Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 ж. АҚШ пен Ресей арасындағы ядролық қаруды азайту туралы шарт
1993 nuclear arms reduction treaty between the US and Russia
START II (Стратегиялық қаруды азайту туралы шарт) – АҚШ пен Ресей арасындағы стратегиялық шабуылдық қаруды азайту және шектеу туралы екіжақты шарт. Ол 1993 жылдың 3 қаңтарында АҚШ президенті Джордж Буш және Ресей президенті Борис Ельцин қол қойды, бұл шарт континентаралық баллистикалық зымырандарда (ICBM) көп мақсатты жеке-жеке бағытталатын қайта кіру құралдарын (MIRV) пайдалануға тыйым салды. Сондықтан ол көбінесе «De MIRV-тен айыру» келісімі деп аталады. АҚШ Сенаты 1996 жылдың 26 қаңтарында 87–4 дауыспен ратификациялады. Ресей 2000 жылдың 14 сәуірінде АБМ шартын сақтау шартымен START II шаратын ратификациялады. Осылайша, START II күшіне енген жоқ. Оның орнына SORT шарты күшіне енді, ол әр елдегі стратегиялық соғыс бас құралдарының санын 1700–2200-ге дейін азайтты.
START II (Strategic Arms Reduction Treaty) was a bilateral treaty between the United States and Russia on the Reduction and Limitation of Strategic Offensive Arms. It was signed by US President George H. W. Bush and Russian President Boris Yeltsin on 3 January 1993, banning the use of multiple independently targetable re entry vehicles (MIRVs) on intercontinental ballistic missiles (ICBMs). Hence, it is often cited as the De MIRV ing Agreement. It was ratified by the US Senate on 26 January 1996 with a vote of 87–4. Russia ratified START II on 14 April 2000, making it conditional on preserving the ABM Treaty. Thus, START II never entered into effect. Instead, SORT came into effect, which reduced the strategic warheads count per country to 1,700–2,200.
MIRV әсері
МИРВ қолданатын құрлық аралық баллистикалық зымырандар (ҚАБЗ) тұрақсыздық тудырады, себебі олар бірінші соққыға басымдық береді. Бұл зымырандар кейбір советтік аса ауыр зымыран конструкцияларында екіден 50-ге дейін соққылық басқа дейін тасымалдай алады. Сонымен қатар, олар көптеген алдау құралдарын да тасымалдай алады. Жоғары дәлдіктегі соққылық басқалар мен алдау құралдарының көп саны бірінші соққыда бүкіл елді, соның ішінде қарсыластың зымырандық шахталарының және әскери-әуе күштерінің бомбалаушы паркінің маңызды бөлігін жоюға мүмкіндік береді. Мысалы, егер әр тараптың 100 зымыраны болса, олардың әрқайсысында 5 соққылық басқа болса және әр тараптың қарсыластың зымырандарын шахталарында бейтараптандыру мүмкіндігі 95% болса, әр шахтаға екі соққылық басқамен шабуыл жасаса, бірінші шабуыл жасаған тарап қарсыластың ҚАБЗ күштерін 100 зымыраннан шамамен 5-ке дейін азайта алады. Бұл үшін 200 соққылық басқасы бар 40 зымыранды ұшырып, қалған 60 зымыранды резервте қалдыру керек. Осылайша, жаудың шахталарының саны айтарлықтай өспегендіктен, жою мүмкіндігі МИРВ арқасында едәуір артады. Кеңес Одағының R-36M және АҚШ-тың LGM-118 Peacekeeper зымырандары 10 МИРВ-ге дейін тасымалдай алады, бірақ соңғылары қазірде қолданылмайды.
ICBMs using MIRVs are considered destabilizing because they put a premium on a first strike. These missiles can carry from two warheads to as many as 50 in some Soviet super heavy missile designs. They can also carry a large number of decoys. Significant numbers of highly accurate warheads and decoys could annihilate an entire nation in a first strike, including a substantial amount of an opponent's missile silos and air force bomber fleet. Hypothetically, if each side had 100 missiles, with five warheads each, and each side had a 95% chance of neutralizing its opponent's missiles in their silos by firing two warheads at each silo, the side that strikes first can reduce the enemy ICBM force from 100 missiles to about five by firing 40 missiles with 200 warheads and keeping the remaining 60 missiles in reserve. Thus, the destruction capability is greatly multiplied by MIRVs since the number of enemy silos does not significantly increase. Both Soviet R 36M and US LGM 118 Peacekeeper missiles could carry up to 10 MIRVs though the latter are no longer operational.
Келіссөздер
Тарихи келісім 1992 жылдың 17 маусымында екі президенттің бірлескен түсіністікке қол қоюымен басталды. Президенттер келісімге 1993 жылдың 3 қаңтарында ресми түрде қол қойды. АҚШ Сенаты 1996 жылдың 26 қаңтарында 87–4 дауыспен ратификациялады. Дегенмен, Ресейдің ратификациясы Мемлекеттік Думада көп жылдар бойы тоқтап тұрды. Ол Ирак пен Косоводағы АҚШ-тың әскери әрекеттеріне наразылық ретінде және НАТО-ның Шығыс Еуропаға кеңеюіне қарсылық білдіру үшін бірнеше рет кейінге шегерілді. Жылдар өте келе келісімнің маңызы азайды және екі тарап та оған қызығушылықты жоғалтты. 2000 жылдың 14 сәуірінде Ресей Думасы келісімді белгілі бір шарттармен ратификациялады. Атап айтқанда, бұл шарттар АҚШ-тың АБМ шартын сақтауын талап етті. Нәтижесінде START II күшіне енген жоқ. АҚШ өзін шағын масштабты баллистикалық зымырандардан қорғау үшін Жерге орналасқан орталық қорғаныс (GMD) жүйесін әзірледі. 2002 жылдың қазанында АҚШ MIRV-ді (Peacekeeper зымырандарын толық деактивациялауды қоса) бір жақты тәртіппен алып тастауды бастады және 2005 жылдың 19 қыркүйегіне дейін аяқтады. 2011 жылғы мәліметтер бойынша Minuteman III – Американың құрлықтағы жалғыз операциялық баллистикалық зымыраны. Ол потенциалды түрде тек үш жарылғыш бөлікті тасымалдай алады.
The historic agreement started on 17 June 1992 with the signing of a joint understanding by both presidents. The official signing of the treaty by the presidents took place on 3 January 1993. It was ratified by the US Senate on 26 January 1996 with a vote of 87–4. However, Russian ratification was stalled in the State Duma for many years. It was postponed many times to protest American military actions in Iraq and in Kosovo and to oppose the expansion of NATO in Eastern Europe. The treaty became less relevant as the years passed, and both sides started to lose interest in it. On 14 April 2000, the Russian Duma finally ratified the treaty with some conditions. Specifically, these conditions were that the US would continue to uphold the ABM Treaty, As a result, START II never entered into force. The US developed the Ground Based Midcourse Defense (GMD) system to protect itself from small scale ICBM attacks. In October 2002, the US began its unilateral withdrawal of MIRV (including complete deactivation of Peacekeeper missiles) and completed it by 19 September 2005. The Minuteman III is, as of 2011, the only American land based operational ICBM. It can potentially carry only three RVs.