Иммануил Валлерстайн (1930-2019) – американдық социолог, экономика тарихшысы. Халықаралық социологиялық қауымдастықтың 13-президенті. Өмірбаяны, отбасы тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әлеуметтанушы және экономикалық тарихшы (1930–2019)
American sociologist and economic historian (1930–2019)
Ол Халықаралық әлеуметтану қауымдастығының 13-ші президенті болды (1994–1998).
He was the 13th president of International Sociological Association (1994–1998).
Жеке өмір және білім
Оның ата-анасы, Сара Гюнсберг (1895 жылы туған) және Менахим Лазар Валерштейн (1890 жылы туған) – Польшаның Галисия аймағынан шыққан еврейлер. Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан олар Берлинге көшіп, 1919 жылы үйленді. Екі жыл өткен соң Сара олардың тұңғыш ұлы Сүлейменді дүниеге әкелді. 1923 жылы Валерштейн отбасы Нью-Йоркке эмиграциялады, сол жерде Иммануил туды. Отбасы эмиграциялаған кездегі "АҚШ-қа келетін шетелдік жолаушылар тізімінде" оның анасы мен ағасының ұлты поляк деп көрсетілген. Ол Колумбия университетінде үш мамандық бойынша білім алды: 1951 жылы бакалавр, 1954 жылы магистр, ал 1959 жылы Ханс Л. Зеттерберг пен Роберт Стаугтон Линдтің ғылыми жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады. Ол сондай-ақ Брюссельдің еркін университетінде, Париж 7 университетінде (Денис Дидро) және Мексиканың Ұлттық автономды университетінде оқыды. 1951 жылдан 1953 жылға дейін Валерштейн АҚШ армиясында қызмет етті. Беатриспен бес немересі болды.
His parents, Sara Günsberg (born in 1895) and Menachem Lazar Wallerstein (born in 1890), were Polish Jews from Galicia who moved to Berlin, because of World War I, where they married in 1919. Two years later, Sara gave birth to their first son, Solomon. In 1923, the Wallerstein family emigrated to New York, where Immanuel was born. On the "list of alien passengers for the United States" at the time of his family's emigration, the nationality of his mother and brother was described as Polish. He received all three of his degrees from Columbia University: a BA in 1951, an MA in 1954, and a PhD in 1959, where he completed his dissertation under the supervision of Hans L. Zetterberg and Robert Staughton Lynd. Université libre de Bruxelles, Universite Paris 7 Denis Diderot, and Universidad Nacional Autónoma de México. From 1951 to 1953 Wallerstein served in the U. S. Army. He and Beatrice had five grandchildren.
Академиялық мансап
Колумбия университетінде оқыған кезінде ол 1968 жылғы Колумбия университетінің Вьетнам соғысына қатысуына қарсы наразылықтары кезінде белсенділік танытқан студенттерді қолдады. Алғашқыда Уоллерштейннің басты зерттеу саласы американдық мәселелер емес, еуропалық емес әлемнің саясаты, әсіресе Үндістан мен Африка болды.
During his time at Columbia University he was a supporter of students who were active during Columbia University protests of 1968 opposing the university's involvement in the Vietnam War. Originally, Wallerstein's principal sub area of study was not American affairs, but the politics of the non European world, specifically India and Africa.
