Оксфорд университетіндегі «Inklings» әдеби үйірмесі: Толкин, Льюис сияқты жазушылардың шығармашылығы, фантастикаға бағытталған әңгімелер мен пікір алмасу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оксфорд университетімен байланысты бейресми әдеби талқылау тобы, Англиядағы әдеби үйірме.
Informal literary discussion group associated with the University of Oxford, England
a literary group
Инклингтер – 1930 жылдардың басынан 1949 жылдың соңына дейінгі екі онжылдыққа жуық уақыт бойы Оксфорд университетінде Дж. Р. Р. Толкин мен К. С. Льюиспен байланыста болған бейресми әдеби талқылау тобы. Инклингтер әдебиетке құштар адамдар еді, олар көркем әдебиеттегі повествование маңыздылығын жоғары бағалап, фантастика жазуды қолдады. Толкин мен Льюистен басқа, ең танымал мүшелері Чарльз Уильямс және (лондондық болғанына қарамастан) Оуэн Барфилд болды.
The Inklings were an informal literary discussion group associated with J. R. R. Tolkien and C. S. Lewis at the University of Oxford for nearly two decades between the early 1930s and late 1949. The Inklings were literary enthusiasts who praised the value of narrative in fiction and encouraged the writing of fantasy. The best known, apart from Tolkien and Lewis, were Charles Williams, and (although a Londoner) Owen Barfield.
Жиналыстар
Уоррен Льюис былай деп жазды: "Шын мәнінде айтқанда, Инклиндер клуб та, әдеби қоғам да емес еді, бірақ олардың екеуінің де қасиеттерін бойына сіңірген. Оларда ешқандай ереже, басшы, күн тәртібі немесе ресми сайлау болған жоқ". Сол замандағы университеттердегі топтарға тән болғандай, Инклиндердің барлығы ер адамдардан тұрды. Кездесулердің басты мақсаты – мүшелердің аяқталмаған туындыларын оқу және талқылау болды. Толкиннің «Сақиналардың иесі», Льюистің «Тыныш планетадан тыс» және Уильямстың «Барлық қасиеттілер кеші» романдары Инклиндерге алғаш оқылған романдардың қатарында болды. Толкиннің ойдан шығарылған «Ноушн клубы» (қараңыз «Саурон жеңілді») Инклиндер үлгісінде жасалған. Кездесулер әрқашан мәнсіз болған жоқ; Инклиндер Аманда МакКитрик Ростың нашар прозасын кім ең ұзақ күлімсіремей оқи алатынын анықтау үшін жарыстар ұйымдастырып, көңіл көтеріп отырды. Бұл атау бастапқыда 1931 жылы сол кездегі студент Эдвард Тангье Лин бастаған Оксфорд университетінің Университет колледжі қоғамымен байланысты болды, мақсаты – аяқталмаған туындыларды дауыстап оқу еді. Қоғам студенттер мен оқытушылардан тұрды, олардың ішінде Толкин мен Льюис те болды. 1933 жылы Лин Оксфордтан кеткен соң, қоғам таратылды, ал Толкин мен Льюис оның атын Магдален колледжіндегі өздерінің тобына берді. Екі «Инклинг» қоғамы арасындағы байланыс туралы Толкин кейіннен: «Біздің әдетіміз әртүрлі (және әртүрлі ұзындықтағы) туындыларды дауыстап оқу болғанмен, бұл қауымдастық және оның әдеті, шын мәнінде, сол кезде пайда болған, ал бастапқы, қысқа ғұмырлы клуб болған немесе болмаған». 1949 жылдың соңына дейін Инклиндердің оқулары мен талқылаулары әдетте бейсенбі кештері Магдалендегі К.С. Льюис бөлмелерінде өтетін. Инклиндер мен достары да бейресми түрде сейсенбі күндері түскі уақытта жергілікті пабта жиналатын, ол «Бүркіт пен бала» деп аталатын, Оксфорд қауымдастығында «Құс пен нәресте» немесе жай ғана «Құс» деп белгілі болды. Паб иесі Чарли Блэгроув Льюис пен достарына жеке салонды жеке пайдалануға рұқсат берді, ал оны қоғамдық залдан бөлетін қабырға мен есік 1962 жылы алынып тасталды. Соғыс жылдарында сыра тапшылығының салдарынан «Бүркіт пен бала» кейде ашыла алмайтын, ал топ басқа пабтарда, соның ішінде «Ақ жылқы» мен «Кингс Армс» пабтарында жиналатын. Кейінгі паб кездесулері көшеден бері орналасқан «The Lamb and Flag» пабінде өтті, ал бұрынғы жылдары Инклиндер басқа да пабтарда жиналатын, бірақ «The Eagle and Child» ең танымал болды.
