Тарих

1945 жылы кеңестік әскерлер бірнеше маңызды A 4 (V 2) зымырандарын өндіретін объектілерді басып алды, сондай-ақ жобамен байланысты неміс ғалымдары мен инженерлерінің қызметтерін пайдаланды. Атап айтқанда, кеңестік әскерлер Нордхаузендегі V 2 зымырандарын өндіретін негізгі зауытты бақылауға алды. Германиядағы ракеталық операцияларды бақылау үшін Кеңес Одағы құрған Арнайы техникалық комиссияның (OTK) қадағалауымен A 4 зымырандары құрастырылып, зерттелді. Бұл 1946 жылғы 13 мамырдағы Кеңес Министрлер Кеңесінің А-4-тің кеңестік үлгісін жасау туралы қаулысына әкелді, ол отандық өндірістегі алғашқы баллистикалық зымыран болар еді. 16 мамырдағы тағы бір қаулы бойынша М. И. Калинин атындағы №88 зауыты, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде артиллерия мен танктарды өндірген, NII 88-ге айналдырылды, оған Кеңес Одағының ұзақ қашықтықтағы ракеталық бағдарламаларын басқару міндеті жүктелді. 1947 жылы Капустин Ярдан кеңестік ұшыру алаңынан 11 А-4 зымыраны ұшырылды, олардың алтауы NII 88-де, ал қалған бесеуі Нордхаузенде неміс инженерлері мен техниктерімен құрастырылды. Зымырандардың бесеуі ғана нысанаға жетті, бұл көрсеткіш соғыс кезінде немістердің зымырандарының сенімділігімен шамалас болды. Осы зымырандарды құрастыру және ұшыру тәжірибесі тікелей кеңестік үлгіге, R 1 деп аталған зымыранды жасауға қолданылды, оның өндірісіне 1947 жылдың сәуірінде Иосиф Сталин рұқсат берді. NII 88 бас конструкторы Сергей Королев R 1 зымыранының жасалуын қадағалады. R 1 зымыранының қашықтығы A 4 зымыранынан сәл артық болды. 1949 жылы R 1A, R 1 зымыранының бөлінетін оқ-дәрісі бар нұсқасы, сынақтан өтті. Бұл әзірлеме негізінен алдағы R 2 (зымыраны) үшін жасалды.