Кәсіби мансап
Уоллерштейннің академиялық мансабы Колумбия университетінде басталды, онда ол 1958 жылдан 1971 жылға дейін социология пәнінен оқытушы, кейін доцент болды. 1976 жылы Уоллерштейнге зерттеудің жаңа бағытын іздеуге бірегей мүмкіндік ұсынылды, сол себепті ол Нью-Йорктегі Бингемтон университетінің Фернан Браудель экономиканы, тарихи жүйелерді және өркениетті зерттеу орталығының директоры болды. Орталықтың миссиясы – «ұзақ тарихи кезеңдердегі кең ауқымды әлеуметтік өзгерістерді талдау» болды. Орталық жаңа журнал – Review баспалық қолдауымен ашылды. Ол бірнеше құрметті атаққа ие болды, Париждегі École des Hautes Études en Sciences Sociales мекемесінде мерзімі бойынша директор-директоры қызметін атқарды және 1994-1998 жылдар аралығында Халықаралық әлеуметтану қауымдастығының президенті болды. Осы кезеңде ол Нью-Йорк университетінде профессорлық қызмет атқарды және Колумбия университетінде дәріс берді. Сонымен қатар, 1990 жылдары ол әлеуметтік ғылымдарды қайта құрылымдау жөніндегі Гюльбенк комиссиясына төрағалық етті, комиссияның мақсаты – келесі 50 жылға арналған әлеуметтік-ғылыми зерттеулерге бағыт беру болды. 2000 жылдан 2019 жылы қайтыс болғанға дейін Уоллерштейн Йель университетінде аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. Ол «Әлеуметтік эволюция және тарих» журналының кеңесші редакторлар кеңесінің мүшесі де болды. 2003 жылы ол Американың әлеуметтану қауымдастығынан «Ерен еңбек жолы үшін» сыйлығын алды. Уоллерштейн 2019 жылдың 31 тамызында 88 жасында жұқпалы аурудан қайтыс болды. Ол дәріс берген кездегі студенттер оны «тыныш, салмақты, әдемі мінезді адам» деп есінде сақтайды. Еңбектеріне сын айтылғанда ол көбінесе тыныш және сабырлы болып, аудиторияның оның идеяларын толық түсінбегеніне өкініш білдіргендей көрінетін.
Wallerstein's academic career began at Columbia University where he instructor and then associate professor of sociology from 1958 to 1971. In 1976 Wallerstein was offered the unique opportunity to pursue a new avenue of research, and so became head of the Fernand Braudel Center for the Study of Economies, Historical Systems and Civilization at Binghamton University in New York, whose mission was "to engage in the analysis of large scale social change over long periods of historical time". The Center opened with the publishing support of a new journal, Review, He was awarded multiple honorary titles, intermittently served as Directeur d'études associé at the École des Hautes Études en Sciences Sociales in Paris, and served as president of the International Sociological Association between 1994 and 1998. At this time he also held a titled professorship at New York University and lectured at Columbia University. Similarly, during the 1990s he chaired the Gulbenkian Commission on the Restructuring of the Social Sciences, whose object was to indicate a direction for social scientific inquiry for the next 50 years. Between 2000 and his death in 2019, Wallerstein worked as a senior research scholar at Yale University. He was also a member of the Advisory Editors Council of the Social Evolution & History journal. In 2003, he received the "Career of Distinguished Scholarship Award" from the American Sociological Association, Wallerstein died on August 31, 2019, from an infection, at the age of 88. During his time as a lecturer some of the students in attendance recalled him as "a calm, reserved, elegant man". When taking criticism for his thesis, he would usually be calm and collected. As well as hinting at the fact that he was almost disappointed for the people or audience for not fully comprehending what he wished to establish.
