Александр фон Фалькенхаузен: Неміс генерал және Қытай әскери кеңесшісі
Alexander von Falkenhausen
Александр фон Фалькенхаузен: неміс генералы, Қытай әскерін реформалауға көмектескен кеңесші. Бельгиядағы неміс әскери үкіметінің басшысы болды. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс генералы және кеңесшісі (1878–1966)
German general and advisor (1878–1966)
Александр Эрнст Альфред Герман Фрайхерр фон Фалькенхаузен (29 қазан 1878 – 31 шілде 1966) – неміс генералы және Чианг Кай-шекке әскери кеңесші. Ол Қытай армиясын реформалаудағы неміс-қытай ынтымақтастығының маңызды тұлғасы болды. 1938 жылы Жапонияның қысымымен Германия Қытайға қолдау көрсетуін тоқтатты, және Фалькенхаузен үйіне қайта оралуға мәжбүр болды. Еуропаға оралғаннан кейін, 1940-1944 жылдары Бельгияның неміс оккупациясы кезінде әскери үкімет басшысы болды.
Alexander Ernst Alfred Hermann Freiherr von Falkenhausen (29 October 187831 July 1966) was a German general and military advisor to Chiang Kai shek. He was an important figure during the Sino German cooperation to reform the Chinese army. In 1938, Germany ended its support for China under pressure from Japan, and Falkenhausen was forced to return home. Back in Europe, he later became the head of the military government of Belgium from 1940 to 1944 during its German occupation.
Ерте өмір және әскери мансап
Александр фон Фалькенхаузен Пруссияның Силезия провинциясындағы Нейсе (қазіргі Ниса, Польша) маңындағы Блюменталь қаласында барон Александр фон Фалькенхаузеннің (1844–1909) және оның әйелі Элизабеттің жеті баласының бірі болып дүниеге келді. Ол Бреслаудағы (қазіргі Вроцлав, Польша) гимназияда оқыды, содан кейін Вальштадттағы (қазіргі Легникие Поле) кадет мектебінде білім алды. Жастық шағында Фалькенхаузен Шығыс Азия және оның қоғамдарына қызығушылық танытты. 1909–1911 жылдары Жапония, Солтүстік Қытай, Корея және Индокитайға саяхаттап, оқыды. 1897 жылы ол Императорлық неміс армиясының 91-ші Олденбург жаяу әскер полкіне екінші лейтенант болып кірді, Боксерлер көтерілісін басуға қатысты және 1900 жылдан Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Жапонияда әскери атташе қызметін атқарды. Палестинада Осман армиясымен қызмет еткенде ол беделді Pour le Mérite орденімен марапатталды. Соғыстан кейін ол Рейхсверде (Германия армиясы) қызметін жалғастырды және 1927 жылы Дрезден пехота мектебінің басшысы болып тағайындалды.
Alexander von Falkenhausen was born at Blumenthal, near Neisse (now Nysa, Poland) in the Prussian province of Silesia, one of seven children of Baron Alexander von Falkenhausen (1844–1909) and his wife, Elisabeth. He attended a Gymnasium in Breslau (now Wrocław, Poland) and then the cadet school at Wahlstatt (now Legnickie Pole). In his youth, Falkenhausen showed an interest in Eastern Asia and its societies. He travelled and studied in Japan, northern China, Korea and Indochina from 1909 to 1911. In 1897 he was commissioned as a second lieutenant into the 91st Oldenburg Infantry Regiment of the Imperial German Army, taking part in quelling the Boxer Rebellion, and served as a military attaché in Japan from 1900 up until the First World War. He was awarded the prestigious Pour le Mérite award while serving with the Ottoman Army in Palestine. After the war, he remained in the Reichswehr (German Army) and in 1927 was appointed to head the Dresden Infantry School.
