Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоғары IQ қоғамы
High IQ society
Prometheus Society – Mensa International сияқты, бірақ одан да қатаң талаптарға ие жоғары IQ қоғамы. Кіру критерийі, бірнеше тесттер арқылы анықталады, және халықтың 30 000-нан 1-і ғана оны өте алады, ал Mensa-ға кіруге халықтың 50-ден 1-інің мүмкіндігі бар. Бұл қоғам жылына он рет жарияланатын "От сыйы" журналын шығарады.
The Prometheus Society is a high IQ society, similar to Mensa International, but much more restrictive. The entry criterion, achievable by a number of tests, is designed to be passable by 1 in 30,000 of the population, while Mensa entry is achievable by 1 in 50. The society produces a magazine, Gift of Fire, published ten times per year.
Өмірбаян
Бұрынғы ұйым, Mensa International, Роланд Беррилл мен Ланселот Уэрлер құрған. Олар алғашқы әңгімелерінен-ақ, әртүрлі өмірден келгенімен, бір-бірімен тіл табысып, көп нәрседе ортақ екенін байқады. Олардың ортақ белгісі – интеллект екенін болжады және интеллектісі бойынша іріктелген адамдардың (сол кезде қол жетімді жалғыз құрал – IQ тесттерін пайдалана отырып) қоғамы да көп нәрседе ортақ болатынын тексеруге бел буды. Олар IQ тестінің нәтижесі бойынша 98-ші перцентильде немесе одан жоғары көрсеткіш алған адамдарға назар аударуға шешім қабылдады.
An earlier organization, Mensa International, was founded by Roland Berrill and Lancelot Ware, who noted from their first conversation that although they came from different backgrounds, they were able to communicate and had much in common. They hypothesized that what they had in common was intelligence, and decided to see if a society of people selected for intelligence (using the only means then available, IQ tests) would also have much in common. They decided to focus on people whose IQ test scores would place them at or above the 98th percentile.
98-тен жоғары
1930 жылдардың аяғында Лета Стеттер Холлингворттың зерттеулері ерекше жоғары Стенфорд-Бине IQ көрсеткіштеріне ие адамдарды қарастырды. 1960 жылдардың басында, қазір тоқтатылған MM құрылған кезде, сол кездегі қолданыстағы тесттер бойынша ұқсас нәтижелер көрсеткен адамдар үшін жоғары IQ қоғамдарын құруға әрекеттер жасалды. Халықаралық философиялық сауалдаулар қоғамы және Үштік тоғыздық қоғамы 1970 жылдары құрылды және бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. Олардың мүшелік талаптары жалпы халықтан мың адамның біреуін қабылдауға бағытталған. Іріктеуді одан да қатаң ету қиын болды, себебі ешбір тест тапсырушылардың ішінде жоғарырақ іріктеу қабілетіне ие адамдарды сенімді түрде ажырата алмады. Ерекше жоғары IQ көрсеткіштеріне ие адамдар туралы деректердің жеткіліксіздігі, анықтама бойынша, мұндай нәтижелердің сенімділігін қамтамасыз етуді өте қиын етті. Жоғары IQ көрсеткіштері, халықтың орташа көрсеткіштеріне жақын IQ көрсеткіштерінен гөрі, аз сенімді болады.
In the late 1930s Leta Stetter Hollingworth's research examined people with unusually high Stanford Binet IQ scores. Starting in the early 1960s, when the now defunct MM was started, there were attempts to form high IQ societies for people scoring at similar levels on then current tests. The International Society for Philosophical Enquiry and the Triple Nine Society were founded in the 1970s and still exist today. Their membership requirements were intended to accept one person in one thousand from the general population. Restricting entry still further was difficult; no tests have ever reliably discriminated among test takers with more selectivity. The paucity of data on persons with unusually high IQ scores, by definition, made ensuring the reliability of such scores very difficult. High IQ scores are less reliable than IQ scores nearer to the population median.
