Линден Ларуш қозғалысының Ұлттық Еңбек Комитеті

Кіріспе

ЛаРуш қозғалысы ішіндегі американдық саяси ұйым. Ұлттық еңбек комитеттері кокусы (NCLC) – АҚШ-та саяси белсенді Линдон ЛаРуш 2019 жылы қайтыс болғанға дейін құрған және басқарған саяси ұйым. ЛаРуш кейде NCLC-ді «философиялық қауымдастық» деп сипаттаған. Бұл ЛаРуш қозғалысының басты ұйымы. ЛаРуш осы қауымдастықтың жетекшісі болды, ал NCLC-нің саяси көзқарастары ЛаРуштің көзқарастарынан ешқандай айырмашылықты көрсетпейді. NCLC ішіндегі ең жоғары деңгейдегі топ – Ұлттық атқару комитеті (NEC), ол «ішкі басшылық шеңбері» немесе «саясатты қадағалайтын» «ішкі топ» ретінде сипатталады. Одан кейінгі ең жоғары деңгейдегі топ – Ұлттық комитет (NC).

Құрылу

NCLC 1968 жылы Демократиялық қоғам үшін студенттердің конвенциясында туындады. Оның құрамына Маоистік Прогрессивті Еңбек партиясынан, SDS фракциясынан қуылған адамдар және Нью-Йорктегі Колумбия университетінің студенттері кірді. Ол өзін "SDS Еңбек комитеті" немесе "SDS Еңбек комитеттерінің ұлттық қауымдастығы" деп атады. Ларуш жетекшілік еткен топқа "Жаңа солшыл лейтенанттар" Эд Спанаус, Нэнси Спанаус және Тони Паперт, сондай-ақ Пол Милкман, Пол Галлахер, Лейф Джонсон, Тони Чайткин және Стив Фрейзер кірді. Еңбек комитеті экономиканы "социалистік қайта өнеркәсіптеуді" жариялауымен белгілі болды, бұл оның ысырапшыл және паразиттік инвестиция деп санайтын нәрселерге қатысты алым-салықтармен үйлестірілді. Ол Оушен Хилл Браунсвилл ереуілінде мұғалімдер кәсіби одағының жағына шыққандығы үшін SDS-тен қуылды, сондай-ақ Роза Люксембург сияқты басқа марксистердің идеяларын қолдады, бірақ Ларуш айтқандай, Форд қоры, Саясатты зерттеу институты және Герберт Маркузе басымдық білдірген басқа Жаңа солшыл ұйымдарға қарсы болды. Ұйым 1969 жылдың қаңтарында NCLC болып қайта аталды. Лос-Анджелес Таймс газетінің хабарлауынша, Ларуш өзінің өмірбаянында 1971 жылы NCLC "барлау бөлімшелерін" құрды және келесі жылы мүшелерін жартылай әскери тактикаға оқытуды бастады деп жазады.

" Тазалау " операциясы

The Village Voice және The Washington Post газеттерінің хабарлауынша, NCLC 1970-ші жылдардың басында басқа солшыл топтармен қақтығысқа түсіп, бұл "Моп-Ап операциясы" деп аталатын, қарсыласы солшыл топтардың мүшелеріне физикалық шабуыл жасаудан тұратын оқиғаларға әкелді. "Моп-Ап операциясы" кезінде ЛаРуштың "Жаңа Ынтымақтастық" басылымы NCLC-нің Коммунистік партия және Социалистік жұмысшылар партиясының мүшелерімен болған қақтығыстарын хабарлады. Бір оқиға 1973 жылдың 23 сәуірінде Еңбек комитетінің мэрлік кандидаттығына түскен Тони Чейткиннің қатысуымен өткен дебатта болды. Кездесу төбелеспен аяқталды, орындықтар ауаға ұшып кетті. Алты адам ауруханаға жеткізіліп, жарақат алды. Осы оқиғадан кейін "Жаңа Ынтымақтастық" мынадай мәлімдеме жасады:

"Клоундық шоу аяқталды. Еңбек комитеті Социалистік жұмысшылар партиясы мен олардың құмарлықпен ілесіп жүретін достарына ескертеді: сіздер коммунистер үшін қала әкімдігіндегі дебаттарда күрескенде біз күшін тарттық – сіздердің бірнеше мүшелеріңіз қанға батып, жарақаттанғанымен, біз сіздерге тек жеңіл ескерту жасадық. Бірақ егер сіздер коммунистердің қолшоқпалары ретінде әрекет етуді жалғастырсаңыздар, біз барлығыңызды ауруханаға жатқызамыз; сіздермен де Коммунистік партиямен айналысқандай айналысамыз." 1973 жылдың қараша айында ФБР ақпараттық ашықтық туралы заңға сәйкес жарияланған ішкі меморандум шығарды. ЛаРуштың өкілі және NCLC "контрразведка директоры" Джеффри Стейнберг оны "COINTELPRO меморандумы" деп сипаттап, ФБР АҚШ Коммунистік партиясының ЛаРушқа қарсы жасалатын қастандыққа қолдау көрсетуді қарастырғанын көрсеткенін айтты. Ларуш 1998 жылы былай деп жазды:
"АҚШ Коммунистік партиясы Еңбек комитеттерін физикалық жоюға бейілді болды. Жергілікті құқық қорғау органдары бұл мәселеде күрделі түрде жалықты, бұл мен және достарымға жасалған бұрынғы физикалық шабуылдар кезінде де байқалды. Біз біржақты шешім қабылданғанын білдік, бұл, әдетте, ФБР-ден шыққан болуы керек. Соққыларға шыдамымыз таусылып, қажет болған жағдайда өзімізді қорғауға дайын болуға шешім қабылдадық."