Чан Кайшидің кеңесшісі
1930 жылы Фалькенхаузен қызметтен зейнетке шықты. 1934 жылы ол Қытайға барып, Қытай армиясына неміс әскери кеңесшілерінің қатарына қосылды. Ол Қытай Республикасының басшысы Чан Кайшидің әскери кеңесшісі болды. Фон Фалькенхаузен армияның әскери даярлығының көп бөлігін жүргізді. Фон Зеекттің бастапқы жоспарларында қытай армиясын Вермахт үлгісінде 60 элиталық дивизияға дейін қысқарту көзделген. Бұл аймақтық басшылардың күштерінің бір бөлігін таратуды қажет ететін еді, және қай топтың әскерін жою мәселесі шешілмей қалды. 1934 жылдың 30 маусымында Александрдың ағасы Ханс Йоахим фон Фалькенхаузен, SA Oberführer және SA Gruppenführer Георг фон Деттеннің штаб бастығы, «Ұзақ пышақ түнінде» СС қолдарынан қаза тапты. Немістер 8 дивизияда 80 мың қытай сарбазын даярлады, олар Чан Кайши армиясының элитасын құрады. Дегенмен, Қытай Жапониямен тең күшпен күресуге дайын болған жоқ. Чан Кайшидің өзінің штаб офицерлері мен Фон Фалькенхаузеннің қарсылығына қарамастан, барлық жаңа дивизияларын Шанхай шайқасына жіберуі оның ең жақсы әскерлерінің үштен бірін құрбан етуге әкелді. Чан Кайши стратегиясын өзгертіп, Қытай Азамат соғысына дайындық жасады. Фон Фалькенхаузен Чан Кайшиге ұзақ мерзімді соғыста Жапонияның жеңіске жете алмайтынын есептеп, тозу соғысын жүргізуді ұсынды. Ол Чан Кайшиге Сары өзеннің желісін ұстап тұрып, соғыстың соңына дейін шабуыл жасамауды кеңес берді. Сонымен қатар, Чан Кайши Солтүстік Қытайдағы, соның ішінде Шаньдун провинцияларынан бас тартуы керек еді. Ол жапондықтардың алға жылжуын баяулату үшін стратегиялық маңызды жерлерде бекіністер салуды да ұсынды. Фалькенхаузен қытайлықтарға жапондықтардың тылында партизандық операцияларды ұйымдастыруға кеңес берді. 1937 жылы нацистік Германия Қытаймен Екінші Қытай-Жапон соғысында күресіп жатқан Жапон империясымен одақтасты. Жапонияға деген ізгі ниет ретінде Германия жапондық марионеттік мемлекет Маньчжурияны мойындады, Қытайға көрсеткен қолдауын тоқтатты және Германиядағы отбасын адалдығы үшін жазалау қаупімен Фалькенхаузенді отставкаға кетуге мәжбүр етті. Чан Кайши отбасымен қоштасу кешінен кейін Фалькенхаузен жапондықтарға жасаған ұрыс жоспарларын ешқашан жарияламауға уәде берді. Кейбір деректерге сәйкес (әсіресе 1930 жылдардың соңындағы Қытай коммунистерінің мәліметтеріне сәйкес), Фалькенхаузен Чан Кайшимен байланыста болды және кейде оған, Чан Кайши үйіне және оның офицерлеріне еуропалық сән-салтанатты заттар мен азық-түлік жіберді. 1950 жылы 72 жасқа толған күні Фалькенхаузен Чан Кайшиден 12 000 долларлық чек және оны «Қытайдың досы» деп жариялаған жеке хат алды. 1958 жылы Фалькенхаузеннің 80 жасқа толған күні Қытайдың Бельгиядағы елшісі Ван Сяоси оған Қытайды қорғаудағы үлесі үшін «Киелі үшбұрыш» орденінің Ұлы кордонын табыстады.
