Кіріспе
1980 жылы Роберт Клауздың "The Big Brawl" фильмі жарық көрді, сондай-ақ "Battle Creek Brawl" деген атпен де танымал. Бұл 1980 жылғы әрекетке толы комедиялық жекпе-жек фильмі, Джеки Чанның американдық Голливуд кинонарығына енуге жасаған алғашқы тынысы болды. Гонконг пен Американың бірлескен туындысы, оны американдық режиссер Роберт Клауз түсірді және "Аждаһаға кір" (1973) фильмінің көптеген түсірілім тобы қатысты. Фильмде Мако, Кристин ДеБелл және Хосе Феррер басты рөлдерде ойнады. Оқиға көбінесе 1930 жылдардағы Чикаго қаласында (Иллинойс штаты) өрбітеді (дегенмен түсірілім Техаста жүргізілді) және Чанның кейіпкері – қытай-американдық жекпе-жек шебері, жалғыз өзі мафияға қарсы күреседі. Солтүстік Америка мен Гонконгта орташа табысқа жеткен "The Big Brawl" бұл нарықтарда күтілгеннен төмен нәтиже көрсеткендіктен, кассада сәтсіздікке ұшырады, бірақ Азия мен Еуропаның басқа нарықтарында сәтті болды. Алайда, фильмнің Солтүстік Америкадағы сәтсіздігі Чанға "Кенонболл" фильміндегі қытай жарыс жүргізушісі сияқты екінші рөлдерді ойнауға кеңес берді. Чан 1985 жылы "Қорғаншы" ("The Protector") фильмімен американдық нарыққа енуге тағы бір әрекет жасады, бірақ ол бұл фильмнен де нашар нәтиже көрсетті. 1995 жылы "Бронкстегі төбелес" ("Rumble in the Bronx") фильміне дейін Чанның ерекше юморы мен каскадтық трюктері көрсетілген ешбір фильмі американдық кинотеатрларда үлкен жетістікке жете қойған жоқ.
The Big Brawl and released as Battle Creek Brawl and also is a 1980 martial arts action comedy film, which marked Jackie Chan's first attempt to break into the American movie Hollywood market. A joint Hong Kong and American co production, it was directed by American filmmaker Robert Clouse and featured much of the crew from Enter the Dragon (1973). The film co stars Mako, Kristine DeBell and José Ferrer. The film is set primarily in Chicago, Illinois in the 1930s (although it was shot in Texas) and follows Chan's character, a Chinese American martial artist, as he single handedly takes on the Mafia. While a moderate success in North America and Hong Kong, The Big Brawl was a box office disappointment as it performed below expectations in these markets, though it went on to have more success in other Asian and European markets. The film's disappointing performance in North America, however, led to Chan being advised to try supporting roles such as the Chinese racing car driver in The Cannonball Run. Chan later made another attempt to break into the American market with 1985's The Protector, which performed worse than this film. It was not until 1995 with Rumble in the Bronx that a Chan film showcasing his signature humor and stunt work was a major hit in American theaters.
Сюжет
1930 жылдары Чикагода қытай иммигранты Джерри Кван ақ қыз досы Нэнсимен және отбасымен өте жеңіл мінезде өмір сүреді. Оның әкесі мейрамхананың иесі, бір күні оған қылмыстық топ пайдасының бір бөлігін беруді талап етеді. Топ шығып бара жатқанда, Джерри оқиға орнына кіріп, оларды қуып жету үшін есіктен асығады. Ол оларға қарсы тұрып, жауап береді және ерекше жауынгерлік шеберлігімен қылмыстық топтың назарын аударады, оған өзінің эксцентрикті хирург ағасы Герберттен үйренген. Мафия басшысы Доминичи өзінің қарсыласы Морганның чемпионы Билли Кисті жеңу үшін жауынгер іздеп жүр, оның "Өлім сүйеуі" атты соңғы тәсілі қарсыластарын сүйіп, оларды құлатқан аю құшағымен өлтіру. Доминиктің тобы Джерридің бауырының болашақ әйелін ұрлап, Джерриді Техастағы ережесіз, көшедегі жекпе-жек турнирі – Батл-Крик шайқасына олар үшін қатысуға мәжбүрлейді. Мафия бауырының әйелін қайтарып, Джерри турнирді жеңсе, жүлде ақшасын беруге уәде береді. Құтқару әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін, Герберт аға Джерриді жылдамдық пен ептілікке баулиды, өйткені оған өте үлкен және күшті қарсыластармен күресу керек. Джерри, Герберт және Нэнси Батл-Крикке сапар шегеді және үлкен Battle Royale стиліндегі іріктеу кезеңінен өткеннен кейін, бірнеше жекпе-жекте жеңіске жетіп, ақырында Билли Кисті жеңіп, шайқасты ұтады. Мафия ұрланған болашақ әйелді қайтарып береді, содан кейін бәрі жақсы аяқталады.
