Франциядағы Папа аймағы: Вонассин Графтығы

Кіріспе

Францияның Паптық мемлекеттерінің ішіндегі анклав – Вениссин графы (kɔ̃ta vənɛsɛ̃; ; 'Вениссин графы'), көбінесе қысқаша Контат деп аталады, Францияның қазіргі Прованс-Альп-Кот-д’Азур аймағындағы Паптық мемлекеттерінің бір бөлігі болды (1274–1791). Бүкіл аймақ Франция Корольдігінің ішіндегі анклав болып табылды, шамамен Рона, Дюранс және Мон-Венту арасындағы Авиньон қаласының төңірегіндегі аумақты (өзі жеке графтық болған) және Папа Иоанн XXII сатып алған солтүстіктегі Вальреас қаласының маңындағы шағын эксклавты қамтыды. Контат сонымен қатар Оранж княздығымен шектесіп, көбінесе оны қоршап тұрды. Аймақ әлі күнге дейін бейресми түрде Вениссин графы деп аталады, бірақ бұл енді ешқандай саяси мағынаға ие емес.

Тарих

1096 жылы Контат Прованс маркграфының құрамына кірді, оны Прованс Вильгельм Бертраннан Тулуза графы Раймон IV мұра етті. Бұл жерлер Киелі Рим империясының құрамында болды. Олар Тулуза графесі Жанна мен оның күйеуі Пуатье графы Альфонске тиесілі еді. Альфонс 1271 жылы қайтыс болғанда оны Киелі Таққа мұра етіп берді. Бұл оқиға тақ мұрагерлік кезеңде болғандықтан, Жаннаның құқықтарын қорғайтын Киелі Рим императоры болған жоқ. 1274 жылы Контат Папаның қарамағына өтті. Аймақ өзінің бұрынғы астанасы Венасктің атымен аталып келді, ол 1320 жылы астана ретінде Карпентраспен ауыстырылды. Авиньон 1348 жылы Неаполь патшайымы және Прованс графесі Иоанна I Папаға сатты, содан кейін екі графтық географиялық тұрғыдан біріктіріліп, біртұтас Папалық анклав құрылды, бірақ олардың жеке саяси ерекшеліктері сақталды. Анклав тұрғындары салық төлемеді және әскери қызметке тартылмады, бұл француз тәжінің билігіндегіден гөрі Контаттағы өмірді айқын артыққы етеді. Папалық билік Францияның басқа аймақтарына қарағанда жақсы қарағандықтан, бұл жер француз еврейлері үшін пана болды. Карпентрас синагогасы 14 ғасырда салынған, Франциядағы ең көнесі болып табылады және Француз революциясына дейін ерекше провансальдық еврей дәстүрін сақтап келді. Кезекті француз билеушілері бұл аймақты Францияға қосып алуға тырысты. Ол 1663, 1668 және 1768-1774 жылдары король мен шіркеу арасындағы шиеленістер кезінде француз әскерлерінің шабуылына ұшырады. Людовик XIV және Людовик XV тұсында сауда және кедендік шектеулер де салынды. Папаның бақылауы 1791 жылға дейін сақталды, сонда француз революционерлерінің қысымымен санкцияланбаған референдум өткізіліп, тұрғындар Францияға қосылуға дауыс берді. Бұл процеске Арль қаласының сол кездегі мэрі Пьер Антуан Антонелл көмектесті. Бірнеше жылдан кейін Воклюз департаменті құрылды, ол Вениссин графтығының негізінде салынды, оның ішінде Валреас эксклавы және оңтүстік бөлігі үшін Люберонның бір бөлігі кірді. Папалық билік бұл мәселені 1814 жылға дейін ресми түрде мойындаған жоқ.

In 1096, the Comtat was part of the Margraviate of Provence that was inherited by Raymond IV, Count of Toulouse from William Bertrand of Provence. These lands in the Holy Roman Empire belonged to Joan, Countess of Toulouse, and her husband, Alphonse, Count of Poitiers. Alphonse bequeathed it to the Holy See on his death in 1271. Since this happened during an interregnum, there was no Holy Roman Emperor to protect Joan's rights. The Comtat became a Papal territory in 1274. The region was named after its former capital, Venasque, which was replaced as capital by Carpentras in 1320. Avignon was sold to the papacy by Joanna I, Queen of Naples and Countess of Provence, in 1348, whereupon the two comtats were joined together to form a unified papal enclave geographically, though retaining their separate political identities. The enclave's inhabitants did not pay taxes and were not subject to military service, making life in the Comtat considerably more attractive than under the French Crown. It became a haven for French Jews, who received better treatment under papal rule than in the rest of France. The Carpentras synagogue, built in the 14th century, is the oldest in France, and until the French Revolution preserved a distinctive Provençal Jewish tradition. Successive French rulers sought to annex the region to France. It was invaded by French troops in 1663, 1668 and 1768–1774 during disputes between the Crown and the Church. It was also subjected to trade and customs restrictions during the reigns of Louis XIV and Louis XV. Papal control continued until 1791, when an unauthorized plebiscite, under pressure from French revolutionaries, was held and the inhabitants voted for annexation by France. The process was facilitated by Pierre Antoine Antonelle, then mayor of Arles. A few years later, Vaucluse département was created based on Comtat Venaissin including the exclave of Valréas and a part of the Luberon for the southern half. The papacy did not recognise this formally until 1814.