Теория
Уоллерштейн колониялық Африкадан кейінгі мәселелер бойынша сарапшы ретінде бастады, оны 1951 және 1952 жылдары өткен халықаралық жастар конференцияларына қатысқаннан кейін зерттеулерінің негізгі бағыты ретінде таңдады. Оның жарияланымдары 1970 жылдардың басына дейін негізінен осы тақырыпқа арналды, содан кейін ол макродеңгейдегі жаһандық капиталистік экономиканың тарихшысы және теоретигі ретінде таныла бастады. Жаһандық капитализмді ерте сынға түсіргені және «антисистемдік қозғалыстарды» қолдауы оны Ноам Чомский (1928) және Пьер Бурдье (1930–2002) сияқты академиялық қауымдастықтың ішінде де, сыртында да антиглобализациялық қозғалыстың ықпалды тұлғасына айналдырды. Уоллерштейннің ең маңызды еңбегі – «Заманауи әлем жүйесі» 1974 және 2011 жылдар аралығында төрт томдық болып жарық көрді. Бұл еңбекте Уоллерштейн бірнеше зияткерлік ықпалға ие болды. Карл Маркстан ол экономикалық факторлардың үстемдігіне және олардың жаһандық саясаттағы идеологиялық факторлардан басымдылығына, сондай-ақ капитал мен еңбек арасындағы қақтығыс сияқты идеяларға баса назар аударды. Бірақ, феодализм және капитализм сияқты кезеңдер арқылы әлемдік экономикалық дамудың детерминистік немесе телеологиялық марксистік көзқарастарын сынға түсті. Тәуелділік теориясынан ол «орталық» және «шөл» негізгі ұғымдарын қабылдады. Дегенмен, Уоллерштейн Франц Фанон (1925–1961), Фернан Браудель (1902–1985) және Илья Пригожин (1917–2003) есімдерін «менің ой-пікірімнің бағытын өзгертуге (параллель бағытты тереңдетуге емес) ең үлкен әсер еткен үш адам» деп атады. Уоллерштейн басты әлемдік қақтығыс – «Қысты соғыс» кезінде Солтүстік-Оңтүстік арасындағы теңсіздіктің маңыздылығы артатынын болжады. Уоллерштейн 1980 жылдан бері АҚШ «күші әлсіреп бара жатқан гегемон» екенін айтқаны үшін көп сыналды, бірақ Ирак соғысынан кейін бұл пікір кеңінен тарады. Осы кезеңде Уоллерштейн жаһандық капиталистік экономиканың дамуы әлем халқының көп бөлігіне зиян келтіретінін де айтты. Маркс сияқты, Уоллерштейн капитализмнің социалистік экономикамен алмастырылатынын болжады, бұл көзқарас 1970 жылдары қалыптасты, бірақ 1980 жылдары қайта қарастырылды. Ол мұрагерлік жүйенің белгісіз екенін тұжырымдады. Уоллерштейн Дүниежүзілік әлеуметтік форумға қатысып, оның жөнінде жазды.
Wallerstein began as an expert on post colonial African affairs, which he selected as the focus of his studies after attending international youth conferences in 1951 and 1952. His publications focused almost exclusively on this topic until the early 1970s, when he began to distinguish himself as a historian and theorist of the global capitalist economy on a macroscopic level. His early criticism of global capitalism and championship of "anti systemic movements" made him an éminence grise with the anti globalization movement within and outside of the academic community, along with Noam Chomsky (1928 ) and Pierre Bourdieu (1930 2002). Wallerstein's most important work, The Modern World System, appeared in four volumes between 1974 and 2011. In it, Wallerstein drew on several intellectual influences. From Karl Marx, Wallerstein took the underlying emphasis on economic factors and their dominance over ideological factors in global politics, and such ideas as the dichotomy between capital and labor, while criticizing deterministic or teleological Marxian views of world economic development through stages such as feudalism and capitalism. From dependency theory, he took the key concepts of "core" and "periphery". However, Wallerstein named Frantz Fanon (1925 1961), Fernand Braudel (1902 1985), and Ilya Prigogine (1917 2003) as the three individuals who exerted the greatest influence "in modifying my line of argument (as opposed to deepening a parallel line of argument)." Wallerstein anticipated the growing importance of the North–South divide at a time when the main world conflict was the Cold War. Wallerstein was often mocked for arguing since 1980 that the United States is a "hegemon in decline", but since the Iraq War this argument has become more widespread. During this time, Wallerstein also argued that the development of the capitalist world economy was detrimental to a large proportion of the world's population. Like Marx, Wallerstein predicted that capitalism will be replaced by a socialist economy, a view held in the 1970s, but reassessed in the 1980s. He concluded that the successor system(s) is unknowable. Wallerstein both participated in and wrote about the World Social Forum.
