Британдық 25 фунттық өзі жүретін артиллериялық қондырғылар: Sexton, Bishop, Priest және Deacon
Sexton (artillery)
Британ армиясының 25 фунттық гаубицаны орналастырған «Sexton» өзі жүретін артиллериялық қондырғысының даму тарихы. Т51 сынағы, қабылдау және атының шығу тегі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сонымен қатар, британдық генерал штабы екі жаңа, өзі жүретін 25 фунтты артиллериялық жүйелерді әзірледі. Біріншіден, АҚШ-та 1942 жылдың шілдесінен бастап 25 фунтты гаубицаны орнатуға бейімделген T51 Priest машинасы сынақтан өтті. Даму, прототиптің алғашқы атыс сынақтары кезінде зеңбірек орнатылысының бұзылуы сияқты мәселелерге байланысты кешіктірілді, онда қосымша сынақтар жүргізілді. 1943 жылдың мамыр айында ол британдық армияда қолдануға ресми түрде қабылданды және "Секстон" (дін қызметшісінің атынан, сондай-ақ "Епископ" және "Диакон" өзі жүретін артиллериялық жүйелерінің дәстүрінен кейін) деген ат берілді. Ұлыбритания 1943 жылдың ортасында 300 "Секстон" машинасына тапсырыс берді, бірақ олар Grizzly танкының (M4A1 Sherman танкының канадалық нұсқасы) шассиіне орнатылды. Ram шассиіне негізделген SP машинасы "Sexton Mark I" деп, ал Grizzly шассиіне негізделген нұсқасы "Sexton Mark II" деп аталды. Ұлыбританияның "Sexton II" машинасына берген тапсырысының жалпы саны 2026 дананы құрады. "Секстон", Ram-нан айырмашылығы, табысты жоба ретінде танылды (Ram алғашқы түрінде ешқашан шайқасқа қатыспаған). 1943 және 1945 жылдар аралығында Монреаль локомотив зауыты канадалық және британдық әскерлер үшін 2150 "Секстон" машинасы өндірді. Көлік 1943 жылдың қыркүйегінде қарулануға түсті. Оның күрделі тарихына қарамастан, "Секстон" – бұл сынақтан өткен бөліктердің үйлесімі және 1956 жылға дейін британдық қызметте болған табысты конструкция болып табылды.
Simultaneously, two new self propelled 25 pounder projects were being pursued by the British General Staff. Firstly, in the US, the 25 pounder Howitzer Motor Carriage T51 – a Priest adapted to mount the 25 pounder – was tested from July 1942. Development was delayed by issues including the destruction of the gun mount on the prototype, during the first live firing trials. where it underwent further trials. In May 1943, it was formally accepted for use by the British Army and given the name "Sexton" (after the religious custodian and following in the tradition of the Bishop and the Deacon self propelled guns). A UK order for 300 Sextons was made in mid 1943, albeit built on the hull of the Grizzly tank (a Canadian built variant of the M4A1 Sherman). The Ram based SP gun became known as the Sexton Mark I, while the Grizzly based variant was the Sexton Mark II. UK orders for the Sexton II eventually totalled 2,026 vehicles. The Sexton was generally regarded as a successful project, unlike the Ram (which never saw combat in its original form). Between 1943 and 1945, the Montreal Locomotive Works manufactured 2,150 Sextons for the use of both Canadian and British forces. The vehicle entered service in September 1943. In spite of its confused origins, the Sexton was a combination of proven parts and proved to be a successful design that remained in British service until 1956.
Операциялық қызмет
Көліктер алғаш рет Италияда британдық Сегізінші армия тарапынан жауынгерлік операцияларда қолданылды.
The vehicles were first used in combat in Italy by the British Eighth Army.
Нұсқалар
Sexton I: Алғашқы 125 дана өндірілген көлік құралдары. Ram танкысының корпусына негізделген. Sexton II: Артқы палубаға батареяларды және оларды зарядтау үшін қосымша генераторды орналастыруға арналған қораптар қосылды. Grizzly (M4A1 Sherman) корпусының негізінде жасалған. Sexton GPO (Оқ ату позіциясының офицері): 25 фунттық зеңбірек алынып тасталды, сондай-ақ қосымша No. 19 радиостанциясы мен карталарға арналған үстелдер орнатылды; бұл көлік батареяның атысын басқару үшін қолданылды.
Sexton I: The first 125 vehicles manufactured. Based on the Ram tank hull. Sexton II: It featured boxes added to the rear deck to carry batteries and an auxiliary generator to charge them. Based on the Grizzly (M4A1 Sherman) hull. Sexton GPO (Gun Position Officer): The 25 pounder was removed and an extra No. 19 Wireless was added along with map tables; this vehicle was used to control battery fire.
Британдық өздігінен жүретін қарудың атауы
1941 жылы Ordnance QF 25 фунттық зеңбірекпен қаруланған британдық өздігінен жүретін артиллериялық қондырғыға "Бишоп" деген әскери атау берілді, себебі оның сыртқы түрі епископтың митрасына ұқсайтын болды. Оның орнына келген АҚШ-тың 105 мм гаубицасы M7 машинасы британдықтар тарапынан "Пастор" деп аталды, өйткені оның үстігі құрылымының бір бөлігі дін қызметкерінің мінберіне ұқсас болды. Осы атаулардың салдарынан, 1942 жылы бронетранспорттық шассидегі QF 6 фунттық өздігінен жүретін артиллериялық қондырғы "Диакон" деп аталды. Соғыстан кейін жасалған өздігінен жүретін артиллериялық қондырғы "Аббот" деп аталды.
A British self propelled gun armed with the Ordnance QF 25 pounder in design from 1941 was given the service name "Bishop" as its appearance was said to resemble a bishop's mitre. A replacement, the US 105mm Howitzer Motor Carriage M7 was called "Priest" by the British, as part of its superstructure was said to resemble a priest's pulpit. Following this line of names, a 1942 self propelled QF 6 pounder on armoured truck chassis was named "Deacon". A post war self propelled gun was called Abbot.