Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы тау асуы – Артур асуы, Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралындағы Оңтүстік Альп тауларында орналасқан. Асу теңіз деңгейінен жоғары орналасқан және Батыс жағалау мен Кентербери аймақтарының шекарасының бір бөлігін көрсетеді. Крайстчерч қаласынан 140 км және Греймут қаласынан 95 км қашықтықта жатқан асу, Отира өзені (батыста Тарамакау өзенінің саласы) және Били өзені (шығыста) арасындағы жотаның бір бөлігін құрайды. Артур асуы Селвин және Вестленд аудандарының шекарасында орналасқан. Асудың оңтүстігінде, шамамен 5 км қашықтықта, сол аттас қалашық (Артур асуы) орналасқан. Асу Артур Дадли Добсонның құрметіне аталған, ал асуда орнатылған ескерткіш оның есімін сақтайды.

Тарих

Жүздеген жылдар бойы маорилер жаз айларында қардан таза болған әрбір жолмен Оңтүстік Альптен өтіп кеткен. Бұл қиын сапардың себебі – Оңтүстік аралдың батыс жағалауында ғана табылған, қаттылығымен және сұлулығымен бағаланатын жасыл тас (поунаму) еді. Еуропалықтар келген кезде, тұрақты пайдаланылатын жалғыз өткел – қазір Харпер өткелі деп аталатын, Артур өткелінің солтүстігіндегі өткел болатын. 1857 жылы Леонард Харперді маори жетекшілері оның атымен аталатын өткел арқылы алып өткенде, Мауаре (қазіргі Греймут) маори елді мекенінің басшысы Тарапухи оған Отира өзенінің бастауындағы, ешкімнің есінде жоқ тау жолы туралы айтты. Жаман ауа райы Харперге оны зерттеуге мүмкіндік бермеді. 1860 жылы жазушы және зерттеуші Сэмюэл Батлер Били аңғарының бастауындағы өткелді көрді, бірақ жалғыз болғандықтан, атын қараусыз қалдырғысы келмеді, сондықтан "зерттеуден бас тартты". 1864 жылы Артур Дадли Добсон (1841–1934) және оның інісі Эдвард еуропалықтардың арасында алғаш рет мұздықты кесіп өтті. 1863 жылы Добсон жеті айға жуық уақыт бойы зерттеу жұмыстарын жүргізу үшін көбінесе зерттелмеген Батыс жағалауға барды. Оның жұмыс аймағы Грей өзенінен Абут-Хедке дейін, ал ішкі жағынан Бас бөлініске дейін созылды. Ал оның інісі Эдвард Харпер өткеліндегі жолды тазалап жатты. Артур Добсон Крайстчерчқа оралып, өзінің зерттеулерін бас геодезист Томас Касқа жеткізді. Касс 1864 жылы Артур Добсонға Уаймакарири су алабынан Батыс жағалауға баратын қолайлы өткел бар-жоғын анықтауды тапсырды. Джордж және Артур Добсон 1864 жылдың наурыз айында жолға шықты, кейіннен Эдвард інісі Крейгбернде оларға қосылды. Джордж жолдарды тексеріп жатқанда, Эдвард пен Артур биік таулы жерлерді зерттеуге кірісті. 13 наурыз 1864 жылы олар Тарапухи Харперге айтқан өткелді тауып алды, ол Отира деп аталатын жерге тік түсетін. Олар Рольстон өзенінің саласымен бірісетін жерге дейін шатқалды зерттеді, бірақ жақсы қой шабындығын таба алмады, сондықтан кері қайтты. Артур есеп дайындады, онда ол "Арахура саздығы" деп атаған өткелдің суретін қосты, оның Арахура өзеніне жетеді деп ойлады және оны Касқа ұсынды. Біраз уақыттан кейін алтынның табылуы Батыс жағалауындағы алтын асыруға асыққандық тудырды. Облыстық инженер, олардың әкесі Эдвард Добсонға Уаймакарири, Тарамакау және Хурунуи өзендерінің су алаптарынан Батыс жағалауына дейінгі барлық мүмкін өткелдерді тексеру тапсырылды. Тексеруді аяқтағаннан кейін ол алтын кендеріне жету үшін "Артур өткелі" ең қолайлы екенін мәлімдеді.

Жол байланысы

73-ші мемлекеттік тас жол Артур асуынан өтеді және Оңтүстік Альп тауларын кесіп өтетін үш жолдың ең биік жолы болып табылады, ал қалғандары – Хааст асуы мен Льюис асуы. Дегенмен, Портерс асуы, осы тас жолда, Артур асуынан биік (939 м), бірақ ол альпілік асулардың бірі деп есептелмейді, себебі ол Спрингфилд қаласынан көп алыс емес Кентербери төбелерінде орналасқан. Бұрынғыда жер көшкіні немесе қар көшкінінен кедергі көруі мүмкін болған асудың батыс жағында 1990 жылдардың соңында ауқымды инженерлік жұмыстар жүргізілді. Ең бастысы, Отыра поселкесіне жақын орналасқан және 440 метрлік тұрақсыз жерді көпірмен жалғайтын әсерлі Отыра виадугі 1999 жылы аяқталды.

Темір жол байланысы

Крайстчерч пен Батыс жағалауды байланыстыратын Мидленд жолы Артур өткелі мен Отира арасындағы Отира туннелі арқылы Бас суайырығын кесіп өтеді. 1923 жылы ашылғанда, бұл туннель Британ империясындағы ең ұзын туннель еді.