Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Натаниел Фолсом (28 қыркүйек 1726 – 26 мамыр 1790) – американдық саудагер және мемлекеттік қайраткер. Ол 1774 жылы және 1777 жылдан 1780 жылға дейін Континенттік Конгресте Нью-Гэмпширден делегат болды, Континенттік қауымдастыққа қол қойды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Нью-Гэмпшир милициясының генерал-майоры қызметін атқарды.
American politician
Nathaniel Folsom (September 28, 1726 – May 26, 1790) was an American merchant and statesman. He was a delegate for New Hampshire in the Continental Congress in 1774 and 1777 to 1780, signing the Continental Association. He served as major general of the New Hampshire Militia during the American Revolutionary War.
Жеке өмір
Фолсом Нью-Гэмпшир штатының Эксетер қаласында үлкен отбасында дүниеге келді. Оның ата-бабалары Эксетердің алғашқы қоныстанушыларының қатарында болды, олар Гилман отбасымен бірге, олармен туыс болған, Массачусетс штатының Гингхэм қаласынан келді. Екі отбасы да Нью-Гэмпширге көшіп кетер алдында біраз уақыт Гингхэмде тұрған. Отбасының аты бастапқыда Фолшем деп жазылған. Фолсомдар Массачусетс шығанағының колониясына кеткеннен кейін де Англияның Норфолк графтығындағы Хингхэмге қарасты жерлерін көп жылдар бойы сақтап келді. 1673 жылы Эксетерлік Джон Фолсом өзінің ұлы Питерге Англияның Норфолк округіндегі, отбасынан мұраға қалған жерді сыйлады. Натаниел Фолсомның әкесі Джонатан (шамамен 1685–1740) Энн Лэддке (1691–1742) үйленді, олар Анна, Сара, Лидия, Елизавета, Абигейл, Джон, Мэри, Натаниел, Джонатан, Самуил, Жосия және Труворти (Фолсомның Treworgy әулетінен шыққандардың құрметіне аталған) атты балаларды дүниеге әкелді. 1740 жылдың қаңтарында Фолсомның әкесі қайтыс болғаннан кейін, он үш жасар Натаниел бір саудагерге жұмысқа орналасты. Ол ағаш сатып алып, ағаш кесетін тіс машинасы ашты. Содан кейін 1761 жылы ол алыс туыстары Джозеф пен Жозия Гилманмен серіктестік құрды. Олар «Folsom, Gilman & Gilman» болып тіркеліп, дүкен ашты, кемелер салды және импорт-экспорт бизнесімен айналысты. Фирма Эксетер және Портсмут қалаларында жұмыс істеді. 1768 жылы серіктестер тарап кеткенімен, Фолсом өмірінің соңына дейін шетелдік сауда, ағаш және ағаш өңдеу ісімен айналысып тұрды. Фолсом екі рет үйленді, алғашқы әйелі Дороти Смит (1726–1776) болды. Олардың балалары: Натаниел, Дороти, Джонатан, Анна, Артур, Мэри және Дебора. Дебора Нью-Гэмпшир губернаторы Джон Тейлор Гилманның бірінші әйелі, ал Мэри – екінші әйелі болды. Фолсом Мэри Фишерге қайта үйленді, олардан Рут Уир есімді қызы дүниеге келді.
Folsom was born into a large family in Exeter, New Hampshire. His ancestors were among Exeter's earliest settlers, having arrived with the Gilman family, to whom they were related, from Hingham, Massachusetts, where both families settled for a time before moving on to New Hampshire. The original spelling of the family name was Foulsham. The Folsoms continued to hold land outside Hingham, Norfolk, England, many years after leaving for the Massachusetts Bay Colony. In 1673, John Folsom of Exeter gave his son Peter of land in Norfolk County, England, which he had inherited from his family. Nathaniel Folsom's father Jonathan (c. 1685–1740) married Ann Ladd (1691–1742), and she gave birth to Anna, Sarah, Lydia, Elizabeth, Abigail, John, Mary, Nathaniel, Jonathan, Samuel, Josiah and Trueworthy (named for Folsom's Treworgy ancestors). When Folsom's father died in January 1740, the thirteen year old Nathaniel went to work for a merchant. He invested in timber and opened a sawmill. Then in 1761, he went into business with some distant cousins, Joseph and Josiah Gilman. They became Folsom, Gilman & Gilman and opened a general store, built ships, and carried on an import/export business. The firm operated in Exeter and Portsmouth. Though the partners separated in 1768, Folsom continued in foreign commerce, timber, and lumber operations for the rest of his life. Folsom married twice, first to Dorothy Smith (1726–1776). Their children included: Nathaniel, Dorothy, Jonathan, Anna, Arthur, Mary, and Deborah. Deborah was New Hampshire Governor John Taylor Gilman's first wife, and Mary was his second). Folsom married again to Mary Fisher, and they had one daughter, Ruth Weare.