Өндіріс
"Үлкен төбелескен" Джеки Чанды батыс кино көрермендеріне таныстырудың алғашқы әрекеті болды. Чан Шығыс Азия нарықтарында үлкен жұлдыз болғанмен, Солтүстік Америкада импорттық нарықтан тыс жерде салыстырмалы түрде белгісіз болып қалды. Golden Harvest компаниясының магнаты Реймонд Чоу Брюс Лидің табысын қайталауға үміттенді, Чанды көбінесе ерте кездері салыстырған "Enter the Dragon" фильмімен. Осы мақсатта ол "Enter the Dragon" сияқты команданың көп бөлігін жалдады, соның ішінде режиссер Роберт Клаус, продюсер Фред Вайнтрауб, музыкалық композитор Лало Шифрин және редактор Питер Ченг. Өзінің "Мен Джеки Чанмын" атты автобиографиясында Чан Америкада өзін-өзі қуған кезде фильмге түскенін, себебі режиссер Ло Вэймен айтысқа түскенін, оның Триада байланыстары бар екендігі және эксклюзивті келісімшартты бұзғаны үшін оны қорқытқандығын айтты. Дау ақырында Триадамен байланысты актер Джимми Ван Юның араласуы арқылы шешілді, ал Чан 1982 жылы Гонконгке оралды. Америкалық кино көрермендеріне Чанды жақсырақ үйрету үмітімен Вайнтрауб оны толықтай американдық актерлермен қоршады, оның ішінде Хосе Феррер мен Мако, Playboy Playmate Kristine DeBell және "The Godfather" актері Ленни Монтана сияқты белгілі актерлер бар. Бұл Чан үшін кері әсер етті және қиындық тудырды, оның ағылшын тілінде еркін сөйлеуінің болмауы және мәдени нормалары оның әріптестерімен химия табуға тырысуына әкелді. "I Am Jackie Chan" фильмінде Чан фильмдегі бір сахнаны баяндайды, онда Роберт Клаус Чанның машинадан секіріп түсу идеясына қызығушылық танытпаған. Клаус Чанның машинадан әкесі тұрған мейрамханаға дейін жаяу жүруін қалаған. Чан: "Ешкім Джеки Чанның жаяу жүргенін көру үшін ақша төлемейді!" деп жауап беріп, фильмнің сәтсіздігіне себеп болған хореографиялық сценарийлерді өз қалауы бойынша жасауға бостандықтың жоқтығы деп есептеді. 1980 жылдың қазанында (Англияда жарық көргеннен кейін) фильм АҚШ-та табысты болды, бұл оны коммерциялық жетістікке жеткізді. Ол 3,2 миллион АҚШ билеттерін сатты және Солтүстік Америкада ең көп табыс әкелген 40 фильмнің қатарына кірді. Алайда, бұл фильм "Enter the Dragon" секілді хит фильмді күткен Warner Brothers компаниясының көңілін қалдырды. Гонконгта фильм 5,776,530 HK долларын жинады. Бұл оны Гонконг кассасында жылдың екінші ең көп жинаған фильміне айналдырды және Гонконгта түсірілген "Enter the Dragon" фильмінен жоғары болды. Алайда, фильмнің Гонконгтағы көрсетілімі "Алтын орақ" үшін өкінішті болды. Фильм басқа халықаралық нарықтарда сәттілік алды. Тайваньда ол 296 931 адамнан (212,587 АҚШ доллары) түсіріліп, 1980 жылдың екінші ең көп кассалық түсірілген фильмі болды. Оңтүстік Кореяда ол да 1980 жылдың екінші ең көп кассалық түсірілген фильмі болды ("The Young Master" Джеки Чан фильмінен кейін), Сеулде 233,674 адам қатысып, шамамен сомаға тең болды. Жапонияда ол жинады. Францияда, фильм 1981 жылдың 18 ақпанында "Le Chinois" деген атпен шықты, ол 1,510,009 адам қатысымен 1981 жылдың 24-орынды ең көп кассалық түсірілген фильмі болды, шамамен (212,587 АҚШ доллары) сомаға тең болды. Германияда, фильм 1981 жылдың 1 наурызында шықты, ол 174,967 кассалық билет сатылып, 1981 жылдың 43-орынды ең көп кассалық түсірілген фильмі болды, шамамен сомаға тең болды. Испанияда фильм 486,489 билет сатылды, шамамен сомаға тең болды. Variety журналы сол кезде оған жалпы оң пікір берді, оны "осы жанрдың әдеттегі көрермендерімен шектелмейтін қызықты акционный фильм" деп атады. Кейінгі сұхбаттарында Чан фильмді сынға алды, оны тыныштандыратын және қанағаттандыра алмайтын тәжірибе деп қарастырды.
In France, where the film released as Le Chinois on February 18, 1981, it was the 24th highest grossing film of 1981 with 1,510,009 admissions, equivalent to an estimated (US$4,688,376). In Germany, where it released on March 1, 1981, it was the 43rd highest grossing film of 1981 with 174,967 box office admissions, equivalent to an estimated In Spain, the film sold 486,489 tickets, equivalent to an estimated Variety magazine gave it a generally favorable review at the time, calling it "an amusing chopsocky actioner whose appeal is not limited to the usual audience for this genre." In retrospective interviews, Chan was critical of the film, considering a stifling and unfulfilling experience.