Кіріспе

Математиканың саласы
Математикада деформация теориясы – P шешімін аздап өзгеше Pε шешімдеріне өзгертумен байланысты шексіз кішкентай шарттарды зерттеу болып табылады, мұнда ε – кішкентай сан немесе кішкентай шамалардың векторы. Шексіз кішкентай шарттар – бұл шектеулермен проблеманы шешу үшін дифференциалдық есептеу тәсілін қолданудың нәтижесі. Атауы, сыртқы күштерге бейімделу үшін сәл деформацияланатын қатаң емес құрылымдарға ұқсастықпен байланысты. Кейбір ерекше құбылыстар: ε шамаларын өте кішкентай деп есептеу арқылы бірінші реттік теңдеулерді тудыру; шешімді өзгерту мүмкін болмағанда немесе жаңа ештеңе бермегенде оқшауланған шешімдердің болуы; және шексіз кішкентай шектемелердің шын мәнінде "интеграцияланатыны" және олардың шешімінің шағын өзгерістерді қамтамасыз ететіні туралы сұрақ. Осы қарастырулардың математикада, сондай-ақ физика мен инженерияда ғасырлар бойы қалыптасқан тарихы бар. Мысалы, сандар геометриясында, берілген шешімнің айналасындағы ашық орбитаның (топтық әрекеттің) топологиялық интерпретациясымен танылған оқшаулау теоремалары деп аталатын нәтижелер класы бар. Тоқырау теориясы да операторлардың жалпы деформацияларын қарастырады.

Деформациялар мен жалпақ карталар

Деформацияның ең жалпы түрі – күрделі аналитикалық кеңістіктердің, схемалардың немесе кеңістіктегі функциялардың туындыларының жазық бейнелеуі. Гротендик деформациялардың осы ауқымды жалпылануын бірінші болып тапты және осы контексте теорияны дамытты. Басты идея – кез келген деформацияны бірегей кері тартылыс шаршысы ретінде табуға мүмкіндік беретін әмбебап отбасы болуы керек. Көп жағдайда бұл әмбебап отбасы Гилберт схемасы немесе Кот схемасы, немесе олардың бірінің бөлігі болып табылады. Мысалы, қисықтар модулінің құрастырылуында, ол Гилберт схемасындағы тегіс қисықтардың бөлігі ретінде құрастырылады. Егер кері тартылыс шаршысы бірегей болмаса, онда отбасы тек әмбебап болады.

Аналитикалық алгебралардың түйіндерінің деформациялары

Деформация теориясының пайдалы және оңай есептелетін салаларының бірі — күрделі кеңістіктердің туындыларының деформация теориясы, мысалы, Штайн манифольдтары, күрделі манифольдтар немесе күрделі аналитикалық сорттар. Мори оң өлшемді Фано сорты үшін әрбір нүкте арқылы өтетін рационалды қисық бар екенін көрсетті. Бұл әдіс кейіннен Моридің «бүгіліп-жару» әдісі деп аталды. Негізгі идея — белгілі бір нүкте арқылы өтетін С қисығымен бастап, ол бірнеше компонентке бөлінгенше деформациялау. С-ны компоненттерінің бірімен алмастыру С-ның туысын немесе дәрежесін төмендетуге әкеледі. Осы процедураны бірнеше рет қайталағаннан кейін, біз 0 туысы бар қисық, яғни рационалды қисық аламыз. С-ның деформацияларының болуы мен қасиеттерін зерттеу үшін деформация теориясынан дәлелдер және оң мінездемеге келтіру қажет.

Абельдік схемалардың деформациялары

Серре–Тат теоремасы, шамамен айтқанда, Абель схемасы A-ның деформациялары оның p-дәрежелі бұрылыс нүктелерінен құралған p-бөлінетін топтың деформацияларымен анықталады.

Сызық теориясымен байланысы

Алгебралар (және Хокшильд когомологиясы) аясында туындаған, соқырлы Делинье болжамы, ішектік теорияға қатысты деформация теориясына зор қызығушылық тудырды (шамамен айтқанда, ішектік теорияны нүктелік бөлшектік теорияның деформациясы ретінде қарастыру идеясын формалдау үшін). Бұл қазір дәлелденген деп есептеледі, бірақ алғашқы жарияланымдарда кейбір қиындықтар болды. Максим Концевич осы болжамды жалпыға қабылданған дәлелмен көрсеткендердің қатарында.