Хиросиманың бейбітшілік қаласының тұңғыш әкімі: Хамаи Синзо
Shinzo Hamai
Хиросима қаласының 1947-1967 жылдардағы әйгілі мэрі – Синзо Хамаи. Қаланы бейбітшілік символы ретінде қалыптастырды. Атом бомбасынан кейінгі қайта құрушы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хиросиманың 1940-1960 жылдардағы мэрі Шиндзо Хамай (浜井 信三) – Хиросима қаласының халықпен сайланған тұңғыш мэрі (1947-1955 және 1959-1967 жылдары қызмет етті). Ол Хиросиманың бейбітшілік қаласы имиджін қалыптастырды.
Mayor of Hiroshima in 1940s–1960s
Shinzo Hamai (浜井 信三) was the first popularly elected Mayor of Hiroshima (served 1947 1955 and again 1959 1967). He created Hiroshima's image as a city of peace.
Өмір және мансап
1931 жылы Токио император университетінің құқық факультетін бітіріп, 1935 жылы Хиросима қалалық әкімдігіне жұмысқа орналасты. Ол Фумикоға (1914 жылы туған) үйленді, олардың бір ұлы мен үш қызы болды. Хиросимадағы атом бомбасы салдарынан көптеген қалалық қызметкерлер қаза тапқан немесе денсаулығына келмейтіндей жарақат алғандықтан, Хамай жеңіл жарақат алып қалғандықтан оның танымалдылығы артуына себеп болды. Жарылыс кезінде ол эпицентрден шамамен 3,5 км қашықтықтағы үйінде болды. Үйі ішінара зақымдалған, бірақ ол өздігінен жүре алды. Ол дереу жапон әскерінің билігімен бірлесіп, көмек көрсету жұмыстарын бастады.
In 1931, he graduated from the Law School of Tokyo Imperial University, and in 1935 became employed by Hiroshima Municipality. He married Fumiko (born 1914), and they had one son and three daughters. The circumstances of his rise to prominence result from the fact that following the nuclear bombing of Hiroshima, many municipal employees were killed or incapacitated, while Hamai was only slightly injured. At the time of the explosion, he was at his house located about 3.5 km from the epicenter. His house was partly damaged, but he was still able to walk. He immediately began relief work in cooperation with Japanese army authorities.
Хиросима қаласының әкімі
1945 жылдың қазан айында Шичиро Кихара Хиросиманың келесі мэрі болып тағайындалды, ал желтоқсан айында Хамай оның орынбасары болды. 1947 жылдың наурыз айында Кихара одақтас оккупациялық билік органдары тарапынан қызметінен алынып, Жапонияда генерал МакАртур жүргізген реформалардан кейін, 1947 жылдың сәуір айында Хиросимада алғашқы мэр сайлауы өтті. Бұл сайлауда Хамай бес үміткерге қарсы бақ сынады, олардың арасында вице-мэр Хисао Ямамото және қалалық кеңес төрағасы Цукаса Нитогури болды. Ол сайлауда жеңіске жетіп, Хиросиманың халық сайлаған тұңғыш мэрі атанды. Хиросиманың мэрі ретінде ол қаласын бейбітшілік символы ретінде қайта құруға күш салды. Осы мақсатта ол 6 тамыздағы негізгі еске алу рәсімінде дәстүрлі жылдық сөз сөйлейтін болды, ол Бейбітшілік жариялануы деп белгілі. Мерейтойды бейбітшілік мерекесіне айналдыру туралы шешім қабылданды. Ол АҚШ оккупациялық күштерінің осы саясатына қолдауын алды, себебі олар бұл Хиросима халқының АҚШ үкіметін сынауын азайтады деп үміттенеді. 1948 жылдың басында Хиросимада бірнеше азаматтық топтар құрылды, олардың мақсаты – жапон үкіметін бұрынғы әскери жерлерді азаматтық мақсаттарға беруге көндіру болды. Хамаймен бірлесіп, олар Хиросиманың мәртебесіне қатысты арнайы заңнаманы қабылдау үшін жұмыс істеуге бекінді. Осы мақсатқа жету үшін Хамай өзінің хатшысы Чимата Фуджимотомен және қалалық кеңес төрағасы Цукаса Нитогуримен бірге Токиодағы Жапон диетасына бірнеше рет сапар жасады. 