Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық авиатор (1892–1919)
British aviator (1892–1919)
авиатор
the aviator
Капитан сэр Джон Уильям Алкок (5 қараша 1892 – 19 желтоқсан 1919) – британдық Корольдік теңіз күштерінің, кейіннен Корольдік әуе күштерінің офицері. Ол навигатор лейтенант Артур Уиттен Браунмен бірге 1919 жылғы маусымда Ньюфаундлендтің Сент-Джон қаласынан Ирландияның Клифден қаласына дейін алғашқы тоқтаусыз трансатлантикалық рейсті жүзеге асырды. Сол жылдың желтоқсан айында Франциядағы авиаапатта қаза тапты.
Captain Sir John William Alcock (5 November 189219 December 1919) was a British Royal Navy and later Royal Air Force officer who, with navigator Lieutenant Arthur Whitten Brown, piloted the first non stop transatlantic flight from St. John's, Newfoundland to Clifden, Ireland in June 1919. He died in a flying accident in France in December later that same year.
Ерте өмір
Джон Алкок 1892 жылғы 5 қарашада, мүмкін, Манчестер, Англиядағы Фирсвудтағы Сеймур Гроувтегі Басфорд Хаустың жанындағы шарабада дүниеге келген. Ол Литам Сент-Эннс қаласындағы Хейхаус мектебінде оқыған. 17 жасында ол алғаш рет ұшуға қызығушылық танытқан. Оның алғашқы жұмысы Манчестердегі Empress Motor Works-те болды. 1910 жылы ол Манчестердегі алғашқы авиатор Чарльз Флетчердің және Манчестер әуе клубының негізін қалаушы инженер Норман Кросслендтің көмекшісі болды. Осы кезеңде Алкок француз Морис Дюкрокпен танысты, ол демонстрациялық ұшқыш және итальяндық Spirito Mario Viale жасаған авиациялық қозғалтқыштардың Ұлыбританиядағы сату өкілі болды. Дюкрок Алкокты Суррейдегі Brooklands әуежайында механик ретінде жұмысқа қабылдады, онда ол Дюкрок ұшу мектебінде ұшуды үйренді және 1912 жылдың қарашасында ұшқыш куәлігін алды. Алкок кейін Sunbeam Motor Car Company компаниясына жарыс пилоты ретінде қосылды. 1914 жылдың жазында ол Хендон-Бирмингем-Манчестер және кері әуе жарысына қатысуға жеткілікті біліміне ие болды, ол Фарман бипланымен ұшты. Ол Траффорд Парк әуежайына қонды және сол күні Хендонға қайта ұшты.
John Alcock was born on 5 November 1892, perhaps in the coach house adjoining Basford House on Seymour Grove, Firswood, Manchester, England. He attended Heyhouses School in Lytham St. Annes. He first became interested in flying at the age of 17. His first job was at the Empress Motor Works in Manchester. In 1910 he became an assistant to Works Manager Charles Fletcher, an early Manchester aviator and Norman Crossland, a motor engineer and founder of Manchester Aero Club. It was during this period that Alcock met the Frenchman Maurice Ducrocq who was both a demonstration pilot and UK sales representative for aero engines made by the Italian Spirito Mario Viale. Ducrocq took Alcock on as a mechanic at the Brooklands aerodrome, Surrey, where he learned to fly at Ducrocq's flying school, gaining his pilot's licence there in November 1912. Alcock then joined the Sunbeam Motor Car Company as a racing pilot. By summer 1914 he was proficient enough to compete in a Hendon Birmingham Manchester and return air race, flying a Farman biplane. He landed at Trafford Park Aerodrome and flew back to Hendon the same day.
Әскери мансап
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Олкок Кенттегі Истчерчтегі Корольдік әскери-теңіз ұшқыштар мектебінде офицер-инструктор болып Корольдік әскери-теңіз әуе қызметіне қосылды. 1915 жылы желтоқсанда Истчерчте болғанда, Олкок ұшу сублейтенанты шеніне ие болды. 1916 жылы ол Грекияның Лемнос аралындағы Модрос қаласындағы эскадрильяға ауыстырылды. Модроста тұрғанда ол Alcock Scout ұшағын жобалап, пайдаланылмаған және тастап кетілген ұшақтардың қалдықтарынан құрастырды. 1917 жылдың 30 қыркүйегінде Sopwith Camel ұшағымен ұшып келе жатып, Олкок үш жау ұшағына шабуыл жасап, екеуін теңізге құлатты. Осы ісі үшін ол "Ерен қызметі үшін салған тосқаналы" орденімен марапатталды. Базаға оралғаннан кейін ол Константинопольді нысанаға алған стратегиялық бомбалау миссиясында Handley Page бомбалаушысын ұштырды. Галлиполи маңында қозғалтқыш істен шыққаннан кейін базаға қайтуға мәжбүр болды. Бір қозғалтқышта 60 мильден астам ұшқаннан кейін, ол да істен шығып, ұшақ Сувла шығанағына жақын теңізге құлады. Олкок пен оның экипажындағы екі адам жақын маңдағы британдық эсминецтерін назарына іліктіре алмады, ал ұшақ батқан кезде Осман армиясының жағалауына жеткенге дейін бір сағат жүзді. Ертесі күні үш адам да түрік күштеріне тұтқынға алынды. Олкок соғыс аяқталғанға дейін тұтқын болып қалды және 1919 жылдың наурыз айында Корольдік әуе күшінен зейнетке шықты.