Қазіргі заманғы дүние жүйесі
Уоллерштейннің әлемдік жүйелер теориясы туралы алғашқы томы ("Қазіргі заманғы әлемдік жүйе", 1974) көбінесе Мінез-құлық ғылымдарының озық зерттеулер орталығында (қазір Стэнфорд университетімен байланысты) бір жыл бойы жазылған. Уоллерштейн "Үшінші әлем" ұғымын қабылдамады, экономикалық алмасу қатынастарының күрделі желісімен байланысқан жалғыз әлем бар екенін мәлімдеді, яғни "дүниежүзілік экономика" немесе "дүниежүзілік жүйе", онда "капитал мен еңбек арасындағы қарама-қайшылық" және бәсекелес агенттердің (тарихи тұрғыдан ұлттық мемлекеттермен ғана шектелмейтін) үздіксіз "капитал жинақтауы" шиеленістерге себеп болады. Осы көзқарас әлемдік жүйе теориясы деп аталады. Уоллерштейн қазіргі заманғы әлемдік жүйенің бастауын 16 ғасырдың Батыс Еуропасы мен Америкасына жатқызды. Феодализм кезеңінің соңындағы белгілі бір саяси жағдайларға байланысты Ұлыбританияда, Нидерланд Республикасында және Францияда капитал жинақтаудың бастапқыда шамалы үдеуі біртіндеп кеңейу процесін қозғады. Нәтижесінде, қазіргі қоғамда тек бір ғана жаһандық желі немесе экономикалық алмасу жүйесі бар. 19 ғасырға қарай, жер бетіндегі дерлік барлық аймақ капиталистік әлемдік экономикаға енгізілді. Капиталистік әлемдік жүйе мәдени, саяси және экономикалық тұрғыдан біртекті емес; керісінше, ол әлеуметтік дамудағы, саяси биліктің жинақталуындағы және капиталдағы негізгі айырмашылықтармен сипатталады. Жаңару және капитализмнің оң теорияларына қарсы, Уоллерштейн бұл айырмашылықтарды жүйе дамуымен еңсерілетін жай ғана қалдықтар немесе бұрмалаушылықтар ретінде қарастырмады. Әлемді өзекке, жартылай периферияға және периферияға тұрақты бөлу – әлемдік жүйе теориясының ажырамас ерекшелігі. Басқа теориялар, Уоллерштейннің жұмысына ішінара сүйенген, жартылай периферияны ескермейді және дамудың сұр деңгейлеріне мүмкіндік бермейді. Бұл оны кейбіреулер "ресми" мемлекеттік идеология деп атайды, осылайша оларды экономикалық мүдделердің агенттері ретінде оңай ашуға болады. Дегенмен, оның талдау әдісі, Андре Гундер Франк, Теренс Хопкинс, Самир Амин, Кристофер Чейз Данн, Томас Д. Холл, Анибал Киджано және Джованни Ариги сияқты теоретиктермен бірге, осы салаға маңызды әсер етті және интеллектуалды зерттеудің жалпы тәсіліне арналған институционалдық базаны құрды. Олардың еңбектері жаһандануға қарсы қозғалыстың да қызығушылығын тудырды. Артур Стинчкомб Уоллерштейннің "Заманауи әлемдік жүйе" кітабын қатты сынға алды, кітапта ешқандай теориялық аргументтер мен нақты механизмдер жоқ екенін жазды. Оның орнына, кітаптың теориясы "ғалымның әлемдік жүйеге әсер ететін факторларды іздеуіне қатысты жалпы ұсынысқа дейін төмендейді, бұл әлдебір ақылды кеңес болғанымен, аса нақты емес". Стинчкомб сондай-ақ кітап өз ұғымдарын олардың салдарынан тәуелсіз анықтамайтынын, сондықтан өзектерге, периферияларға және жартылай периферияларға қатысты қайталаушылықтарға әкеледі деп мәлімдеді.