Әскери мансап
Фолсом көптеген жас адамдар сияқты милицияға қосылды. Француз және Индей соғысы кезінде ол 1755 жылы сэр Уильям Джонсон басқарған Крон-Пойнт жорығында Нью-Гэмпшир провинциялық полкінің ротасының капитаны болды. Лейк-Джордж шайқасында оның ротасы, Массачусетс штатының артиллериясымен қолдау көрсетіліп, француз бас қолбасшысы барон Дискауды күтпеген жерден тұтқынға алды. Баронды тұтқынға алудан бөлек, олар француз әскерлерін таратып, француздық жүк пойызын басып алып, бар болғаны алты адамды жоғалтып, маңызды көлемдегі жабдықтарды иеленді. Фолсом Нью-Гэмпшир милициясының төртінші полкінің полковнигі болды. Оның ресми өкілеттігі 1774 жылдың желтоқсанында Форт-Уильям мен Мэриге жасалған шабуылдан кейін губернатор Джон Вентворт тарапынан жойылды. Бұған қарамастан, полковник Фолсом өзінің полкін Портсмутқа бастырып, тұтқынға алынған артиллерияны Дурхамға қауіпсіз жеткізді. Азаттық соғысының басында провинциялық конгресс оны Нью-Гэмпшир күштеріне басшылық етуге бригадир-генерал етіп тағайындады. Бұл жағдай шатасу тудырды, себебі Массачусетс штатының уақытша үкіметі Джон Старкты осы лауазымға тағайындаған еді. Ол кезде полковник Старк Бостон қоршауына аттанған Нью-Гэмпшир жасағының аға қолбасшысы болды. 1775 жылдың маусым айындағы Континенттік конгресс Джон Салливанды Континенттік армиядағы Нью-Гэмпшир күштерінің генерал-майоры етіп тағайындады. Фолсом штаттың милиция күштерінің аға офицері болды. Кейін ол генерал-майор болып тағайындалды және соғыс бойына сарбаздарды жинау, оқыту және жабдықтау жұмыстарын жалғастырды.
Folsom joined the militia as did most young men. During the French and Indian War he was captain of a company in the New Hampshire Provincial Regiment during the Crown Point expedition led by Sir William Johnson in 1755. At the Battle of Lake George, his company, supported by artillery from Massachusetts, surprised and captured Baron Dieskau, the French commander in chief. Besides capturing the Baron, they dispersed the French troops, took the French baggage train and seized a critical mass of supplies, with the loss of only six men. Folsom went on to become a colonel of the Fourth Regiment of New Hampshire Militia. His formal commission was revoked by Governor John Wentworth after the raid on Fort William and Mary in December 1774. Disregarding this, Colonel Folsom marched his regiment to Portsmouth and escorted the captured cannons safely back to Durham. Near the beginning of the Revolutionary War, the Provincial Congress named him brigadier general in command of New Hampshire's forces. This created some confusion, as the Massachusetts provisional government had named John Stark to the same position. At the time, Colonel Stark was the senior commander of the New Hampshire men who had marched to the Siege of Boston. The confusion was resolved in June 1775, when the Continental Congress named John Sullivan general of those New Hampshire forces in service with the Continental Army. Folsom was the senior officer for militia forces within the state. He was later named a major general, and continued recruiting, training, and supply efforts throughout the war.
