Кіріспе

Британдық өзен жүк кемелерінің түрі. Троу – Ұлыбританиядағы Северн және Уай өзендерінде бұрын кездесетін, тауар тасымалдауға арналған кемелердің бір түрі.

Ерекшеліктері

Мачтаны көпірлердің астынан өту үшін, мысалы Вустердегі көпірден және өзен бойындағы көптеген көпірлерден алып тастауға болатын. Мачта үш жақты дөңгелекке орнатылған, арт жағы ашық, ал алдыңғы жағы темір штырғы немесе арқанмен бекітілген. Мачтаның жоғарғы жағынан алдыңғы жетекке дейін ормандық арқан созылған. Мачтаны түсіру үшін штырғыны алып тастап, жетекті босатып, мачтаны кормаға қарай түсіруге рұқсат етілген. Кері операция мачтаны көтеруге мүмкіндік берді. Төменгі жағы тегіс болғандықтан, олар жүк орналастыруға және жұмыс істейтін таяудағы лайлы жағалауларда құрғатуға мүмкіндік берді, бірақ бұл оларды теңізге лайықты етті. Мысалы, қосымша кілмен жабдықталған Droitwich Trow Hastings кемесі 90 тонна тұзды Droitwich-тен Францияға, Англия арнасымен тасыған. Тегіс түпті кемелер корпустың астына 6 метрлік ағаш бөлігін тіркеп, оны тізбектермен бекітіп, уақытша кіл ретінде пайдаланып, жарыққа шығуын (желдің қысымымен кеменің бүйірге қарай жылғалауын) шектеді.

Түрлері

Северн Троудың екі дәстүрлі түрі бар. 1840 жылға дейін Северн өзені Вустерге дейін тасқынды болды. Өзеннің тасқынды бөлігінде пайдаланылатын кемелер Төмен Ағыс Троулары деп, ал Вустерден солтүстікке қарай жүзетіндері Жоғары Ағыс Троулары деп аталатын, олар кішірек болды. Жаз айларында су деңгейі төмендеп, кемелерді азайған тереңдікте тартуға тура келді. Мачтаға арқан байланып, кемені тартқан адамдар "бау тартқыштар" деп аталды. Теңізшілер Северн өзенінің жағасындағы көптеген пабтарда троу капитанымен келісімшартқа отыратын, және жағалау бойымен өту құқығы болды. 1940 жылы осындай кемелер туралы жарық көрген бір құжатта "троу" сөзінің "төңкер" сөзімен бір түбірден шыққандығы айтылады. Оливер Лафф деген ағаш саудагеріне "Джоан" атты троу тиесілі болған. Ол оны Тинтерннен (Монмутшир) Бристольдің жүзуші портына, қазір "Уэльс Бек" деп аталатын "Бэкке" ағаш тасымалдау үшін пайдаланды, онда оның екі ағаш қоймасы болды. Бристольде "Лландогер Троу" атты паб бар. 2012 жылы Теміздің алмас мерейтойына қатысу үшін "Херефорд Буль" атты Уай троудың көшірмесі салынды. Соңғы толыққанды Северн троу, "Төмен Ағыс Троу Спри", 1894 жылдың 25 қазанында жұмысқа кірісіп, Бристоль каналында, негізінен Чепстоу аймағындағы карьерлерден Кардиффке (Уэльс) әк тас тасымалдаумен айналысты. Сенімді деректерге сәйкес, "ол бастапқыда шлюппен жабдықталған, оған гик, стаксель, топсель және гафтық мачта жататын", сондай-ақ бекітілген мачтасы болған. Жылдар өте келе оның жағдайы нашарлап, құлай бастады. "Спри" көптеген жаңа бөлшектермен қайта жаңартылды, жұмыс 1983 жылы басталды және 1992 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Қазіргі уақытта ол Ironbridge Gorge мұражайларының Блист Хилл алаңында құрғақ жерде (суда емес) қойылған. Дорсеттегі Флит лагунасына тән, 18 футқа (5 метр) дейін болатын кішкентай "Троу" бар. Ол негізінен Чесил жағалауында сейне желісімен ұсталған скумбрияны тасымалдау үшін қолданылады. Балық ұсталғаннан кейін жәшіктерге салынып, осы түбі жалпақ қайықтармен құрлыққа жеткізіледі. River Severn нұсқасынан айырмашылығы, Fleet нұсқасы ешқашан мачтасы мен желкені болмай, тек сүйретіледі, ескекпен немесе қайықпен итеріледі.

Айтуға

Троу trō ("қара" сөзімен ұйқас) немесе trou ("сиыр" сөзімен ұйқас) деп айтылуы мүмкін. Бұрынғы айтылу Вурстершир, Шропшир және Дорсет округтерінде кең таралған. Екіншісі аймақтық түрде кездеседі, бірақ сөздіктерде көбінесе тек бірінші айтылу нұсқасы келтіріледі.