Кіріспе

Етқоректілер түрі

Құрбырақты ие (Cystophora cristata) – тек Солтүстік Атлантиканың орталық және батыс бөліктерінде, шығыстағы Шпицбергеннен батыстағы Сент-Лоуренс шығанағына дейін кездесетін ірі фосид. Иелер әдетте күміс сұр немесе ақ түсті болады, денесінің көп бөлігін жабатын қара дақтармен. Құрбырақты иелердің балалары "көк арқалар" деп аталады, себебі олардың терісі арқасынан көк сұр, ал құрсағы ақшыл болады. Бұл түк 14 айдан кейін, балалар қысылғанда түсіп қалады. Бұл Cystophora туысының жалғыз түрі.

Атау беру

Cystophora жалпы атауы грек тілінде "қуықты тасушы" дегенді білдіреді, түрдің ерекше жыныстық белгісі – ересек еркектің басындағы ерекше қабынуға қабілетті қуық септумынан туындаған. Бұл қуық көздерінің арасында және дефляцияланған күйде жоғарғы еріннің үстінен төмен сағады. Сонымен қатар, тюлень мұрын тесігінің біреуінен үлкен шар тәрізді қапты қабындыра алады. Бұл үшін бір мұрын тесігін жауып, екінші мұрын тесігінен шығып тұрған мембрананы үрлейді.

Өлшемі

Ересек еркектердің орташа ұзындығы 3,5 метрге дейін жетеді, салмағы болса шамалы. Жыныстық диморфизм туғаннан-ақ байқалады және аналықтары әлдеқайда кішідірек: ұзындығы және салмағы. Түсі күміс реңді, ал денесі қараңғы, дөңгелек емес белгілермен себілген. Басы дененің қалған бөлігінен қараңғырақ және белгісіз.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Құрлық тұмсықтары негізінен Арктика мұхиты мен Солтүстік Атлантиканың ағып жүзетін мұз жамылғыларында және терең суларында тіршілік етеді. Жыл бойы кейбіреулері жылы аймақтарға қашып кетсе де, олардың тірі қалу мүмкіндігі ең суық климатта жоғары. Оларды төрт ерекше мұз жамылғысы бар аймақта кездестіруге болады: Ян-Майен аралының жанында (Исландияның солтүстік-шығысында); Лабрадор мен Солтүстік Ньюфаундленд жағалауларында; Сент-Лоуренс шығанағында; және Дэвис бұғазында (Гренландияның орталық-батысында). Еркектер Баффин шығанағы, Дэвис бұғазы және Фламанд шапқыры сияқты күрделі теңіз түбіне ие аймақтардың маңында шоғырланғандай, ал ұрғашылар өздерінің мекендеу ортасын негізінен Лабрадор шельфі сияқты шельф аймақтарына жинақтайды. Құрлық тұмсықтары – көші-қонға бейім, ұзақ қашықтықтарды шарлайтын түр, кейде Аляскаға дейін батысқа, ал Канар аралдары мен Гваделупаға дейін оңтүстікке дейін жетеді.

Диета

Құмбатты тұнбаның қорегі негізінен әртүрлі амфиподтар (шағыл қабықтылар), еуфаузидтер (крилл) және балықтардан тұрады, оның ішінде Атлантика аргентинасы, капелин, Гренландия трескасы, балық, сельдь және қызыл балық. Олар сондай-ақ кальмар, теңіз жұлдыздары және мидияларды жейтіні белгілі.

Мінез-құлық

Құмбатты тұнбалар 5-25 минутқа дейін суға батып, салыстырмалы түрде терең суларда азықтанады. Дегенмен, кейбір суға батулар 52 минуттан да тереңірек және ұзағырақ болуы мүмкін. Суға бату үзіліссіз болып келеді, олардың күндіз және түнінің шамамен 90% уақыты су астында өтеді, бірақ күндізгі суға батулар әдетте тереңірек және ұзағырақ болады. Қысқы суға батулар жазғыға қарағанда тереңірек және ұзағырақ. Құмбатты тұнбалар көбінесе жалғыз өмір сүретін түр екені белгілі, тек көбейту және түлеу маусымдарында ғана ерекшелік етеді. Осы екі кезеңде олар сонымен қатар ашаршылық та көреді. Олар жыл сайын шілде айында Дания бұғазының жанында түлеу кезеңінде жұптасу үшін жиналады. Құмбатты тұнбалар басқа тұнбалармен салыстырғанда әлеуметтік емес, көбінесе агрессивті және аумақтық болып келеді. Олар "қапты" (төмендегі "Мұрын қуысы" бөлімінде түсіндірілгендей) қабылдырып агрессияны көрсетеді. Олар көбінесе көшіп-қонып, жыл бойы жұптасу маусымынан басқа жалғыз қалады. Тұнба суға бату алдында бірінші тыныс алғанда қапты қабылдыра бастайды. Содан кейін, тұнба жүзіп жүргенде, ол қайта-қайта қабылданып, жабылады. Мұның мақсаты – дыбыстық сигнал беру, яғни тұнба қауіп сезінгенде және азық-түлік пен баспана сияқты ресурстар үшін бәсекелескенде жау түрлерін қорқытуға тырысады. Бұл сонымен қатар олардың денсаулығы мен үстемдігін басқа еркектерге де, әйелдерге де жеткізуге мүмкіндік береді.