1949 жылдың қаңтарында өткен парламенттік сайлаудан кейін ол Шигеру Йошида басшылығындағы үкіметтік Либералдық партияның қолдауын алды. Осы күш-жігердің нәтижесінде Хиросима Жапония заңдары бойынша бейбітшілік қаласы деп жарияланды. Бұл заң төменгі палатада 1949 жылдың 10 мамырында, ал жоғарғы палатада келесі күні қабылданды. Заңның күшіне енуі үшін оны 7 шілдеде өткен қалалық референдумда мақұлдау қажет болды. Заң 1949 жылдың 6 тамызында күшіне енді. Сонымен қатар, Хамай 1949 жылы Хиросимаға алғаш рет келген Норман Кузинс сияқты шетелдік бейбітшілік белсенділерімен байланыс орнатуға тырысты. 1950 жылдың маусым айында Хамай Франк Н. Д. Бухман құрған Моральдық қайтару қозғалысы өткізген Швейцарияның Кау қаласындағы конференцияға қатысты. Бұл оның қала әкімі ретінде алғашқы шетел сапары болды. Хиросиманы бейбітшілік қаласы ретінде қайта құруға бағытталған жұмыстарының аясында ол архитектор Кензо Тангеге көмек сұрап, қазіргі кезде ресми түрде бейбітшілік паркі деп аталатын Сихияма паркіне құрбандарға арналған ескерткіш салдырды. Оның бір шарасы – қаласын қайта құру үшін ақшалай көмек жинау болды. Мұндай көмектің маңызды көзі Гавайи тұрғындары, әсіресе жапондық тегінен шыққандар болды. Ол АҚШ армиясының Атом бомбасының салдарынан зардап шеккендер жөніндегі комиссиясын құруға қарсы болды және оның Жігияма паркіне орналасуына жол бермеуге тырысты, бірақ бұл іске қол жеткізе алмады. Хибакуша болғанына қарамастан, Хамай 1955 жылдың басында Хиросимада ядролық электр стансаларын салу идеясын қолдады. 1955 жылдың сәуір айында өткен мэр сайлауы кезінде Хамайдың танымалдылығы төмендеді, себебі ол қаржылық тәртіпсіздіктерге қатысты тергеуге алынып отыр деген қауесет тарады. 28 сәуірде, сайлауға екі күн қалғанда, ол прокуратураға сұраққа алынды, бұл оның сайлауда жеңіліске ұшырауына себеп болған болуы мүмкін. Кейін айыптаулар алынып тасталды. Ол 1959 жылға дейін қала әкімі болған Тадао Ватанабеге жеңілді. 1959 жылдың сәуір айында Хамай қайтадан қала әкімі болып сайланды және 1967 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Осы мерзімде ол Гавайидің Гонолулу қаласымен алғашқы қалалық байланыс орнатуға мүмкіндік алды. Бұл байланыс Гавайидегі Хиросимадан келген иммигранттардың көп санына байланысты болды. 1966 жылдың соңы мен 1967 жылдың басында ол Атом бомбасының күмбезін сақтау мәселесі бойынша жапон үкіметімен келіспеушілікке ұшырады, себебі Токиодағы үкімет оны қаржыландырудан бас тартты. Ол Токио көшелерінде ақша жинау науқанын өткізу арқылы үкіметке қысым жасады, нәтижесінде осы мақсатқа 60 миллион иен берілді. 1967 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол жапон тілінде өмірбаяндық кітабын жариялады. 2010 жылы кітаптың ағылшын тіліндегі аудармасын оның ұлы Жунсо Хамай (1936 жылы туған) шығарды. Ол әлемдік конституцияны әзірлеу жөніндегі конвенцияны шақыру туралы келісімге қол қойғандардың бірі болды. Нәтижесінде адамзат тарихында алғаш рет Жер Федерациясының Конституциясын әзірлеу және қабылдау үшін Дүниежүзілік конституциялық ассамблея шақырылды.