Wallerstein's first volume on world systems theory (The Modern World System, 1974) was predominantly written during a year at the Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences (now affiliated with Stanford University). Wallerstein rejected the notion of a "Third World", claiming that there is only one world connected by a complex network of economic exchange relationships — i. e., a "world economy" or "world system" in which the "dichotomy of capital and labor" and the endless "accumulation of capital" by competing agents (historically including, but not limited, to nation states) account for frictions. This approach is known as the world system theory. Wallerstein located the origin of the modern world system in 16th century Western Europe and the Americas. An initially slight advance in capital accumulation in Britain, the Dutch Republic, and France, due to specific political circumstances at the end of the period of feudalism, set in motion a process of gradual expansion. As a result, only one global network or system of economic exchange exists in modern society. By the 19th century, virtually every area on earth was incorporated into the capitalist world economy. The capitalist world system is far from homogeneous in cultural, political, and economic terms; instead, it is characterized by fundamental differences in social development, accumulation of political power, and capital. Contrary to affirmative theories of modernization and capitalism, Wallerstein did not conceive of these differences as mere residues or irregularities that can and will be overcome as the system evolves. A lasting division of the world into core, semi periphery, and periphery is an inherent feature of world system theory. Other theories, partially drawn on by Wallerstein, leave out the semi periphery and do not allow for a grayscale of development. this reduces it to what some call "official" ideologies of states which can then easily be revealed as mere agencies of economic interest. Nevertheless, his analytical approach, along with that of associated theorists such as Andre Gunder Frank, Terence Hopkins, Samir Amin, Christopher Chase Dunn, Thomas D. Hall, Aníbal Quijano and Giovanni Arrighi, has made a significant impact on the field and has established an institutional base devoted to the general approach of intellectual inquiry. Their works has also attracted strong interest from the anti globalization movement. Arthur Stinchcombe was very critical of Wallerstein's The Modern World System, writing that the book presents no theoretical argument and no determinate mechanisms. Instead, the theory of the book "reduces to a general imperative for the scholar to look for world system influences, perhaps wise advice but not very specific." Stinchcombe also argues that the book does not define its concepts independently of their effects, thus entailing tautologies regarding cores, peripheries and semi peripheries.
Капиталистік әлемдік жүйе
Уоллерштейннің анықтамасы тәуелділік теориясымен үйлеседі, ол 16 ғасырдан бергі әртүрлі аймақтардағы әртүрлі қоғамдардың дамуын біртұтас даму ретінде қарастыруға бағытталған. Оның анықтамасының ерекшелігі – еңбектің жаһандық бөлінісінің қалыптасуы, сонымен қатар тәуелсіз саяси бірліктердің (осы жағдайда мемлекеттердің) бірдей уақытта өміршең болуы. Рим империясы сияқты жаһандық империялардан өзгеше, мұнда біртұтас саяси орталық жоқ; капиталистік әлемдік жүйе жаһандық нарықтық экономика арқылы сипатталады. Ол орталық, жартылай шеткерлік және шеткерлік аймақтарға бөлінген және капиталистік өндіріс құралдарымен басқарылады.
Wallerstein's definition follows dependency theory, which intended to combine the developments of the different societies since the 16th century in different regions into one collective development. The main characteristic of his definition is the development of a global division of labour, including the existence of independent political units (in this case, states) at the same time. There is no political center, compared to global empires like the Roman Empire; instead, the capitalist world system is identified by the global market economy. It is divided into core, semi periphery, and periphery regions, and is ruled by the capitalist mode of production.
Негізгі/периферия
Дамыған және дамушы елдердің арасындағы айырмашылықты анықтайды, мысалы, билік немесе байлық сипаттамалары арқылы. Өзек – дамыған елдерді, ал шеткерлік – дамушы елдерді білдіреді. Дамыған елдердің мұндай жағдайға жетуінің басты себебі – экономикалық күш. Уоллерштейн "бір ғана төбесі бар иерархияны білдіретін орталық терминінің орнына, мемлекеттер тобын қамтитын көп орталықты аймақты көрсету үшін өзек терминін қолданды".