1974-1986 жылдар

1970 жылдардың ортасына қарай NCLC марксизмді толығымен тастап, мүшелері «американдық жүйе» деп атаған бағытқа көшті. Баспасөз хабарларында ұйымның оңға қарай бет бұруы, Ку-Клукс-Кланмен және Liberty Lobby-мен байланыс орнатуы айтылады. Консервативті Heritage Foundation ұйымы «сол және оң ешқайсысы да ұйымның мәні мен мақсатын толыққанды құжаттаған жоқ» деген баяндама жариялады. Лос-Анджелес Таймс газеті хабарлағандай, ЛаРуш 1974 және 1975 жылдары Біріккен Ұлттар Ұйымында Кеңес Одағының өкілдерімен кездесіп, АҚШ Коммунистік партиясының NCLC-ге жасаған шабуылдарын талқылады және CPUSA-ны NCLC-ге біріктіруді ұсынды. Ол кеңестік тараптан ешқандай көмек алмағанын мәлімдеді. ФБР хабарлауынша, 1974 жылы NCLC Нью-Йорк штатының Аргайл қаласында жартылай әскери «офицерлерді даярлау лагерін» құрды. Лагерьге қатысушылар «кіші бөлімдердің тактикасы мен стратегиясы» туралы білім алды және нунчакумен жаттықты. ФБР құжаттарында «сабап алу» және «миды жуу» жайлы айтылады, сондай-ақ ұйымның солдан оңға қарай ауысқаны және NCLC-нің негіссіз теориялар туралы ақпарат бергені туралы шағымдар келтірілген. 1974 жылы NCLC мүшелері жылдар бойы ФБР агенттерін мазалағанын мойындады. 1995 жылы ЛаРуштің сөзіне сүйенсек, 1976-1978 жылдары NCLC мүшелік жарна төлейтін ұйым статусынан бас тартып, «таза философиялық-құқықтық ұйымға» айналды. Оның негізгі қызметі философиялық сипатта болды немесе COINTELPRO-ға және ФБР мен оған байланысты агенттіктердің басқа да құқық бұзушылықтарына қатысты сот істерімен байланысты болды. 1977 жылы Нью-Йорк штабының бас хатшысы Костас Аксиос NCLC туралы былай деді: «Біз социалистерміз, бірақ ең алдымен индустриалды капиталистік республиканы құруымыз керек және осы елді қазіргі Рокфеллерлік индустрияға қарсы, технологияға қарсы монетаристтік диктатурадан құтқаруымыз керек». The Washington Post газетінің хабарлауынша, ФБР-дің сол кездегі меморандумдарында NCLC «Нельсон Рокфеллер мен ЦРУ туралы параноидалық ойлармен мазаланған, саяси шизофренияға ұшыраған жасырын топ» және «күш қолдануға бейімделген марксистік революциялық ұйым» ретінде сипатталған. Лос-Анджелес Таймс газеті 1981 жылы NCLC компаниялар мен ұйымдар желісін басқарып, олардың жылдық кірісі 11,7 миллион долларды құрағанын хабарлады. Campaigner Publications Inc. атты бір компания төрт ай ішінде 4,5 миллион доллар табыс тапқан. 1981 жылғы шартты түрдегі ішкі жазбада ЛаРуш ұйымдағы өзінің позициясын былай түсіндірді: «Мен біздің заң кеңесінің менің шешімдерімнің дұрыстығын бағалауын күтуім керек немесе кейбір мүшелердің жеке сезімталдығын ескеруім керек деп ешқашан естігім келмейді. Мен сізге жауынгерлік ұйымның бас қолбасшысы ретінде шексіз жұмыс істейтінімді уәде беремін. Менің бұйрықтарыма бағынбағандар, моральдық тұрғыдан алғанда, сол сәтте-ақ бағынбаушылық үшін атылады». 1984 жылы штаб-пәтерлер Манхэттеннен Вирджиния штатының Лисбург қаласына, Вашингтон қаласының маңына көшірілді. 1986 жылы NCLC сотқа кедергі келтіргені үшін айыпталды және кеңселері тінту жүргізілді. Федералды прокурорлар ЛаРуштің NCLC-ге «басымдық беріп, оны басқаратынын» мәлімдеді. АҚШ үкіметінің меморандумында NCLC-нің «негізгі мақсаты» ЛаРуштің сән-салтанатқа толы өмір салтын қамтамасыз ету және «жасырын сақтау орындарына үлкен ақшалай қаражаттарды жеткізу» екені айтылды. NCLC-нің оннан астам мүшесі, соның ішінде ЛаРуш өзі де айыпталып сотталды. (Қараңыз: ЛаРуштің қылмыстық ісі).