In October 1945, Shichirō Kihara was appointed the next Mayor of Hiroshima, and in December Hamai became his deputy. Following Kihara's dismissal from his duties in March 1947 by the Allied occupation authorities and the reforms conducted in Japan by General McArthur, first mayoral elections were held in Hiroshima in April 1947. In that election, Hamai ran against five other candidates, which included vice mayor Hisao Yamamoto and city council chairman Tsukasa Nitoguri. He won the election and became the first popularly elected mayor of Hiroshima. As mayor of Hiroshima, he worked to rebuild his city as symbol for peace. As part of these efforts, he established a traditional annual speech delivered at the main memorial ceremony on August 6, known as Peace Declaration. The decision to that effect was to turn the anniversary into a festival of peace. He managed to get the support of the US occupation forces to that policy, as they hoped this would reduce criticism of the US government among the people of Hiroshima. In early 1948, several citizens' groups in Hiroshima were formed in order to convince the Japanese government to release former military land for civilian purposes, and together with Hamai decided to work for the enactment of a special legislation regarding the status of Hiroshima. To achieve that end, Hamai made numerous trips to the Japanese Diet in Tokyo along with his secretary Chimata Fujimoto and city council chairman Tsukasa Nitoguri. Following the parliamentary election of January 1949, he got the support of the ruling Liberal Party under Shigeru Yoshida for the initiative. These efforts led to the proclamation of Hiroshima as a city of peace under Japanese law. The law to that effect was passed in the Lower House on May 10, 1949, and in the Upper House to following day. In order for the law to become effective, it required approval by municipal referendum, which was held on July 7 ended with approval of the new law. The law went into effect on August 6, 1949. In addition, Hamai worked to establish ties with foreign peace activists, such as Norman Cousins, who first visited Hiroshima in 1949. In June 1950 Hamai attended a conference in Caux, Switzerland, held by the Movement for Moral Re Armament established by Frank N. D. Buchman. This was his first trip abroad as a mayor. As part of his efforts to rebuild Hiroshima as a city of peace, he used the services of architect Kenzo Tange to build a monument to the victims in Hijiyama park, now officially named peace park. One venue of action taken by him was receiving monetary contributions for the reconstruction of his city. One such major source has been residents of Hawaii, especially of Japanese origin. He opposed the establishment by the US Army of the Atomic Bomb Casualty Commission and tried to prevent the location of its facilities in Hijiyama park, but did not succeed in that. Despite being a hibakusha himself, Hamai did express in early 1955 some support for the notion of establishing nuclear power plants in Hiroshima. During the mayoral election of April 1955, Hamai's popularity was in decline as rumors spread he was under investigation for financial irregularities. On April 28, just two days prior to election day, he was summoned for questioning by the Prosecutor's office, which probably led to his defeat at the polls. The charges were later dropped. He was defeated by mayoral candidate Tadao Watanabe, who became the mayor until 1959. In April 1959 Hamai was reelected as mayor and served in that position until 1967. During this term, he had the opportunity to establish the first sister city relations with another city, which was the city of Honolulu, Hawaii. These relations were established due to the large percentage of Hiroshima immigrants in Hawaii. In late 1966 and early 1967 he was at odds with the Japanese government over the preservation of the Atomic Bomb Dome, which the government in Tokyo refused to finance. He put pressure on the government by holding a fund raising campaign in the streets of Tokyo, which led to the donation of 60 million Yen to that cause. Following retirement in 1967, he published a book of his memoirs in the Japanese language. In 2010, the book was published in English translation made by his son Junso Hamai (born 1936). He was one of the signatories of the agreement to convene a convention for drafting a world constitution. As a result, for the first time in human history, a World Constituent Assembly convened to draft and adopt the Constitution for the Federation of Earth.
Өлім
1968 жылы ақпанда жүрек талмасынан қайтыс болды.
He died of a heart attack in February 1968.
Танымал мәдениетте
Хамай Роберт Юнгктің "Күлдің балалары" атты деректі кітабында кеңінен еске алынған. Кітаптағы оқиғалардың бірі – 1946 жылғы сәуір айында Хиросимада кішкентай ағаш өсіп тұрғанын көргенде, ол радиоактивтік сәулеленуге қарамастан, өсімдіктердің өсе алатынын түсінген сәт. Бұл эпизод 1988 жылы жарық көрген Джордж Бейлиннің "Шиндзо Хамай: 1946" атты өлеңінде бейнеленген.
Hamai has been extensively mentioned in the documentary book Children of the Ashes by Robert Jungk. One of the events mentioned in the book was a brief moment in April 1946, when he witnessed a small tree growing in Hiroshima, realizing that despite radioactivity, plants could grow. This episode is depicted in the poem "Shinzo Hamai: 1946" by George Bailin, published in 1988.