Сынаудың қиындықтары
Бұл кедергіні еңсерудің екі мүмкіндігі болды. Біріншіден, стандартталған тесттерден алынған нақты деректерді алуға және оларды Холлингворт деңгейлеріне нормалдауға бола ма, жоқ па, анықтауға болар еді, немесе жаңа тесттер жобаланып, нормалдауға болар еді. 1970 жылдардың соңында екінші тәсіл қолданылды. Кевин Лэнгдон мен Рональд Хофлин екеуі де жоғары деңгейдегі, уақыт шектеусіз тесттерді жасады. Лэнгдон өзінің Лэнгдон ересектердің интеллект тестісінің миллионда бір деңгейінде шегі бар екенін мәлімдеді (176 IQ [немесе академиялық стандартты 15 балдық стандартты ауытқу жүйесін пайдаланғанда 171], немесе орташадан 4,75 стандартты ауытқу). Хофлин айтарлықтай жоғары шекке ие екенін мәлімдеді, бірақ Лэнгдон мен Хофлин тесттері өте ұқсас, Хофлин тесттерінің шегі Лэнгдон тестілерінен бір-екі балл ғана жоғары болды. Бұл тесттер шамамен отыз мың тест тапсырушыға, Omni журналы арқылы таңдалып алынған адамдарға ұсынылды, ал алынған деректер нормаларды әзірлеу үшін пайдаланылды. Лэнгдон орташа және стандартты ауытқуларды теңестірді, ал Хофлин эквиперцентильді теңестіруді қолданды. Осы тесттер мен нормаларды пайдалана отырып, Рональд Хофлин 1982 жылы "Прометей қоғамын" құрды. Бұл отыз мың адамның ішіндегі ең жоғары деңгейдегілерді іріктеу үшін құрылған екінші қоғам болды, ал біріншісі – Кевин Лэнгдонның 1976 жылы құрылған "Төрт Сигма қоғамы".
There were two possible ways to overcome this obstacle. Either the raw data from standardized tests could be obtained and determination could be made, as to whether they could be normalized to Hollingworth's levels, or new tests could be designed and normalized. In the late 1970s, it was the latter approach that was followed. Kevin Langdon and Ronald Hoeflin both developed high range, untimed tests. Langdon claimed that his Langdon Adult Intelligence Test had a ceiling at the one in a million level (176 IQ [or 171 using the academic standard 15 point per standard deviation system], or 4.75 standard deviations above the mean). Hoeflin claimed a considerably higher ceiling but the Langdon and Hoeflin tests are closely comparable, with Hoeflin's tests having ceilings only one or two points higher than Langdon's. These tests were given to a pool of about thirty thousand test takers, recruited through Omni magazine, and the resulting data were used to develop norms. Langdon equated means and standard deviations; Hoeflin used equipercentile equating. Using these tests and norms, Ronald Hoeflin founded the Prometheus Society in 1982. It was the second society to select for the top one in thirty thousand, the first being Kevin Langdon's Four Sigma Society, founded in 1976.
Соңғы өзгерістер
Мүшелер қоры әрқашан Лэнгдон мен Хофлин тесттерін тапсырған адамдар санымен шектелді, ал 1990 жылдары кейбір тест сұрақтарына жауаптар интернетке жарияланғанда одан да шектелді. Дегенмен, ондаған миллион адам SAT сияқты стандартты емтихандар тапсырғандықтан, әлеуетті мүшелердің үлкен қоры болды, бұл тесттер, әсіресе, IQ тесттеріне жақын еді. Проблема оларды салыстыру стандартына келтіруде еді. 1999 жылы Прометей осы міндетті орындау үшін он мүшеден тұратын комиссия құрды, олардың көп бөлігі психометрия саласындағы сарапшылар еді. Комиссия барлық беделді интеллект тесттерін қарастырып, төрт сигма деңгейінде (қалыпты үлестірімнің орташасынан жоғары төрт стандартты ауытқу), яғни 99,9966% жоғары нәтиже беретін тесттерді анықтады және тиісті баллдарды белгіледі. Бұл есепте мүшелерді бірнеше кеңінен танымал және зерттелген стандартталған тесттердің нәтижелері бойынша іріктеу ұсынылды, олардың ішінде SAT, GRE, Векслер ересектер интеллекталдық шкаласы, Кателл мәдениетке бейімділік III және басқалары бар. Бұл мүмкін мүшелердің санын едәуір арттырды. Бүгінде мүшелердің саны жүзге жуықтап келеді.
The pool of members was always limited by the number of people who had taken the Langdon and Hoeflin tests, and it was further limited when, in the 1990s, answers for some test questions were put on the Internet. However, there existed a large pool of potential members as tens of millions of people had taken standardized exams such as the SAT, which were, in effect, IQ tests. The problem was normalizing them. In 1999, Prometheus formed a committee of ten members, many of them experts in psychometrics, to attempt this task. The committee produced a long report examining all reputable intelligence tests, determining which tests could screen at the four sigma level (four standard deviations above the mean of a normal distribution), above 99.9966%, and what the appropriate scores should be. This report recommended that members be chosen based on scores in several widely known and researched standardized tests, including the SAT, the GRE, the Wechsler Adult Intelligence Scale, Cattell Culture Fair III, and others. This greatly expanded the number of possible members. Today, the number of members hovers around a hundred.