Рене II: Лотарингия герцогі және Неаполь патшалығына талапкер

Кіріспе

Лотарингия герцогы 1473–1508 жылдары. Рене II (2 мамыр 1451 – 10 желтоқсан 1508) 1470 жылдан бастап Водемон графы, 1473 жылдан бастап Лотарингия герцогы, ал 1483 жылдан 1508 жылға дейін Бар герцогы болды. Ол 1480–1493 жылдары Калабрия герцогы, ал 1493–1508 жылдары Неаполь және Иерусалим корольдері ретінде Неаполь Корольдігі мен Прованс графтығына талапкер болды. 1473 жылы ол өзінің ағасы Жан Водемоннан кейін Харкур графы болды, оны 1495 жылы Омаль графтығымен алмастырды. 1504 жылы Гиз графы болды.

Өмір

Рене Анжерде Лотарингиялық Иоланда мен Водемон графы Фредериктің ұлы болып дүниеге келді. Ол жастығын атасы Рене I Анжудың Анжер мен Прованс арасындағы сарайында өткізді. Рене 1470 жылы Водемонды әкесінен, ал үш жылдан кейін ағасынан Анжердің капитаны, сенашалы және Анжу губернаторы лауазымдарын мұраға алды. Сол жылы ол Франция королі Людовик XI мен Бургундияның батыл Чарльзының қысымында болған Лотарингия герцогы болды. Бірақ Чарльз Лотарингияда гарнизон орнатуды бастағанда, Рене 1474 жылы Луимен жасырын одақ құрды. Чарльз герцогтікті басып алды, ал Рене 1475 жылдың 30 қарашасында Нансиден кетуге мәжбүр болды. Ол келесі жылдың 5 қазанында қаланы қайтарып алып, швейцариялық жалдамалы әскерді жалдау үшін Швейцарияға кетті. Осы күшпен Рене 1477 жылдың 5 қаңтарында Нанси шайқасында Чарльзды жеңіп, өлтірді, соның нәтижесінде Бургундия соғыстары аяқталды. 1476 жылы әжесінің қайтысымен ол Харкорт графтығы мен Эльбуф барондығына ие болды. Луимен жасаған одақ ұзаққа созылмады, себебі Людовик Ренеге тиесілі жерлерді иеленгісі келді. 1478 жылдың маусымында Анжу мен Прованс аймақтарын басып алғандығы үшін Людовик XI бұрын Бургундияға тиесілі Люксембург герцогтығы мен Бургундия графтығына құқығын қайта бекітті, содан кейін осы құқықтарды Ренеге және оның барлық ұрпақтарына берді. 1482 жылы Аррас шарты бойынша Бургундия графтығы Францияға өткені осы құқықтарды жүзеге асыруға мүмкіндік берді, бірақ графтық 1493 жылы Сенлис шартымен Габсбургтерге қайтарылды және Рене графтықты қайтадан бақылауға алмады. Сол сияқты, Люксембургке қатысты кез келген билік Виртонды басып алудан басқа теориялық болды, өйткені герцогтық Рене өмірі бойы Габсбургтердің иелігінде болды. 1480 жылы Рене әкесінен кейін Бар герцогы болды, ал анасы әлі тірі болғанда оның орнын басып алды. 1482 жылы ол Люксембург герцогтығының бір бөлігі болған Виртон превотесін басып алып, Барға қосты. 1484 жылы Бурбон герцогы Пётр II, Францияның жас королі Карл VIII-нің регенті, оны Бар герцогтығында ресми түрде орнатты. 1483 жылы анасы Иоланда қайтыс болғаннан кейін, ол Неаполь мен Иерусалим патшалықтарына оның құқығы бойынша ие болды. 1482 жылы Рене Италияға сапар шегіп, Феррара герцогын Венеция Республикасының одақтасы ретінде Адрия шайқасында жеңді. 1485 жылы Рене «Ақымақ соғысының» бірінші кезеңіне қатысты, бірақ кейіннен зейнетке шықты. 1488 жылы неаполитандықтар оған Неаполь корольдігінің тәжін ұсынды, ал Рене бұл аймақты иелену үшін экспедиция ұйымдастырды; бірақ оны Францияның жаңа королі Карл VIII тоқтатты, өйткені ол өзі бұл аймақты талап етуді жоспарлаған. 1495 жылы екінші туысы Жан IV де Риомен әжелерінің мұрасы туралы дауды шешу үшін ол Жанға Харкорт графтығын және оның барлық иеліктерін берді, өзі Эльбуф пен Брионды сақтап алып, Аумале графтығын алды.

René was born in Angers, the son of Yolande of Lorraine and Frederick, Count of Vaudémont. He spent his youth in the court of his grandfather René I of Anjou between Angers and Provence. René succeeded his father in Vaudémont in 1470 and, three years later, his uncle as captain of Angers, seneschal and governor of Anjou. That same year he became Duke of Lorraine, which was at the time under the pressure of both Louis XI of France and Charles the Bold of Burgundy, with whom he initially allied. When the latter began to establish garrisons in Lorraine, however, René secretly allied with Louis (1474). Charles invaded the duchy and René was forced to quit Nancy (30 November 1475). He regained the city on 5 October the following year and moved to Switzerland to hire an army of Swiss mercenaries. With this force René defeated and killed Charles at the Battle of Nancy (5 January 1477), ending the Burgundian Wars. In 1476, upon the death of his grandmother, he became sole Count of Harcourt and Baron of Elbeuf. The alliance with Louis would not last, as Louis moved to acquire René's lands. In June 1478, as compensation for the royal seizure of Anjou and Provence, Louis XI reaffirmed his rights to the formerly Burgundian possessions of the Duchy of Luxembourg and the County of Burgundy, and then transferred those rights to René and all of his descendants. The transfer of the County of Burgundy to France in 1482 with the Treaty of Arras made realization of these rights possible, but the County was returned to the Habsburgs in 1493 with the Treaty of Senlis and René would not exercise control over the County again. Likewise, any authority over Luxembourg was merely theoretical outside of the seizure of Virton, as the Duchy remained in possession of the Habsburgs throughout René's lifetime. In 1480 René succeeded his grandfather as Duke of Bar while his mother was still living. In 1482 he conquered the prévôté of Virton, a part of the Duchy of Luxembourg, and annexed it to Bar. In 1484 Peter II, Duke of Bourbon, regent for the young King Charles VIII of France, formally installed him in the Duchy of Bar. When his mother Yolande died in 1483, he succeeded her in her claims to the kingdoms of Naples and Jerusalem. In 1482, René traveled to Italy and defeated the Duke of Ferrara in the Battle of Adria as an ally of the Republic of Venice. In 1485 René took part in the first phase of the so called "Mad War", but prudentially retired after a while. In 1488 the Neapolitans offered him the crown of the Kingdom of Naples, and René set an expedition to gain possession of the realm; he was however halted by the new French king, Charles VIII, who intended to claim the realm himself. In 1495, to settle a dispute with his second cousin, Jean IV de Rieux, over their grandmothers' inheritance, he ceded to Jean the county of Harcourt and its appurtenances, retaining only Elbeuf and Brionne, and receiving the county of Aumale.

Өлім

Рене Фенс қаласында аң аулау барысында ауырып, 1508 жылдың 10 желтоқсанында 57 жасында дүние салды.