Өсімдіктің өсіру және өмір сүру циклі

Мұрынды түленнің төрт негізгі көбею аймағы бар: Сент-Лоуренс шығанағы; Ньюфаундлендтің шығысындағы "Фронт"; Дэвис бұғазы (Гренландия мен Канаданың солтүстігі арасында); және Ян-Майенге жақын Батыс мұзы. Мұрынды түлен аталары бір көбею маусымында бірнеше ұрғашымен жұптасатыны белгілі, бұл олардың көп әйелді болу гипотезасына сәйкес келеді. Кейбір аталары ұзақ уақыт бойы бір ғана ұрғашыны қорғап, оның ғана жұптасы болады, ал басқалары жылдам қозғалып, қысқа мерзімде бірнеше ұрғашымен жұптасып, популяцияда максималды ұрпақ тудырады. Көптеген аталықтары 5 жасқа келгенде жыныстық жағынан жетіледі. Барлық аймақтарда мұрынды түлендер наурыздың соңы мен сәуірдің басында туады және маусым мен тамыз айларында түлеуден өтеді.

Ұрпағы

Жас бұзаулар туғанда шамамен ұзын болады және салмағы шамамен 80 кг. Олар наурыздың ортасынан сәуірдің басына дейін мұзда, жақсы дамыған май қабатымен және туылғанға дейінгі түктерін тастап туады. Олар күмісті-көк сұр түстес (содан "көкжүрек" деген ат келген), құрсақтары ақшыл-кремді түсте болады, олар шамамен 14 айдан кейін түледі. Бұзауды емізу орташа есеппен 4 күнге созылады, сүтқоректілердің арасындағы ең қысқа лактация кезеңі, осы кезде бұзаудың мөлшері екі есеге артып, күніне шамамен кг қосады. Бұл олар ішетін сүттің майлылығы 60% болғандықтан мүмкін. Аналық бұзау 3-6 жас аралығында, ал аталық бұзау 5-7 жас аралығында жетіледі.

Ерте дамуы

Зерттеушілер ересектерге қарағанда, жас күзендердің су астында жұмыс істеу және азық іздеу қажеттіліктері өзгеше болғандықтан, сүйек және жүрек бұлшық еттері әртүрлі дамитынын анықтады. Зерттеулер көрсеткендей, жүрек қан ағыны суға батқан кезде липолиздік жолдарды қолдау үшін жеткілікті мөлшерде оттегімен қамтамасыз етеді, осылайша гипоксиялық қиындықтарды шешеді. Жүрек тіні туған кезде және емшектен айырған кезде скелет бұлшық еттерінен жақсы дамыған, бірақ емшектен айыру кезеңінің соңына дейін екі тінің де дамуы толыққанды болмайды. Жас күзендер толыққанды гемоглобин қорымен (қанда) дүниеге келеді, бірақ миоглобин деңгейі (скелеттік тінде) ересектердегі деңгейдің 25–30% құрайды. Бұл байқаулар жас күзендердің бұлшық еттерінің ересектерге қарағанда суға батқан кезде аэробикалық немесе анаэробтық АТФ өндірісін ұстап тұру қабілеті төмен екенін көрсетеді. Бұл гемоглобинмен немесе миоглобинмен байланысқан оттегі қорының көп болуына байланысты, сондықтан теңіз түлендері ұзақ уақытқа суға бату үшін осы оттегіге сенеді. Бұл жас күзендердің қысқа емшектен айыру кезеңін түсіндіруге болады, себебі олардың тіршіліктері үшін суға бату маңызды. Жүнді жануарлардың денесінен алып тастау және оның орнына май қабатын пайдалану тиімді болуы мүмкін, себебі су жүнді сіңіріп алады, ал майға енбейді, сондықтан май түлендерді су мен ауада біркелкі жылумен қамтамасыз етеді. Халықаралық ынтымақтастық және Солтүстік-Батыс Атлантика балық шаруашылығы ұйымының (NAFO) құрылуы нәтижесінде капоттық түлендердің саны артты. Қазір халықаралық суларда капоттық түлендерді аулау үшін лицензия алу қажет, және әр лицензияға белгілі квота қойылады. Капоттық түлендерді аулаудың жылдық рұқсат етілген лимиті 10 000 данаға белгіленген.