Хонканиеми шайқасы: 1940 ж. Финляндия-КСР соғысында фин әскерлерінің танктарды кең қолданған жалғыз жағдайы. Жаяу әскерлер күшейтілді, шабуыл сәтті аяқталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қысқы соғыс шайқасы
Battle of the Winter War
Хонканиеми шайқасы 1940 жылғы 26 ақпанда фин және совет әскерлері арасында өтті. Бұл шайқас танктердің қолданылуымен ерекшеленеді, қысқы соғыста фин әскерлері жауынгерлік қимылдарда оларды жаппай пайдаланған жалғыз жағдай болды. Финляндияның II корпусының командирі, генерал Харальд Охквист, Ягер 3-батальонын және броньды батальонның 4-компаниясын 23-дивизияға қосты. 23-дивизия Финляндияның екінші ірі қаласы Вийпуридің оңтүстік-шығысында орналасқан Нейкиярви көлі маңындағы аймаққа жауапты болды. Сонымен қатар, 5-дивизияға уақытша берілген 67-ші жаяу әскер полкінің 3-батальоны да келді, бұл 23-дивизияның командирі, полковник Волдемар Ойноненге совет әскерлеріне қарсы шабуыл жасау үшін қажетті күш берді. Сағат 22:15-те Ягер 3-батальонының командирі, капитан И. Куннас және 4-бронетанкті ротаның лейтенанты О. Хайноненге шабуылға өту туралы бұйрық берілді.
The Battle of Honkaniemi was fought between Finnish and Soviet forces on 26 February 1940. This battle was notable for being fought by tanks, the only time they were used en masse in combat by Finnish forces in the Winter War. The commander of the Finnish II Corps, General Harald Öhquist, had attached the Jaeger Battalion 3 and the 4th company of the Armoured Battalion to the 23rd Division. The 23rd was responsible for the area around Lake Näykkijärvi, just to the southeast of Viipuri, the second largest town in Finland. Also, the 3rd Battalion of the 67th Infantry Regiment that was on loan to the 5th division arrived as well, giving the reinforcement that the commander of the 23rd Division, Colonel Voldemar Oinonen, needed to launch an attack against the Soviets. At 10:15 pm, the commander of the Jaeger Battalion 3, Captain I. Kunnas and Lieutenant O. Heinonen of the 4th Armoured Company received orders to attack.
Жоспар
Бастапқы жоспарда алты жаяу әскер батальоны, төрт артиллерия батальоны және 4-ші бронетанкті ротасы көзделген. Бірақ жоспарды жедел іске қосуға тырысқандықтан, жоспарлаушылар шайқастың маңызды жақтарын назардан тыс қалдырды, нәтижесінде бөлімдердің жалпы саны төрт жаяу әскер батальонына, екі артиллерия батальонына және аса маңызды 4-ші танк ротасына дейін азайтылды.
The original plan had involved six infantry battalions, four artillery battalions and the 4th Armoured Company. However, due to the haste to get the plan up and running, the planners missed important aspects of the battle, therefore reducing the overall number of units to four infantry battalions, two artillery battalions and the all important 4th Tank Company.
Шабуыл жасау
25 және 26 ақпан түндері Ягер батальонының әскерилері жүк көлігімен Хонканиеми (қазіргі Лебедевка) қоймасынан шамамен үш шақырым қашықтықтағы Хепоноткоға тасылды. Олар таңғы сағат 4-те басталатын жерге дейін шаңғымен жүрді. Танк ротасы 50 шақырымдық сапардан кейін шамамен 30 минуттан соң келді. Бірақ бұл сапар оларға күтілгеннен де көп шығын әкелді. Ауа райы мен жол жағдайының нашар болуына байланысты танк ротасы 13 Vickers 6 Ton танктерінің бесеуін жоғалтты, көбінесе қозғалтқыш бұзылуынан. Бұл олардың шабуылға қабілеттілігіне ауыр соққы екенін түсінген капитан Куннас қалған танктарды 1-ші, 2-ші және 3-ші Ягер роталары арасында бөліп берді. Алты танк Ягерлерге қолдау көрсету үшін, ал екеуі 1-ші ротаның сол жақ фланғын қорғауға жұмсалды. Шабуыл таңғы сағат 5:00-де бастауға келісілді, бірақ артиллерия батальондарымен байланыс үзілді; сондықтан тағы бір рет сағат 6:15-те байланыс орнатуға тырысуға шешім қабылданды. Артиллерия батальондарымен байланыс қайта жақсарғанда шабуылға кірісуге уақыт келді. Дегенмен, тағы бір қиындық туындады. Алдын ала артиллериялық оқшашу кезінде бірнеше оқтар бастапқы нүктеге түсіп, 30 фин қаза тапты немесе жараланды. Шабуыл тағы бір сағатқа кейінге шегерілді.
