Лимекилнс: Шотландияның тарихы мен теңіз жағалауындағы ауылы

Кіріспе

Лаймкилнс – Шотландияның Файф аймағындағы тарихи жағалау ауылы. Ол Форт шығанағының жағасында, Данфермлиннің оңтүстігінде және Эдинбургтен 21 км (13 миль) солтүстік-батысқа қарай орналасқан. Лаймкилнстің тарихы орта ғасырларға дейін, 14 ғасырға барып жетеді, ол кезде бұл балықшылар ауылы болған. 2020 жылғы мәлімет бойынша, халқы 1450 адамды құрайды.

Тарих және экономика

Көршілес Чарльзтауннан өзгеше, Лимекилнс – 14 ғасырға дейін тарихы бар ежелгі елді мекен. 14 ғасырдың басында Дунфермлин қаласының «Галеттс» деп аталатын порты болған, ол қазіргі Лимекилнс елді мекенінің орнында орналасып, қаланың негізгі порты қызметін атқарды. Ауыл тарихының басында жергілікті әктастың маңыздылығы анық болды, ол тыңайтқыш ретінде де, тас үйлер салу үшін қолданылатын цемент жасауға да пайдаланылды. Көмір және кейіннен тас көмірмен қыздырылатын пештерде әктас өңделіп, тез әкке айналдырылып, Шотландияның шығыс жағалауындағы порт арқылы экспортталды. Бүгінде ауылда осы өнеркәсіптің жалғыз қалдығы – Лимекилнс атауы. 1750 жылдары әктас өндірісі шамамен бір шақырымдай батысқа қарай, Чарльзтаунға көшірілді, онда осы алып пештердің қиратылыстары бүгінге дейін сақталған. Көптеген ғасырлар бойы Лимекилнс Форттың оңтүстік жағындағы Бонесске қатынайтын паромның солтүстік терминалы болды. Бұл жайт Роберт Луис Стивенсонның «Қашқын» романында да көрсетілген: Дэвид Балфур мен Алан Брек Лимекилнстен ескі қайықпен Форт арқылы тасымалданды. Сондай-ақ, Каупернаум айлағының жанындағы сабын зауытында сабын да өндірілді. «Сабын сарайлары» әлі де бар және қойма ретінде пайдаланылуда. Өнеркәсіптің құлдырауы салдарынан көптеген салалар жойылды және Лимекилнс тағы да тыныш жағалау ауылына айналды. 1970-1980 жылдардағы жылжымайтын мүліктерге сұраныс артқан кезде жаңа тұрғын үйлер салынды, бұл ауылдың ауданын және халқын едәуір арттырды. Ауылдағы ең көне ғимарат – 1362 жылға дейін тарихы жететін үлкен «Корольдік жертөле». Өмірі бойы ол әртүрлі мақсаттарда қолданылды, атап айтқанда, қойма, мектеп, кітапхана және шіркеу ретінде. Қазіргі уақытта ол масондық ложа ретінде пайдаланылады және әдетте жұртшылыққа жабық. Ауылда бастауыш мектеп, дәрігерлік кабинет, дүкендер, теңіз скауттары және жолсеріктер тобы бар. «Кеме тавернасы» Роберт Луис Стивенсонның «Қашқын» романындағы «суару орыны» деп еске алынады.

Unlike the neighbouring village of Charlestown, Limekilns is an old settlement dating back to the 14th century. In the early 14th century there was a port for the town of Dunfermline, called Galletts, at the site of the current settlement of Limekilns, this served as the principal port for the town which lies a few miles inland. The importance of the local limestone became clear quite early in the village's history, being used both as a fertiliser and for the manufacture of mortar used in the construction of stone buildings. Workings using kilns fuelled by charcoal and later coal to convert lime to quicklime grew up, the product being exported from the port along the east coast of Scotland. Today the only tangible legacy of this industry in village is the name Limekilns. In the 1750s the lime industry transferred a mile or so west along the coast to Charlestown, where the ruins of the massive kilns still exist today. For many centuries Limekilns was also the northern terminus for a ferry linking it to Bo'ness on the southern side of the Forth. This found an echo in Robert Louis Stevenson's Kidnapped: and it was from Limekilns that David Balfour and Alan Breck were carried across the Forth in a rowing boat. Soap was also produced from a soapworks located near Caupernaum Pier. The 'Soap Sheds' still exist and are used as storage facilities. The years of industrial decline meant that most of these industries were lost and Limekilns became just another sleepy coastal village. New housing estates were added during the property boom of the 1970s and 1980s, considerably boosting the size and population of the village. The oldest building in the village is The King's Cellar, a large property which can be traced back to 1362. It has served many different purposes throughout its long life, notably as a store house, school, library and chapel. It is currently employed as a Freemasons Lodge and is generally not open to the public. The village has a range of amenities including a primary school, doctor's surgery, shops and a Sea Scout Group as well as a Guide unit. The Ship Inn is said to be the 'watering hole' featured in Robert Louis Stevenson's novel Kidnapped.

Көлік

Эльгин графы Кросфорд аймағындағы жерлерге ие болды, бұл жерлер Эльгин шахтасымен (Паркнюк және Болдридж Берн, Данфермлиннің солтүстік-батысында) және шахтадан Кросфорд айналасымен, содан кейін Вагон жолы бойымен төмен және Чарльзтаун портына дейін созылған Эльгин темір жолымен байланысты болды. Темір жолының маршруты және Эльгин шахтасының орны Чалмерстің "Данфермлиннің тарихи және статистикалық сипаттамасы" кітабындағы картада көрсетілген. Солтүстікке қарай, жолдар Питливер арқылы Кросфордқа және Эльгин графының мен Вестер Геллеттің иеліктері арқылы Данфермлиндегі Питтенкрифф паркіне дейін жалғасады.