АҚШ Конгресінде қабылданбаған «Пираттыққа қарсы акт» туралы
Pirate Act
АҚШ Конгресінде қабылданбаған «Pirate Act» заңы: авторлық құқықтарды қорғау, бұзушыларға қарсы сот процесі, интернетте файл алмасу тарихы. Авторлық құқық заңнамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Конгресінде қабылданбаған заң жобасы
2004 жылғы Интеллектуалдық құқықтарды ұрлықтан және тартып алудан қорғау туралы акт, көбінесе «Каперлік акт» деп белгілі, АҚШ Конгресіндегі заң жобасы болып табылды, ол федералды прокурорларға күдікті авторлық құқықтарды бұзушыларға қарсы азаматтық сот процесін қозғауға мүмкіндік беретін еді. Осы акті енгізуге дейін күдікті бұзушыларға қарсы тек қылмыстық сот процесін қозғауға болады.
Unpassed bill in the U. S. Congress
The Protecting Intellectual Rights Against Theft and Expropriation Act of 2004 , better known as the Pirate Act, was a bill in the United States Congress that would have let federal prosecutors file civil lawsuits against suspected copyright infringers. Prior to the introduction of this act, only criminal lawsuits could be filed against suspected infringers.
Өмірбаян
1990 жылдардың ортасына қарай интернет арқылы p2p файл алмасу кеңінен таралды. 1997 жылға дейін авторлық құқықты бұзушылық, егер ол "коммерциялық пайда немесе жеке қаржылық табыс" мақсатымен жасалса ғана қылмыстық құқық бұзушылық ретінде қарастырылды. Осы жылы NET Act қабылданды, ол федералды прокурорларға коммерциялық пайда немесе қаржылық табыс туралы дәлелдерді талап етпей, авторлық құқықты бұзушы деп күдіктенгендерге қарсы қылмыстық іс қозғауға мүмкіндік берді. Дегенмен, заңды қылмыстық айыптаулар табу қиын болды, және 2004 жылға дейін федералды прокурорлар осы мүмкіндікті пайдаланбады. Файл алмасу танымал бола бастағанда, музыка индустриясы үш жыл бойы табысының төмендеуін бастан өткерді. 2001 жылдан 2004 жылға дейін индустрия 5 миллиард доллар шығынға ұшырады, бұл ішінара Kazaa, Morpheus және Grokster сияқты сайттарда онлайн музыка пираттығының өсуіне байланысты болды. Американың дыбыс жазу индустриясы қауымдастығы (RIAA) музыка пираттығын тоқтату мақсатымен федералды прокурорлардың көмегінсіз мыңдаған азаматтық сотқа шағым түсірді. Онлайн авторлық құқықты бұзу туралы алғашқы және ең танымал сот процесі – Capitol v. Thomas – нәтижесінде төрт баланың анасы 24 әннің авторлық құқығын бұзғаны үшін әртүрлі музыка лейблдеріне 1,5 миллион доллар қарыз болды.
By the mid 1990s, p2p file sharing over the Internet had risen to prominence. Until 1997, copyright infringement was only considered a criminal offense if it was for the purpose of "commercial advantage or private financial gain." During this year, the NET Act was passed, which allowed for federal prosecutors to file criminal lawsuits against suspected infringers, without requiring evidence of commercial benefit or financial gain. However, it proved difficult to find legitimate criminal charges, and by 2004, this privilege had yet to be invoked by federal prosecutors. As file sharing became more popular, the music industry experienced a steady three year decline in revenue. From 2001 to 2004, the industry lost $5 billion, partially attributed to the increase in online music piracy on websites such as Kazaa, Morpheus and Grokster. The Recording Industry Association of America (RIAA) had filed thousands of civil lawsuits without the aid of federal prosecutors, hoping to deter music piracy at large. One of the first and most famous online copyright infringement lawsuits Capitol v. Thomas resulted in a mother of four owing $1.5 million to various music labels for violating copyrights on 24 songs.
