Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1975 жылғы әңгімелер жинағы
1975 collection of short stories
"Желдің он екі жағы" – американдық жазушы Урсула К. Ле Гуиннің әңгімелер жинағы, А.Э. Хаусманның "Шропшир жігіті" өлеңінен алынған бір жолмен аталған және алғаш рет 1975 жылы Harper & Row баспасында жарық көрген. Бұл Ле Гуиннің қысқа әңгімелеріне жасалған көрініс, онда бұрын жарияланған 17 фантастикалық туынды жинақталған. Олардың төртеуі оның кейін жазған романдарының бастауы болды, ал тағы бірнешеуі Ле Гуиннің романдарымен байланысты. Кем дегенде төрт әңгіме Хайниш ғаламында, ал тағы екеуі Жер теңізінде өтеді. Көптеген әңгімелерде уақыт және утопия сияқты ортақ тақырыптар мен мотивтер кездеседі: белгілі бір суреттер мен кейіпкерлер, соның ішінде жаугершік әлемде білім іздейтін оқшау ғалымдар немесе саяхатшылар да қайта-қайта пайда болады.
The Wind's Twelve Quarters is a collection of short stories by American writer Ursula K. Le Guin, named after a line from A. E. Housman's A Shropshire Lad, and first published by Harper & Row in 1975. A retrospective of Le Guin's short stories, it collects 17 previously published pieces of speculative fiction. Four of these were the germs of novels she was to write later, and a few others shared connections to Le Guin novels. At least four stories are set in the Hainish Universe, and two others in Earthsea. Many stories share themes and motifs, including time and utopia: certain images and characters also recur, including isolated scholars or explorers seeking knowledge in a hostile world.
Қабылдау
"Желдің он екі төрттен бірі" сыншылар тарапынан жағымды қабылданды, бірақ Спивактың сөзіне сүйенсек, рецензенттер Ле Гуиннің романдарына қарағанда, оның қысқа әңгімелерін нашар бағалаған. Atlantic Monthly журналының бір рецензенты Ле Гуинді "әдетте ғылыми фантастиканы ұнатпайтын оқырмандар үшін арналған, идеалды ғылыми фантастика жазушысы" деп атады, ал Спивак мұны Ле Гуиннің ғылымның технологиялық емес, "идеялары мен психологиялық қырларын" зерттеуімен байланыстырады. "Сидней Морнинг Геральд" газеті де бұл жинақтағы Ле Гуиннің "жанрға ерекше жаңа көзқарасын" жоғары бағалады. Сьюзан Вуд жинақтың Ле Гуиннің алғашқы әңгімелері жарық көргеннен кейінгі кезеңдегі "жазушы ретіндегі дамуын" көрсететін жақсы мысал екенін, сонымен қатар Ле Гуинді түсіну үшін бұл жинақтың маңызды екенін жазды. Көптеген рецензиялар әр әңгіменің алдындағы автордың түсіндірмелеріне назар аударды, ал "Сидней Морнинг Геральд" газеті олардың "жанрдағы ең өзгеше ойлаудың біріне жарық түсіргенін" айтты. Самалықтар түрлі жекелеген әңгімелерді жақсы бағалады. Вуд "Тоғыз өмір", "Қысқы патша" және "Империялардан үлкен және баяу" әңгімелеріне ерекше тоқталды, олардың әрқайсысында ғылыми болжам психологиялық зерттеулер үшін "керемет негіз" ретінде қолданылғанын жазды. 1997 жылы жазған Рид те "Империялардан үлкен және баяу" әңгімесін атап өтті, оны "Ле Гуиннің классикасы" деп сипаттады, сондай-ақ "Париждегі сәуір" әңгімесі үшін Ле Гуиннің ортағасырлық француз мәдениеті туралы білімін пайдаланғанын жоғары бағалады. Әдебиет зерттеушісі Шарлотта Спивак "Париждегі сәуір" әңгімесін "керемет "уақыт" фантазиясы" деп сипаттап, оған да жоғары баға берді. Ол сондай-ақ "Жұлдыздар төмен" әңгімесін "тамаша ғылыми фантастикалық әңгіме" деп атады және оны тақырыптық жағынан ұқсас "Мастерлер" әңгімесімен салыстырды. Publishers Weekly "Париждегі сәуір", "Тоғыз өмір" және "Омеладан келе жатқандар" (sic) әңгімелеріне ерекше назар бөлді, ал Salt Lake Tribune "Қысқы патша" және "Семлидің мойынсызы" әңгімелеріне жоғары баға берді. Гиннс "Париждегі сәуір" және "Жақсы сапар" әңгімелерін мақтап, жинақтың бірінші жартысындағы басқа әңгімелерді орташа деңгейде бағалады. Гиннс жинақтың тұтастай алғанда "көп қырлы, интеллектуалды бай және көркемдік тұрғыдан трансформациялық" екеніне тоқталды. Ғалым Донна Уайт бұл екі әңгіме, сондай-ақ "Тоғыз өмір" Ле Гуиннің ең көп антологияға енген әңгімелерінің қатарында екенін атап өтті.