In 1930, Falkenhausen retired from the service. In 1934, he went to China to join the German military advisors to the Chinese army. He became military advisor to Chiang Kai shek, the leader of the Republic of China. Von Falkenhausen was responsible for most of the military training of the army. The original plans by von Seeckt called for a drastic reduction of the Chinese army to 60 elite divisions modeled on the Wehrmacht. This would require disbanding some of the forces of regional leaders, and the question of which factions' troops would be axed remained a problem. On June 30, 1934, Alexander's brother Hans Joachim von Falkenhausen, SA Oberführer and Chief of staff to SA Gruppenführer Georg von Detten, was killed by the SS in the Night of the Long Knives. The Germans trained 80,000 Chinese troops, in eight divisions, which formed the elite of Chiang's army. However, China was not ready to face Japan on equal term. Chiang's decision to commit all of his new divisions in the Battle of Shanghai, despite objections from his own staff officers and von Falkenhausen, would cost him one third of his best troops. Chiang switched his strategy to preserve strength for the eventual Chinese Civil War. Von Falkenhausen recommended that Chiang fight a war of attrition as Falkenhausen calculated that Japan could not win a long term war. He suggested that Chiang should hold the Yellow River line, and not attack until later in the war. Also, Chiang should give up a number of provinces in northern China including Shandong. He also recommended construction of fortifications at strategically important locations to slow the Japanese advance. Falkenhausen also advised the Chinese to establish a number of guerrilla operations behind Japanese lines. In 1937, Nazi Germany allied with the Empire of Japan which was fighting the Second Sino Japanese War with China. As a goodwill gesture to Japan, Germany recognized the Japanese puppet state of Manchukuo, withdrew German support from China and forced Falkenhausen to resign by threatening to have his family in Germany punished for disloyalty. After a goodbye dinner party with Chiang Kai shek's family, Falkenhausen promised that he would never reveal any of the battle plans he had devised to the Japanese. According to some sources (especially from Communist Chinese ones in the late 1930s), Falkenhausen kept in contact with Chiang Kai shek and occasionally sent European luxury items and food to him, the Chiang household, and his officers. On his 72nd birthday in 1950, Falkenhausen received a $12,000 cheque from Chiang Kai shek as a birthday gift and a personal note declaring him a "Friend of China". On Falkenhausen's 80th birthday in 1958, Wang Xiaoxi, the Nationalist Chinese ambassador to Belgium, awarded him the Grand Cordon of the Order of the Sacred Tripod for his contributions in defending China.
Бельгияның әскери губернаторы
1938 жылы қайта әскери қызметке шақырылған Фалькенхаузен 1940 жылғы мамыр айына дейін Батыс майданында жаяу әскер генералы болып қызмет етті, содан кейін Бельгияның әскери губернаторы болып тағайындалды. Осы лауазымды 23 жыл бұрын Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның еңбектесі Людвиг фон Фалькенхаузен де атқарған еді. Әкімшілік қызметін атқару кезеңінде Фалькенхаузен Эггерт Ридермен және доктор Вернер Бестпен бірлесіп, аймақта Гаага конвенциясының қағидаларын қолдануға тырысты, көбінесе Вермахт пен СС жоғары жағының тілектеріне және нұсқауларына қарсы. Ол еврей халқына қатысты нацистік экстремизмге қарсы болғанымен, Рейнхард Гейдрихтің РСХА-сының қысымына ыңғайлы болып, 1942 жылғы маусымда 28 900 еврейді депортациялауға себепкер болды. Оның экономикалық мәселелер жөніндегі орынбасары Эггерт Ридер Бельгия экономикасындағы «еврей әсерін» жоюға жауапты болды, бұл еврей жұмысшыларының, әсіресе алмаз саудасында кең таралған жұмыссыздыққа әкелді. Экономикалық саясатты іске асыру бельгиялық еврей жұмысшыларының жаппай жұмыссыздығына әкелсе де, Ридердің күш-жігері Германияның оккупациясы кезінде Бельгия мен Солтүстік Франциядағы қолданыстағы ұлттық әкімшілік құрылымдарын және іскерлік байланыстарды сақтап қалды. 