Әкімшілік

Тулуза графтары тұсында Контат Венассиннің бас лауазым иесі Сенашкал болды. 1294 жылдан 1791 жылға дейін Контат Венассиннің бас әкімшісі Ректор болды, оны Папа тікелей тағайындады. Лауазымда отырғандардың көпшілігі шын мәнінде прелаттар, яғни архиепископтар немесе епископтар болды, сондықтан Ректордың Апостольдық камера киімдеріне ұқсас, қызыл киім киюге құқығы болды. Оның ресми резиденциясы Карпентрас қаласында орналасқан. Дегенмен, оның Авиньонға билігі болған жоқ, оны Кардинал-легат немесе Вице-легат басқарды, олар да тікелей Папа тағайындаған. Бірақ, біртіндеп Вице-легаттың билігі Ректордың билігіне ықпал етіп, Кардинал іс жүзінде губернатор лауазымын иеленді, ал Ректор судьяның функцияларын атқарды. Екі жағдайда да олардың қызмет мерзімі үш жылды құрады, және оны жаңаруға болады. Ректордың барлық Папалық вассалдарынан адалдық ант қабылдауға құқығы болды. Сондай-ақ, ол Пападан феодалдық құқықпен меншік алған епископтардың анттарын қабылдауға құқылы болды. Ректор Контаттың нотариустарын тағайындады. Ол Апостольдық камераның кірістерін келісімге келтіруге және төлеуге төрағалық етті. Оның соты Контат Венассиннің Жоғарғы соты болды, ол алғашқы инстанцияда қылмыстық және азаматтық істерді қарауға, сондай-ақ үш сот округінің тұрақты судьяларының сотынан апелляциялық шағымдарды қарауға құқылы болды. Ректордың орынбасары, Ректордың лейтенанты болды, ол да Папа тағайындаған. Оның сот билігі Ректордың билігіне ұқсас болды. Контаттың басқаруы Контаттың Эстаттарының қолында болды, олар Элудан (ақсүйек), Карпентрас епискобынан, Кавайон епискобынан, Вейсон епискобынан және Контатқа бөлінген үш сот округінен он сегіз өкілден тұрды. Эстаттардың отырыстары Карпентраста өтті. Апостольдық камера (Қасиетті Рим шіркеуінің қазынасы) Контаттағы Қасиетті Тақтың құқықтарына қатысты барлық қаржылық мәселелерде толық құзыреттілігі бар Карпентраста тұрақты кеңсеге ие болды. Бұл епископтардың және басқа да шіркеу қызметкерлерінің Папаға деген міндеттемелерін де қамтыды.

Under the Counts of Toulouse, the chief officer of the Comtat Venaissin was the Seneschal. From 1294 to 1791 the chief administrator of the Comtat Venaissin was the Rector, who was appointed directly by the Pope. Most of the incumbents were in fact prelates, either Archbishops or Bishops, and the Rector therefore had the right to wear a purple garb, similar to that of an Apostolic Chamberlain. His official residence was in Carpentras. He had no authority over Avignon, however, which was administered by a Cardinal Legate or a Vice Legate, also appointed directly by the Pope. Gradually, however, the power of the Vice Legate encroached on that of the Rector, until the Cardinal virtually held the position of a governor, and the Rector had the functions of a judge. In both cases their tenure was for a period of three years, renewable. The Rector had the right to receive the feudal oaths of homage of all the papal vassals. He also had the right to receive the oaths of bishops who held property by virtue of their office which was in feudal tenure from the pope. The Rector named the Notaries of the Comtat. He presided at the negotiation and payment of revenues of the Apostolic Chamber. His court was the Supreme Court of the Comtat Venaissin, and he had both criminal and civil jurisdiction of the first instance, and appellate jurisdiction from the courts of the regular judges of the three judicial circuits. The Rector was seconded by a Vice Rector, named the Lieutenant of the Rector, also a papal appointee. He had judicial powers similar to those of the Rector. The administration of the Comtat was in the hands of the Estates of the Comtat, which consisted of the Élu (a nobleman), the Bishop of Carpentras, the Bishop of Cavaillon, the Bishop of Vaison, and eighteen representatives of the three judicial districts into which the Comtat was divided. The Estates held their meetings at Carpentras. The Apostolic Camera (Treasury of the Holy Roman Church) had a permanent office in Carpentras, with full jurisdiction in all financial matters concerning the rights of the Holy See in the Comtat. This included the obligations of bishops and other ecclesiastical persons to the papacy.