Defines the difference between developed and developing countries, characterized e. g. by power or wealth. The core refers to developed countries, the periphery to the dependent developing countries. The main reason for the position of the developed countries is economic power. Wallerstein "used the term core to suggest a multicentric region containing a group of states rather than the term center, which implies a hierarchy with a single peak."
Жартылай шеткі аймақ
Негізгі және шеткі аймақтардың арасында орналасқан, шеткі аймақтар есебінен теңсіз айырбас қатынастары арқылы пайда көретін мемлекеттерді анықтайды. Сонымен қатар, негізгі аймақ та теңсіз айырбас қатынастары арқылы жартылай шеткі аймақтан пайда көреді.
Defines states that are located between core and periphery, and who benefit from the periphery through unequal exchange relations. At the same time, the core benefits from the semi periphery through unequal exchange relations.
Монополияға жақын
Белгілі бір тауар немесе қызметке бірнеше қызмет провайдері бар монополияны анықтайды. Уоллерштейн квазимонополиялар өзін-өзі жояды дейді, себебі жаңа сатушылар нарыққа бәсекеге мүмкіндік беру үшін саяси ықпал ету арқылы кіреді.
Defines a kind of monopoly where there is more than one service provider for a particular good/service. Wallerstein claims that quasi monopolies are self liquidating because new sellers go into the market by exerting political pressure to open markets to competition.
Кондратьев толқындары
Кондратьев толқыны – әлемдік экономикадағы циклдық бейімділік. Оны суперцикл деп те атайды. Уоллерштейн жаһандық соғыстар Кондратьев толқындарымен байланысты екенін айтады. Оның пікірінше, жаһандық қақтығыстар толқынның өрбу кезеңінің басталуымен, яғни дүние жүзіндегі тауарлар мен қызметтер өндірісінің артуымен бірге пайда болады.
A Kondratiev wave is defined as a cyclical tendency in the world's economy. It is also known as a supercycle. Wallerstein argues that global wars are tied to Kondratiev waves. According to him, global conflicts occur as the summer phase of a wave begins, which is when production of goods and services around the world are on an upswing.
Шығармалары
Жыл Атауы Автор(лар) Баспа 1961 Африка, Тәуелсіздік саясаты Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: Vintage Books 1964 Тәуелсіздікке апаратын жол: Гана және Кот-д'Ивуар Эммануэль Уоллерштейн Париж және Гаага: Mouton 1967 Африка: Бірлік саясаты Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: Random House 1969 Университеттегі қырқылыс: Өзгеріс саясаты Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: Atheneum 1972 Африка: Дәстүр және өзгеріс Эммануэль Уоллерштейн Эвелин Рич Джонспен Нью-Йорк: Random House 1974 Қазіргі заманғы әлем жүйесі, 1-том: Капиталистік ауыл шаруашылығы және 16 ғасырдағы еуропалық әлемдік экономиканың бастауы Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк/Лондон: Academic Press 1979 Капиталистік әлемдік экономика Эммануэль Уоллерштейн Кембридж университетінің баспасы 1980 Қазіргі заманғы әлемдік жүйе, 2-том: Меркантилизм және 1600–1750 жылдардағы еуропалық әлемдік экономиканың консолидациясы Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: Academic Press 1982 Әлемдік жүйелерді талдау: Теория және әдіснама Эммануэль Уоллерштейн Теренс К. Хопкинс және басқалармен Беверли-Хиллс: Sage 1982 Жаһандық дағдарыстың динамикасы