Саяси мансап
Ол бірнеше жыл бойы Эксетердегі қалалық жиналыстардың төрағасы болып қызмет еткен. 1774 жылғы 21 шілдеде революциялық провинциялық конгресс алғаш рет шақырылғанда, ол делегат болды. Провинциялық конгресс оны Филадельфияда өткен Бірінші Континенттік Конгреске делегат етіп тағайындады, онда ол Континенттік қауымдастыққа қол қойды. Фолсом революцияның табысына қатысты барлық мәселелер күмәнді болған кезде конгресс мүшесі болды. Осы кезеңде ел бойынша ана мекеніне көңіл білдіріп, торилер деп аталған көптеген адамдар тарағандықтан, тәуелсіздік жолындағы достар мен жауларды анықтау үшін бір әдіс немесе шара қабылдау қажет болды. Сондықтан Континенттік Конгресс еркіндік пен тәуелсіздік идеясын қолдайтындардың барлығы қару-жарақ пен қаржы көмегімен британдықтардың қастандықтарына қарсы тұруға міндеттенетін келісімге қол қоюын талап етті. Бұл келісім «Қауымдастық сынағы» деп аталды. Оған қол қоймағандар қарусыздандырылып, қатаң бақылауға алынды, ал кез келген жауырық әрекеттері Қауіпсіздік комитетіне хабарланды. Бұл комитет Бас Ассамблея тағайындаған адамдардан құралған. Олардың бұйрықтары мен ұсынымдары Бас Ассамблеяның актілерімен бірдей күшке ие және міндетті болып саналды. 1775 жылы Фолсом провинциялық конгрестегі қызметін 1783 жылға дейін жалғастырды. Ол Мешек Уир мен Джозиа Бартлетттің жақын саяси одақтасы болды және Нью-Гэмпширдің Қауіпсіздік комитетіне мүше болып тағайындалды. 1776 жылдың қаңтарында ол Рокингем округінің жалпы сотта судья болып жұмыс істеді. 1777 және 1779 жылдары ол Екінші Континенттік Конгреске делегат ретінде қайта сайланды. 1783 жылы ол жалпы соттың бас судьясы болды. Сол жылы ол штаттың конституциялық конвенциясына қатысып, оның төрағасы болды. Конституция қабылданғаннан кейін, конвенция төрағасы ретінде ол қанатын жазып, ратификация үшін қалаларға жіберді. Айырықша жағдай, конституцияда қарастырылған мәселелердің бірі – бір адамның иелене алатын лауазымдардың санын шектеу болды. Сондықтан Фолсом Ассамблеядан, милиция басшысы лауазымынан және Губернатор кеңесінен кетті. Ол 1790 жылғы 26 мамырда Эксетерде қайтыс болғанға дейін Рокингем округінің бас судьясы қызметін атқарды. Ол Эксетердегі Уинтер-стрит зиратында жерленген.
Folsom had served several years as moderator of the town meetings at Exeter. When the revolutionary Provincial Congress first met on July 21, 1774, he was a delegate. The Provincial Congress named him their delegate to the First Continental Congress that met in Philadelphia, during which he was a signatory to the Continental Association. Folsom was a member when everything relating to the success of the Revolution wore a dubious aspect. At this period too, when there were so many scattered and dispersed throughout the country who sympathized with the mother country and who were denominated Tories, it became necessary to adopt some method, or to institute some measure, by which it could be known who were friends and who were enemies of the cause of Independence. Accordingly, the Continental Congress made a provision whereby all persons friendly to the cause of liberty and independence were required to associate and sign an obligation to oppose, by arms and money, the hostilities of the British. This obligation was denominated the Association Test. All who refused to sign it were disarmed and watched with jealous care, and every hostile demonstration noted and reported to the Committee of Safety, which was composed of a body of men appointed by the General Assembly. Their order and recommendations had all the force and effect and was considered equally binding as the acts and resolves of the General Assembly. In 1775, Folsom continued his service in the provincial congress, as he would do until 1783. He became a close political ally of Meshech Weare and Josiah Bartlett, as he was named to the New Hampshire Committee of Safety. In January 1776, he also became a justice in the Rockingham County court of common pleas. In 1777 and 1779 he was returned as a delegate to the Second Continental Congress. In 1783, he became the chief judge in the common pleas court. That same year he went to, and presided over, the state's constitutional convention. When a constitution was adopted, as president of the convention, he wrote a cover letter, then forwarded it to the towns for ratification. Ironically, one problem addressed by the constitution was to limit the number of offices held by one man. Folsom thus resigned from the Assembly, as head of the militia, and from the Governor's Council. He held the position of chief judge in Rockingham County until his death in Exeter on May 26, 1790. He is buried in Exeter's Winter Street Cemetery.