Джузеппе Романи: Итальяндық ақын және либреттист өмірі мен шығармашылығы
Felice Romani
Джузеппе Романи: итальяндық ақын, либреттист, мифолог. Доницетти мен Беллини опералары үшін жазған шығармаларымен танымал. Биографиясы мен еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальян ақыны, либреттошы және ғалым (1788–1865)
Italian poet, librettist, and scholar (1788–1865)
Джузеппе Феличе Романи (31 қаңтар 1788 – 28 қаңтар 1865) – итальян ақыны және әдебиет және мифология саласындағы ғалым. Ол Доницетти мен Беллини опера композиторлары үшін көптеген либреттолар жазған. Романи Метастасио мен Боито арасындағы ең көрнекті итальяндық либреттошы деп есептелді.
Giuseppe Felice Romani (31 January 178828 January 1865) was an Italian poet and scholar of literature and mythology who wrote many librettos for the opera composers Donizetti and Bellini. Romani was considered the finest Italian librettist between Metastasio and Boito.
Өмірбаян
Джузеппе Феличе Романи Генуядағы буржуазиялық отбасында дүниеге келген, Пиза мен Генуяда заң және әдебиет оқыған. Генуя университетінде француз әдебиетін аударды және әріптесімен бірге Италиядағы кельттер тарихымен қоса, мифология мен антикалық әдебиеттер туралы алты томдық сөздік дайындады. Романидің француз және антикалық әдебиеттердегі тәжірибесі оның жазған либреттоларында көрініс тапты; олардың көпшілігі француз әдебиетіне негізделген, ал «Норма» сияқты көптеген либреттолар мифологиялық көздерді пайдаланады. Генуя университетіндегі қызметтен бас тартқаннан кейін, ол 1812 немесе 1813 жылы Миланға қайтып оралғанға дейін Франция, Испания, Грекия және Германияға саяхаттаған секілді. Сол жерде ол әдебиет және музыка әлеміндегі маңызды тұлғалармен достық қарым-қатынас орнатты. Венадағы сарай ақыны лауазымын қабылдамады, оның орнына опера либреттосы ретінде мансабын бастады. Ол композитор Саймон Майр үшін екі либретто жазды, нәтижесінде оны «Ла Скала» либреттошысы етіп тағайындады. Романи өзінің дәуіріндегі итальяндық либретто жазушыларының ішіндегі ең жоғары бағаланған либреттошы болды, ол жүзге жуық либретто жазды. Француз әдебиетіне деген қызығушылығына қарамастан, ол Парижде жұмыс істеуден бас тартты. Романи Беллинидің «Пират», «Шетелдік», «Заира», «Капулетті және Монтекки», «Соннамбула», «Норма» және «Беатрис ди Тенда» либреттоларын, Россинидің «Иль турко в Италия» және «Бьянка и Фаллиеро» либреттоларын, ал Доницеттидің «Анна Болена» және «Эликсир махаббаты» (ол Эжен Скрибтің «Фильтр» пьесасынан бейімдеген) либреттоларын жазды. Ол сондай-ақ Вердидің алғашқы комедиясы «Un giorno di regno» үшін қолданған либреттосын (алғашқыда композитор Адалберт Жировецке) жазды. Романи Беллиниге өте ыңғайлы болды, ол былай деген: «Маған жақсы өлеңдер беріңдер, мен де жақсы музыка жасаймын». Драмалық, тіпті экстравагантты «жағдайлар», «күшті сезімдерді ең жанды түрде бейнелеуге арналған» өлеңдерде көрсетілген. Беллини либреттода осындай нәрсені іздеген, ол туралы 1834 жылғы 4 тамызда Франческо Флоримоға жазған хатында айтқан, және ол оларды Романиде тапты. Алайда екеуі «Беатрис ди Тенда» либреттосының мерзімін өткізіп алғаны үшін келіспей қалды. Карло Пеполидің либреттосына «I puritani» операсын жазғаннан кейін, Беллини Романидан басқа ешкіммен итальян операларын жасамауға бекінді. «I puritani» оның соңғы операсы болды; ол премьерадан кейін бір жылдан аз уақыт өткенде қайтыс болды. Романи оның өліміне қатты қайғырып, олардың келіспеушілігіне өкініш білдіретін некролог жазды. 1834 жылы Романи әдеби сынға үлес қосқан «Gazzetta Ufficiale Piemontese» газетінің редакторы болды. Ол 1849–1854 жылдар аралығындағы үзілістен басқа, Моннеглияда (Италияның Лигурия аймағында) қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. 1841 жылы оның лирикалық өлеңдерінің жинағы жарық көрді.
Born Giuseppe Felice Romani to a bourgeois family in Genoa, he studied law and literature in Pisa and Genoa. At the University of Genoa he translated French literature and, with a colleague, prepared a six volume dictionary of mythology and antiquities, including the history of the Celts in Italy. Romani's expertise in French and antiquity is reflected in the libretti he wrote; the majority are based on French literature and many, such as Norma, use mythological sources. After refusing a post at the University of Genoa, he appears to have travelled to France, Spain, Greece and Germany before returning to Milan in either 1812 or 1813. There he became friends with important figures in the literary and musical world. He turned down the post of court poet in Vienna, and began instead a career as an opera librettist. He wrote two librettos for the composer Simon Mayr, which resulted in his appointment as the librettist for La Scala. Romani became the most highly regarded of all Italian librettists of his age, producing nearly one hundred. In spite of his interest in French literature, he refused to work in Paris. Romani wrote the librettos for Bellini's Il pirata, La straniera, Zaira, I Capuleti e i Montecchi, La sonnambula, Norma and Beatrice di Tenda, for Rossini's Il turco in Italia and Bianca e Falliero, and Donizetti's Anna Bolena and L'elisir d'amore (which he adapted from Eugène Scribe's Le philtre). He also wrote a libretto (originally for composer Adalbert Gyrowetz) that Verdi used for his early comedy Un giorno di regno. Romani was considered an ideal match for Bellini, who is quoted as having said: "Give me good verses and I will give you good music". Dramatic, even extravagant "situations" expressed in verses "designed to portray the passions in the liveliest manner" was what Bellini was looking for in a libretto, according to a letter to Francesco Florimo, of 4 August 1834, and he found them in Romani. The two, however, had a falling out over missed deadlines for Beatrice di Tenda. After setting I puritani to a libretto by Carlo Pepoli, Bellini was determined not to compose any more Italian operas with anyone but Romani. I puritani was his last opera; he died less than a year after its première. Romani mourned him deeply and wrote an obituary in which he expressed his profound regrets over their disagreement. In 1834 Romani became editor of the Gazzetta Ufficiale Piemontese to which he contributed literary criticism. He retained the post, with a break from 1849–1854, until his death, in Moneglia, (in the region of Liguria, Italy). A volume of his lyric poems was published in 1841.