Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сергей Кировты өлтірген советтік қатыл, пианист, дирижер Леонид Васильевич Николаев (10 мамыр 1904 – 29 желтоқсан 1934) – Ленинградтағы Коммунистік партия ұйымының бірінші хатшысы Сергей Кировты өлтірді.
Soviet assassin of Sergei Kirov
the pianistthe conductor
Leonid Vasilevich Nikolaev (10 May 1904 – 29 December 1934) was the assassin of Sergei Kirov, the first secretary of the Leningrad branch of the Communist Party.
Ерте өмір
Николаев Ленинградта Кеңес Одағы Коммунистік партиясының алаңдаған жас мүшесі болды. Ол кішкентай, арық адам болды, шамалы бойлы; тіпті ересек болған соң да бала кезіндегі дұрыс тамақтанбаудың әсері көрінетін. Ол жұмыс табуда қиындыққа тап болды және өзіне ұнамайтын жерге жіберілгеніне бас тартқаны үшін партиядан сөгіс алды. Соңында партия оны мүшеліктен шығарды. Жұмыссыз қалған ол көп ұзамай ақшасы таусылып, өзінің бақытсыздығы үшін партияны кінәлады. Оның әйелі Мильда Драуле аймақтық партия комитетінің мүшесі болды және ол Ленинград облысы партия басшысы Сергей Кировпен сырласқанына күдікпен қарады.
Nikolaev was a troubled young Soviet Communist Party member in Leningrad. He was a small, thin man, about tall; even as an adult he showed the effects of childhood malnutrition. He had difficulty holding a job, and had been reprimanded by the Party for having refused a posting that was not to his liking. Eventually, the Party expelled him as a member. Unemployed, he soon ran short of money, and blamed the Party for his troubles. His wife Milda Draule was a member of a regional party committee and he had a strong suspicion that she had a love affair with Sergei Kirov, the Party administrator of the Leningrad district.
Кировты өлтіру
Николаевтың Киров басқарған Кеңес үкіметінің Ленинградтағы бөлімшесімен бұрынғы қарым-қатынасы белгісіз. Николаевтың қиындықтары артқан сайын, ол "соққы беру" идеясына ден қоя бастады. 1934 жылдың 15 қазанында Кировтың кеңсесі орналасқан Смольный институтының маңында жүргені үшін НКВД-сы ұстады. Смольный күзетшілері Николаевтың портфелінен 7,62 мм Нагант М1895 револьверін тапты. Кейбір кеңес деректері Николаевтың қару алып жүруге рұқсаты болғанын мәлімдейді. Николаевтың келгенінен кейін НКВД Кировтың қауіпсіздігін күшейте алмады, керісінше, оның кеңсесіне кіреберістегі күзет бекетін қоспағанда, Кировқа қарауды толығымен тоқтатты. 1934 жылдың 1 желтоқсанында түстен кейін Николаев Смольный институтының кеңсесіне соңғы рет келді. Сталиннің рұқсатымен, НКВД Смольныйдағы күзеттік бекеттегі күзетшілерді алды. Ешқандай қарсылықсыз Николаев үшінші қабатқа көтеріліп, Кировты мойнынан Нагант револьверімен атты. Бұрынғы кеңес шенеунігі және жазушы Александр Барминнің айтуынша, "НКВД-ның осындай жоғары партиялық лауазымдағы адамды қорғаудағы немқұрайлылығы Кеңес Одағында бұрын-соңды болмаған". Кейінірек жарияланған баспасөз хабарлары мен партиялық хабарламалар бойынша, Николаевты сол жерде жұмыс істеген электрик Платановтың көмегімен ұстады; Кировтың досы, орта жастағы Борисов есімді адам да дереу шығып, Николаевты ұстауға көмектесті, ол толыққанды құлдырап, оны алып кетуге тура келді.
