Кіріспе
Луи Франсуа Жозеф де Бурбон немесе Луи Франсуа II, Конти ханзадасы (1 қыркүйек 1734 – 13 наурыз 1814), Конти әулетінің соңғы ханзадасы, Бурбон үйінің кіші тармағынан шыққан ұрпақ, оның бас тармақтары 1848 жылға дейін Францияны биледі. Луи ата-анасының жалғыз баласы болды және анасы 1736 жылы қайтыс болғаннан кейін әкесінің шатосында уединенді балалық шағын өткізді. Кейін ол өзінің туысымен үйленді, бірақ олардан бала болмады. Француз революциясы кезінде ол 1797 жылға дейін Францияда қалды, содан кейін Испанияға жер аударылды, онда 1814 жылы қайтыс болды – оның отбасы Франция тағына қалпына келтірілгенге дейін бір айдан да аз уақыт қалғанда; оның өлімімен Бурбон-Конти әулеті тоқтатылды.
Өмірбаян
1734 жылдың 1 қыркүйегінде Париждегі Конти қонақ үйінде (quai Conti) дүниеге келіп, француз корольі мен патшайымының куәлігінде крещение рәсімінен өтті. 1776 жылы әкесі, Конти князі Луи Франсуа I де Бурбонның орнына Бурбон үйінің ең кіші тармағының басшысы болды. Анасы – Луиза Диана д’Орлеан, Орлеан герцогы Филипп II-нің кіші қызы, Франция королі Людовик XV кәмелетке толмаған кезінде Францияның регенті. Дүниеге келген сәттен бастап ол Ла Марше графы ретінде танылды. 1736 жылдың 26 қыркүйегінде анасы қайтыс болды, кейіннен тірі қалмаған бала туды. Анасының өлімінен кейін әкесі король сарайынан шегініп, Л’Иль Адам шатосына көшті, ол жерде аң аулауға деген құмарлығын жалғастырды, бірақ кейіннен әскери мансапқа ие болды. 1750 жылдың 17 мамырында Луи Франсуа Версальде Киелі Рух орденінің рыцары аталды. Жеті жылдық соғыс (1756–1763) кезінде 1757 жылдың шілдесінде Хастенбек шайқасына және 1758 жылдың маусымында Крефельд шайқасына маршал де лагерь ретінде қатысты. Ол өзінің туысы Мария Фортуната д’Эстеге (1731–1803) үйленді, ол Модена герцогы Франческо III д’Эстедің төртінші қызы және оның әйелі Шарлотта Аглаэ д’Орлеан, анасының үлкен әпкесі болды; осылайша Луи Франсуа Жозеф әкесі арқылы Филипп Эгалитемен туыс болды. Неке шарты 1759 жылдың 3 қаңтарында Туриндегі француз елшісі қол қойған Миланда жасалды. Сол жылдың 7 ақпанында Миланда прокси арқылы неке қиылды және 27 ақпанда Францияның Нангис-ан-Бри қаласында жекелеген той өтті. Мария Фортунатаның әкесі оған бір миллион ливр құдайлық берді. Сонымен қатар, Францияға келгеннен кейін күйеуіне Людовик XV 150 000 ливр сыйлады. Жас Ла Марше графинясы 1759 жылдың 5 наурызында корольге және корольдік отбасының қалған бөлігіне Луи Франсуаның әжесі, Контидің жесір ханшайымы Луиза Элизабет де Бурбон ұсынды. 1770 жылы олар корольдік үйлену тойы үшін салынған Версаль сарайындағы Операда жаңа үйленген Людовик XVI және Мария Антуанеттамен бірге кешкі ас ішуге шақырылған он екі жұптың бірі болды. Олардың балалары болмады. Луи Франсуа Жозефтің 1761 және 1767 жылдары туған екі заңсыз баласы болды, олар Мария Анна Веронезеден, сонымен қатар Коралин ханым деп танылған, бұрын итальяндық театрдың бишісінен туды. Оның басқа сүйіктілерінің арасында, атап айтқанда, Анн Виктория Дервье болды. Әкесінің қайтысынан кейін ол әйелімен 1777 жылдың 12 маусымында Бурбон Конти үйінің тоқырауына күтіп, ресми түрде ажырасты. Ол Триель шатосына қайтты. Революция кезінде Франциядан қашып кеткеннен кейін, ол инкогнитода саяхаттап жүрді. Пьер Бомарше өзінің 1778 жылғы «Фигароның үйленуі» (аристократияны сатиралық сипаттаған) пьесасының алғы сөзінде осы пьесаны жазуды сұраған марқұм Конти князі болғанын және Луи Франсуа Жозефтың қимылдары «Алмавива графының» басынан өткен оқиғалардың үлгісі болуы мүмкін екенін атап өтті. Ол канцлер мен парламенттер арасындағы күрес кезінде Мопо жағына шығып, 1788 жылы конституцияның тұтастығын сақтау қажет деп мәлімдеді. Ол француз революциясынан кейін эмиграцияға кетті, бірақ Францияға шабуыл жасау жоспарларына қатысудан бас тартты. 1790 жылы туған жеріне оралды. 1793 жылы Ұлттық конвенттің бұйрығымен тұтқындалған ол ақталды, бірақ мүлкін тәркілеу арқасында кедейлікке ұшырады. Содан кейін ол зейнетақы алды. Алайда 1797 жылы Директория Бурбондардың соңғысын жер аударуға шешім қабылдады. Ол Францияда әлі тұратын және революцияда өлтірілмеген бірнеше туыстарымен бірге Испанияға айдалды, олардың ішінде Бурбон герцогинясы Батильда д’Орлеан да болды. Барселонаға жақын жердегі бір жерге тасталып, кедейлікте өмір сүрді. Роялистердің жоспарларына қатысудан бас тартып, ол 1814 жылы қайтыс болғанға дейін Барселонада оқшау өмір сүрді, содан кейін Конти князьдерінің әулеті тоқтап қалды. Ол алғаш рет Барселонадағы Сан-Мигель шіркеуіне Бурбон әулеті қайта орнатылар алдында жерленді. Людовик Филипп I билігі кезінде ол Сен-Мишельден алынып, 1844 жылдың 2 сәуірінде Дрёдегі Корольдік капеллаға орналастырылды.