Мазмұны
Пираттық заң 2004 жылғы 25 наурызда АҚШ Сенатында Оррин Хэтч (Р UT) және Патрик Лихи (D VT) тарапынан ұсынылды. Бұл АҚШ Әділет министрлігіне Интернетте заңсыз файлдарды таратуға күдікті адамдарға қарсы авторлық құқықты бұзу туралы азаматтық іс қозғауға мүмкіндік береді. Азаматтық іс қозғағанда, қылмыстық істердегідей, құқық бұзушылық туралы хабардар болу және қасақана ниет болуы міндетті емес. Осылайша, дәлелдеу талабы төмендеп, Әділет министрлігіне құқық бұзушыларды қудалау оңайлады. Заң жобасын бұзу үшін айыппұл салынуы және егер біреу әндер немесе фильмдер сияқты 2500 немесе одан да көп мазмұнды таратса, 10 жылға дейін бас бостандығынан айырылу жазасы қарастырылған. Сотта құны 10 000 доллардан жоғары деп табылған файлды тарату да түрме жазасына әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, кеңінен таралмаған мазмұнды жариялаған кез келген адам да жазаға тартылуы мүмкін. Сенатор Лихи заң жобасын қолдап сөйлеген сөзінде: «Прокурорлар көбінесе қылмыстық айыптаманы негіздеуге мүмкіндік таппайды, ал авторлық құқық иелері өз құқықтарын қорғау үшін тек өздерінің қаржылық мүмкіндіктеріне ғана сүйенуге мәжбүр. Компьютер мен интернет байланысы – жаппай пираттықпен айналысу үшін қажетті жалғыз құралдар заманында, бұл шыдамсыз жағдай», – деді. Заң жобасында Әділет министрлігіне осы құқық берілуімен қатар, Бас прокурорға «авторлық құқық заңдарын азаматтық түрде қорғауды тиімді жүзеге асыру және пайдалану бағдарламасын әзірлеуге» және аталған сот ісінің толық мәліметтері, соның ішінде сот ісінің жалпы саны мен қаржылық статистикасы туралы Конгреске есеп беруге алты ай мерзім берілді. Бағдарламаны қаржыландыру үшін Әділет министрлігіне 2 миллион доллар бөлінді.
The Pirate Act was introduced in the United States Senate as by Orrin Hatch (R UT) and Patrick Leahy (D VT) on March 25, 2004. It would allow the United States Department of Justice to bring civil copyright infringement cases against individuals suspected of illegal file sharing on the Internet. In filing a civil lawsuit, knowledge of infringement and willful intent are not required criteria, as they are in criminal cases. Thus, there is a lower burden of proof, making it easier for the DOJ to pursue infringers. Penalties for violating the terms of the bill included fines and prison time of up to 10 years if someone shared 2,500 pieces or more of content, such as songs or movies. Sharing a file that is determined (by a judge) to be worth more than $10,000 can also result in prison time. Additionally, anyone who released content that had not yet been released in wide distribution could also face penalties. In his argument in favor of the bill, Senator Leahy stated, "Prosecutors can rarely justify bringing criminal charges, and copyright owners have been left to fend for themselves, defending their rights only where they can afford to do so. In a world in which a computer and an Internet connection are all the tools you need to engage in massive piracy, this is an intolerable predicament." In addition to granting the DOJ this privilege, the bill also stipulated that the Attorney General would have six months to "develop a program to ensure effective implementation and use of the authority for civil enforcement of the copyright laws", and report back to Congress on the details of said lawsuits, including the total number of lawsuits and the financial statistics. The DOJ would receive $2 million in order to fund the program at its conception.
Заңнамалық тарихы
Пираттық заң зияткерлік меншік құқығын қорғау туралы заңға (2004) – суретшілердің құқықтары мен ұрлықтың алдын алу туралы заңды (ART Act) қоса алғанда, тағы жеті байланысты заңмен біріктірілді. Ол 2004 жылғы 25 маусымда Сенатта бірауыздан қабылданды және 2004 жылғы 4 тамызда АҚШ Палатасының Әділет комитетіне жіберілді, бірақ соңында қабылданбады. Пираттық заңның әртүрлі нұсқалары 2005 және 2006 жылдары Сенатта ұсынылып, қабылданды, бірақ екі рет те Палатадан өте алмады. 2007 жылғы Интеллектуалды меншікті күшейту туралы заңның тағы бір нұсқасы 2007 жылғы 6 қарашада Сенатта ұсынылды, бірақ ешқандай нәтиже болмады.
The Pirate Act was grouped into an omnibus bill The Intellectual Property Protection Act (2004) with seven other related pieces of legislation, including the Artists' Rights and Theft Prevention Act of 2004 (ART Act). It passed the Senate by a unanimous vote on June 25, 2004, and was referred to the U. S. House Committee on the Judiciary on August 4, 2004, where it eventually failed to pass. Various reincarnations of the Pirate Act were proposed and passed through the Senate in both 2005 and 2006, but both times it again failed to pass through the House. Another variation The Intellectual Property Enforcement Act of 2007 was proposed in the Senate on November 6, 2007, but no progress was made.