2250 бельгиялық жұмыссыз еврей Солтүстік Франциядағы мәжбүрлі еңбек лагерлеріне, «Тодт» ұйымы үшін Атлант қабырғасын салуға жіберілді. Барлық бельгиялықтардың неміс оккупациясына ынтымақтасуын қамтамасыз ету үшін Ридер бельгиялық еврейлерге Бельгияда қалуға рұқсат беру туралы келісімге келді. Бұл келісімнің бір бөлігі – Рейх қауіпсіздік бас кеңсесінің 1942 жылғы 14 наурызда Парижде Гельмут Нохеннің басқаруымен өткен конференциясына дейін барлық еврейлерді сары Дәуіт жұлдызымен белгілеу туралы бұйрығын орындамау болды. Ол немістерге қарсылық көрсеткені үшін бельгиялықтардың өлім жазасына кесілуіне екі рет араласып, тоқтатып берді. Бұл Цян Сяолин атты қытай-бельгиялық әйелдің өтініші бойынша жасалды, оның ағасы генерал-лейтенант Цян Чжуолун Фалькенхаузеннің Қытайдағы қызмет кезінде жақын досы болған. Соғыстан кейінгі сотта Цян Сяолин оны қорғап сөйледі: «Генерал фон Фалькенхаузеннің көмегі болмаса, мен ештеңе істей алмас едім. Ол марапатқа лайық болмаса да, оны сотқа тартуға да болмайды, әсіресе».
Recalled to active duty in 1938, Falkenhausen served as an infantry general on the Western Front, until he was appointed military governor of Belgium in May 1940, the same post his uncle Ludwig von Falkenhausen held 23 years prior during the First World War. Throughout his period of administration, Falkenhausen had co operated with both Eggert Reeder and Dr. Werner Best, to try to apply the rules of the Hague Convention in their region, often against the wishes and instructions of their Wehrmacht and SS superiors. Though opposed to Nazi extremism towards the Jewish population, he yielded to pressure from Reinhard Heydrich's RSHA, leading in June 1942 to the deportation of 28,900 Jews. His deputy for economic affairs, Eggert Reeder, was in charge of the destruction of "Jewish influence" in the Belgian economy, leading to mass unemployment of Jewish workers, especially in the diamond business. While implementation of economic policy led to mass unemployment of Belgian Jewish workers, Reeder's efforts preserved existing national administrative structures and business relations within Belgium and northern France during the German occupation. 2,250 of these unemployed Belgian Jews were sent to forced labor camps in Northern France, in order to build the Atlantic Wall for Organisation Todt. To ensure that all the Belgian people co operated in the German occupation, Reeder negotiated an agreement to allow native Belgian Jews to remain in Belgium. Part of this was the non enforcement of the Reich Security Main Office order for all Jews to be marked by wearing a yellow Star of David at all times, until Helmut Knochen's conference in Paris on 14 March 1942. He intervened twice to prevent the execution of Belgians for resistance against the Germans, at the request of Qian Xiuling, a Chinese Belgian woman whose elder cousin, Lieutenant General Qian Zhuolun, was a good friend of Falkenhausen during his time in China and in the post war trial Qian Xiuling spoke in his defense, saying: "Nothing I did could have been accomplished without General von Falkenhausen's help. Even though he might not deserve an award, neither should he be put on trial, definitely not."