By the mid 1970s, the NCLC had abandoned Marxism altogether, in favor of what its members described as an American System approach. Press accounts describe shift to the right, with the NCLC establishing ties to the Ku Klux Klan and the Liberty Lobby. The conservative Heritage Foundation issued a report which states that "neither the Left nor the Right has a thoroughly documented explanation of the organization's nature or purposes." According to the Los Angeles Times, LaRouche said he met with representatives of the Soviet Union at the United Nations in 1974 and 1975 in order to discuss attacks by the Communist Party USA on the NCLC, and to propose that the CPUSA should be merged into the NCLC. He denied receiving any assistance from the Soviets. The NCLC established a paramilitary "officers training camp" in Argyle, New York in 1974, according to an FBI report. Members learned about "small unit tactics and strategy", and trained with nunchaku. The FBI documents reportedly also mention "beatings" and "brainwashings", claim that the group moved from far left to far right, and complain that NCLC sent in tips about wild conspiracies. In 1974, NCLC members admitted they had been harassing FBI agents for years. According to LaRouche in 1995, during the period 1976 1978 the NCLC ceased being a dues paying membership organization, and made the transition to a "purely philosophical legal organization," whose principal activities were either philosophical or in connection with legal cases against the COINTELPRO and related offenses of the FBI and associated agencies. In 1977, Costas Axios, NCLC chief of staff for New York, said of the NCLC: "We are socialist, but first we must establish an industrialist capitalist republic and rid this country of the Rockefeller anti industrial, antitechnology monetarist dictatorship of today." According to The Washington Post, FBI memoranda of the time described the NCLC as a "clandestinely oriented group of political schizophrenics who have a paranoid preoccupation with Nelson Rockefeller and the CIA", and as a "violence oriented Marxist revolutionary organization." The Los Angeles Times reported that by 1981, the NCLC was overseeing a network of companies and organizations that were budgeted to bring in $11.7 million in gross receipts annually. One company, Campaigner Publications Inc., was reported to have grossed $4.5 million in a four month period. In a purported internal memo from 1981 LaRouche explained his position within the organization by saying, "I do not wish to hear, ever again, that I must wait until our legal council (sic) has assessed the wisdom of one of my decisions or that some members personal sensitivities must be taken into account I promise you that I shall function, unrestrained, as a commanding general of a combat organization. Anyone who opposes my orders will, in the moral sense, be shot on the spot for insubordination." In 1984 the headquarters were moved from Manhattan to Leesburg, Virginia, a suburb of Washington D. C.

The NCLC was indicted on charges of obstruction of justice in 1986 and its offices were searched. Federal prosecutors alleged that LaRouche "dominates and controls" the NCLC. A U. S. government memo reportedly said that "the primary purpose" of the NCLC is to support LaRouche in a lavish lifestyle and to "courier large sums of cash to secret depositories." Over a dozen NCLC members, including LaRouche himself, were eventually indicted. (See also LaRouche criminal trials)

Сайлау саясаты

NCLC 1972 жылы тіркелген АҚШ Еңбек партиясын (USLP) өз сайлау құралы ретінде құрды және 1976 жылы ЛаРушты USLP тікелей қатысуымен АҚШ президентіне кандидат ретінде ұсынды, сондай-ақ көптеген кандидаттарды төменгі лауазымдарға түсірді. 1979 жылы ЛаРуш үшінші партиядан кандидат болудың орнына Демократиялық партияның ішкі сайлауына қатысу стратегиясын өзгертті. Осының нәтижесінде USLP Демократиялық Ұлттық Комитетімен байланысы жоқ Саяси әрекеттер комитетімен (NDPC) алмастырылды.

Халықаралық жұмыс

Халықаралық еңбек комитеттері кокусы (ICLC) ЛаРуш қозғалысының дүниежүзілік операциялары үшін философиялық орталық ретінде құрылған. ЛаРуш айтуынша, ICLC Американың негізін қалаушы әкесі Бенджамин Франклиннің "Жунто" ұйымының үлгісін қабылдайды. ICLC Канада, Франция, Италия, Германия, Польша, Венгрия, Ресей, Дания, Швеция, Австралия, Филиппин, Мексика және бірнеше Оңтүстік Америка елдерінде өкілдіктері бар.