Эммануэль Уоллерштейн Самир Амин, Джованни Арриги және Андре Гундер Франкпен Лондон: Macmillan 1983 Тарихи капитализм Эммануэль Уоллерштейн Лондон: Verso 1984 Әлемдік экономика саясаты. Мемлекеттер, қозғалыстар және өркениеттер Эммануэль Уоллерштейн Кембридж: Cambridge University Press 1986 Африка және қазіргі әлем Эммануэль Уоллерштейн Трентон, Нью-Джерси: Africa World Press 1989 Қазіргі заманғы әлем жүйесі, 3-том: Капиталистік әлемдік экономиканың екінші үлкен кеңеюі, 1730–1840 жылдар Эммануэль Уоллерштейн Сан-Диего: Academic Press 1989 Жүйеге қарсы қозғалыстар Эммануэль Уоллерштейн Джованни Арриги және Теренс К. Хопкинспен Лондон: Verso 1990 Революцияны өзгерту: Әлеуметтік қозғалыстар және әлемдік жүйе Эммануэль Уоллерштейн Самир Аминмен, Джованни Арригимен және Андре Гундер Франкпен Нью-Йорк: Monthly Review Press 1991 Раса, ұлт, тап: Екіұштылық жекеліктер Эммануэль Уоллерштейн Этьен Балибармен Лондон: Verso 1991 Геосаясат және геомәдениет: Өзгеріп жатқан әлемдік жүйе туралы эсселер Эммануэль Уоллерштейн Кембридж: Cambridge University Press 1991 Ойланбайтын әлеуметтік ғылымдар: 19 ғасыр парадигмаларының шектері Эммануэль Уоллерштейн Кембридж: Polity 1995 Либерализмнен кейін Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: New Press 1995 Тарихи капитализм, капиталистік өркениетпен бірге Эммануэль Уоллерштейн Лондон: Verso 1998 Утопистика: немесе, 21 ғасырдың тарихи таңдаулары Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: New Press 1999 Біз білетін әлемнің соңы: 21 ғасырдың әлеуметтік ғылымдары Эммануэль Уоллерштейн Миннеаполис: University of Minnesota Press 2001 Демократия, капитализм және трансформация Эммануэль Уоллерштейн Documenta 11, Вена, 2001 жылғы 16 наурыз 2003 Американың құлдырауы: АҚШ хаостық әлемде Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: New Press 2004 Білімнің белгісіздігі Эммануэль Уоллерштейн Филадельфия: Temple University Press 2004 Әлемдік жүйелерді талдау: Кіріспе Эммануэль Уоллерштейн Дарем, Солтүстік Каролина: Duke University Press 2004 Баламалар: АҚШ әлемге қарама-қарсы Эммануэль Уоллерштейн Боулдер, Колорадо: Paradigm Press 2006 Еуропалық универсализм: Билік риторикасы Эммануэль Уоллерштейн Нью-Йорк: New Press 2011 Қазіргі заманғы әлем жүйесі, 4-том: Орталық либерализмнің жеңісі, 1789–1914 Эммануэль Уоллерштейн Беркли: University of California Press 2013 Белгісіз әлемдер: Өзгеріп жатқан замандағы әлемдік жүйелерді талдау Эммануэль Уоллерштейн Чарльз Лемерт және Карлос Антонио Агире Рохаспен Боулдер, CO: Paradigm Publishers 2013 Капитализмнің болашағы бар ма? Эммануэль Уоллерштейн Рэндалл Коллинз, Майкл Манн, Георги Дерлугян және Крейг Калхунмен Нью-Йорк: Oxford University Press 2015 Әлем дұрыс емес: Жалғасып жатқан поляризацияның әлемдік тарихи түсіндірмелері Эммануэль Уоллерштейн (редактор) Боулдер, CO: Paradigm Publishers
Year Title Author(s) Publisher 1961 Africa, The Politics of Independence Immanuel Wallerstein New York: Vintage Books 1964 The Road to Independence: Ghana and the Ivory Coast Immanuel Wallerstein Paris & The Hague: Mouton 1967 Africa: The Politics of Unity Immanuel Wallerstein New York: Random House 1969 University in Turmoil: The Politics of Change Immanuel Wallerstein New York: Atheneum 1972 Africa: Tradition & Change Immanuel Wallerstein with Evelyn Jones Rich New York: Random House 1974 The Modern World System, vol. I: Capitalist