Кіріспе

1958 жылы қабылданған АҚШ заңы

1958 жылдың 2 қыркүйегінде Ұлттық қорғаныс білім беру туралы заңға (NDEA) қол қойылды, ол барлық деңгейдегі АҚШ білім беру мекемелеріне қаржы бөлуді көздейді. NDEA, АҚШ президенті Дуайт Д. Эйзенхауэрдің 1958 жылы DARPA және NASA сияқты АҚШ-тың технологиялық жетістіктерін және күшін арттыру мақсатымен жүзеге асырған көптеген ғылыми бастамаларының бірі болды. Бұл, АҚШ ғалымдарының Кеңес Одағы ғалымдарынан қалып қоюы мүмкін деген ұлттық сезім күшейген кезде орын алды. Ғарыш кеңістігіндегі жарыста Кеңес Одағының алғашқы табыстары кеңестік технологиялық жетістіктерге байланысты ұлттық алаңдаушылықты тудырды, әсіресе Кеңес Одағы өткен жылы бірінші спутникті – «Спутник» деп аталатын спутникті ұшырғаннан кейін. Заң төрт жылға қаржыландыруды бекітті, қаржыландыру жыл сайын артты: мысалы, сегіз бағдарлама бойынша қаржыландыру 1959 жылы 183 миллион доллардан 1960 жылы 222 миллион долларға дейін өсті. Барлығы, миллиардтан астам доллар американдық ғылым оқу бағдарламаларын жақсартуға жұмсалды. Дегенмен, Маккартизмнен кейін заңға барлық қаржы алушылар АҚШ үкіметін құлату идеясын жоққа шығаратын мәлімдеме жасауы міндетті болды. Бұл талап Америка университет профессорларының қауымдастығы және 153-тен астам мекеме тарапынан алаңдаушылық пен наразылық тудырды.

Себептері мен мақсаты

NDEA-ға 1957 жылғы 4 қазанда кеңестік «Спутник» спутнигінің ұшырылуы ықпал етті. АҚШ азаматтары КСРО-дағы білім беру жүйесі АҚШ-тағыдан артық деп қорқып, Конгресс АҚШ мектептерін жаңғырту үшін заң қабылдады. Бірақ 1960 жылға қарай колледждерге түсушілердің саны 3,6 миллионға жетті. 1970 жылға таман АҚШ-та 7,5 миллион студент колледждерде оқыды, бұл колледж жасындағы жастардың 40 пайызын құрады. Сондықтан, бұл заңның екі мақсаты болды. Біріншіден, елді қорғаныс саласындағы мамандармен қамтамасыз ету жолындағы қадам болды. Бұл шетел тілдерін зерттеуші ғалымдарға, аймақтық зерттеу орталықтарына және инженерлік мамандықтарды оқыған студенттерге федералдық көмек көрсетуді қамтыды. Екіншіден, ол, негізінен Ұлттық қорғаныс студенттік несие бағдарламасы арқылы, мыңдаған студенттерге қаржылай көмек көрсетті, олар 1960 жылдары колледждер мен университеттерге түсушілердің қатарын көбейтуге септігін тигізді. NDEA федералдық және университеттерде қаржыландырылатын студенттік несие беру бағдарламаларын құруға түрткі болды, және олардың нәтижесі бүгінге дейін көрініп тұр.

I бөлім

NDEA-ның I тарауы Актінің мазмұнымен және мақсаттарымен таныстырады.

II бөлім

II бөлім студенттік несиелерді беруге уәкілдік береді және оларды беру шарттарын анықтайды. Бастапқыда II бөлімде несиелер емес, стипендиялар (гранттар деп те аталады) қарастырылған. Бірақ, кейбір Конгресс мүшелері студенттерге "тегін білім" беру арқылы қандай мәлімдеме жасалып жатыр деген алаңдаушылық білдірді. Палатадағы заң жобасының нұсқасы стипендиялық қаражатты жойды, ал Сенат стипендиялық қаражат көлемін азайтты. Заң қабылданған кезде студенттерге көмек көрсету тек несиелер арқылы жүзеге асырылды.

III бөлім

III бөлім ғылымды, математиканы және шетел тілдері бағдарламаларын күшейту мақсатында қосымша қаржылық көмек көрсетеді. Латын және грек тілдері бағдарламалары осы бөлімде қаржыландырылмайды, себебі олар қазіргі заманғы шетел тілдеріне жатпайды және осылайша қорғаныс қажеттіліктерін қамтамасыз етпейді. III бөлім математика, ғылым және шетел тілдері бойынша оқытуды және кәсіби дамуды жетілдіру үшін жабдықтар, материалдар және мемлекеттік қаржылай қолдау ұсынады. III бөлім сондай-ақ мұғалімдер мен зерттеушілер арасындағы ынтымақтастықты ынталандырды. IV бөлім сол кездегі гуманитарлық ғылымдарға қаржылай көмек көрсеткен жалғыз екі федералдық бағдарламаның (NDEA-ның VI бөлімімен бірге) бірі болды.

V бөлім

V бөлімде білім беру кеңесшілерін даярлау және дарынды оқушыларды анықтау үшін тестілеу бағдарламаларын іске асыру жөніндегі шаралар қарастырылған. Бұл академиялық дарынды (AG) және дарынды және талантты (GT) бағдарламаларының негізін қалады, сондай-ақ мектептерде біліктілікті бағалау үшін стандартталған тестілеуді пайдалану тенденциясын бастады. V бөлім дарынды білім беруге зор әсер етті. Дегенмен, бағдарлама 1920 жылдары басталғанына қарамастан, "дарындылықты" анықтайтын пайыздық көрсеткіш өзгеріссіз қалды. Кеннеди бұл жағдайды ант беру туралы ереженің нәтижесіз екенін көрсетті деп түсіндірді және 1961 жылға дейінгі наразылықтарға қарамастан, бас тарту талабы жойылды.