Кіріспе

Уэйн Хаммонд пен Кристина Скаллдың "J. R. R. Tolkien: Суретші және сурет салушы" кітабы – Дж. Р. Р. Толкиннің әңгімелері үшін салған суреттері мен сызбаларының (көбінесе акварель) 1995 жылы, автор қайтыс болғаннан кейін жарық көрген жинағы. Кітапты Уэйн Г. Хаммонд пен Кристина Скалл редакциялады. Ол 1996 жылғы Инклингс тағылымын зерттеу жөніндегі Мифопоэикалық стипендия сыйлығының лауреаты атанды. Толкиннің көркем өнерінің мәні мен маңыздылығы талқыланады.

Контекст

Дж.Р.Р.Толкин суреттер арқылы да, сөздер арқылы да өнер шебері еді. Ол сурет салуда өзінің қабілеті жоқ екенін жиі айтса да, оның туындылары оқырмандарды қызықтырып, көптеген және ризашылық білдіретін көрермендерге ұсынылды. Шындығында, оның таланты ол мойындағаннан әлдеқайда артық еді, ал дизайнға деген сезімі табиғи және өткір болды. Оның еңбектерінде портреттер кездеспейді.

Қысқаша мазмұны

Кітап Толкиннің өнерін кеңінен зерттейді, оның бала кезінде салған суреттері мен сызбаларынан бастап, соңғы эскиздеріне дейін. Онда оның 200 суреті келтірілген. Кітаптың негізгі бөлігі – оның кітаптарына жасаған иллюстрациялары, әсіресе "Хоббит" және "Сақиналар мырзасы" кітаптарына арналғандары. Сондай-ақ, Толкиннің балалары үшін салған суреттері (әсіресе "Әке қарыштадан хаттар" және "Мырза Блис" кітаптарындағылары), көркем каллиграфиясы, безендіруге құштарлығы және кітаптарының типографиясы мен дизайнына қосқан үлесі де қарастырылады. Толкиннің каллиграфиясы туралы қосымша берілген.

Қабылдау

Кітап 1996 жылы Инклингс зерттеулері үшін Мифопоэикалық стипендиялық сыйлықты жеңіп алды. Оны ғалымдар мен сыншылар жақсы қарсы алды. Толкин кітапханасы кітапты Толкиннің өмірі мен өнерін түсінуге елеулі үлес қосқан туынды деп атады, "суреттері болмаса да, толыққанды кітапқа лайық". Раймонд Листер VII әдеби журналындағы рецензиясында, жазушылардың бірқатарда суретші болуы сирек екенін, мысалы, Уильям Блейк және Беатрикс Поттер сияқты жағдайлар бар екенін жазады. Ол Толкиннің өзін әуесқой деп санағанын, бірақ оның туындылары жылдар өте кәсіби деңгейге жеткенін айтады. Листердің пікірінше, Толкин өзінің "романтикалық туындыларын" суреттегенде, айдаһарлар мекендейтін фантастикалық ландшафттарды жасағанда және балалар үшін жұмыс істегенде ең жақсы шығармаларын жазды. Оның ойынша, Хаммонд пен Скалл кең ауқымды зерттеулер жүргізген, бұл жазбаларда көрініп тұр, және "жақсы кітап жазды, мәтінін кеңінен және көркем суреттермен безендірді, бұл ғылыми еңбек пен ашық тілдің қалай үйлесу керектігінің көрнекті мысалы".