Agriculture and the Origins of the European World Economy in the Sixteenth Century Immanuel Wallerstein New York/London: Academic Press 1979 The Capitalist World Economy Immanuel Wallerstein Cambridge University Press 1980 The Modern World System, vol. II: Mercantilism and the Consolidation of the European World Economy, 1600–1750 Immanuel Wallerstein New York: Academic Press 1982 World Systems Analysis: Theory and Methodology Immanuel Wallerstein with Terence K. Hopkins et al. Beverly Hills: Sage 1982 Dynamics of Global Crisis Immanuel Wallerstein with Samir Amin, Giovanni Arrighi and Andre Gunder Frank London: Macmillan 1983 Historical Capitalism Immanuel Wallerstein London: Verso 1984 The Politics of the World Economy. The States, the Movements and the Civilizations Immanuel Wallerstein Cambridge: Cambridge University Press 1986 Africa and the Modern World Immanuel Wallerstein Trenton, NJ: Africa World Press 1989 The Modern World System, vol. III: The Second Great Expansion of the Capitalist World Economy, 1730 1840s Immanuel Wallerstein San Diego: Academic Press 1989 Antisystemic Movements Immanuel Wallerstein with Giovanni Arrighi and Terence K. Hopkins London: Verso 1990 Transforming the Revolution: Social Movements and the World System Immanuel Wallerstein with Samir Amin, Giovanni Arrighi and Andre Gunder Frank New York: Monthly Review Press 1991 Race, Nation, Class: Ambiguous Identities Immanuel Wallerstein with Étienne Balibar London: Verso. 1991 Geopolitics and Geoculture: Essays on the Changing World System Immanuel Wallerstein Cambridge: Cambridge University Press 1991 Unthinking Social Science: The Limits of Nineteenth Century Paradigms Immanuel Wallerstein Cambridge: Polity 1995 After Liberalism Immanuel Wallerstein New York: New Press 1995 Historical Capitalism, with Capitalist Civilization Immanuel Wallerstein London: Verso 1998 Utopistics: Or, Historical Choices of the Twenty first Century Immanuel Wallerstein New York: New Press 1999 The End of the World As We Know It: Social Science for the Twenty first Century Immanuel Wallerstein Minneapolis: University of Minnesota Press 2001 Democracy, Capitalism, and Transformation Immanuel Wallerstein Documenta 11, Vienna, March 16, 2001 2003 Decline of American Power: The U. S. in a Chaotic World Immanuel Wallerstein New York: New Press 2004 The Uncertainties of Knowledge Immanuel Wallerstein Philadelphia: Temple University Press 2004 World Systems Analysis: An Introduction Immanuel Wallerstein Durham, North Carolina: Duke University Press 2004 Alternatives: The U. S. Confronts the World Immanuel Wallerstein Boulder, Colorado: Paradigm Press 2006 European Universalism: The Rhetoric of Power Immanuel Wallerstein New York: New Press 2011 The Modern World System, vol. IV: Centrist Liberalism Triumphant, 1789–1914 Immanuel Wallerstein Berkeley: University of California Press 2013 Uncertain Worlds: World Systems Analysis in Changing Times Immanuel Wallerstein with Charles Lemert and Carlos Antonio Aguirre Rojas Boulder, CO: Paradigm Publishers 2013 Does Capitalism Have a Future? Immanuel Wallerstein with Randall Collins, Michael Mann, Georgi Derluguian and Craig Calhoun New York: Oxford University Press 2015 The World is Out of Joint: World Historical Interpretations of Continuing Polarizations Immanuel Wallerstein (editor) Boulder, CO: Paradigm Publishers