Махариц (1559-1638) – еврейский раввин, ученик известных раввинов. Автор сборника респонсов, комментария к Книге Эсфирь "Леках Тов". Изучение еврейского права.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Йом Тов бен Моше Цахалон, сондай-ақ Махариц деп белгілі (шамамен 1559-1638 жылдары, Сафед, Сидон иелігі), Мұса ди Трани мен Моше Альшиштың шәкірті болды және жауаптар жинағын жариялады. Жиырма бес жасында Цахалонды Константинополь раввині Самуил Яфе өзіне жіберілген қиын және күрделі мәселені шешуді сұрады. Ол өз заманының көптеген авторитеттерімен хат алмасты, оның басты қарсыластарының бірі Мұса Галанте (Үлкен) болды. Сефарди болғанымен, Цахалон Иерусалимде сефардилер мен ашкеназилер арасында туған дау-жанжал кезінде ашкенази қауымының пайдасына шешім шығарды. Шындықтың құдіретіне ие болғандықтан, ол тіпті өзінің ұстазы Жозеф Кароны да аямай, Шұлхан Арух балалар мен білімсіздер үшін жазылған деді. Цахалон "Леках Тов" (Сафед, 1577) атты Естер кітабына түсіндірме жазған. Ол немересі Йом Товтың (Венеция, 1694) кіріспесімен жарық көрген жауаптар мен жаңалықтардың авторы болды, сондай-ақ ол тағы бір бөлігі бар екенін айтты, бірақ оның жайлы ештеңе белгілі емес (Махон Ерушалайм 1979 жылы оның жауаптарының бір бөлігін жариялады). Ол сондай-ақ "Маген Авот" атты Абот де Рабби Натанға түсіндірме жазды, ол қолжазба түрінде бүгінге дейін сақталған. Осы соңғы еңбектің кіріспесінде Цахалон өзін Йом Тов бен Мұса ха-Сефарди деп атады, сондықтан отбасының бастапқыда Испаниядан келгені анық, бірақ олар қашан көшіп кеткені немесе Цахалон қайда туғаны белгісіз.
Yom Tov ben Moshe Tzahalon, , also known as the Maharitz, (c. (circa) 1559 – 1638, Safed, Eyalet of Sidon), was a student of Moses di Trani and Moshe Alshich, and published a collection of responsa. Aged twenty five, Tzahalon was requested by Rabbi Samuel Yafeh of Constantinople to decide a difficult and complicated problem which had been referred to himself and he corresponded with most of the authorities of his time, one of his chief antagonists being Moses Galante (the Elder). Although a Sephardi, Tzahalon rendered a decision in favour of an Ashkenazic congregation in a controversy which arose between the Sephardim and Ashkenazim at Jerusalem, and in his love of truth he did not spare even his teacher, Joseph Caro, declaring that the Shulchan Aruch was written for children and laymen. Tzahalon was the author of a commentary on the Book of Esther, entitled Lekach Tov (Safed, 1577). He was the author of responsa and novellæ which were published with a preface by his grandson Yom Tov (Venice, 1694), and he mentions also a second part, of which nothing more is known (Machon Yerushalayim has published more of his responsa in 1979). He likewise wrote a commentary on the Abot de Rabbi Natan, entitled Magen Avot, which is still extant in manuscript. In his preface to this latter work Tzahalon terms himself Yom Tov ben Moses ha Sefardi, whence it is clear that the family came originally from Spain, although it is not known when it emigrated or where Tzahalon was born.
Еврей энциклопедиясының библиографиясы
Джованни Бернардо Де Росси, «Дизионарио», с. в.;
Гразиадио Непи, Мордекай Гиронди, «Толедот Гедоле Исраэль», 206-бет;
Дюкс, «Шығыс», Лит. ix. 346;
Мориц Штейншнайдер, «Cat. Bodl.» 1414-баған.
Giovanni Bernardo De Rossi, Dizionario, s. v.;
Graziadio Nepi, Mordecai Ghirondi, Toledot Gedole Yisrael, p. 206;
Dukes, in Orient, Lit. ix. 346;
Moritz Steinschneider, Cat. Bodl. col. 1414.