On the nights of 25 and 26 February, members of the Jaeger Battalion were carried by truck to Heponotko, which was about three km away from a depot in Honkaniemi (now Lebedevka). They then skied to the start point at 4:00 am. The tank company arrived around 30 minutes later after a 50 km march. That journey, however, cost them more than they would have liked. Since the conditions of the weather and roads were equally bad, the tank company lost five of their 13 Vickers 6 Ton tanks, mostly due to engine failure. Seeing this as a major blow to their offensive capabilities, Captain Kunnas split his remaining tanks between the 1st, 2nd and 3rd Jaeger Companies. Six tanks were to support the Jaegers while two were to help the 1st secure the left flank. It was decided that the attack would commence at 5:00 am, but communication with the artillery battalions failed; so it was decided that they would try again at 6:15 am. When communications with the artillery battalions were restored, the time had come to attack. However another setback had occurred. During the preliminary artillery barrage, some of the shells landed at the start point, resulting in 30 Finns being killed or wounded. The attack had to be postponed by another hour.
Басталуы
Екі артиллерия батальонының (5-ші және 21-ші артиллерия полктерінің 1-ші батальондары) алғашқы оқшашуынан кейін шабуыл басталды. Бірақ финдер тағы да кері соққыға ұшырады, тағы екі танк техникалық бұзудың салдарынан жойылды, соның нәтижесінде фин танктерінің жалпы саны бүкіл шайқас үшін алтыға дейін азайды. Мұндай кері соққыларға қарамастан, тағы да көп қиындықтар күтіп тұрды. 1-ші Ягер батальоны Қызыл Армияның ауыр отына түскеннен кейін шамамен 200 метрге жылжыды, бірақ тоқтауға мәжбүр болды. Сол жақтан қорғауды жүзеге асырған 1-ші Ягер ротасы теміржолға қарай жылжыды, бірақ одан өте алмады. Басты шабуыл күштері болған 2-ші және 3-ші Ягер роталары теміржолдан оңтүстік-батысқа қарай 200 метрге жетті, бірақ тоқтатылуға мәжбүр болды.
After the initial bombardment by two artillery battalions (the 1st Battalions of the 5th and 21st Artillery Regiments), the attack commenced. Nevertheless, the Finns had had another set back, another two tanks had been lost to technical failure, thereby reducing the total Finnish Tanks to only six for the entire battle. Even after all these set backs, there were more to come. The 1st Jaeger Battalion had advanced some 200 meters before having to halt under heavy fire from the Red Army. The 1st Jaeger Company which was covering the left flank, advanced towards the railroad only to be unable to cross it. The 2nd and 3rd Jaeger Companies, which were the main attack force, had advanced to 200 meters southwest of the railroad, but had to be stopped.
Танктарды күшейту
4-ші бронетанкі ротасының күні ең қиын күндердің бірі болды. Оның бір танкісі арыққа батып қалды, соның салдарынан мұнарасы зақымдалып, бастапқы нүктеге қайта шегінуге мәжбүр болды. Қалған бесеуі "Т-26, Т-28 және 45 мм танкіге қарсы зеңбіректердің нысанасына ілікті" – осылай құлдырады. Взвод командирі, лейтенант В. Микколаның танкісі ең алға – шамамен 500 метрге, тіпті совет шебіне жуық жетті. Тек екі фин танкісі ғана совет танкілерін жоя алды: сержант Е. Сеппеланың танкісі, қимылсыз қалғаннан кейін де шайқасын тоқтатпады, экипажы машинаны тастауға мәжбүр болғанша екі совет танкісін жойды. Ал екінші танкты 2-лейтенант Й. Вирнио басқарды, ол зақымдану алғанша бір танкті жойды.
The 4th Armoured Company had one of the worst days ever. One of its tanks got stuck in a ditch; the turret was damaged in the process and it had to retreat back to the starting point. The remaining five tanks were lost in a more honourable way, "being targeted by T 26s, T 28s and 45 mm anti tank guns". The platoon commander's tank, Lt. V. Mikkola's, advanced the farthest, almost 500 meters, almost into the Soviet lines. Only two Finnish tanks were able to destroy other Soviet tanks, the tank of Corporal E. Seppälä, which had kept on fighting after being immobilized, had taken out two Soviet tanks before the crew had to abandon their vehicle. The other tank was commanded by 2nd Lt. J. Virniö, which had destroyed one tank before being damaged.