Бомба жасау жоспары
Фалькенхаузен Гитлерге қарсы заговоршылар Карл Фридрих Гёрдлер мен фельдмаршал Эрвин фон Вицлебеннің жақын досы болды және көп ұзамай Адольф Гитлер мен нацистік режимді жек көре бастады. Ол Гитлерге қарсы жоспарланған төңкеріс үшін Вицлебенді қолдады, бірақ төңкеріске қатыспады. 1944 жылы 20 шілдеде Гитлерді өлтіруге жасалған қастандық сәтсіз аяқталғаннан кейін Фалькенхаузен қызметінен алынып, кейін тұтқындалды. Фалькенхаузен соғыстың қалған бөлігін бір концлагерден екіншісіне ауыстырылып өткізді. 1945 жылдың сәуір айының соңында ол Дахау концлагерінің тағы 140 белгілі тұтқындарымен бірге Тирольге көшірілді. SS қашып кетіп, тұтқындарды қалдырып кетті, ал оны 1945 жылдың 5 мамырында АҚШ-тың Бесінші армиясы тұтқынға алды.
Falkenhausen was a close friend of the anti Hitler conspirators, Carl Friedrich Goerdeler and Field Marshal Erwin von Witzleben and soon came to detest Adolf Hitler and the Nazi regime. He offered his support to Witzleben for a planned coup d'état against Hitler, but did not take any part in the coup. After the failure of the 20 July Plot to kill Hitler in 1944, Falkenhausen was relieved of his command and later arrested. Falkenhausen spent the rest of the war being transferred from one concentration camp to another. In late April 1945 he was transferred to Tyrol with about 140 other prominent inmates of the Dachau concentration camp. The SS fled, leaving the prisoners behind and he was captured by the Fifth U. S. Army on 5 May 1945.
Сот және кешірім
1948 жылы Фалькенхаузен мен Ридер Бельгияға сотталу үшін жіберілді, онда олар үш жыл тергеу изоляторында ұсталды. 1951 жылдың 9 наурызында Брюссельде Бельгиядан еврейлерді депортациялаудағы рөлдері үшін, бірақ Аушвицтегі өлімдері үшін емес, олардың ісі қаралды және оларды адвокат Эрнст Ашенбах қорғады. Сот барысында Қиянь Сиулин, бұрынғы француз премьер-министрі Леон Блум және бірнеше бельгиялық еврейлер Фалькенхаузен мен Ридер бельгиялық және еврейлердің өмірін сақтауға тырысқандарын куәландырды. Белгия заңдарына сәйкес, жаза мерзімінің үштен бір бөлігін өткергеннен кейін, олар канцлер Конрад Аденауэрмен кешірілді.
Falkenhausen and Reeder were sent to Belgium for trial in 1948, where they were held on remand for three years. A trial for their role in the deportation of Jews from Belgium but not for their deaths in Auschwitz, began in Brussels on 9 March 1951 and they were defended by the lawyer Ernst Achenbach. During the trial, Falkenhausen was vouched for by Qian Xiuling, former French Prime Minister Léon Blum and a number of Belgian Jews, who gave evidence that Falkenhausen and Reeder had tried to save Belgian and Jewish lives. having served one third of their sentence, as required by Belgian law, they were pardoned by Chancellor Konrad Adenauer.
Кейінгі өмірі
Германияға оралғаннан кейін ол алдымен Германияның сол кездегі ішкі шекарасына жақын, досы Франц фон Папеннің иелігінде тұрды, содан кейін Шығыс Германия агенттерінің қолына түспес деген қорқынышпен Нассау-ан-дер-Лан қаласына көшті. 1950 жылы Фалькенхаузен әйелінен айырылды; 1960 жылы ол бұрын Бельгия қарсылық қозғалысында күрескен Сесил Вентке (1906–1977) үйленді. Ол оны 1948 жылы түрмеде отырғанда танысты, сол кезде Вент Вервье түрмелерінің әкімшілік комиссиясының мүшесі болған.
On return to Germany, he first lived near the then inner German border on the estate of his friend Franz von Papen and then, fearing kidnapping by East German agents, in Nassau an der Lahn. In 1950, Falkenhausen became a widower; in 1960 he married his second wife, Cécile Vent (1906–1977), who had been a Belgian resistance fighter. He had met her during his imprisonment in 1948, when Vent was a member of the administrative commission of the prisons of Verviers.