Кіріспе

Пьер Мольнье (13 сәуір 1900 – 3 наурыз 1976) – француз суретшісі, фотограф және «заттар жасаушы».

Өмірбаяны және шығармалары

Францияның Аген қаласында туған, өмірін Бордода өткізді. Карьерасын пейзаж суретшісі ретінде бастаған ол көп ұзамай фетишистік эротикалық суретке бет бұрды. Мольнье 18 жасында суретке түсе бастады. 1921-1922 жылдары әскери қызметтен оралғаннан кейін Мольнье шедеврлерден сурет салу үшін Парижге жолға шығады. Парижге бармас бұрын ол әкесімен және мүсінші Пьер Августин де Фумаделлмен бірге шәкірт болған. Парижде Мольнье "көркем шығарма жасаудың" жеке манифесті ретінде ұлы шеберлердің өнерін көп көрмегенін айтады. Молинер 1931 жылы 7 шілдеде Бордода Андреа Лафайеге үйленді. Мольнье Андре Бретонмен хат алысып, суреттерінің суреттерін жіберді, кейіннен сюрреалистік топқа қосылды. 1955 жылы Мольнье жетекші сюрреалист Андре Бретонмен байланысқа түсті және 1959 жылы Халықаралық сюрреалистік көрмеге қатысты. Бұл кезде олар оның өнерінің мақсатын "өзін-өзі ынталандыру үшін" деп анықтады, бұл 1965 жылы сюрреалистік шоудағы бір көрменің болашақ бағытын көрсетеді. 1965 және 1976 жылы өзін-өзі өлтірген аралықта ол өзінің бейсаналық транссексуалдық қалауларын "Cent Photographies Erotiques" деген еңбегінде зерттеді: ауырсыну мен ләззат туралы егжей-тегжейлі суреттер. Мольнье, қашықтан басқару коммутаторының көмегімен, суреттерінде доминанта мен суккубаның рөлдерін бұрын суреттеріндегі әйелдер атқарған суреттерді жасауға кірісті. Бұл қара-ақ суреттерде Мольнье, немесе бір өзі ғана, немесе әйел модельдермен, трансвестит ретінде бейнеленеді, оның "фетиш" киім шкафтары балық аулау шұлықтары, аспалы белбеу, шпал, маска және корсет. Монтаждарда, Мольнье суреттеріндегі әйелдерді жасау үшін, аяқ-қолдардың саны бір-бірімен үндеседі. Ол өзінің барлық эротикалық туындылары өзінің жеке ынталандыруы үшін суреттелгенін мәлімдеді: "Сурет салуда мен аяқ пен бүйірлік фетишизмді қанағаттандыра алдым". Оның жыныстық қатынасына қатысты басты қызығушылығы әйел денесі де, еркек денесі де емес еді; Мольнье екі жыныстың аяқтары теңдей қозғайды, егер олар түксіз және қара шұлық киген болса. Ол өзінің қуыршақтары туралы былай деді: "Құмырсқа әйелдің орнын баса алады, бірақ ол қозғалмайды, тіршілік етпейді. Бұл әдемі өлексе алдында тұрған адамға белгілі бір әсемдік береді. Кукла әйелдің орнына бола алады, бірақ ол міндетті емес. Өмірінің соңғы 11 жылында Мольнье өзінің ең терең сәттерін Бордодағы "будоар" ательесінің "театрында" ойнады. Ол суреттерін шоқ түсіру үшін түсірген, көрерменге өздерінің әсерін, қызығушылығын немесе ренжітуін білдіруді ұсынған. 1970 жылдары Мольнье денсаулығы нашарлай бастады. Әкесі сияқты Мольнье 76 жасында қонақ үйдің бір бөлмесінде асынып, "Өзімді өлімге қиям. Кілт үй иесінің үйінде" деген эпитафияда "Мына жерде Пьер Мольнье жатыр, ол адамгершіліксіз адам болды" деген сөздер жазылған.

Әсерлер

Мольнье Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Бауырластық» деп аталатын масондық ұйымға қосылғанда осындай тақырыптарға қызығушылық танытты. Осы кезеңде ол ежелгі Египет және Үнді діндерімен, сондай-ақ шайтандықпен әуестенді. Мольнье діни ғұрыптар мен сексуалдық арасындағы байланысты зерттеді, ол оның Ренессанстан кейінгі моральмен жасырылғанына сенді. Ол сөздерге емес, корсет, маска және тізбекке басымдық берген трансвестит Бодлер еді. Ол өнер мен моральдың қалыптасқан нормаларына қарсы шығып, клоун сияқты, табуларды бұзуға ұмтылды. Мольнье ежелгі шамандық дәстүрді қайталайды, ал сексуалдық өзгерістерге жасалған тәжірибелерді андрогиннің бастапқы, платондық толықтығын қалпына келтіру әрекеті ретінде қарастыруға болады. Оның (іске аспаған) өмірбаянының «Шаман және оның жандары» деп аталуы маңызды.