Кіріспе
Вагаши (Wagashi) – дәстүрлі жапон кондитерлік өнімі. Ол көбінесе жасыл шаймен бірге беріледі, әсіресе мочи, анко (азуки бұршақ пастасы) және жемістерден жасалған түрлерімен. Вагаши әдетте өсімдік негізді ингредиенттерден жасалады, маусымдық ерекшеліктерге баса назар аударылады және Жапонияда батыс ықпалынан бұрын қолданылған пісіру әдістерін пайдаланады. Бүгінгі вагашилердің көпшілігі Эдо дәуірінде (1603-1868) пайда болған. Бұл бейбітшілік, экономикалық және мәдени гүлдену, сондай-ақ қант өндірісінде ішкі қанағаттандыру деңгейінің арту кезеңі болды. Эдо дәуірінде вагашиге тән әртүрлі пішіндер мен түстермен ерекшеленетін нәзік әрі әдемі жаңа вагаши – 練り切り (нерикири) жасалды. Нерикири – ақ бұршақ пастасы, гиухи, қант, ямс және басқа да ингредиенттерді қамыр етіп жасалған вагаши, ол маусымдық гүлдер, жануарлар, табиғат, оқиғалар, дәстүрлер және басқа да тақырыптарға сәйкес әртүрлі түстерде және пішіндерде болады.
Wagashi ([[wikt:和菓子) is a traditional Japanese confection that is often served with green tea, especially the type made of mochi, anko (azuki bean paste), and fruit. Wagashi is typically made from plant based ingredients with an emphasis on seasonality, and generally making use of cooking methods that pre date Western influence in Japan. Most of today's wagashi were born during the Edo period (1603 1868). This was a period of peace, economic and cultural prosperity, and increased domestic self sufficiency in sugar. During the Edo period, a series of delicate and beautiful fresh wagashi called :ja:練り切り; 練り切り were created with various shapes and colors that characterize wagashi. Nerikiri are wagashi made by kneading white bean paste, gyūhi, sugar, yams, and other ingredients, and made in various colors and shapes based on seasonal flowers, animals, nature, events, customs, and other themes.
Анықтама
Жапонияда тәттілер немесе кондитерлік өнімдер (菓子) деген сөз бастапқыда жемістер мен жаңғақтарды білдірген. Жемістер мен жаңғақтар тамақтар арасында шақырғанда жеуге болады және шай ішу рәсімінде "тәмділік" ретінде ұсынылған. Эдо дәуірінің бірінші жылы (1603-1868) 1603 жылы (菓子) термині кондитерлік өнімдер мен жемістердің екеуін де білдірген, бірақ көбінесе жемістерді атау үшін қолданылған. Мысалы, сол кездегі жапон-португал сөздігінде "квакси" (菓子) сөзі "жеміс, әсіресе тамақтан кейін желетін жеміс" деп түсіндірілген. Бүгінде жемістерді атау үшін қолданылатын су тәттілері; 水菓子; mizugashi термині – осы сөздің қалдығы.
Жомон-Нара дәуірі
Жапонияда алғашқы тәтті тағам ретінде желінген тағам Жомон дәуіріндегі өңделген тағам болған деп саналады. Яйой дәуірінде дәнді немесе күріш ұнынан жасалған кнедли, 団子, dango дайындалған. Ал удон қазіргі удоннан мүлдем өзгеше болған, көбірек вонтонға (餛飩) ұқсаған.
Сенгоку және Адзучи-Момояма кезеңі
Сенгоку дәуірінде португалдар Батыс кондитерлік өнімдерін Нанбан саудасы арқылы Жапонияға әкелді. castella; カステラ; [[castella - бұл батыс кондитерлік өнімдеріне негізделген типтік тәтті. Касутера құс жұмыртқасынан жасалған жалғыз өнім болды, ал жапондық тәттілер көкөніс ингредиенттерінен дайындалған. Сауда көлемдері артқан сайын, қант импорты да өсті. Конпейтоның прототипі де Португалия және Испаниямен сауда арқылы Жапонияға жеткізілді. Сенгоку дәуірінен бастап Азучи-Момояма дәуіріне дейін вагаши жапондық шай ішу рәсімімен бірге дамыды, нәзік, әдемі және эстетикалық тұрғыдан тартымды тәттілер пайда бола бастады. Жапондық шай ішу рәсімі феодалдық әмірлер үшін; 大名; даймё құпия кездесу орны ретінде, ал жоғарғы топ үшін салон қызметін атқарды. Яцухаши бүгінде де танымал сувенир болып табылады. 2022 жылы Киото қаласы жүргізген сауалнама бойынша, Киотоға келген жапон туристерінің 89,2% сувенир сатып алған, оның ішінде 10,7% Яцухаши сатып алған.
Аме және амезаику
Осы кезеңде қант-конфеттер қарапайым халық арасында кең таралды. Қарапайым халықтың тәттілері көбінесе қымбат қант емес, арзан астықтан алынған тәттілендіргіштерден жасалған. Әмезаику жасау үшін дәстүрлі жапон қайшылары таптырмас құрал болды, ал темір өндірісінің тепе-теңдік үскімен (баланс белбеуі) күрт өскен кезінде қайшы өндірісі де артып, әмезаику өндірісіне үлкен үлес қосты. Бунка (1804-1818) және Бунсей (1818-1830) дәуірлерінде қазіргі әмезаику сияқты пішіндегі әмезаику алуға болыпты.
Жапонияның жаңғыруы және одан әрі
Мейдзи дәуірінде (1868-1912), Жапония оқшаулау саясатын тоқтатып, Батыспен белсенді сауда-саттық бастаған кезде; 鎖国; sakoku, Батыс ас дайындау құралдары Жапонияға әкелінді. Қазіргі заманғы пештің пайда болуымен бірге каштан манжю; 栗饅頭; kuri manjū және кастелла манжю; カステラ饅頭; kasutera manjū сияқты көптеген қуырылған тәттілер дүниеге келді. Бұл Киотода өте танымал сувенир. Киото қаласы 2022 жылы жүргізген сауалнама бойынша, Киотоға келген жапон туристерінің 89,2%-ы естелік заттар сатып алған, оның ішінде 31,6%-ы Нама яцухаши сатып алды. Демек, 2022 жылы Киотода сувенирлер сатып алған жапон туристерінің 42,3%-ы Нама яцухаши немесе Яцухаши сатып алды.
modern oven, many baked confections such as chestnut manjū; 栗饅頭; kuri manjū and castella manjū; カステラ饅頭; kasutera manjū were born. is a very popular souvenir of Kyoto. According to a survey conducted by the City of Kyoto in 2022, 89.2% of Japanese tourists who visited Kyoto bought souvenirs, of which 31.6% bought Nama yatsuhashi. This means that 42.3% of Japanese tourists who bought souvenirs in Kyoto in 2022 bought either Nama yatsuhashi or Yatsuhashi.