Роберт Тодд Данкан: Америкалық баритон өнерінің шебері
Todd Duncan
Роберт Тодд Данкан (1903-1998) – американдық баритон, опера әншісі және актер. «Порги мен Бесс» операсындағы Порги рөлімен танымал, алғашқы афроамерикандық опера жұлдыздарының бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық баритон (1903–1998)
American baritone (1903–1998)
Роберт Тодд Дункан (12 ақпан 1903 – 28 ақпан 1998) – американдық баритон опера әншісі және актер. Ірі опера компаниясымен ән салған алғашқы афроамерикандықтардың бірі Дункан, сонымен қатар «Порги мен Бесс» (1935) премьерасында Порги рөлімен танымал. Оның әкесі Джон гараж иесі, анасы Летти музыка мұғалімі болды. Ол музыкалық білімін Индианаполистегі Батлер университетінде музыка бакалавры дәрежесімен алды, сосын Колумбия университетінің мұғалімдер колледжінде магистр дәрежесін аяқтады. Дункан Курт Вейлдің «Жұлдыздарда жоғалған» спектакліндегі Стивен Кумало рөлін алғаш орындаған актер болды. Бұл қойылым Бродвейдегі «Музыкалық қорап» театрында 1949 жылдың 30 қазанында ашылып, 281 қойылымнан кейін 1950 жылдың 1 шілдесінде жабылды. 1938 жылы Дункан Лондонның «Theatre Royal, Drury Lane» театрында С.Б. Кокранның «The Sun Never Sets» музыкалық қойылымында өнер көрсетті. Онда американдық Аделаида Холл, Лесли Бэнкс, Эдна Бест және Стюарт Гренджер де ойнады. Музыкалық қойылымды Пат Уоллес пен Гай Болтон Эдгар Уоллес жазған әңгімелер негізінде жазды, ал шоуда Коул Портердің түпнұсқа музыкасы қолданылды. Костюмдерді Элизабет Хаффенден жасады. Дункан орындаған әндердің бірі – «River God». Лондондық қойылым аяқталғаннан кейін Дункан мен Аделаида Холл түпнұсқа құрамдағы актерлер ретінде Британия бойынша гастрольдік сапар жасады. Дункан 1930 жылдан 1945 жылға дейін Вашингтондағы Говард университетінде дауыс сабақтарын берді. Ол концерттік әнші ретінде сәтті мансапқа ие болды, 56 елде 2000-нан астам қойылымдар берді және екі фильмде түсті. 1954 жылы Дункан Алекс Норттың музыкасымен және Хай Зареттың сөзімен жазылған танымал «Unchained Melody» әнін алғашқы болып жазды. Бұл жазба «Unchained» атты түрме фильмінің саундтрегі үшін жасалды, онда Дункан да шағын рөл ойнады. Дунканның орындауынан кейін бұл ән 20 ғасырдың ең көп жазылған әндерінің біріне айналды. Соңғы сұхбатында Тод Дункан спиричуэлсқа деген сүйіспеншілігі туралы былай деді: «Спиричуэлс менің жан дүниемде терең жатыр, оны сипаттау үшін мағыналы сөздер табу қиын. Спиричуэлс – менің болмысымның бір бөлігі. Мен оларды өлеңдегенде, менің тамағым емес, жан дүнием ән айтады». Ән айтудан басқа, Дункан дауыс сабақтарын берді. Оның белгілі шәкірттерінің бірі – опералық бас Филип Бут, ол екі онжылдық бойын «Metropolitan Opera» театрының негізгі солисі болды.
Robert Todd Duncan (February 12, 1903 – February 28, 1998) was an American baritone opera singer and actor. One of the first African Americans to sing with a major opera company, Duncan is also noted for appearing as Porgy in the premier production of Porgy and Bess (1935). John was a garage owner and Lettie was a music teacher. He obtained his musical training at Butler University in Indianapolis with a B. A. in music followed by an M. A. from Columbia University Teachers College. Duncan was also the first performer for the role of Stephen Kumalo in Kurt Weill's Lost in the Stars which opened on Broadway at the Music Box Theatre on October 30, 1949, and closed on July 1, 1950, after 281 performances. In 1938, Duncan appeared on the London stage at the Theatre Royal, Drury Lane in C. B. Cochran's musical production The Sun Never Sets. The cast included fellow American Adelaide Hall, Leslie Banks, Edna Best and Stewart Granger. The musical was adapted by Pat Wallace and Guy Bolton from various stories written by Edgar Wallace and the show included original music by Cole Porter. Costumes were designed by Elizabeth Haffenden. One of the numbers Duncan sang was 'River God'. After the London run closed, Duncan and Adelaide Hall from the original cast toured Britain with the production. Duncan taught voice at Howard University in Washington, D. C. from 1930 until 1945. He had a very successful career as a concert singer with over 2,000 performances in 56 countries and two film roles. In 1954, Duncan was the first to record "Unchained Melody", a popular song with music by Alex North and lyrics by Hy Zaret. The recording was made for the soundtrack of the obscure prison film Unchained, in which Duncan also played a minor character. Following Duncan's version, the song went on to become one of the most recorded songs of the 20th century. In his final interview, Todd Duncan spoke of his love for spirituals: " spirituals are so deep inside of me, it's difficult for me to find words that are meaningful. Spirituals are a part of whatever I am. When I sing them my being sings them, not my throat It is very difficult for me to put into words something that is at the bottom of my very being." In addition to singing, Duncan was also a voice teacher. Among his notable pupils was operatic bass Philip Booth who was a mainstay at the Metropolitan Opera for two decades.
Құрметтер мен өлім
1978 жылы Вашингтон сахналық өнер қоғамы оның 75 жылдық мерейтойына арналған гала-концерт өткізді. Дункан 1984 жылы Джонс Хопкинс университетінің музыка консерваториясынан Джордж Пибоди музыка медалімен марапатталды. Ол алған басқа марапаттар: Гаитиден құрмет медалі, NAACP сыйлығы, Дональдсон сыйлығы, «Lost in the Stars» пьесасы үшін Нью-Йорк драма сыншылары сыйлығы, сондай-ақ Вальпараисо университеті мен Батлер университетінің құрметті докторлық дәрежесі. Дункан Альфа Фи Альфа бауырластығының мүшесі болды. Ол 1998 жылдың 28 ақпанында Вашингтон қаласындағы үйінде жүрек ауруынан қайтыс болды. Одан әйелі, Глэдис Джексон Дункан, және асырап алған ұлы, Чарльз, табысты адвокат қалды.
In 1978, the Washington Performing Arts Society presented his 75th birthday gala. Duncan was awarded the George Peabody Medal of Music from the Peabody Conservatory of Music of Johns Hopkins University in 1984. Other awards he received include a medal of honor from Haiti, an NAACP award, the Donaldson Award, the New York Drama Critics' Award for Lost in the Stars, and honorary doctorates from Valparaiso University and Butler University. Duncan was a member of Alpha Phi Alpha fraternity. He died of a heart ailment at his home in Washington, D. C., February 28, 1998, survived by his wife, Gladys Jackson Duncan, and adopted son, Charles, a successful attorney.