерийлерге сәйкес, шыңдардың биіктігі кемінде 4000 фут (1219 м) болуы керек, сондай-ақ олардың 300 фут (91 м) биіктіктегі ерекшелігі немесе басқа шыңнан 0,75 миль (1 км) қашықтықта болуы тиіс. Олардың тілектеріне қарай, осы ережелерге бірнеше ерекшеліктер енгізілді, шыңдарды қосу немесе алып тастау үшін; Грей шыңы, Райт шыңы, Армстронг тауы, Жоғарғы Вольфжау тауы және Оңтүстік Дикс кірді, бірақ олардың ешқайсысы биіктіктегі ерекшелік немесе қашықтық талабын қанағаттандырмады, ал Кіші Марси, Ярд тауы және екі атаусыз шыңдар тізімнен алынып тасталды. Кейінірек жүргізілген зерттеулер Блейк шыңы, Клиф тауы, Кучсахарага шыңы және Най тауының биіктігі 4000 футтан төмен екенін көрсетті, бірақ дәстүрге байланысты тізімге таулар қосылмаған немесе алынбаған.
The list of peaks was originally compiled by the mountaineers Herbert Clark, Bob Marshall, and George Marshall, with input from Russell Carson. The Marshall brothers wished to climb every notable peak in the Adirondacks, which they accomplished with Clark between 1918 and 1925. The criteria used were that all peaks should be at least 4000 feet (1219 m) in elevation and either have 300 feet (91 m) of prominence or 0.75 mile (1 km) of distance from another peak. Several exceptions to these rules were made to include or exclude peaks based on their preferences; Gray Peak, Wright Peak, Armstrong Mountain, Upper Wolfjaw Mountain, and South Dix were included but did not meet either the prominence or distance rule, while Little Marcy, Yard Mountain, and two then unnamed peaks were excluded. Later surveys revealed that Blake Peak, Cliff Mountain, Couchsachraga Peak, and Nye Mountain are under 4,000 feet in elevation, but no mountains have been removed or added to the list due to tradition.
Орналасқан жері
Үшінен басқа барлық шыңдар Орталық және Солтүстік Эссекс округінде, негізінен Пласид көлі мен Кин аңғарының оңтүстігінде орналасқан. Қалғандары батыста, Франклин округінде. Барлық шыңдар Нью-Йорк штатының Орман қорығының бөлігі болып табылатын жерде орналасқан. Олардың 42-сі дерлік белгілі Жоғары Шыңдар Жабайы Аймағының кең аумағында, орталық (26 шың) және сыртқы (16 шың) аймақтарға бөлінген. Сыртқы аймақтағы тоғыз шың бұрын Дикс Тауы Жабайы Аймағы деп аталған аймақта орналасқан, ол 2018 жылы Жоғары Шыңдар Жабайы Аймағына қосылды. Гигант Тауы мен Рокки Пик Қырқасы іргелес Гигант Тауы Жабайы Аймағында орналасқан. Уайтфейс Тауы мен Эстер Тауы Уилмингтон қаласында, сәл солтүстікке қарай орналасқан.
All but three of the peaks are located in central and northern Essex County, primarily south of Lake Placid and Keene Valley. The others are just to the west in Franklin County. All of the summits are on land owned by New York State as part of its Forest Preserve. Forty two are in a vast tract of nearly known as the High Peaks Wilderness Area, subdivided into central (26 peaks) and outer (16 peaks) zones. Nine of the peaks in the outer zone are in an area formerly known as the Dix Mountain Wilderness Area, which was added to the High Peaks Wilderness in 2018. Giant Mountain and Rocky Peak Ridge are in the adjacent Giant Mountain Wilderness Area. Whiteface Mountain and Esther Mountain are set slightly to the north, in Wilmington.
Тау жоталары
Биік шыңдардың ішінде көптеген тау жоталары бар. Дикс жотасының құрамына қырық алты биік шыңның бесеуі кіреді: Макомб, Грейс шыңы, Оңтүстік Дикс, Хоу және Дикс тауы. Ұлы жота қырық алты биік шыңның жетісін қамтиды: Төменгі Вольфжау, Жоғарғы Вольфжау, Армстронг, Готикс, Седлбек, Бассейн және Хейстак. Севард жотасы қырық алты биік шыңның төртеуін қамтиды: Севард, Дональдсон, Эммонс және Сеймур тауы. МакИнтайр жотасы қырық алты биік шыңның төртеуін қамтиды: Маршалл тауы, Райт, Алгонкин және Ирокез. Сантанони жотасы қырық алты биік шыңның үшеуін қамтиды: Сантанони, Пантер және Кучсахрага.
