Ричард Тейтельбаум: Американдық композитор және электрондық музыканың новаторы
Richard Teitelbaum
Ричард Тейтельбаум (1939-2020) – американдық композитор, электрондық музыканың шебері, импровизатор. Ми толқынымен музыка жасаудағы новатор, әлемдік музыканы зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор (1939–2020)
American composer (1939–2020)
Ричард Лоу Тейтельбаум (19 мамыр 1939 – 9 сәуір 2020) – американдық композитор, клавишалы аспаптарда орындайтын музыкант және импровизатор. Аллен Форте, Мел Пауэлл және Луиджи Нононың шәкірті болған ол тікелей эфирдегі электрондық музыкасымен және синтезатордағы өнерімен танымал. Ол ми толқыны музыкасының пионері еді. Сонымен қатар, ол әлемдік музыкамен айналысып, композиция жасау және импровизациялау кезінде жапондық, үнді және батыс классикалық аспаптар мен нотацияны пайдаланды.
Richard Lowe Teitelbaum (May 19, 1939 – April 9, 2020) was an American composer, keyboardist, and improvisor. A student of Allen Forte, Mel Powell, and Luigi Nono, he was known for his live electronic music and synthesizer performances. He was a pioneer of brain wave music. He was also involved with world music and used Japanese, Indian, and western classical instruments and notation in both composition and improvisational settings.
Өмірбаян
Нью-Йорк қаласында туған Тейтельбаум бала кезінде әкесінің (сәтті заңгер) пианинода ойнағанын есіне алатын. 1960 жылы Хаверфорд колледжін бітірген Тейтельбаум Маннес музыка мектебінде клавишатураны оқыды, содан кейін Йель университетінде музыка магистрі дәрежесін алды. 1964 жылы Гофредо Петрассимен, ал 1965 жылы Луиджи Нономен бірге Италияда Fulbright грантын жеңіп алды. Италияда ол Альвин Курран мен Фредерик Ржевскимен бірге Musica Elettronica Viva тобының негізін қалаушы мүшесі болды. 1960 жылдардың ортасында ол музыкалық оқиғаларды басқару үшін ми толқындарын пайдалануды зерттеуді бастады. Оның "In Tune" шығармасы алғаш рет 1967 жылдың соңында Барбара Мейфилдпен бірге орындалды. 1970 жылы ол АҚШ-қа оралып, Веслиан университетінде этномузыкатануды оқыды; ол сол жерде World Band (алғашқы мәдениаралық импровизациялық ансамбльдердің бірі) тобын құрды, онда осы бағдарламада оқытқан шебер музыканттар болды. 1976 және 1977 жылдары тағы бір Fulbright стипендиясы Тейтельбаумға Жапонияға баруға мүмкіндік берді, онда ол гагакуды (жапондық императорлық үйдің музыка бөлімінің бас сарай музыканты Масатаро Тогиден хичирикиді үйреніп), сондай-ақ Кацуя Йокоямадан шакухачиді оқыды. Тейтельбаум Энтони Бракстон, Нам Джун Пайк, Джоан Джонас, Эндрю Сирилл, Лерой Дженкинс, Стив Лейси, Альвин Люсьер және Дэвид Берман сияқты көптеген музыканттармен де жұмыс істеді. Тейтельбаум Нью-Йорк штатының солтүстігінде тұрды және 1988 жылдан бастап Бард колледжінде сабақ берді, сонымен қатар олардың Электрондық музыка студиясының директоры болды. 2020 жылдың 9 сәуірінде инсульттан қайтыс болды. Оның артында әйелі, классикалық пианист Хироко Сакуразава қалды. Ол 80 жаста болды.
Born in New York City, Teitelbaum remembered listening to his father (a successful lawyer) play piano while he was a child. A 1960 graduate of Haverford College, Teitelbaum continued keyboard studies at Mannes School of Music, then pursued his Masters in Music at Yale. He won a Fulbright grant to study in Italy in 1964 with Goffredo Petrassi, then in 1965 with Luigi Nono. While in Italy, he became a founding member of Musica Elettronica Viva with Alvin Curran and Frederic Rzewski. In the mid 1960s he began researching the use of brain waves to control musical events His piece In Tune was first performed with Barbara Mayfield in late 1967. In 1970, he returned to the US to study Ethnomusicology at Wesleyan University; while there he founded the World Band (one of the first inter cultural improvisatory ensembles) with the master musicians teaching in that program. In 1976 and 1977, another Fulbright fellowship allowed Teitelbaum to travel to Japan, where he studied gagaku (learning hichiriki from Masataro Togi, the chief court musician of Japan's Imperial Household music department), as well as shakuhachi with Katsuya Yokoyama. Teitelbaum also collaborated with Anthony Braxton, Nam June Paik, Joan Jonas, Andrew Cyrille, Leroy Jenkins, Steve Lacy, Alvin Lucier, and David Behrman, among many others. Teitelbaum lived in upstate New York and taught at Bard College beginning in 1988, and was the director of their Electronic Music Studio. He died of a stroke on April 9, 2020, and is survived by his wife, the classical pianist Hiroko Sakurazawa. He was 80 years old.
Марапаттар
Тейтельбаум Гуггенхайм сыйлығын, жоғарыда аталған екі Фулбрайт сыйлығын, сондай-ақ Ұлттық өнер қоры, Нью-Йорк штатының өнер жөніндегі кеңесі, Нью-Йорк өнер қоры, Венеция биенналесі, Рокфеллер қоры және Азия мәдени кеңесінен гранттар алды.
Teitelbaum was awarded a Guggenheim, the two Fulbrights mentioned above, and grants from the National Endowment for the Arts, the New York State Council on the Arts, the New York Foundation for the Arts, the Venice Biennale, The Rockefeller Foundation, and the Asian Cultural Council.