Кіріспе

Қытай мәдениетіндегі отбасылық құрылымдар

Қытайлық туыс, әулет немесе кейде клан деп аталады, ол бірдей тегі бар және көп жағдайда ортақ ата-бабасының үйін бөлісетін, әкелік және патрилокалды байланыстағы қытайлықтардың туысқандық тобы болып табылады.

Сипаттама

Қытайдағы туыстық байланыстар оңтүстік аймақтарда күштірек болып келеді, бұл ата-бабалар ауылымен байланыс, ортақ меншік және көбінесе ауылдан тыс адамдарға түсініксіз ортақ қытай диалектісі арқылы нығайтылады. Солтүстік Қытайда туыстық құрылымдар әдетте әлсіз болады, себебі ру мүшелері көбінесе бір ауылда тұрмайды және ортақ меншікке ие болмайды.

Зюпу: санжыра кітабы

Зупу – қытайлық туыстық тізілімі немесе шежіре кітабы, онда туыстың тегі, еркек ұрпақтары және көрнекті тұлғалары туралы әңгімелер қамтылған. Тізілімді әдетте, кең отбасының ең үлкен мүшесі үнемі жаңартып отырады және бұл жауапкершілікті келесі буынға жүктейді. Өзінің зупуын жаңарту – қытай дәстүрінде өте маңызды міндет, оның тарихы мыңдаған жылдарға жетеді. Бірнеше ұрпақ өткен соң, жергілікті рулар мұндай зупулардың жинағын жариялайды. Зупулардың көп бөлігі жеке меншікте сақталады, бірақ олардың үлкен саны Пекин университетінің, Шанхай кітапханасының, Корнелл университетінің және Тоё Бунко қорындарында табылады.

Қытайдың ұрпақ қауымдастықтары

Қытайдың нәсілдік бірлестіктері, сондай-ақ туыстық немесе ата-бабалық бірлестіктер (немесе) – хань қытай этностарының әлеуметтік қарым-қатынас институттарының бір түрі және қытай ата-бабалар дінінің негізгі бірлігі. Олар бір тектің ұрпақтары, бір географиялық шығу тегіне (ата-бабалар үйіне) жататын және демек, бірдей қамқоршы құдайлары бар адамдарды біріктіреді. Бұл бірлестіктер қытай туыстығының өзінен бөлек емес, керісінше, оның ұйымдық нысаны болып табылады. Бұл институттар мен олардың материалдық көріністері нәсілдік шіркеулер немесе туыстық шіркеулер (;) деп те аталады, ал көбінесе ғылыми деңгейде – конфуцийшіл шіркеулер деп аталса да, бұл термин негізінен басқа мағыналарды білдіреді. Қытай туыстық қауымдастықтары – туыстық қатынастардың ұйымдық нысаны және қытай ата-бабалар дінінің негізгі бірлігі. Олар мүшелеріне гуанси (әлеуметтік желі) ұсынады, сондай-ақ ата-бабаларға арналған ғибадатханаларды немесе храмдарды тұрғызып, басқарады, оларды қауымдық орталықтар ретінде пайдаланады және онда бірлік рәсімдерін өткізеді. Нәсіл – мүшелерінің өзі бір денеге жатады деп сезінетін, топтық өзіндігіне жоғары мән беретін және бірлесіп иелік ететін мүлік пен ортақ ресурстардан пайда көретін корпорация. Пайда ата-бабалар ғибадатханалары мен үйлерінен түсетін артық табыстан келеді, ол басқарушылар тарапынан қайта инвестицияланады немесе жылдық дивидендтер түрінде бөліседі. Нәсілге жататын адам үшін пайда қорғаныш пен қолдау жағынан да өлшенуі мүмкін. Әр түрлі нәсілдер бірігу және бөліну процестері арқылы дами алады. Олар "көп нәсілді аймақтарға" шашырап, фрагменттелуі немесе бір орында шоғырланып, "бір нәсілді аймаққа" айналуы мүмкін.

Ата-бабалар ғибадатханасы

Ата-бабалар ғибадатханалары немесе киелі орындары – рулық бірлестіктердің жиналатын жерлері, оларды осы бірлестіктер салып, басқарады. Бұл ғибадатханалар белгілі бір рудың алғашқы аталарына құлшылық етуге арналған, онда ру мүшелері жиналып, бірлік және той-мереке рәсімдерін өткізеді.

Жұбайлар туыстығы

Императорлық дәуірде, императормен байланысы болғандықтан ерекше мәртебеге ие болған туыс – күйеу туысы (консорт кин) болды. Қытай тарихы бойында консорт киндер әр түрлі кезеңдерде зор билікке ие болды. Консорттардың билікті басып алудың бірнеше жағдайы болды, ең белгілілері – Хан әулетінің император жесірі Лю, Тан әулетінің император жесірі Ву және Цин әулетінің император жесірі Циси. Хан әулетінің узурпаторы Ван Манг – Ұлы император жесірі Ванның немере інісі болды.

Цин дәуірі

Цинь әулеті тұсында императорлық үкімет қытай туыстарын әлеуметтік көмек және бастауыш білім беру сияқты мемлекеттік емес функцияларды атқаруға ынталандырды.