There are many Mountain ranges within the High Peaks. The Dix Range includes five out of the forty six High Peaks: Macomb, Grace Peak, South Dix, Hough, and Dix Mountain. The Great Range includes seven out of the forty six High Peaks: Lower Wolfjaw, Upper Wolfjaw, Armstrong, Gothics, Saddleback, Basin, and Haystack. The Seward Range includes four out of the forty six High Peaks: Seward, Donaldson, Emmons, and Seymour Mountain. The MacIntyre Range includes four out of the forty six High Peaks: Mount Marshall, Wright, Algonquin and Iroquois. The Santanoni Range includes three out of the forty six High Peaks: Santanoni, Panther, and Couchsachraga.
Экожүйелер
Бұл аймақта көптеген альпілік көлдер мен шалғынды алқаптар, ылғалды жерлер, өзендер мен ормандар бар. Ең биік шыңдардың үстінде, ағаштар шегінен жоғары, шағын альпілік экожүйе орналасқан, ол соңғы мұз басу кезеңінен кейін жоғары қарай шегінген үлкен жазық тундраның қалдығы. Климаттың жылдан жылға өзгеруіне байланысты осы экожүйенің көлемі үнемі өзгеріп тұрады және әртүрлі әдістермен шамамен тек аралығында ғана жабатыны анықталды. Альпілік экожүйе саяхатшылардың келтіретін зиянға өте сезімтал деп есептеледі, сондықтан Адирондак тау клубы 1970 жылдары одан әрі зақымданудың алдын алу үшін ағарту науқанын бастады, одан бері кейбір шыңдардың жазылуы байқалды. Шығыс биік шыңдардың жабайы табиғат аймағы ең қатаң реттелген аймақ болып табылады. От жағуға рұқсат жоқ; иттер міндетті түрде тізгішпен байланып жүруі керек; түнгі топтар сегіз адаммен, күндізгі топтар 15 адаммен шектеледі; және сәуірден қарашаға дейін аюдан қорғалған тағамдық контейнерлер қажет. Адирондак тауларының биік шыңдарының кез келгенінің 4000 футтан жоғары биіктікте кемпинг жасауға тыйым салынады.
The region contains many alpine lakes and meadows, wetlands, streams, and forests. Atop the highest peaks, above the tree line, lies a small alpine ecosystem, a remnant of a larger lowland tundra that retreated uphill following the most recent period of glaciation. The amount of this ecosystem is constantly changing due to variation in the climate from year to year, and has been estimated by different methods to only cover between The alpine ecosystem is considered extremely fragile to damage from hikers, and the Adirondack Mountain Club launched an education campaign to avoid further damage in the 1970s, since which some peaks have seen documented recovery. The Eastern High Peaks Wilderness area is the most regulated area. Fires are not permitted; dogs must be leashed; overnight groups are limited to eight people and day groups to 15; and bear resistant food canisters are required from April through November. Camping is prohibited above any elevation greater than 4,000 feet on any of the Adirondack High Peaks.
Басты бет "
Екі ең биік шыңның ішінде Алгонкин шыңын Марси тауынан гөрі қиынрақ серуен деп есептейді. Жиырма шыңның басына ресми жол жоқ, бірақ жылдар бойында "қора жолдар" деп аталатын дөңгелек жолдар пайда болды. Ешқандай шыңға шұңқырға түсіп өтудің қажеті жоқ, дегенмен кейбір жолдар әлі де өте жабайы. Уайтфэйс тауының шыңына Уайтфэйс тауының ардагерлер ескерткіш жолы арқылы көлікпен де жетуге болады.
Of the two highest peaks, Algonquin Peak is regarded as a more challenging hike than Mount Marcy. Twenty of the peaks have no official trail to the top, although rough informal routes, commonly referred to as "herd paths," have developed over the years. No true bushwhacking is required on any of the peaks, although some trails are still quite primitive. The summit of Whiteface Mountain can alternatively be reached by motor vehicle on the Whiteface Mountain Veterans' Memorial Highway.