Кіріспе

Француз романы

Габриэль Сюзанна Барбот де Вильнёв (28 қараша 1685 – 29 желтоқсан 1755) – Мадам д’Олной, Шарль Перро және «пресьёз» жазушыларының ықпалында болған француз романы. Вильнёв ең алдымен 1740 жылы жарық көрген және «Сұлу және Ұлы» ертегісінің ең ерте белгілі нұсқасы болып табылатын «Сұлу және Ұлы» ертегісімен танымал.

Өмірбаян

Габриэль Сюзанн де Вильнёв Парижде дүниеге келіп, сол жерде қайтыс болды. Ол Ла-Рошель қаласынан шыққан күшті протестанттық отбасының мүшесі және 1614 жылы Францияның пэрі және Эстаттар Генералдығының депутаты болған Амос Барбоның ұрпағы еді. Оның ағасы Жан Амос 1610 жылы Ла-Рошель қаласының мэрі болды. Тағы бір туысы Жан Барбо (1655-1712) Батыс Африка мен Кариб теңізін алғаш зерттегендердің бірі және құл кемелерінде агент болып жұмыс істеді. 1685 жылы Людовик XIV Нант эдиктын жойғаннан кейін протестанттардың қуғын-сүргінінен қашу үшін Англияға көшіп келген соң, ол өзінің саяхат күнделіктерін француз және ағылшын тілдерінде жариялады. 1706 жылы Габриэль Сюзанн Пуату аймағынан шыққан ақсүйек отбасының мүшесі Жан Батист Галон де Вильнёвке тұрмысқа шықты. Олардың некесіне алты ай өткен соң, ол күйеуінен мүлікті бөліп беруді сұрады, себебі ол олардың ортақ мұрасының көп бөлігін ысырап еткен еді. Олардың қызы дүниеге келді, бірақ оның тірі қалғанына қатысты ешқандай мәлімет жоқ. 1711 жылы Габриэль Сюзанн 26 жасында жесір қалды. Ол өзінің байлығынан айырылып, өзін асырау үшін жұмыс іздеуге мәжбүр болды. Соңында ол Парижге қайтып келді, онда сол кездегі ең танымал трагедия жазушысы Проспер Жолио де Кребийонмен (Кребийон әкесі) танысты. Ол шамамен 1730 жылдардың басында Кребийон әкесімен бірге тұруға көшкен болуы мүмкін, бірақ ең ертерек құжатталған дерек 1748 жылға қатысты. Ол 1755 жылы қайтыс болғанға дейін оның жанында болды және корольдік әдеби цензура міндеттерін атқаруға көмектесті. Осылайша ол париждік оқырмандардың әдеби талғамдарын жақсы білуге ​​жетті.

Негізгі жұмыстар

Габриэль Сюзанна де Вильнёв ертегілер мен романдар жариялады. Оның басылымдарына «Le Phénix conjugal» (1734, «Тұрмысқа келген Феникс») повесі; екі ертегі жинағы, «La Jeune Américaine ou les Contes marins» (1740) және «Les Belles Solitaires» (1745); және төрт роман, «Le Beau frère supposé» (1752), «La Jardinière de Vincennes» (1753, «Винсенс бағбаны»), «Le juge prévenu» (1754, «Кейбір көзқарасы бар судья») және «Mémoires de Mesdemoiselles de Marsange» (1757, «Марсанг қыздарының естеліктері») кіреді. «Винсенс бағбаны» оның шедеврі саналды және оған ең үлкен коммерциялық табыс әкелді. Француз романдық жанрдың библиографиясы 1751-1800 жылдары осы романның 15 басылымын тізімдейді.

Сұлулық пен аң

Габриэль Сюзанна де Вильнёв ең алдымен 1740 жылы "Жас американдық және теңізшілердің әңгімелері" жинағында жарияланған "Сұлу және Аң" ертегісінің ең көне қазіргі нұсқасымен танымал. Бұл ертегінің қазіргі нұсқасы "Сұлу және Аң" ертегісінің ең ескі белгілі түрі болып табылады. Өзінің кеңінен таралған басылымында Лепринс де Бомон Вильнёвтің еңбегін ескермеді, сондықтан ол көбінесе ертегінің авторы деп дұрыс емес айтылады. Оның қысқартылған нұсқасы бүгінде ең көп танымал. Аң, ханзада, жас кезінде әкесінен айырылады. Анасы патшалығын қорғау үшін соғысқа шығуға мәжбүр болады және оны зұлым феяның қамқорлығына қалдырады. Бұл фея оның ересек болған кезде оны азғыруға тырысады. Ол оның ұсынысын қабылдамайды, ал фея оны аңға айналдырады. Ол өзінің өткені білмей, оған үйленуге келісетін адам табыларша осы түрде қалуға тиіс. Жақын маңдағы патшалықта Сұлу патша мен басқа феяның қызы болады. Сұлудың анасы адамға ғашық болғандықтан феялар қоғамының заңдарын бұзып, феялар елінде мәңгілікке қалуға үкім шығарылады, ал Сұлу өскенде қорқынышты аңға үйленуге үкімді болады (принцке айналған сол аң). Сұлудың анасы жоғалып кеткеннен кейін, зұлым фея Сұлудың өмірін алуға және оның әкесіне үйленуге тырысады. Сұлудың тағы бір жақсы фея туысы араласып, Сұлуды саудагердің қайтыс болған қызымен алмастырады. Ол сондай-ақ Аңды Сұлу онымен кездесетінге дейін сиқырлы түрде жасырылған сарайға орналастырады.