At the beginning of World War I, Alcock joined the Royal Naval Air Service as a warrant officer instructor at the Royal Naval Flying School at Eastchurch in Kent. It was whilst at Eastchurch that Alcock received his commission as a flight sub lieutenant in December 1915. In 1916 he was transferred to a squadron operating at Moudros, on the Greek island of Lemnos. While stationed at Moudros he conceived and built the Alcock Scout, a fighter aircraft built out of the remnants of unused and abandoned aircraft. On 30 September 1917, whilst piloting a Sopwith Camel, Alcock attacked three enemy aircraft, forcing two to crash into the sea. For this action he was awarded the Distinguished Service Cross. After returning to base he then piloted a Handley Page bomber on a strategic bombing raid targeting Constantinople. He was forced to turn back to base after an engine failed near Gallipoli. After flying on a single engine for more than 60 miles, that engine also failed and the aircraft ditched in the sea, near Suvla Bay. Alcock and his crew of two were unable to attract nearby British destroyers, and when the plane finally began to sink they swam for an hour to reach the Ottoman Army held shore. All three were taken prisoner next day by the Turkish forces. Alcock remained a prisoner of war until the Armistice and retired from the Royal Air Force in March 1919.
Атлантиканы үздіксіз өтетін алғашқы ұшу
Соғыстан кейін Олкок «Викерс» компаниясының сынақ ұшқышы болды және Атлантика мұхитын тікелей ұшып өтетін алғашқы адам болуға бел буды. Олкок пен Артур Уиттен Браун 1919 жылғы 14 маусымда жергілікті уақыт бойынша сағат 1:45-те Ньюфаундлендтің Сент-Джонс қаласынан ұшып, 1919 жылғы 15 маусымда Ирландияның Клифден қаласына жақын Дерригимна батпағына 16 сағат 12 минуттан кейін қонды. Ұшу барысындағы нашар ауа-райы нақты навигацияны қиындатты; осы батыл дуэт сондай-ақ турбуленттілік, құралдардың істен шығуы және қанаттардағы мұзбен күресуге мәжбүр болды. Ұшу өзгертілген «Викерс Вими» бомбалаушы ұшағымен жасалды және Атлантика мұхитын тоқтаусыз алғашқы ұшу үшін Лондонның «Daily Mail» газеті ұсынған £10,000 сыйлығын (£ in) жеңіп алды. Ұшудан кейінгі бірнеше күнде Олкок пен Браун Виндзор сарайында өткен қабылдауда құрметке ие болды, онда король Георг V оларды Британ империясы орденінің қолбасшы рыцарлары етіп тағайындады. Олкок 1919 жылғы 15 желтоқсанда Лондонның Ғылым мұражайында қалпына келтірілген «Вими» ұшағының елге табыс етілуіне қатысты.
After the war Alcock became a test pilot for Vickers and took up the challenge of attempting to be the first to fly directly across the Atlantic. Alcock and Arthur Whitten Brown took off from St John's, Newfoundland, at 1:45 pm local time on 14 June 1919, and landed in Derrygimla bog near Clifden, Ireland, 16 hours and 12 minutes later on 15 June 1919 after flying The flight had been much affected by bad weather, making accurate navigation difficult; the intrepid duo also had to cope with turbulence, instrument failure, and ice on the wings. The flight was made in a modified Vickers Vimy bomber and won a £10,000 prize (£ in ) offered by London's Daily Mail newspaper for the first non stop flight across the Atlantic. A few days after the flight both Alcock and Brown were honoured with a reception at Windsor Castle during which King George V invested them with their insignia as Knights Commanders of the Order of the British Empire. Alcock was present at the Science Museum in London on 15 December 1919 when the recovered Vimy aircraft was presented to the nation.
Өлім
1919 жылы 18 желтоқсанда Алкок жаңа Викерс амфибиялық ұшағы, Викерс Викинг, Париждегі соғыстан кейінгі алғашқы авиациялық көрмеге ұшқан кезде Нормандиядағы Руан қаласының жанындағы Коттеврардта тұманға түсіп, апатқа ұшырады. Алкок бас сүйегін жарақаттады және Руандағы ауруханаға жеткізілгеннен кейін есін жоғалтты. Ол ертесі күні алған жарақатынан көз жұмды. Оның Манчестердегі Оңтүстік зиратындағы қабірі үлкен тас ескерткішпен белгіленген.
On 18 December 1919, Alcock was piloting a new Vickers amphibious aircraft, the Vickers Viking, to the first post war aeronautical exhibition in Paris when he crashed in fog at Cottévrard, near Rouen in Normandy. Alcock suffered a fractured skull and never regained consciousness after being transferred to a hospital in Rouen. He succumbed to his injuries the following day. His grave in Southern Cemetery, Manchester is marked by a large stone memorial.
Марапаттар мен құрметтер
1917 жылғы 19 желтоқсанда тағайындалды. 1919 жылғы 27 маусымда Британ империясының ең жоғары орденінің азаматтық дивизиясының қолбасшысы аталды.
The Distinguished Service Cross announced on 19 December 1917. Knight Commander of the Civil Division of the Most Excellent Order of the British Empire announced on 27 June 1919.