Кіріспе

Салих ибн Тариф (арабша: صالح بن طريف) – Бергуата мемлекетінің екінші патшасы, жаңа Ибраһим дінінің пайғамбары және Марокконың Улад Салах тайпасының атасы. Ол 744 жылы Хишам ибн Абд әл-Малик халифаты тұсында пайда болды. Он бірінші ғасырдың Андалусия ғалымы әл-Бакри Салихтің яһудий (Яхуд) болғанын және Исақ ұлы Яқубтың ұлы Шимоннан таратынын хабарлайды. Ол сондай-ақ өзінің соңғы Махди екенін және Иса (Иса) оның серігі болып, оның артынан намаз оқитынын мәлімдеді. Ол өзінің аты арабша – Салих, сирийше – Малик, «парсыша» – алим, еврейше – Рубья, ал берберше – Верба екенін және одан кейін басқа пайғамбар болмайтынын жариялады. 47 жасқа толған соң, ол мемлекеттен шығысқа қарай жол тартты және жетінші патшасының тұсында қайта оралатынын уәделеді. Ол ұлы Ильясқа Андалустағы Омейядтарды қолдап, Исламды жария етуді, бірақ жеткілікті күш алғанда дінін ашып көрсетуді бұйырды; соңғысын оның немересі Юнус іске асырды. Кейбір деректерге сәйкес, Салих ибн Тариф өзін Мұхаммедтің мұрагері деп санады, 10 сахабасы (шакирттері) және көптеген әйелдері болды, сондай-ақ ол өлілермен сөйлесе алатынын және ауруларды емдей алатынын мәлімдеді. Исламнан өзгеше нанымдарының арасында ұрлық үшін өлім жазасы, еркекке шексіз әйел алуға рұқсат, Рамазан айының орнына Ражаб айында (ай күнтізбесіндегі 7-ай) ораза ұстау, бес емес, күніне он міндетті намаз, дәрет жасау, намаз оқу және туысқандар арасында некеге тыйым салу бар. Салихтің дінінің қағидалары Ибн Хазм, Ибн Халдун және басқа да көптеген араб деректерінде айтылған. Ислам әдебиетінде оның сенімі діннен бездік деп есептеледі; саяси тұрғыдан алғанда, оның мақсаты Омейядтардан тәуелсіздік алу (хариджизм және одан бұрынғы донатизм сияқты), мемлекетке заңдылық беретін тәуелсіз идеологияны құру болды. Кейбір қазіргі бербер белсенділері оны бербер деп санайды және оны арабтардың Умайялық жаулап алуына қарсы тұрғаны және Бергуата мемлекетін құрғаны үшін батыр деп есептейді. Салихтің діні 11 ғасырда Альморавидтер тарапынан жойылды.