The Wind's Twelve Quarters was positively received by critics, though, according to Spivack, reviewers were generally less favorable toward Le Guin's short stories than her novels. A reviewer in the Atlantic Monthly wrote that Le Guin was the "ideal science fiction writer for readers who ordinarily dislike science fiction", which Spivack attributes to Le Guin's exploration of the "ideas and psychological implications" of science rather than its technological aspects. The Sydney Morning Herald similarly praised Le Guin's "startlingly original approach to the genre" in the collection. Susan Wood wrote that the collection was a good showcase of Le Guin's "rapid development as a writer" in the period following the publication of her first stories, and that the collection was essential to understanding Le Guin. Multiple reviews called attention to the author's notes that preceded each story, with the Sydney Morning Herald saying they "[threw] some light on the workings of one of the most original minds in the genre". Commentators favorably highlighted a variety of individual stories. Wood called particular attention to "Nine Lives", "Winter's King", and "Vaster Than Empires and More Slow", writing that in each, scientific extrapolation was used as a "framework for powerful psychological studies". Reid, writing in 1997, also highlighted "Vaster Than Empires and More Slow", calling it a "Le Guin classic", as well as "April in Paris", praising Le Guin's use of her knowledge of medieval French culture. Literary scholar Charlotte Spivack had similar praise for "April in Paris", describing it as a "delightful "time" fantasy". She also praised "The Stars Below" as an "excellent science fiction story", and compared it favorably to the thematically similar "The Masters". Publishers Weekly highlighted the stories "April in Paris", "Nine Lives", and "The Ones Who Walk from Omelas" (sic), while the Salt Late Tribune reserved particular praise for "Winter's King" and "Semley's Necklace". Guynes also praised "April in Paris" and "The Good Trip", finding the other stories in the first half of the collection average. Guynes concluded that the collection as a whole was "multifaceted, intellectually rich, and artistically transformative". Scholar Donna White noted that those two stories, along with "Nine Lives" are among Le Guin's most anthologized stories.
Марапаттар мен құрметтер
"Желдің он екі төрттен бірі" 1976 жылы ең жақсы жеке автор жинағы үшін Locus сыйлығын жеңіп алды. Жинактан екі әңгіме алғаш жарық көрген кезде марапаттарға ие болды. "Омеластан қашып кеткендер" 1974 жылы ең үздік қысқа әңгіме үшін Хьюго сыйлығын жеңіп алды және ең үздік қысқа көркем әдебиет үшін Locus сыйлығына ұсынылды, ал "Революция алдындағы күн" 1975 жылы ең үздік қысқа әңгіме үшін Небула сыйлығын, ең жақсы қысқа әңгіме үшін Locus сыйлығын және қысқа әңгіме үшін Юпитер сыйлығын жеңіп алды. Бұл әңгіме сондай-ақ 1975 жылы ең үздік қысқа әңгіме үшін Хьюго сыйлығына ұсынылды. "Қысқы патша" 1970 жылы ең үздік қысқа әңгіме үшін Хьюго сыйлығына ұсынылды, ал "Империялардан үлкен және баяу" 1972 жылы сол сыйлыққа ұсынылып, Locus сыйлығының үздік қысқа әңгіме номинациясында 14-орын алды, ал "Тоғыз өмір" 1970 жылы ең үздік қысқа әңгіме үшін Небула сыйлығына ұсынылды. "Империялардан үлкен және баяу", "Көру алаңы" және "Жұлдыздар төменде" әңгімелері 1972, 1974 және 1975 жылдары Locus сыйлығына ұсынылды.
The Wind's Twelve Quarters won the Locus Award for best single author collection in 1976. Two of the stories in the volume won awards when first published. "The Ones Who Walk Away from Omelas" was nominated for the Locus Award for Best Short Fiction and won the Hugo Award for Best Short Story in 1974, while "The Day Before the Revolution" won the Nebula Award for Best Short Story, the Locus Award for best short story, and the Jupiter Award for short stories, all in 1975. It was also nominated for the 1975 Hugo Award for Best Short Story. Additionally, "Winter's King" was nominated for the Hugo Award for Best Short Story in 1970, and "Vaster than Empires and More Slow" was nominated for the same award in 1972, and came 14th in a poll for the Locus Award for Best Short Story, while "Nine Lives" was nominated for the Nebula Award for Best Short Story in 1970. "Vaster than Empires and More Slow", "The Field of Vision", and "The Stars Below" were all nominees for the Locus Award, in 1972, 1974, and 1975 respectively.