Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Джон Орд, 1-ші баронет (22 желтоқсан 1751 – 19 ақпан 1824) – британдық Корольдік теңіз күштері офицері. Нортумберленд, Морпеттен Джон Ордтың үшінші ұлы және Томас Орд Поулетттің, 1-ші Болтон баронының інісі, ол Нельсонның кәсіби қарсыласы ретінде танымал. Орденің дауы Лорд Сент-Винсентпен болған, ал ол ешқашан Нельсонды жеке шабуылға алған жоқ. Орд 1766 жылы Корольдік теңіз күштеріне қосылып, 1795 жылы контр-адмирал, 1799 жылы вице-адмирал және соңында Қызыл әмірші шеніне жетті. 1805 жылы туын түсіруді сұрағанына қарамастан, ол 1810 жылы Көк және Ақ әмірші болып тағайындалды. 1805 жылы вице-адмирал ретінде Кадиз жағалауында HMS Glory флагманында алты желілік кемеден тұратын эскадрильяға қолбасшылық етті. Орд 1783 және 1793 жылдар аралығында Доминика губернаторы қызметін атқарды және 9 тамыз 1790 жылы Нортумберленд округінің Морпет қаласының 1-ші бароны Орд титулын алды. 1807 жылдан бастап ол Ярмут округінен парламент депутаты болды.
Sir John Orde, 1st Baronet (22 December 1751 – 19 February 1824) was a British Royal Navy officer. The third son of John Orde, of Morpeth, Northumberland, and the brother of Thomas Orde Powlett, 1st Baron Bolton, he is remembered as a professional enemy of Nelson. Orde's quarrel was actually more with Lord St Vincent and he never attacked Nelson personally. Orde joined the Royal Navy in 1766, gained the rank of rear admiral in 1795, vice admiral in 1799 and eventually Admiral of the Red. In 1805, despite being asked to strike his flag, he was made Admiral of the Blue and Admiral of the White in 1810. As a vice admiral in 1805 he commanded a squadron of six ships of the line off Cadiz, in the flagship HMS Glory. Orde served as the Governor of Dominica between 1783 and 1793 and was created 1st Baronet Orde, of Morpeth, co. Northumberland on 9 August 1790. From 1807 he served as Member of Parliament for Yarmouth.
Америка революциялық соғысы
1766 жылы Корольдік флотқа қосылып, 1774 жылы лейтенант болды. Ол Америка Тәуелсіздік соғысы (1775–1783) кезінде қызмет етті және 1778 жылдың 19 мамырында капитандыққа көтерілді, бұл оны Нельсоннан бір айға жуық асырды. Орде өзінің атын ақтау мүмкіндігі үшін әскери сот отырысын өткізуді сұрады. Кеңес бас тартты. Содан кейін Орде Сент-Винсентті әскери сотқа шақыруды өтінді. Бірақ кеңес тағы да бас тартты. Кеңес Джервисті бағыныштыларын қолдамағаны үшін сөккенімен шектелді. Орде нәтижеге наразы болып, графты дуэльге шақырды. Бұл мәселе жария болды және король Джервиске наразылықты қабылдамауды бұйырды. Алайда, шақыру ресми түрде қабылданбастан бұрын, Орде кеңеске хат жазып, оны кері алғанын хабарлады. Екі тарап та жағдайдан қанағаттанбады. Егер Нельсон Нил шайқасындағы керемет жеңіске жете қоймағанда, Джервис Ордені қолдамағаны үшін әскери сотқа тартылуы мүмкін еді. Өкінішке орай, Нельсонның жеңісі соншалықты толық болды, сондықтан Нельсон мен Джервиске қатысты кез келген сын ешкімнің құлағына тимеді. Нельсон табиғи түрде Джервистің жағына шығып, Ордені жеке жауы деп санады, бірақ Орде таңдалған адамға емес, тағайындалу принципіне қарсы екенін мәлімдеді. Көптеген адамдардан кем қалған Орде зейнетке шықты, бұл әрекеті оған, соның ішінде Нельсонның да айыптауын әкелді. Техникалық тұрғыдан дұрыс болғанымен, Орденің мінез-құлқы сол кездегі елдің көңіл-күйіне сай келмеді және оған туын түсіруді бұйырды. Ол енді теңізде қызмет етпеді.
Orde joined the Royal Navy in 1766 and was promoted to lieutenant in 1774. He served throughout the American Revolutionary War (1775–1783), and was promoted to post captain on 19 May 1778, making him senior to Nelson by less than a month. Orde requested that he be court martialled in order that he might have the opportunity to clear his name. The Board refused. Orde then requested that St Vincent be brought before a court martial. Again, the Board refused. The Board did go so far as to censure Jervis for not having supported his subordinates. Orde, unhappy with the outcome, challenged the earl to a duel. The challenge became public knowledge and the king ordered Jervis to decline. Before the challenge was formally declined, however, Orde wrote to the Board to inform them that he had withdrawn it. Neither side came out of the situation well. Had Nelson not won such an extraordinary victory at the Battle of the Nile, Jervis may have faced a court martial for not having supported Orde. Unfortunately for Orde, Nelson's victory was so complete that any criticism of Nelson or Jervis fell on deaf ears. Nelson naturally took Jervis's side and regarded Orde as a personal enemy but Orde maintained that it was the principle of the appointment he objected to, not the person who had been chosen. Greatly outnumbered, Orde retired, an act that earned him condemnation from some, Nelson included. Although technically correct, Orde's behaviour was not in accordance with the country's mood at the time and he was ordered to strike his flag. He never served at sea again.
Отбасы
Сэр Джон Орд екі рет үйленген, 1781 жылы 1790 жылы қайтыс болған Маргарет Эмма Стивенспен, содан кейін 1793 жылы Джейн Фререге үйленді. Олардың екі баласы болды: 9 маусым 1803 жылы туған Джон Паулетт Орд және 1806 жылы туған Анна Мария Фенн Орд.
Sir John Orde was married twice, to Margaret Emma Stephens in 1781, who died in 1790; and Jane Frere in 1793, with whom he had two children: John Powlett Orde, born 9 June 1803 and Anna Maria Fenn Orde, born 1806.