It is unknown whether Nikolaev had had prior dealings with the Leningrad branch of the Soviet government, headed by Kirov. As Nikolaev's troubles grew, he became steadily more obsessed with the idea of "striking a blow". On 15 October 1934, he was arrested by the NKVD, allegedly for loitering around the Smolny Institute, where Kirov had his offices. The Smolny guards had discovered a loaded 7.62 mm Nagant M1895 revolver in Nikolaev's briefcase. Some Soviet sources later argued that Nikolaev did have a permit to carry a loaded handgun. After Nikolaev's visit, the NKVD failed to augment Kirov's security; instead, it withdrew all police protection for Kirov with the exception of a police escort to Smolny and a guarded security post at the entrance to his offices. On the afternoon of 1 December 1934, Nikolaev paid a final visit to the Smolny Institute offices. With Stalin's alleged approval, the NKVD had previously withdrawn the remaining guards manning the security desk at Smolny. Unopposed, Nikolaev made his way to the third floor, where he shot Kirov in the back of the neck with his Nagant revolver. As former Soviet official and author Alexander Barmine noted, "the negligence of the NKVD in protecting such a high party official was without precedent in the Soviet Union". According to later press accounts and party communiques, which were never substantiated, Nikolaev was apprehended with the aid of an electrician, Platanov, who was working in the area; a friend of Kirov's, a middle aged man named Borisov, also rushed out and helped subdue Nikolaev, who was said to have undergone a complete collapse and had to be carried away.
Кировтың өліміне себепкер болғандар
Киров қайтыс болғаннан кейін Сталин сатқындық жасағандарды және Кировтың өліміне немқұрайлылық танытқандарды жылдам жазалауға шақырды. Оқиға орнына бірінші болып келгендердің бірі Борисов дереу тұтқындалды; ол Кировты өлтірген күнінен кейін, НКВД оны тасымалдап жатқан жүк көлігінен құлап қайтыс болды деген қауесет тарады. 1934 жылғы 28-29 желтоқсанда Николаев және тағы 13 адам "контрреволюциялық топтың" мүшелері ретінде Василий Ульрих төрағалығымен КСРО Жоғарғы Сотының Әскери коллегиясы тарапынан сотталды. 29 желтоқсанда таңғы сағат 5:45-те олардың барлығына өлім жазасы берілді және бір сағаттан кейін атылып өлтірілді. Ленинградтағы НКВД бөлімшесінің бірнеше қызметкері Кировты жеткілікті түрде қорғамағаны үшін кінәлі деп танылып, он жылға дейін түрмеге кесілді. Бармин олардың түрме жазасын ешқашан өтемегенін, оның орнына олар белгілі бір мерзімге Сталиннің еңбек лагерьлеріндегі басқарушылық қызметтерге ауыстырылғанын (фактически, төмендетіліп) мәлімдеді. Бармин сондай-ақ Кировтың өліміне дейін түрмеде отырған, Николаевпен ешқандай байланысы жоқ 104 айыпталушы Кировқа қарсы "фашистік қастандыққа" қатысқан деп танылып, дереу атылып кеткенін айтты.
After Kirov's death, Stalin called for swift punishment of the traitors and those found negligent in Kirov's death. Borisov, one of the first to come upon the scene, was immediately arrested; he died the day after Kirov's assassination, allegedly as the result of a fall from a truck in which he was being transported by the NKVD. On 28–29 December 1934, Nikolaev and 13 other people as members of the "counterrevolutionary group" were tried by the Military Collegium of the Supreme Court of the USSR under Vasili Ulrikh's chairmanship. At 5:45 a. m., 29 December, all of them were sentenced to death and executed by shooting an hour later. Several NKVD officers from the Leningrad branch were convicted of negligence for not adequately protecting Kirov and were sentenced to prison terms of up to ten years. Barmine claimed they never served their prison sentences; instead, they were transferred to executive posts in Stalin's labour camps for a period of time (in effect, a demotion). Barmine further claimed 104 other defendants, who were already in prison at the time of Kirov's assassination, who had no demonstrable connection to Nikolaev, were found guilty of complicity in the 'fascist plot' against Kirov and were summarily executed.