Кіріспе
Наполеондық соғыстар кезеңінде 1810 жылға дейін Швеция мен Ұлыбритания Наполеонға қарсы соғыста одақтас болды. Бірақ, Швецияның Фин соғысы мен Померания соғысындағы жеңілісінен және одан кейінгі Фредрикshamн шарттары мен Париж шарттарынан кейін Швеция Ұлыбританияға соғыс жариялады. Дегенмен, бұл соғыс тек қағаз бетінде ғана болды, және Ұлыбритания Швецияның Хано аралында кеме орналастыруына және Балтық елдерімен сауда жасауына бөгет қоймады.
During the Napoleonic Wars until 1810, Sweden and Great Britain were allies in the war against Napoleon. As a result of Sweden's defeat in the Finnish War and the Pomeranian War, and the following Treaty of Fredrikshamn and Treaty of Paris, Sweden declared war on Great Britain. The bloodless war, however, existed only on paper, and Britain was still not hindered in stationing ships at the Swedish island of Hanö and trade with the Baltic states.
Соғыс
Соғыс кезінде ешқандай соғыс әрекеттері болған жоқ және Ұлыбританияға тіпті Хано аралында кемелерді орналастыруға рұқсат берілді, осылайша аралды "басып алды". Швеция бұған кедергі келтірмеді, себебі Ұлыбритания аралды Швециямен сауда жасау үшін пайдаланды.
Салдары
Швецияның сайланған тәж мұрагері, Дания ханзадасы Карл Август 1810 жылғы 28 мамырда қайтыс болды, ал 1810 жылғы 21 тамызда француз маршалы Жан Батист Бернадот Швецияның тәж мұрагері болып сайланды. Бернадот тек тәж мұрагері болғанмен және техникалық тұрғыдан Карл XIII-ке бағынышты болса да, корольдің денсаулығының нашарлауы мен ықыласының азайуы салдарынан тәж мұрагері Швецияның іс жүзіндегі билеушісіне айналды. Бернадоттың билігі тұсында Швецияның Наполеон Франциясымен қарым-қатынасы нашарлады. 1812 жылы Франция швед Помераниясын және Рюген аралын басып алғаннан кейін, Швеция Ұлыбританиямен бейбіт келісімге қол жеткізуге тырысты. Ұзақ келіссөздерден соң 1812 жылғы 18 шілдеде Эребро шартына қол қойылды. Сол күні және сол жерде Ұлыбритания мен Ресей 1807-1812 жылдар аралығындағы Англо-Ресей соғысын аяқтау үшін бейбіт келісімге қол қойды.