"Properly speaking," wrote Warren Lewis, "the Inklings was neither a club nor a literary society, though it partook of the nature of both. There were no rules, officers, agendas, or formal elections." As was typical for university groups in their time and place, the Inklings were all male. Readings and discussions of the members' unfinished works were the principal purposes of meetings. Tolkien's The Lord of the Rings, Lewis's Out of the Silent Planet, and Williams's All Hallows' Eve were among the novels first read to the Inklings. Tolkien's fictional Notion Club (see "Sauron Defeated") was based on the Inklings. Meetings were not all serious; the Inklings amused themselves by having competitions to see who could read the notoriously bad prose of Amanda McKittrick Ros for the longest without laughing. The name was associated originally with a society of Oxford University's University College, initiated by the then undergraduate Edward Tangye Lean around 1931, for the purpose of reading aloud unfinished compositions. The society consisted of students and dons, among them Tolkien and Lewis. When Lean left Oxford in 1933, the society ended, and Tolkien and Lewis transferred its name to their group at Magdalen College. On the association between the two 'Inklings' societies, Tolkien later said "although our habit was to read aloud compositions of various kinds (and lengths! ), this association and its habit would in fact have come into being at that time, whether the original short lived club had ever existed or not." Until late 1949, Inklings readings and discussions were usually held on Thursday evenings in C. S. Lewis's rooms at Magdalen. The Inklings and friends also gathered informally on Tuesdays at midday at a local public house, The Eagle and Child, familiarly and alliteratively known in the Oxford community as The Bird and Baby, or simply The Bird. The publican, Charlie Blagrove, let Lewis and friends use his private parlour for privacy; the wall and door separating it from the public bar were removed in 1962. During the war years, beer shortages occasionally rendered the Eagle and Child unable to open and the group instead met at other pubs, including the White Horse and the Kings Arms. Later pub meetings were at The Lamb and Flag across the street, and in earlier years the Inklings also met irregularly in yet other pubs, but The Eagle and Child is the best known.
Мұра
Иллинойс штатындағы Уитон колледжіндегі Марион Э. Уэйд орталығында Оуэн Барфилд, К. С. Льюис, Дж. Р. Р. Толкин, Дороти Л. Сайерс және Чарльз Уильямс сияқты «Инклингтер» тобының мүшелерінің материалдары сақталады. Оларға хаттар, қолжазбалар, аудио және бейне жазбалар, көркем туындылар, диссертациялар, мерзімдік басылымдар, фотосуреттер және басқа да байланысты материалдар кіреді. Уитон колледжінде «Инклингтер» тобынан шабыт алып құрылған «WhInklings» атты шығармашылық жазу сын тобы жұмыс істейді. Мифопоэтикалық қоғам – 1967 жылы Глен Гуднайт құрған және 1971 жылы коммерциялық емес ұйым ретінде тіркелген, мифопоэтикалық әдебиетті, әсіресе Дж. Р. Р. Толкин, К. С. Льюис және Чарльз Уильямстың еңбектерін зерттейтін әдеби ұйым.
The Marion E. Wade Center, at Wheaton College, Illinois, has holdings on the Inklings Owen Barfield, C. S. Lewis, J. R. R. Tolkien, Dorothy L. Sayers and Charles Williams. These include letters, manuscripts, audio and video tapes, artwork, dissertations, periodicals, photographs, and related materials. Wheaton also has a creative writing critique group inspired by the Inklings called "WhInklings". The Mythopoeic Society is a literary organization devoted to the study of mythopoeic literature, particularly the works of J. R. R. Tolkien, C. S. Lewis, and Charles Williams, founded by Glen GoodKnight in 1967 and incorporated as a non profit organization in 1971.
Инклиндер көркем әдебиетте
Эдмунд Криспиннің "Лебедь әнінде" (1947) профессор Герваз Фен мен басқалар "Бөрік пен бала" тавернасының алдыңғы бөлмесінде әңгімелеседі. Джилл Патон Уолштің "The Late Scholar" (2013) романы Дороти Л. Сайерстің Лорд Питер Уимси романдарының жалғасы болып табылады, оқиғасы 1951 жылы өтеді. Уимси, енді Денвердің 17-ші герцогы, өзінің досы Чарльз Паркермен бірге, қазір полицияның аға комиссарының көмекшісі, Оксфордтағы ойдан шығарылған Сент-Северин колледжіндегі құпияны зерттейді. "Инклиндер" тобының ең белгілі үш мүшесі – Толкин, Льюис және Уильямс – Джеймс А. Оуэннің "Көрнекі география хроникалары" атты фантастикалық сериясының басты кейіпкерлері. (Уоррен Льюис және Хьюго Дайсон серия бойына қайта-қайта пайда болатын екінші дәрежелі кейіпкерлер.) Ұйымның құрылуы мен болғаны туралы үшінші кітапта, "Индиго Королінде" айтылады. (Кітаптардың уақыт жолы кейбір тұста тарихи уақыт жолынан өзгеше, бірақ серияның бір бөлігінде кітаптар біздің тарихымызға балама тарихта өтетіні түсіндіріледі.)
In Swan Song (1947) by Edmund Crispin a discussion takes place between Professor Gervase Fen and others in the front parlour of the Eagle and Child. The Late Scholar (2013) by Jill Paton Walsh is a sequel, set in 1951, to the Lord Peter Wimsey novels of Dorothy L. Sayers. Wimsey, now 17th Duke of Denver, is investigating a mystery in the fictional St Severin's College, Oxford with his friend Charles Parker, now an assistant chief constable. Three of the best known members of the Inklings – Tolkien, Lewis, and Williams – are the main characters of James A. Owen's fantasy series, The Chronicles of the Imaginarium Geographica. (Warren Lewis and Hugo Dyson are recurring minor characters throughout the series.) The existence and founding of the organization are also alluded to in the third novel, The Indigo King. (The timeline of the books is different from the historical timeline at points, but these are dealt with part way through the series by the explanation that the books take place in a history alternative to our own.)