Кіріспе

XII ғасырдағы француз композиторы, поляк ауылы.

Леонин (Leoninus, Leonius, Leo;) – полифониялық органның алғашқы танымал композиторы. Ол, әдетте, француз болған, Париждегі Нотр-Дам соборында өмір сүрген және жұмыс істеген, сондай-ақ Нотр-Дам полифония мектебінің және ars antiqua стилінің есімдері белгілі алғашқы өкілі болды. Леонин есімі "Leoninus" сөзінен туындаған, ол "Лео" есімінің латынша кішіленген түрі; демек, Леониннің туған француз есімі Лео болған болуы мүмкін.

Шолу

Ол туралы білгеннің бәрі – теориялық трактат жазған және Леонинді органумның "үлкен кітабы" Магнус Либердің авторы ретінде атаған собордың кейінгі студенті, ағылшын Аноним IV-тің жазбаларынан алынған. Магнус Либердің көп бөлігі грегориан әнінің клаузулалық мелизматикалық бөлімдеріне арналған, олар жеке туындыларға бөлініп, әннің бастапқы ноталық ұзақтығы айтарлықтай баяулатылып, үстіне жылдам қозғалатын жоғарғы дауыс қойылған. Леонин ырғақты режимдерді қолданған алғашқы композитор болуы мүмкін, сондай-ақ олар үшін нотацияны ойлап тапқан болуы да мүмкін. 1954 жылы В.Г. Уэйттің сөзіне сүйенсек: "Леониннің ең бағалы жетістігі – полифониялық музыкаға алғаш рет ырғақтың рационалды жүйесін енгізу және, одан да маңыздысы, осы ырғақты көрсететін нотация әдісін жасау". Магнус Либер діни қызметтерде қолдану үшін жаратылған. Аноним IV-тің айтуынша, "Магистр Леонин (Леонин) органумның ең ұлы композиторы болды; ол қасиетті қызмет үшін біртіндеп оқу және антифонар үшін үлкен кітапты (Магнус Либер) жазды". Магнус Либердің барлық бөлімдері екі дауысқа арналған, бірақ нақты орындалу тәжірибесі туралы көп мәлімет жоқ: екі дауыс міндетті түрде жеке орындаушылар болмаған. Аноним IV-тің мәліметінше, Леониннің туындыларын кейінгі композитор Перотин жетілдіріп, кеңейтті. Сондай-ақ, Орта ғасырлық музыканы қараңыз. Музыка зерттеушісі Крейг М. Райт Леониннің сол замандас париждік ақын Леониуспен бір адам болуы мүмкін деп санайды. Бұл Леониннің метрді қолдануын одан да маңыздырақ ете алады.